329/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 329 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 329/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσίβλητης: ..., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Κωνσταντίνα Δημητρίου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-11-2003 και 4-6-2003 αγωγές των ήδη διαδίκων που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6394/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 215/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 20-5-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 7-1-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο στη σειρά της δεν εμφανίσθηκε ο αναιρεσείων, ο οποίος όμως, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. ...έκθεση του αρμοδίου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., κλητεύθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως για να παραστεί κατά την παρούσα συζήτηση, αφού επιδόθηκε σ' αυτόν ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως με την κάτω από αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου για την σημειούμενη στην αρχή της παρούσας, και κλήση προς συζήτηση.

Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.). Κατά τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. εκτός των αναφερόμενων σ' αυτή εξαιρέσεων, περί των οποίων δεν πρόκειται, είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δικ., αποδίδεται στο Εφετείο κατ' εκτίμηση η αιτίαση ότι παρά τον νόμο δεν εκήρυξε την αγωγή της αναιρεσίβλητης αόριστη εκ της μη αναφοράς σ' αυτή ότι υπήρξε αιτιώδης σύνδεσμος ανάμεσα στα αντικειμενικώς πρόσφορα κλονιστικά της έγγαμης σχέσης των διαδίκων γεγονότα και στο πρόσωπο του αναιρεσείοντα ή και των δύο διαδίκων (συζύγων) και ότι ο κλονισμός αυτός ήταν τόσο ισχυρός, ώστε βασίμως η εξακολούθηση της συμβιώσεως είχε καταστεί γι' αυτή (αναιρεσίβλητη) αφόρητη.

O λόγος αυτός είναι αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος, αφού ο αναιρεσείων δεν προβάλλει ότι τον ισχυρισμό αυτόν, που δεν εμπίπτει σε κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., προέτεινε στο δικαστήριο της ουσίας. Επίσης, ο ίδιος λόγος, κατά τα λοιπά, είναι απαράδεκτος, γιατί, υπό το πρόσχημα της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεώς του, πλήττει την αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων από το Εφετείο.

Με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στο Εφετείο (κατ' εκτίμηση του αναιρετηρίου στο οποίο δε γίνεται ενάριθμη αναφορά του λόγου αυτού) η πλημμέλεια, από το άρθρο 559 αριθ. 9 Κ.Πολ.Δικ., ότι δηλαδή αγνόησε και δεν εξέτασε κατ' ουσίαν την αντίθετη αγωγή του αναιρεσείοντος για λύση του γάμου του με την αναιρεσίβλητη, που στηριζόταν σε κλονιστικά της έγγαμης σχέσης τους γεγονότα που αναφέρονταν στο πρόσωπο της αναιρεσίβλητης.

Όπως όμως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο εξέτασε και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την αγωγή του αναιρεσείοντος, γιατί, όπως δέχεται, δεν απεδείχθησαν οι αγωγικοί ισχυρισμοί, τους οποίους το Εφετείο παραθέτει και αξιολογεί διεξοδικά με βάση τα προσαχθέντα αποδεικτικά μέσα. Επομένως, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-5-2008 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 215/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Φεβρουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 26 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ