329/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 329 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 329/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:..... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Ηλιόκαυτο.

Της αναιρεσίβλητης: Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "..... ΟΕ" που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Βουργίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-9-2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5880/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 971/2004 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 11-1-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 30-11-2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τα άρθρα 111 παρ.2, 118 παρ.4 και 216 ΚΠολΔικ το δικόγραφο της αγωγής εκτός από τα άλλα στοιχεία, πρέπει να περιέχει α) σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο την αγωγή...β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) ορισμένο αίτημα. Η μη πλήρης αναφορά των περιστατικών αυτών καθιστά την αγωγή αόριστη και οδηγεί στην απόρριψη της ως απαράδεκτης για έλλειψη μιας διαδικαστικής προϋποθέσεως.

Εξάλλου κατ' άρθρο 681 ΑΚ με τη σύμβαση έργου ο εργολάβος έχει υποχρέωση να εκτελέσει το έργο και ο εργοδότης να καταβάλει τη συμφωνημένη αμοιβή. Κατά το άρθρο δε 694 εδ. α' ΑΚ η αμοιβή του εργολάβου καταβάλλεται κατά την παράδοση του έργου. Αν η αμοιβή συνίσταται σε χρήματα και δεν πιστώθηκε είναι τοκοφόρα από την παράδοση του έργου.

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων συνάγεται ότι για το ορισμένο της αγωγής εργολάβου που ενάγει τον εργοδότη για την καταβολή της αμοιβής του, απαιτείται η επίκληση της καταρτισθείσης συμβάσεως μισθώσεως έργου, του συμφωνηθέντος έργου, της εκτελέσεως και παραδόσεως τούτου στον εργοδότη, της συμφωνηθείσης αμοιβής και του χρόνου παραδόσεως του έργου.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της από 6-9-2001 αγωγής της ενάγουσας και τώρα αναιρεσίβλητης κατά του εναγομένου και τώρα αναιρεσείοντος, η αναιρεσίβλητη ισχυρίσθηκε ότι ο αναιρεσείων, ο οποίος διατηρεί στη ..... γραφείο Γενικού Τουρισμού συμφώνησε μαζί της κατά το μήνα Μάϊο του έτους 2001 να εκτυπώσει επί δικού της χάρτου και για λογαριασμό του εναγομένου στο τυπογραφείο που αυτή διατηρεί στον Πειραιά α) διαφημιστικό υλικό και τιμοκατάλογος, σε ποσότητες που επακριβώς αναφέρει έναντι ωρισμένης ανά είδος αμοιβής και συνολικά με ΦΠΑ του εκδοθέντος την .....

τιμολογίου, έναντι 566.400 δραχμών, έργο που παραδόθηκε την 23-5-2001 β) έντυπα, φακέλους, κάρτες, λαχνούς και βιβλία, σε ποσότητες που επακριβώς αναφέρει έναντι ωρισμένης ανά είδος αμοιβής και συνολικά με ΦΠΑ του εκδοθέντος την 3-7-2001 τιμολογίου, έναντι 4.072.180 δραχμών, έργο που παραδόθηκε στον εναγόμενο την 3-7-2001 και γ) έντυπα, κάρτες και "FOLDER", σε ποσότητες που επακριβώς αναφέρει έναντι ωρισμένης ανά είδος αμοιβής και συνολικά με ΦΠΑ του εκδοθέντος την ....

τιμολογίου, έναντι 1.051.380 δραχμών, έργο που παραδόθηκε στον εναγόμενο την 3-7-2001. Ότι η πληρωμή των παραπάνω τιμολογίων συμφωνήθηκε μεταξύ τους να γίνει εντός τριάντα (30) ημερών από την έκδοση καθενός τούτων. Ότι ο εναγόμενος αν και παρέλαβε ανεπιφύλακτα το συμφωνηθέν και εκτελεσθέν απ' αυτή έργο, παρά την πάροδο των τριάντα (30) ημερών από την έκδοση κάθε τιμολογίου, αρνείται να εξοφλήσει την οφειλομένη στην ενάγουσα αμοιβή της.

Ζήτησε δε με την αγωγή, μετά τον παραδεκτό περιορισμού του αιτήματός της, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να της καταβάλει το ποσό των 4.089.960 δραχμών, νομιμοτόκως κατά τα εν αυτή. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα, η στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 361, 681, 694, 341, 346 ΑΚ αγωγή της αναιρεσιβλήτου, στην οποία γίνεται μνεία του χρόνου συνάψεως της εργολαβικής σύμβασης, του συμφωνηθέντος έργου, της εκτελέσεως και του χρόνου παραδόσεως αυτού στον εργοδότη, της ανεπιφύλακτης παραλαβής τούτου από τον τελευταίο, καθώς και της συμφωνηθείσης αμοιβής για την εκτύπωση ενός εκάστου των ειδών των εντύπων, είναι επαρκώς ορισμένη, σύμφωνα με το άρθρο 216 παρ.1 ΚΠολΔικ και ειδικότερα περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο και δικαιολογούν την άσκηση της από την αναιρεσίβλητη κατά του αναιρεσείοντα, ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και ορισμένο αίτημα.

Δεν ήταν δε απαραίτητο να εκτίθεται στο δικόγραφο της αγωγής ο τρόπος κατάρτισης της σύμβασης έργου, δηλαδή εάν επρόκειτο περί γραπτής ή προφορικής συμφωνίας και η αμοιβή ανά μονάδα προϊόντος, αφού κατά τα αναφερόμενα σ' αυτήν, η αμοιβή της ενάγουσας καθορίσθηκε με συμφωνία των διαδίκων κατ' αποκοπή για την εκτύπωση κάθε ενός προϊόντος στις ποσότητες που εκεί αναφέρονται, πέραν του ότι η τιμή μονάδος προκύπτει σαφώς από τη διαίρεση της παραγγελθείσης ποσότητας κάθε ενός προϊόντος δια της συνολικής αμοιβής που συμφωνήθηκε για κάθε ποσότητα ενός εκάστου των ειδών.

Επομένως το Εφετείο που έκρινε ότι η ένδικη αγωγή με το παραπάνω περιεχόμενο και αίτημα περιέχει κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τα πραγματικά περιστατικά στα οποία θεμελιώνεται η επικαλούμενη απαίτηση της αναιρεσίβλητης δεν παρέλειψε παρά το νόμο να κηρύξει απαράδεκτο και γι' αυτό ο πρώτος από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔικ λόγος της αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 106 ΚΠολΔικ το δικαστήριο ενεργεί μόνο ύστερα από αίτηση διαδίκου και αποφασίζει με βάση τους πραγματικούς ισχυρισμούς που προτείνουν και αποδεικνύουν οι διάδικοι και τις αιτήσεις που υποβάλλουν, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά. Κατ' άρθρο δε 216 παρ.1 εδ.α' του ΚΠολΔικ ιστορική βάση της αγωγής είναι το σύνολο των γεγονότων που θεμελιώνουν την αγωγή, χωρίς την επίκληση των οποίων δεν είναι εφικτή ή διάγνωση της επίδικης σχέσης.

Αν όμως με το δικόγραφο της αγωγής γίνεται επίκληση του χρόνου κατάρτισης της εργολαβικής συμβάσεως και παραδόσεως του έργου, είναι επιτρεπτή (εκτός αν ανακύπτει ζήτημα παραγραφής) η συγκεκριμενοποίηση του χρόνου αυτού με βάση τα ειδικότερα περιστατικά που προκύπτουν από την αποδεικτική διαδικασία, έστω και αν τα τελευταία δεν συμπίπτουν πλήρως με τα εκτιθέμενα στην αγωγή.

Εξάλλου κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔικ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως λόγω έλλειψης νόμιμης βάσης, όταν από το αιτιολογικό της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή της μη συνδρομής των όρων αυτών που αποκλείει την εφαρμογή της, όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν υφίσταται έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς. Μόνο τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται με πληρότητα και σαφήνεια και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (Ολ.ΑΠ 1/1999, Ολ.ΑΠ 24/1992).

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Η ενάγουσα ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "..... ΟΕ" διατηρεί στον Πειραιά επιχείρηση τυπογραφείου και αναλαμβάνει επί κέρδει την εκτέλεση γραφικών τεχνών, λιθογραφικών εργασιών, μεταξοτυπικών, χρυσοτυπικών και εν γένει τυπογραφικών εργασιών, ενώ ο εναγόμενος ....

διατηρεί στη .... ατομική επιχείρηση Γενικού Τουρισμού με το διακριτικό τίτλο "......". Κατά το μήνα Απρίλιο 2001 και ενόψει της επερχόμενης θερινής τουριστικής περιόδου, ο εναγόμενος ανέθεσε στην ενάγουσα, η οποία και συμφώνησε, να του εκτυπώσει η τελευταία επί δικού της χάρτου τις ακόλουθες ποσότητες εντύπου υλικού έναντι των παρακάτω αναφερομένων αμοιβών της:

Α) 6.000 αντίτυπα διαφημιστικού υλικού σε ιλουστρασιόν χαρτί με αναγραφή στο εμπρόσθιο φύλλο "....." ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΤΕ"-ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ - ΤΑΞΙΔΙΑ -ΔΙΑΚΟΠΕΣ" "ΔΩΡΑ ΑΞΙΑΣ 5.000 ΔΡΧ" και 5.000 σετ τιμοκαταλόγους δίχρωμους, έναντι 480.000 δραχμών και συνολικά με Φ.Π.Α. ύψους 86.400 δραχμών του εκδοθέντος υπ' αριθμ. ..... τιμολογίου-δελτίου αποστολής, έναντι 566.400 δραχμών Β) 1) 2.500 αυτοκόλλητα δίχρωμα και μακέτα, έναντι 48.000 δραχμών 2) 2.500 αυτοκόλλητα δίχρωμα και μακέτα, έναντι 58.000 δραχμών 3) 500 φακέλλου μεγέθους 22 Χ 16, δίχρωμους έναντι 24.000 δραχμών 4) 500 κάρτες εκδηλώσεων έναντι 12.000 δραχμών 5) 5.000 κάρτες τετράχρωμες έναντι 120.000 δραχμών 6) 1.000 επιστολόχαρτα δίχρωμα έναντι 35.000 δραχμών 7) 2.500 φακέλλους αλληλογραφίας δίχρωμους έναντι 55.000 δραχμών 8) 20 μπλόκ αποδείξεων πωλήσεως εισιτηρίων δίτυπα, έναντι 36.000 δραχμών 9)200 κάρτες δίχρωμες (.....δωρεάν 10) 300 προσκλήσεις τετρασέλιδες έναντι 48.000 δραχμών 11) 500 λαχνούς έναντι 15.000 δραχμών 12) 5000 βιβλία 16σέλιδα, τετράχρωμα, κατασκευή μακέτας και φιλμ εξωτερικού έναντι 1.500.000 δραχμών και 13) 5.000 βιβλία ως άνω εσωτερικού έναντι 1.500.000 δραχμών, και συνολικά έναντι 3.451.000 δραχμών (48.000+ 58.000+ 24.000+ 12.000 + 120.000 + 35.000 + 55.000 + 36.000 + 48.000 + 15.000+ 1.500.000+1.500.000) και με ΦΠΑ 18% ύψους 621.180 δραχμών του εκδοθέντος σχετικά υπ' αριθμ. .....

τιμολογίου, έναντι 4.072.180 δραχμών Γ) 1) 2.000 κάρτες δίχρωμες έναντι 28.000 δραχμών 2) 1.500 FOLDER τετράχρωμα, κατασκευή μακέτας και φίλμ χαρτί ILLUSTRATION, έναντι 340.000 δραχμών 3) 5000 φύλλα δίχρωμα για εκδρομές εξωτερικού, έναντι 80.000 δραχμών 4) 5000 φύλλα δίχρωμα για εκδρομές και ξενοδοχεία, έναντι 80.000 δραχμών 5) 5.000 φύλλα δίχρωμα για ξενοδοχεία εσωτερικού, έναντι 80.000 δραχμών 6) 5.000 φύλλα μονόχρωμα για ξενοδοχεία εσωτερικού έναντι 65.000 δραχμών 7) 1000 σετ δίχρωμα εξωτερικού έναντι 45.000 δραχμών 8) 1000 φύλλα δίχρωμα για εκδρομές εξωτερικού, έναντι 28.000 δραχμών 9) 1000 φύλλα δίχρωμα για ξενοδοχεία και εκδρομές έναντι 28.000 δραχμών 10) 1.000 φύλλα δίχρωμα για ξενοδοχεία εσωτερικού 11) 1.000 φύλλα μονόχρωμα για ξενοδοχεία εσωτερικού έναντι 24.000 δραχμών και 12) 1.500 σετ δίχρωμα εξωτερικού έναντι 65.000 δραχμών, και συνολικά έναντι 891.000 δραχμών (28.000 + 340.000 + 80.000 + 80.000 + 80.000 + 65.000 + 45.000 + 28.000 +28.000 +24.000 +65.000) και με ΦΠΑ 18% ύψους 160.380 δραχμών του εκδοθέντος υπ' αριθμ. ...

τιμολογίου, έναντι 1.051.380 δραχμών. Η πληρωμή των παραπάνω τιμολογίων συμφωνήθηκε να γίνει εντός 30 ημερών από την έκδοση ενός εκάστου. Η ενάγουσα παρέδωσε στον εναγόμενο τμηματικά όλη την ως άνω παραγγελθείσα ποσότητα εντύπου υλικού κατά τους μήνες Μάϊο και Ιούνιο του έτους 2001, την οποία ο τελευταίος παρέλαβε ανεπιφύλακτα.

Η συνολική αμοιβή της ενάγουσας για το εκτελεσθέν έργο ανέρχεται στο ποσό των 5.689.960 δραχμών ή 16.698,34 ευρώ (566.400 + 4.072.180 + 1.051.380). Έναντι του ποσού αυτού ο εναγόμενος έχει καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό του 1.600.000 δραχμών και εξακολουθεί να οφείλει το υπόλοιπο από 4.089.960 δραχμές ή 12.003 ευρώ. Περαιτέρω το Εφετείο αναφορικά με τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος α)ότι αυτός παρήγγειλε στην ενάγουσα και παρέλαβε όχι τις αναφερόμενες στην ένδικη αγωγή ποσότητες εντύπου υλικού αλλά άλλες πολύ μικρότερες, τις οποίες ρητώς αναφέρει και β)ότι για την παραγγελία αυτή, η συμφωνηθείσα αμοιβή της ενάγουσας ανέρχεται σε 1.700.000 δραχμές ποσό το οποίο της έχει καταβάλει με 4 μεταχρονολογημένες τραπεζικές επιταγές συνολικής αξίας 1.300.000 δραχμών και με προκαταβολή ποσού 400.000 δραχμών, έκρινε ότι οι ισχυρισμοί αυτοί του εναγομένου, εκτός του ότι αυτός έχει καταβάλει στην ενάγουσα προς εξόφληση της οφειλής του το ποσό του 1.600.000 δραχμών, δεν αποδεικνύονται βάσιμοι από τα ως άνω αποδεικτικά μέσα.

Ακόμη περαιτέρω το Εφετείο δέχθηκε α)ότι ο αναιρεσείων προέβαλε ένσταση καταχρηστικής άσκησης της αγωγής επικαλούμενος ότι η αναιρεσίβλητη άσκησε ουσιαστικά ψευδή αγωγή σε αντιπερισπασμό, αν και αυτός ουδέν ποσόν της οφείλει, έχοντας εξοφλήσει το παραγγελθέν έργο, προκειμένου να το εκδικηθεί, γιατί με την ιδιότητα του εκλεγμένου Νομαρχιακού Συμβούλου και αντινομάρχη στη Διεύθυνση Τουρισμού της Νομαρχίας Πειραιώς αρνήθηκε να δεχθεί την εξόφληση από τη Νομαρχία τιμολογίου της αναιρεσίβλητης συνολικού ποσού 3.953.000 δραχμών πριν από την παράδοση (στην Νομαρχία) των αναφερομένων στο τιμολόγιο προϊόντων, με συνέπεια να δεχθεί την απειλή της αναιρεσίβλητης ότι τα χρήματα του τιμολογίου θα τα εισέπραττε αυθαιρέτως απ΄ αυτόν (αναιρεσείοντα) και β)ότι η ένσταση αυτή είναι απορριπτέα ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Επίσης ως προς την ένσταση εξοφλήσεως, που προέβαλε ο αναιρεσείων για το ποσό του 1.700.000 δραχμών το Εφετείο δέχθηκε ότι, καθόσον μεν αφορά το πέραν του 1.600.000 δρχ. ποσόν των δρχ. 100.000 είναι απορριπτέα ως αβάσιμη, καθόσον δε αφορά το υπόλοιπο ποσό του 1.600.000 δραχμών που ισχυρίσθηκε ο αναιρεσείων ότι κατέβαλε στην αναιρεσίβλητη σε εξόφληση μέρους της συνολικής αμοιβής της ύψους 5.689.960 δραχμών, μετά τον παραδεκτό περιορισμό της ένδικης αξιώσεως της αναιρεσίβλητης κατά το ποσό του 1.600.000 δραχμών είναι άνευ αντικειμένου.

Στη συνέχεια κατέληξε το Εφετείο ότι η απαίτηση που διατηρεί η ενάγουσα κατά του εναγόμενου από την προαναφερόμενη αιτία, ανέρχεται στο ποσό των 4.089.960 δραχμών και αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, που είχε κρίνει αντιθέτως, έκανε δεκτή εν μέρει την αγωγή και επιδίκασε το παραπάνω ποσό. Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 681 ΑΚ, ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και δεν στέρησε την αναιρεσιβαλλόμενη της νόμιμης βάσης της, αφού διέλαβε σε αυτήν επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που δικαιολογούν την εξαγωγή του πορίσματος στο οποίο κατέληξε και το οποίο εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα.

Η παραδοχή του Εφετείου ότι η κατάρτιση της επίδικης εργολαβικής σύμβασης έγινε τον Απρίλιο 2001 και όχι τον Μάϊο 2001 και η τμηματική παράδοση του έργου έγινε κατά τους μήνες Μάϊο και Ιούνιο 2001 και όχι Μάϊο και Ιούλιο 2001, όπως η αναιρεσίβλητη είχε ισχυρισθεί με την αγωγή της αποτελεί ανέλεγκτη κατ΄ άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ.

εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα αποτελεί επακριβή προσδιορισμό του χρόνου κατάρτισης και εκτέλεσης της επίμαχης σύμβασης έργου με βάση τα ειδικότερα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία. Η συγκεκριμενοποίηση δε αυτή, δεν αποτελεί "πράγμα" ή ζήτημα, που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υπό την έννοια του άρθρου 559 αριθ.8 και 19 ΚΠολΔικ και επομένως το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που είχαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δεν προτάθηκαν με την αγωγή, ούτε επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή περισσότερα από όσα ζητήθηκαν, ούτε επίσης στέρησε εκ του λόγου τούτου την προσβαλλόμενη απόφαση της νόμιμης βάσης της επί ουσιώδους ζητήματος.

Επομένως οι από το άρθρο 559 αριθ.1,8,9 και 19 ΚΠολΔικ δεύτερος και τέταρτος λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Κατά το άρθρο 559 αριθ.11 εδ.γ' ΚΠολΔικ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση.

Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφιβόλως η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου. Στην προκείμενη περίπτωση με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως (κατά το πρώτο μέρος του) προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ.11 του ΚΠολΔικ αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που επικαλέσθηκε και προσκόμισε ενώπιον του ο αναιρεσείων, ήτοι το υπ' αριθμ. .....

έγγραφο της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Αθηνών-Πειραιώς το οποίο (κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντα) ήταν κρίσιμο αποδεικτικό στοιχείο για τις δύο ενστάσεις του (αναιρεσείοντα) εξοφλήσεως και καταχρηστικής άσκησης της ένδικης αξίωσης της αναιρεσίβλητης. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι από τη ρητή βεβαίωση της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι για να καταλήξει στο αποδεικτικό της πόρισμα συνεκτίμησε και τα έγγραφα τα οποία οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και το ως άνω αποδεικτικό μέσο, χωρίς να έχει υποχρέωση να κάμει ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση τούτου.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 12 Κ.Πολ.Δικ. για να θεμελιωθεί ο προβλεπόμενος από τη διαταγή αυτή λόγος αναιρέσεως απαιτείται να διαλαμβάνεται στο αναιρετήριο α)για την απόδειξη ποίου συγκεκριμένου ισχυρισμού προσκομίσθηκε το σχετικό αποδεικτικό μέσο β)ποια είναι η αποδεικτική δύναμη που αποδόθηκε σε αυτό από το δικαστήριο της ουσίας και γ)και το σχετικό σφάλμα της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Αν λείπει, έστω και ένα από τα προεκτιθέμενα στοιχεία, ο λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αόριστος. Εξ άλλου από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 438 και 440 προκύπτει, ότι τα έγγραφα που έχουν συνταχθεί κατά τους νομίμους τύπους από καθ΄ύλην και κατά τόπον αρμόδιο δημόσιο υπάλληλο ή λειτουργό ή πρόσωπο που ασκεί δημόσια υπηρεσία ή λειτουργία αποτελούν πλήρη απόδειξη για όλους, μέχρι μεν της προσβολής τους ως πλαστών ως προς όσα βεβαιώνονται σ΄ αυτά ότι έγιναν από το πρόσωπο που συνέταξε το έγγραφο ή ενώπιον του, μέχρι δε ανταποδείξεως ως προς όσα βεβαιώνονται σ΄ αυτά, των οποίων την αλήθεια όφειλε να διαπιστώσει ο συντάξας το έγγραφο.

Η εκτίμηση όμως του περιεχομένου των εγγράφων αυτών ανήκει, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας το οποίο, εφόσον δεν προκύπτει άμεση απόδειξη επί του αποδεικτικού θέματος τα λαμβάνει υπόψη προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, κατά το δεύτερο μέρος του, προβάλλεται ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 12 Κ.Πολ.Δικ., γιατί δεν προσέδωσε στο παραπάνω υπ΄ αριθμ.

πρωτ. ..... έγγραφο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αθηνών - Πειραιώς, το οποίο ήταν κρίσιμο αποδεικτικό στοιχείο για την απόδειξη των ενστάσεων του αναιρεσείοντος περί εξοφλήσεως και καταχρηστικής ασκήσεως της ένδικης αξίωσης της αναιρεσίβλητης, την αυξημένη κατ΄ άρθρο 438 Κ.Πολ.Δικ. αποδεικτική δύναμη Δημοσίου εγγράφου.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος, διότι δεν προσδιορίζεται στο αναιρετήριο α)ποία συγκεκριμένα περιστατικά από εκείνα που στηρίζουν τις παραπάνω ενστάσεις του αναιρεσείοντος βεβαιώνονται στο έγγραφο αυτό ότι έγιναν από τον συντάκτη του εγγράφου ή ενώπιον του ή την αλήθεια των οποίων όφειλε αυτός να διαπιστώσει, αφού μόνο ως προς τα περιστατικά αυτά το έγγραφο αυτό παρέχει πλήρη απόδειξη και β)ποια αποδεικτική δύναμη προσέδωσε στο επίμαχο έγγραφο η προσβαλλόμενη απόφαση και σε τι συνίσταται το σφάλμα της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11 Ιανουαρίου 2005, αίτηση του ....., για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 971/2004 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιανουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 21 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ