333/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 333 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 333/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: 1. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ - ΘΗΤΑ - ΜΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΕΣ -ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΕΣ - ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ALFA -THITA-MI" που εδρεύει στον … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον νόμιμο εκπρόσωπό της Ανδρέα Χαϊκάλη, ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου του Χριστίνας Παπαπαναγιώτου και κατέθεσε προτάσεις, 2. Χ. - Ε. Σ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιο δικηγόρο του Χριστίνα Παπαπαναγιώτου και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Ν. Τ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους του Άννα Στρατάκη και Κων/νο Καυκά, και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 13-7-2009 και 16-11-2009 αγωγές του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2388/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5271/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν oι αναιρεσείοντες με την από 16-10-2012 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 26-2-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 6 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν παρά το νόμο και ιδίως παρά τις σχετικές με την επίδοση διατάξεις ο διάδικος δικάσθηκε ερήμην. Ο εν λόγω αναιρετικός λόγος ιδρύεται στην περίπτωση, κατά την οποία ο διάδικος δικάστηκε ερήμην, η δε ερημοδικία του δεν ήταν νόμιμη. Ο λόγος αυτός ιδρύεται και επί πλασματικής παρά το νόμο ερημοδικίας, όπως όταν ο διάδικος ζήτησε μόνο αναβολή, η οποία δεν έγινε δεκτή από το δικαστήριο, οπότε θεωρείται ότι δεν εμφανίστηκε (άρθρο 280 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

Για να είναι ορισμένος ο προκείμενος λόγος αναιρέσεως πρέπει να γίνεται στο αναιρετήριο αναφορά των πραγματικών γεγονότων, τα οποία καθιστούν παράνομη την ερημοδικία (ΑΠ 1559/2008). Στην προκειμένη περίπτωση, με τους αναιρετικούς λόγους πλήττεται η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση με την αιτίαση, ότι το Εφετείο δίκασε τους αναιρεσείοντες ερήμην, αφού απέρριψε το αίτημά τους για αναβολή της δίκης και προέβη στη συζήτηση της εφέσεώς τους, απορρίπτοντας αυτήν ως ανυποστήρικτη.

Επικαλούνται ως λόγο που καθιστά παράνομη την ερημοδικία τους, ότι έλαβε υπόψη του αντίγραφο του δικογράφου της εφέσεώς τους, το οποίο ο αναιρεσίβλητος ούτε επικαλέστηκε, ούτε προσκόμισε, δεχόμενο ότι εξ αυτού προκύπτει ότι η συζήτηση της εφέσεως επισπεύδεται με επιμέλεια των εκκαλούντων. Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε τα ακόλουθα: "Από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από τον εφεσίβλητο ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της από 14-2-2011 έφεσης των εκκαλούντων κατά της υπ' αριθμ. 2388/2010 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών μετά την επ' αυτού εντολή του υπογράφοντος αυτή (έφεση) πληρεξουσίου δικηγόρου των εκκαλούντων για επίδοση και κλήση προς συζήτηση και την, κατ' άρθρο 139 §3 Κ.Πολ.Δ., σημείωση του δικαστικού επιμελητή …ότι επιδόθηκε στις 2-3-2011 προκύπτει ότι η συζήτηση της έφεσης, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (24-5-2011), επισπεύδεται με επιμέλεια των εκκαλούντων, οι οποίοι κάλεσαν τον εφεσίβλητο να παραστεί κατά τη δικάσιμο αυτή, την οποία επομένως γνώριζαν".

Η κρίση όμως αυτή του Εφετείου ως και εκείνη περί αναβολής ή μη της υποθέσεως, είναι αναιρετικά ανέλεγκτη και συνεπώς πρέπει να απορριφθούν προεχόντως ως απαράδεκτοι όλοι οι λόγοι αναιρέσεως που εκτιμώνται ως αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 6 Κ.Πολ.Δ. (και όχι από τους αριθμούς 8, 11, 14 και 19 του ιδίου άρθρου) λαμβανομένου επιπροσθέτως υπόψη ότι το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως ερευνά την νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του απολιπομένου διαδίκου (Κ.Πολ.Δ. 524 §1, η δε αναιρετική αιτίαση του άρθρου 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

δεν προσήκει σε παράβαση δικονομικών διατάξεων. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρο 183 Κ.Πολ.Δ.), ο οποίος κατέθεσε και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-10-2012 αίτηση για αναίρεση της 5271/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 29 Ιανουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 12 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ