Supreme Court dismisses appeal claiming lower court ignored evidence in property dispute case.

Απόφαση 332 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 332/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή - Εισηγήτρια, Γεώργιο Παπανδρέου, Αναστασία Περιστεράκη, Μαρία Μουλιανιτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Δεκεμβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Γ. Τ. του Ι., 2) Μ. συζύγου Δ. Κ., το γένος Ι. Τ., κατοίκων …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αλέξανδρο Τζούμα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Παρασκευή Γιωτάκου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-06-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και την από 22-10-2012 κύρια παρέμβαση-αίτηση του β' αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 131/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 101/2017 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της απόφασης 101/2017 του Εφετείου Λάρισας και της συναναιρούμενης απόφασης 131/2013 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26-03-2019 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[Ι] Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 γ’ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου, από τα άρθρα 335 και 338 έως και 340 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που με επίκληση προσκομίστηκαν νόμιμα από τους διαδίκους.

[ΙΙ] Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τους δύο λόγους αναίρεσης προσάπτουν στο Μονομελές Εφετείο Λάρισας, ότι με την 101/2017, προσβαλλόμενη, απόφασή του, υπέπεσε στην πιο πάνω πλημμέλεια, διότι δεν έλαβε υπόψη τα υπ' αυτών επικληθέντα και προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα, που μνημονεύουν στην αίτηση αναίρεσης (στον πρώτο λόγο, τα αγοραπωλητήρια συμβόλαια και δήλωση αποδοχής κληρονομίας, που, κατ' αυτούς, είναι ουσιώδη, γιατί άγουν στο συμπέρασμα ότι είχε συμπληρωθεί η τριακονταετία της χρησικτησίας έως 11-09-1915 στα επίδικα που βρίσκονται στην …), καθώς και τις αναφερόμενες (στο δεύτερο, τελευταίο λόγος) ένορκες βεβαιώσεις, που γι' αυτές, όπως υποστηρίζουν οι αναιρεσείοντες, έπρεπε να γίνει ειδική μνεία.

Οι λόγοι (αμφότεροι) είναι απαράδεκτοι, καθόσον η πλημμέλεια αφορά στις περιπτώσεις, που το δικαστήριο της ουσίας, μετά τα στάδια του παραδεκτού και του νόμω βάσιμου, υπεισέρχεται στην ουσιαστική διερεύνηση της υπόθεσης και με βάση όλα ανεξαιρέτως τα εκατέρωθεν, επικαλούμενα και προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, εκφέρεται η δικανική κρίση.

Εδώ, όμως, όπως επισκοπείται, το Εφετείο με την προσβαλλομένη, έκρινε την αίτηση των αναιρεσειόντων, (για αναγνώριση της συγκυριότητάς τους, επί των επιδίκων, διόρθωση της ανακριβούς αρχικής εγγραφής και ενοποίηση γεωτεμαχίων), ως απαράδεκτη, εξαιτίας αοριστίας ως προς την κύρια βάση της (κτήσης κυριότητας από κληρονομική διαδοχή) και ως μη νόμιμη κατά το αναγνωριστικό αίτημα (που προϋποθέτει αμφισβήτηση του εμπράγματου δικαιώματος) και κατά την επικουρική βάση (κτήσης κυριότητας από χρησικτησία).

Ήτοι, δεν συνέτρεξε περίπτωση λήψης (ή μη λήψης) υπόψη, μνείας και συνεκτίμησης των αποδεικτικών μέσων για την ουσιαστική διερεύνηση της υπόθεσης και εκφορά της με βάση αυτά αποδεικτικής δικανικής κρίσης. Γι' αυτό, δεν ιδρύονται οι προαναφερόμενοι λόγοι αναίρεσης, κατά τα άνω εκτιθέμενα.

[ΙΙΙ] Κατά συνέπεια πρέπει, μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς διερεύνηση, να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, (που, σημειώνεται, ότι απαραδέκτως στρέφεται και κατά της πρωτόδικης, 131/2013, οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου), το παράβολο πρέπει να διαταχθεί να εισαχθεί στο Δημόσιο Ταμείο και τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου πρέπει, κατά παραδοχή του αιτήματός του, να επιβληθούν στους ηττώμενους αναιρεσείοντες, (άρθρα 176, 183, 191§2, 495§3 ΚΠολΔ, 22 ν. 3693/1957, ως ισχύει), σύμφωνα με το διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από 26-03-2019 αίτηση του Γ. Τ. και της Μ. συζ. Δ. Κ. για αναίρεση της 101/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας (και της συμπροσβαλλόμενης 131/2013 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου).

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και

Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, το ποσό των οποίων ορίζει σε τριακόσια ευρώ (300,00 €).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ