331/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 331 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 331/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη-Εισηγητή, και Φώτιο Καϋμενάκη Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 27 Ιανουαρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για τις αιτήσεις του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Α. Β. του Α., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στη Δικαστική Φυλακή Κορυδαλλού, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 11932/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 7 Φεβρουαρίου 2005 και 11 Φεβρουαρίου 2005 αιτήσεις του, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 455/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα, με αριθμό 208/7-6-2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την υπ'αριθμ. 93/2005 αναίρεσιν του Α. Α. Β., κατοίκου ..., οδός ... και ήδη κρατουμένου προσωρινώς εις την Δικαστικήν Φυλακήν Κορυδαλλού, κατά της υπ'αριθμ. 11932/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, δια της οποίας κατεδικάσθη δια πλαστογραφίαν μετά χρήσεως κατ'εξακολούθησιν και επεβλήθη εις αυτόν ποινή φυλακίσεως 4 ετών, την οποίαν εκτίει εντός της ανωτέρω φυλακής και εκθέτομεν τα εξής: Εκ των διατάξεων των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι η προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως, κατ'αποφάσεως εκδοθείσης παρόντος του κατηγορουμένου, είναι δεκαήμερος και αρχίζει από της καταχωρίσεως της αποφάσεως καθαρογραφημένης εις το ειδικόν βιβλίον, που τηρείται εις την γραμματείαν του ποινικού δικαστηρίου (Α.Π. 2401/2003 Ποιν Δικ 2004 σελ. 494 κ.ά.). Περαιτέρω εκ της διατάξεως του άρθρου 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι εκείνος που ασκεί το ένδικον μέσον οφείλει να αναφέρη εις την έκθεσιν ασκήσεως αυτού, τον λόγον που δικαιολογεί την εκπρόθεσμον άσκησίν του, δηλαδή τα περιστατικά της ανωτέρας βίας ή του ανυπερβλήτου κωλύματος, από τα οποία παρημποδίσθη εις την εμπρόθεσμον άσκησίν του, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία αποδεικνύουν την βασιμότητά των, άλλως το ένδικον μέσον απορρίπτεται ως απαράδεκτον (Α.Π. 39/2004 Ποιν Χρ ΝΔ σελ. 400 κ.ά.). Εξ άλλου εκ της αυτής διατάξεως του άρθρου 474 παρ. 2 προκύπτει, ότι εις την έκθεσιν ασκήσεως ενδίκου μέσου πρέπει να εκτίθενται σαφώς και ωρισμένως οι λόγοι αναιρέσεως, αφού οι αόριστοι λόγοι καθιστούν την αίτησιν αναιρέσεως απαράδεκτον (Α.Π. 1350/2004 Ποιν Δικ 2004 σελ. 1339 κ.ά.). Ειδικώτερον ως προς τον λόγον αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας πρέπει να προσδιορίζηται δια της αναιρέσεως εις τί συνίσταται η έλλειψις αυτή (Α.Π. 1860/2004, 1861/2004 Ποιν Δικ 2005 σελ. 247 κ.ά.). Εις την προκειμένην περίπτωσιν η προσβληθείσα απόφασις, που εξεδόθη με παρόντα τον κατηγορούμενον, κατεχωρίσθη εις το ειδικόν βιβλίον την 21/1/2005. Η δε κατ'αυτής αναίρεσις ησκήθη την 7ην Φεβρουαρίου 2005, ήτοι μετά την πάροδον της τασσομένης δεκαημέρου προθεσμίας. Εις την σχετικήν έκθεσιν ουδείς λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος αναφέρεται, που να δικαιολογή την εκπρόθεσμον άσκησίν της. Πέραν αυτού εις την έκθεσιν αναιρέσεως ουδείς αναιρετικός λόγος εκτίθεται, ενώ εις το συνημμένον εις αυτήν έγγραφον αναφέρεται ως λόγος αναιρέσεως η έλλειψις ειδικής αιτιολογίας, χωρίς όμως να προσδιορίζεται εις τί συνίσται αυτή. Κατ'ακολουθίαν η υπό κρίσιν αίτησις είναι εκπρόθεσμος και αόριστος και συνεπώς απαράδεκτος. Επειδή εν όψει πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η προαναφερθείσα αίτησις αναιρέσεως και να διαταχθή η εκτέλεσις της προσβληθείσης αποφάσεως και η καταδίκη του αναιρεσείοντος εις τα δικαστικά έξοδα. Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α Π ρ ο τ ε ί ν ο μ ε ν: Ι. Να κηρυχθή απαράδεκτος η υπ'αριθμ. 93/2005 αίτησις αναιρέσεως του Α. Α. Β., κατοίκου ..., οδός ... και ήδη κρατουμένου εις την Δικαστικήν Φυλακήν Κορυδαλλού, κατά της υπ'αριθμ. 11932/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. ΙΙ. Να διαταχθή η εκτέλεσις της προσβληθείσης αποφάσεως. ΙΙΙ. Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 Ευρώ.- Αθήναι, 5 Απριλίου 2005 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ι. Ζύγουρας

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 507 και 473 παρ. 3 ΚΠΔ προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης, αν ο δικαιούμενος ήταν παρών κατά την απαγγελία αυτής και αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρισθεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 ΚΠΔ προκύπτει ότι, όταν το ένδικο μέσο της αναίρεσης ασκηθεί εκπρόθεσμα απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Στην προκείμενη περίπτωση η προσβαλλόμενη με αριθ. 11.932/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, που απαγγέλθηκε παρόντος του κατηγορουμένου, καταχωρίστηκε καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη Γραμματεία του παραπάνω Δικαστηρίου στις 21-1-2005, όπως τούτο προκύπτει από την επ' αυτής σχετική βεβαίωση της αρμόδιας Γραμματέως. Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης (καθώς και η χαρακτηριζόμενη ως συμπληρωματική αυτής) ασκήθηκε από τον κατηγορούμενο με δήλωσή του στο Διευθυντή της Δικαστικής Φυλακής Κορυδαλλού στις 7 Φεβρουαρίου 2005 και 11 Φεβρουαρίου 2005, αντιστοίχως, δηλαδή, μετά την πάροδο της παραπάνω προθεσμίας των δέκα (10) ημερών από την καταχώριση καθαρογραφημένης της προσβαλλόμενης απόφασης στο πιο πάνω βιβλίο (21-1-2005), χωρίς μάλιστα ο αναιρεσείων να επικαλείται και να αναφέρει, σύμφωνα με τα άρθρα 474 παρ. 2 και 509 ΚΠΔ, στη σχετική έκθεση αναίρεσης που συντάχθηκε, λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος και χωρίς να προσκομίζει συγχρόνως και τα μέσα απόδειξης του λόγου αυτού προκειμένου να κριθεί το δικαιολογημένο ή μη της εκπρόθεσμης άσκησής της. Κατά συνέπεια η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τις από 7-2-2005 και 11-2-2005 αιτήσεις του Α. Β. του Α., για αναίρεση της με αριθ. 11.932/2004 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Φεβρουαρίου 2006. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 13 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ