329/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 329 / 2020 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Μ.Σ.

Αριθμός 329/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σοφία Καρυστηναίου, Μαρία Νικολακέα, Αρετή Παπαδιά, και Σοφία Τζουμερκιώτη, αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 19η Φεβρουαρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Αλληλοβοηθητικού Σωματείου με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΥΤΕΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ" (Τ.Υ.Π.Α.Τ.Ε.), όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην ... και παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου Γαρυφαλλιάς Δούκα, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Β. Σ. του Χ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Νικόλαου Παπαευσταθίου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-2-2013 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 2360/2015 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 348/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί το αναιρεσείον με την από 11-5-2018 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγητής ορίσθηκε η αρεοπαγίτης Μαρία Νικολακέα. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιό λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προσβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθμ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου. Αν δε το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση, στην ουσία της, πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και, συντελέστηκε η προσβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου (Ολ. ΑΠ 20/2005, ΑΠ 903/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεώς του το αναιρεσείον αφού παραθέτει την διάταξη του άρθρου 8 εδ. α' του Ν. 3198/1955, ως εφαρμοστέα στην υπό κρίση περίπτωση, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και συγκεκριμένα ότι, όπως κατά λέξη αναγράφεται στο αναιρετήριο, "...

ο αναιρεσίβλητος είχε εν προκειμένω μόνον τις προϋποθέσεις εφαρμογής του εδαφ. α' και β', όπως εσφαλμένα δέχθηκε η προσβαλλόμενη .... Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί, γιατί δεν έχει νόμιμη βάση, δεδομένου ότι άλλες είναι οι διατάξεις που πρέπει να εφαρμοσθούν στην υπό κρίση υπόθεση, οι οποίες αναφέρονται ανωτέρω και όχι αυτές που εφάρμοσε για να οδηγηθεί στην αποδοχή της αγωγής του αναιρεσιβλήτου και μάλιστα με αιτιολογίες ανεπαρκείς (άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ) ...".

Ο λόγος όμως αυτός της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας και συγκεκριμένα διότι, αν και το Εφετείο ερεύνησε την ουσία της υποθέσεως, δεν παρατίθενται, έστω και αποσπασματικά, οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και συντελέσθηκε, κατά το αναιρεσείον, η προσβαλλόμενη παραβίαση του αναφερόμενου κανόνος ουσιαστικού δικαίου, λαμβανομένου επί πλέον υπόψη ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θεμελίωσε την νομική βασιμότητα της αγωγής στην διάταξη του άρθρου 8 εδαφ.

α' του Ν. 3198/1955, διάταξη την εφαρμογή της οποίας αιτείται και το αναιρεσείον.

Ο λόγος αναίρεσης του αριθμ. 8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής "πράγμα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρθρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, ή λόγου έφεσης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί (Ολ.

ΑΠ 3/1997, ΑΠ 1933/2006). Εξ άλλου, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ. ΑΠ 12/1997), αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (Ολ.

ΑΠ 11/1996, ΑΠ. 178/2011). Στην προκειμένη περίπτωση το αναιρεσείον με τους δεύτερο και τρίτο λόγους της αίτησης προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση, τις εκ του άρθρου 559 αρ. 8 και 9 ΚΠολΔ, αναιρετικές πλημμέλειες (αληθώς όμως μόνον από τον αριθμ. 8 του ως άνω άρθρου) αιτιώμενο κατά την επιτρεπτή νοηματική τους απόδοση, ότι: "άφησε ισχυρισμούς μας (πχ ότι ο αναιρεσίβλητος δεν είχε κατά τον χρόνο παραιτήσεως τις προϋποθέσεις λήψεως πλήρους συντάξεως ώστε να εφαρμοσθούν οι επικαλούμενες στην αγωγή του διατάξεις) αδίκαστες (άρθρ. 559 αρ. 9 ΚΠολΔ) και παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη της πράγματα (ότι ο αναιρεσίβλητος παραιτήθηκε έχοντας τις προϋποθέσεις αποζημιώσεως που προβλέπονται από το άρθρο Μ της ΣΣΕ) που προτάθηκαν και είχαν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (άρθρ. 559 αρ. 8 ΚΠολΔ).

Με το ως άνω περιεχόμενο, οι εν λόγω αιτιάσεις, δεν εμπίπτουν στην προεκτεθείσα έννοια των "πραγμάτων", και συνακόλουθα οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι, κατά το ως άνω μέρος με το οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη, η ρηθείσα αναιρετική πλημμέλεια, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση και να καταδικασθεί το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου που κατέθεσε προτάσεις, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-5-2018 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 348/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην ..., στις 28-Ιουνίου 2019.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 07 Απριλίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ