32/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 32 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 32/2006

Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου

E' Ποιν.Τμήμα-σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη – Εισηγητή και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο, στο κατάστημά του, στις 2 Δεκεμβρίου 2005, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου ..... ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 14/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά.

Το Πενταμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Ιανουαρίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 411/2005.

΄Επειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία, με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα, με αριθμό πρωτ. 263/21-6-2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

«Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την υπ΄αριθμ. 2/2005 αίτησιν αναιρέσεως του ....., κατά της υπ΄ αριθμ. 14/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς, δια της οποίας κατεδικάσθη δια 1) κλοπήν κατ΄εξακολούθησιν, κατ΄επάγγελμα και κατά συνήθειαν και 2) πλαστογραφίαν μετά χρήσεως κατ΄εξακολούθησιν και επεβλήθη εις αυτόν συνολική ποινή φυλακίσεως 3 ετών και 4 μηνών, η οποία μετετράπη εις χρηματικήν ποινήν προς 4,40 ευρώ ημερησίως και εκθέτομεν τα εξής:

Κατά την διάταξιν του άρθρου 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ., εις την έκθεσιν πρέπει, να εκτίθενται οι λόγοι δια τους οποίους ασκείται το ένδικον μέσον. Εκ της διατάξεως αυτής προκύπτει, ότι εις την έκθεσιν ασκήσεως ενδίκου μέσου πρέπει να εκτίθενται σαφώς και ωρισμένως οι λόγοι αναιρέσεως, αφού οι αόριστοι λόγοι καθιστούν την αίτησιν αναιρέσεως απαράδεκτον (Α.Π. 1350/2004 Ποιν Δικ 2004 σελ. 1339 κ.ά.). Ειδικώτερον ως προς τον λόγον αναιρέσεως περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, πρέπει να προσδιορίζηται δια της αναιρέσεως, εις τί συνίσταται η εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως (Α.Π. 1869/2004 Ποιν Δικ 2004 σελ. 248 κ.ά.). Περαιτέρω απαράδεκτος είναι η αναίρεσις όταν διαλαμβάνη λόγους που πλήττουν την απόφασιν δι΄εσφαλμένην εκτίμησιν των αποδείξεων ή των πραγματικών περιστατικών (Α.Π. 1879/2004 Ποιν Δικ 2005 σελ. 250 κ.ά.).

Εις την προκειμένην περίπτωσιν η προσβληθείσα απόφασις πλήττεται δι΄εσφαλμένην ερμηνείαν των διατάξεων των άρθρων 372 παρ. 1, 374 στοιχ. ε΄ και 216 παρ. 1 Π.Κ., χωρίς να προσδιορίζεται ειδικώτερον εις τί συνίσταται η εσφαλμένη ερμηνεία των ουσιαστικών αυτών ποινικών διατάξεων. Περαιτέρω η απόφασις πλήττεται δι΄εσφαλμένην εκτίμησιν των αποδείξεων και των πραγματικών περιστατικών. Κατ΄ακολουθίαν η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως είναι απαράδεκτος και ως τοιαύτη τυγχάνει απορριπτέα.

Επειδή εν όψει πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η προαναφερθείσα αίτησις αναιρέσεως και να διαταχθή η εκτέλεσις της προσβληθείσης αποφάσεως και η καταδίκη του αναιρεσείοντος εις τα δικαστικά έξοδα.

Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α Π ρ ο τ ε ί ν ο μ ε ν:

Ι. Να κηρυχθή απαράδεκτος η υπ΄αριθμ. 2/2005 αίτησις αναιρέσεως του ....., κατά της υπ΄αριθμ. 14/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς.

ΙΙ. Να διαταχθή η εκτέλεσις της προσβληθείσης αποφάσεως.

ΙΙΙ. Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 210 ευρώ.-

Αθήναι 5 Απριλίου 2005

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου

Ανδρέας Ι. Ζύγουρας»

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από τη σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, που περιέχεται στο φάκελο της δικογραφίας ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠΔ, προκύπτει, ότι για το κύρος και, κατ' ακολουθίαν, το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.

Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρ. 513 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί, ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναίρεσης λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης (Ολ.

ΑΠ 2/2002). Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ λόγου αναίρεσης, για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης, πρέπει να προσδιορίζεται στην έκθεση αναίρεσης, εκτός από τις φερόμενες ως παραβιασθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, και σε τι συνίσταται η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία αυτών.

Εξάλλου, απαράδεκτη είναι η αίτηση αναίρεσης όταν διαλαμβάνει λόγους που πλήττουν την απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων ή των πραγματικών περιστατικών, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη από 20-1-2005 αίτηση αναίρεσης πλήττεται η με αριθ. 14/2005 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για:

α) κλοπή κατ' εξακολούθηση κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια και β) πλαστογραφία με χρήση κατ' εξακολούθηση και καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών και τεσσάρων (4) μηνών. Στην αίτηση αυτή και σε σχέση με τους λόγους αναίρεσης διαλαμβάνονται κατά λέξη τα εξής: «….ασκεί αναίρεση…..κατά της με αριθμό 14/20-1-2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς…….για όσους άλλους λόγους επιφυλάσσεται να επικαλεσθεί προσθέτως, αλλά και για τους παρακάτω νόμιμους και βάσιμους: 1) Δια εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου 374 εδ.

ε', 372 παρ. 1 και 216 παρ. 1 ΠΚ. 2) Δια εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων. 3) Δια εσφαλμένη εκτίμηση της προσωπικότητάς μου και διότι δεν έκρινε ορθά αλλά εσφαλμένα περί του αδικήματος της πλαστογραφίας 216 ΠΚ». Έτσι, διατυπούμενοι οι πρώτος και τρίτος λόγοι αναίρεσης είναι εντελώς αόριστοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης, αφού δεν προσδιορίζεται στην έκθεση αναίρεσης σε τι ακριβώς συνίσταται η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των άρθρων 372 παρ. 1, 374 εδ.

ε' και 216 παρ. 1 ΠΚ. Περαιτέρω, ο δεύτερος λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι επίσης απαράδεκτος, αφού με αυτόν πλήττεται η απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών περιστατικών. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και δεδομένου ότι δεν περιέχεται στην κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ούτε ένας ορισμένος και παραδεκτός λόγος, πρέπει αυτή να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20 Ιανουαρίου 2005 αίτηση του ........., για αναίρεση της με αριθ. 14/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 16 Δεκεμβρίου 2005. Και,

Εκδόθηκε, στην Αθήνα, στις 4 Ιανουαρίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ