331/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 331 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 331/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) .... και 2) .... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Αναγνωστόπουλο.

Των αναιρεσίβλητων: (αναφέρονται 5 ονόματα). Ο 1ος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Πρωτόπαππα, οι λοιποί εκπροσωπήθηκαν από τον ανωτέρω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ των αναιρεσίβλητων: Δήμου Μεταμορφώσεως Αττικής νομίμως εκπροσωπουμένου. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαίρη Καλλιμάνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-4-2003 αγωγή του ήδη 1ου αναιρεσίβλητου και της ... , που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 467/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 10056/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19-4-2006 αίτησή τους και τους από 13-11-2006 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 8-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 19-4-2006 αίτησης αναίρεσης και των από 13-11-2006 προσθέτων λόγων αυτής της 10056/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσίβλητων και του προσθέτως παρεμβαίνοντος αντίστοιχα την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή η ασκηθείσα υπέρ των αναιρεσιβλήτων πρόσθετη παρέμβαση του Δήμου Μεταμορφώσεως Αττικής, ο οποίος έγινε ειδικός διάδοχος των αναιρεσίβλητων με την αγορά απ' αυτούς του επίδικου ακινήτου δυνάμει του προσκομιζόμενου 9116/2006 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Μεταμορφώσεως Αττικής .... , που μεταγράφηκε νομίμως, είναι νόμιμη (άρθρα 80, 81 παρ. 1 και 325 αρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Επειδή κατά το άρθρο 569 παρ. 2 του ΚΠολΔ "οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης ως προς τα ίδια κεφάλαια της προσβαλλόμενης απόφασης και εκείνα που αναγκαστικά συνέχονται με αυτά, ασκούνται μόνο με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου, τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, κάτω από το οποίο συντάσσεται έκθεση. Αντίγραφο του δικογράφου των πρόσθετων λόγων επιδίδεται πριν από την ίδια προθεσμία στον αναιρεσίβλητο και τους άλλους διαδίκους. Η επίδοση μπορεί να γίνει και στον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσιβλήτου αν αυτός επισπεύδει τη συζήτηση". Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη και με τη διάταξη του άρθρου 111 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι για το παραδεκτό των προσθέτων λόγων απαιτείται κατά νόμο η εις την προδικασία, ελλείψει της οποίας πάσα εισαχθείσα αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως, αναγομένη επίδοση του δικογράφου αυτών προ της αυτής προθεσμίας, ήτοι των τριάντα ημερών προς τη συζητήσεως της αναιρέσεως, που έχει αρχικώς ορισθεί σε κάθε περίπτωση (ΟλΑΠ 143/1984). Επομένως, εφόσον δεν προκύπτει από το φάκελο της δικογραφίας ότι το δικόγραφο των από 13-11-2006 προσθέτων λόγων αναιρέσεως των αναιρεσειόντων επιδόθηκε στους αναιρεσίβλητους (δεδομένου ότι οι αναιρεσείοντες ισχυρίζονται μεν ότι το εν λόγω δικόγραφο επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, αλλά δεν προσκομίζουν ούτε επικαλούνται συγκεκριμένη έκθεση επιδόσεως), πρέπει να απορριφθούν οι λόγοι αυτοί ως απαράδεκτοι.

ΙΙΙ. Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 του ΚΠολΔ, που ορίζει ότι αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποια αποδεικτικά στοιχεία άντλησε την απόδειξη γι' αυτά. Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ως πλημμέλεια η παραδοχή ως αληθινού του ουσιώδους πραγματικού γεγονότος της κατά το έτος 1960 γενομένης ατύπου δωρεάς του επιδίκου ακινήτου από τον .... στον ..... χωρίς απόδειξη. Όπως όμως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφασή του το Εφετείο στην παραδοχή του για την ουσιαστική βασιμότητα του αγωγικού ισχυρισμού περί κτήσεως της κυριότητας του επίδικου ακινήτου από τον ..... (δικαιοπάροχο των αναιρεσιβλήτων) με έκτακτη χρησικτησία νεμόμενος τούτο από του χρόνου της ως άνω ατύπου δωρεάς μέχρι τον κατά το έτος 1984 θάνατό του, κατέληξε ύστερα από εκτίμηση, όπως βεβαιώνει, των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων, των ενόρκων βεβαιώσεων μαρτύρων ενώπιον του Ειρηνοδίκη Ν. Ιωνίας, καθώς επίσης και των εγγράφων, τα οποία με επίκληση προσκόμισαν οι διάδικοι. Έτσι, στην εν λόγω παραδοχή του το Εφετείο δεν κατέληξε χωρίς απόδειξη και γι' αυτό πρέπει ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως να απορριφθεί ως αβάσιμος.

IV. Επειδή με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται κατά της προσβαλλόμενης απόφασης η από τον αριθ. 11 περ.γ΄ του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση της μη λήψης υπόψη από το Εφετείο του αναφερόμενου σ' αυτόν εγγράφου. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, καθόσον από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία τα περιστατικά που έγιναν δεκτά από το Εφετείο ως αποδεικνυόμενα, αναφορικά με τον αγωγικό ισχυρισμό των αναιρεσιβλήτων για άσκηση πράξεων νομής επί του επίδικου ακινήτου, αποδείχθηκαν, εκτός των άλλων, και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο κατά την εκτίμηση των αποδείξεων έλαβε υπόψη και εκτίμησε ως δικαστικό τεκμήριο και το αναφερόμενο στον δεύτερο λόγο αναίρεσης έγγραφο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-4-2006 αίτηση αναιρέσεως και τους από 13-11-2006 πρόσθετους λόγους αυτής της 10056/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων και του προσθέτως υπέρ αυτών παρεμβάντος, τα οποία ορίζει, αντίστοιχα, σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) και τριακόσια τριάντα (330) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ