329/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 329 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 329/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Λούκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Ιανουαρίου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Ν. Τ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ζήση Σαμαρά με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Π. συζύγου Χ. Κ., θυγατέρας Γ. Γ., 2) Α. συζύγου Π. Κ., θυγατέρας Γ. Γ., κατοίκων Άνω Γλυφάδας Αττικής, ως μοναδικών εξ αδιαθέτου κληρονόμων της αρχικά αναιρεσίβλητης Α. συζύγου Γ. Γ., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Ντούμο και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7/1/2004 αγωγή της αρχικά αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 511/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 124/2008 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 6/3/2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση ανέγνωσε την από 4/3/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η κρινόμενη υπόθεση φέρεται προς συζήτηση με την από 25-10-2010 κλήση του αναιρεσείοντος, με την οποία δηλώνει ότι επαναλαμβάνει τη δίκη, που είχε διακοπεί βίαια κατά τη δικάσιμο της 4ης Δεκεμβρίου 2009 μετά από δήλωση του εμφανισθέντος ως πληρεξουσίου της αναιρεσίβλητης δικηγόρου Αντωνίου Ντούμου ότι η αναιρεσίβλητη είχε αποβιώσει την 14-4-2009 (μετά την άσκηση της αναίρεσης, αρχική δικάσιμος για τη συζήτηση αυτής είχε οριστεί η 13-3-2009), κατά των δύο θυγατέρων αυτής, οι οποίες είναι κληρονόμοι της. Η επανάληψη της δίκης γίνεται μετά την πάροδο της προθεσμίας αποποίησης, οι κληρονόμοι της αναιρεσίβλητης παραστάθηκαν νόμιμα κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο και επομένως η συζήτηση της υπόθεσης επαναλαμβάνεται παραδεκτώς.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 601 ΑΚ ο μισθωτής, για όσο χρόνο παρακρατεί το μίσθιο μετά τη λήξη της μίσθωσης, οφείλει ως αποζημίωση το συμφωνημένο μίσθωμα, χωρίς αυτό να αποκλείει δικαίωμα του εκμισθωτή να απαιτήσει και άλλη περαιτέρω ζημία. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι, μετά την κατά οποιοδήποτε τρόπο λήξη της μίσθωσης, εάν ο μισθωτής δεν αποδίδει το μίσθιο, αλλά εξακολουθεί να το παρακρατεί, δεν οφείλει μίσθωμα, αλλά αποζημίωση χρήσης, η οποία ορίζεται από τη διάταξη αυτή ίση με το μέχρι τη λήξη της μίσθωσης μίσθωμα, χωρίς να αποκλείεται και η απαίτηση αυξημένου ποσού εάν ο εκμισθωτής αποδεικνύει περαιτέρω ζημία. Το οφειλόμενο, λόγω παρακράτησης του μισθίου μετά τη λήξη της μίσθωσης, ποσό, έστω και αν ορίζεται σε ποσό ίσο με το μίσθωμα, δεν έχει χαρακτήρα μισθώματος, αλλά αποτελεί γνήσια αποζημίωση και συνεπώς δεν υπόκειται στην προβλεπόμενη από το άρθρο 7 του π.δ. 34/1995 αναπροσαρμογή, η οποία ισχύει μόνο για τα μισθώματα. Περαιτέρω, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμός 8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους, θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν ουσιαστικό ή δικονομικό δικαίωμα, που ασκείται με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση (ΟλΑΠ 3/1997). Στην προκείμενη περίπτωση με το μοναδικό λόγο της αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η προαναφερόμενη από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο που δίκασε έφεση της αναιρεσίβλητης εκμισθώτριας κατά της 511/2004 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, με την οποία είχε απορριφθεί αγωγή για επιδίκαση διαφοράς μισθωμάτων με τη συμφωνηθείσα αναπροσαρμογή για το μίσθιο κατάστημα που περιγράφεται, για το χρονικό διάστημα από 1-12-2000 έως και το μήνα Ιανουάριο 2004, δεν έλαβε υπόψη του την ένσταση την οποία είχε προτείνει ο αναιρεσείων-εφεσίβλητος ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, αλλά και ενώπιον του εφετείου νομίμως αμυνόμενος κατά της έφεσης, πως η ενάγουσα-εκκαλούσα-αναιρεσίβλητη είχε καταγγείλει την ένδικη μίσθωση κατά το άρθρο 597 ΑΚ με εξώδικη δήλωση που είχε επιδοθεί σ' αυτόν την 1-8-2002 και ότι μετά την επέλευση των αποτελεσμάτων της ανωτέρω καταγγελίας (1-9-2002) δεν οφείλεται μίσθωμα από αυτόν αλλά αποζημίωση χρήσης, η οποία δεν υπόκειται σε αναπροσαρμογή, δεν υφίσταται δήλη ημέρα καταβολής για τον υπολογισμό των τόκων, αλλά απαιτείται όχληση. Από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων και ειδικότερα των προτάσεων του αναιρεσείοντος προκύπτει ότι αυτός πράγματι προέβαλε τον ανωτέρω αυτοτελή ισχυρισμό, που ασκεί επιρροή στην αξίωση της ενάγουσας για το μετά την επικαλούμενη λύση της μίσθωσης χρονικό διάστημα, αμυνόμενος κατά της αγωγής και της έφεσης και από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο δεν τον έλαβε υπόψη του. Ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, επομένως, είναι βάσιμος.

ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που δεν εξέτασε την προαναφερόμενη ένσταση, και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος προς εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο Λάρισας, η συγκρότηση του οποίου από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι κληρονόμοι της αναιρεσίβλητης, ως ηττηθείσες, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντα.

IV. Από τη διάταξη του άρθρου 579 παρ. 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο αναιρεσείων μετά την αναίρεση της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η οποία με αποδοχή έφεσης εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και περιέλαβε εις βάρος του καταψηφιστική διάταξη, αν αποδεικνύεται προαποδεικτικώς εκούσια ή αναγκαστική εκτέλεση, έχει δικαίωμα να υποβάλει με τις προτάσεις που πρέπει να κατατεθούν στη γραμματεία του Αρείου Πάγου ως την παραμονή της συζήτησης αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση. Με την αίτηση αυτή επιδιώκεται η απόδοση των καταβληθέντων, από τον αναιρεσείοντα προς τον αναιρεσίβλητο, χρηματικών ποσών του κεφαλαίου, των τόκων και των δικαστικών εξόδων και η καταβολή νομίμων τόκων, οι οποίοι οφείλονται από την επίδοση της αναιρετικής απόφασης που διατάσσει την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, γιατί από το χρόνο αυτό καθίσταται υπερήμερος ο αναιρεσίβλητος. Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων με τις προτάσεις του που κατατέθηκαν στις 27-1-2011 υποβάλλει αίτημα για την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, ως προς τη διάταξη της απόφασης του εφετείου που καταδικάζει τον εφεσίβλητο-αναιρεσείοντα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων, ύψους 1250 ευρώ, ως προς την οποία έχει εκτελεσθεί. Από την προσκομιζόμενη με επίκληση από τον αναιρεσείοντα, σε νόμιμα επικυρωμένο φωτοαντίγραφο, από 1-4-2008 απόδειξη που έχει εκδώσει ο δικηγόρος που είχε εκπροσωπήσει την αναιρεσίβλητη ενώπιον του εφετείου, αποδεικνύεται ότι ο αναιρεσείων έχει καταβάλει το ανωτέρω ποσό που επιδικάστηκε εις βάρος του ως δικαστική δαπάνη. Το αίτημα, επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό και να υποχρεωθούν οι κληρονόμοι της αναιρεσίβλητης να καταβάλλουν στον αναιρεσείοντα το ποσό των 1250 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 124/2008 απόφαση του Εφετείου Λάρισας κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση προς εκδίκαση κατά το αναιρούμενο μέρος στο ίδιο Εφετείο Λάρισας, που θα συγκροτηθεί από άλλους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, δικαστές.

Διατάσσει την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν την εκτέλεση.

Υποχρεώνει τις κληρονόμους της αναιρεσίβλητης που συνεχίζουν τη δίκη να καταβάλουν στον αναιρεσείοντα το ποσό των χιλίων διακοσίων πενήντα (1.250) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της παρούσας απόφασης.

Καταδικάζει τις ως άνω κληρονόμους της αναιρεσίβλητης στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Φεβρουαρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαρτίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ