Supreme Court dismisses appeal against conviction for issuing a dishonored check, upholding lower court's decision.

Απόφαση 328 / 2025 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 328/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Λεπενιώτη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Πρίγγουρη, Παρασκευή Τσούμαρη, Σταυρούλα Κουσουλού και Σπυριδούλα Λιάτη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Οκτωβρίου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστάσιου Σκάρα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Δ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μπάκα, για αναίρεση της υπ'αριθ. ΖΤ289, ΖΤ479/2024 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με υποστηρίζουσα την κατηγορία την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "...", η οποία εκπροσωπείται νόμιμα και η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παύλο Τσαμάκο.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην με αρ. εκθ. πρωτ. 2269/26.3.2024 αίτηση αναιρέσεως και τον από 27.9.2024 πρόσθετο λόγο που περιλαμβάνεται στο σχετικό δικόγραφο, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 351/2024.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε α) να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και ο πρόσθετος λόγος αυτής β) επικουρικά, κατ' εφαρμογή του άρθρου 511 ΚΠΔ, αφού η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παύσει οριστικά, λόγω παραγραφής, η ποινική δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντα και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Φέρονται προς συζήτηση : α] η με αρ.εκθ.πρωτ. 2269/ 26-3-2024 αίτηση του Γ. Δ. του Κ. για αναίρεση της υπ' αρ.ΖΤ 289/2024, ΖΤ479/2024 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάστηκε, με το ελαφρυντικό του άρ. 84 παρ.2ε'ΠΚ, σε ποινή φυλάκισης (1) έτους, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για μία τριετία, για το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, και η οποία ασκήθηκε με δήλωσή του που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στις 26/3/2024, εντός της νόμιμης προθεσμίας των είκοσι (20) ημερών από την καταχώριση [5-3-2024] καθαρογραμμένης της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο του ανωτέρω εκδόσαντος Δικαστηρίου και β] το από 27-9-2024 δικόγραφο προσθέτων λόγων αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, που κατατέθηκε από τον αναιρεσείοντα αυθημερόν στην γραμματεία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, συντασσομένης επ' αυτού σχετικής εκθέσεως. Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης και ο πρόσθετος λόγος αυτής έχουν ασκηθεί παραδεκτά, ήτοι νομότυπα και εμπρόθεσμα, κατά τις διατάξεις των άρθρων 462, 464, 466 παρ.1α', 473 παρ.2 και 3, 474 παρ.2Α και 4, 504 παρ.1, 505 παρ.1 α' και 509 παρ.1 του ΚΠΔ. Ως εκ τούτου, πρέπει να συνεκδικαστούν, ως συναφείς, και να ερευνηθούν περαιτέρω ως προς την βασιμότητα των προβαλλόμενων αναιρετικών λόγων τους, εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Α' και Δ' του ΚΠΔ.

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 590 παρ. 1 του ισχύοντος Κ.Π.Δ. ""Υποθέσεις που εκκρεμούν σε οποιοδήποτε στάδιο της ποινικής διαδικασίας και σε οποιονδήποτε βαθμό συνεχίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κώδικα. Οι πράξεις της ποινικής διαδικασίας που τελέσθηκαν όταν ίσχυαν οι διατάξεις που καταργούνται διατηρούν το κύρος τους".

Εξάλλου, κατά το άρθρο 171 παρ. 3 του Κ.Π.Δ., απόλυτη ακυρότητα κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, η οποία λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης και θεμελιώνει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Α` του Κ.Π.Δ. σύστοιχο λόγο αναίρεσης, προκαλείται αν ο υποστηρίζων την κατηγορία παρέστη παράνομα στη διαδικασία του ακροατηρίου.

Παράνομη είναι η παράσταση του υποστηρίζοντος την κατηγορία στο ακροατήριο, όταν δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του τελευταίου οι όροι της ενεργητικής και παθητικής νομιμοποίησης για την άσκηση της παράστασης προς υποστήριξη κατηγορίας, καθώς και όταν παραβιάσθηκε η διαδικασία που έπρεπε να τηρηθεί σχετικά με τον τρόπο και τον χρόνο άσκησης και υποβολής της, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 63, 64 ,66 και 67 παρ.1 του Κ.Π.Δ.

Ωσαύτως, από τις διατάξεις των άρθρων 63, 82 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. σε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 67 παρ. 1, 83, 84 του ιδίου Κώδικα, η παράσταση προς υποστήριξη κατηγορίας μπορεί να ασκηθεί στο ποινικό δικαστήριο από τους δικαιούμενους σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα σε αποζημίωση ή αποκατάσταση από το έγκλημα ή σε χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης, δηλαδή από τους αμέσως ζημιωθέντες από την αξιόποινη πράξη ,και ειδικότερα από τους φορείς του δικαιώματος ή του εννόμου αγαθού που έχει προσβληθεί, κατά τις προβλέψεις των διατάξεων των άρθρων 914 και 932 του Α.Κ.

Έτσι, απαιτείται ο υποστηρίζων την κατηγορία να αντλεί το δικαίωμα αποζημίωσης ευθέως και αμέσως από την εγκληματική προσβολή και όχι από κάποια ενδιάμεση σχέση ή αντανακλαστικά και έμμεσα. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 63 εδ. α' του Κ.Ποιν.Δ., η παράσταση για την υποστήριξη της κατηγορίας με την οποία επιδιώκεται η χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, μπορεί να ασκηθεί ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου, μόνον από τα πρόσωπα που έχουν το δικαίωμα αυτό ,κατά τις διατάξεις των άρθρων 914 και 932 του ΑΚ, κατά δε το άρθρο 67 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ., εκείνος που κατά τον Αστικό Κώδικα δικαιούται χρηματική ικανοποίηση εξαιτίας ηθικής βλάβης, μπορεί να υποβάλει την απαίτησή του στο ποινικό δικαστήριο, ωσότου αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία, χωρίς έγγραφη προδικασία.

Η νομιμοποίηση δε του παρισταμένου προς υποστήριξη κατηγορίας εξαρτάται από το περιεχόμενο της σχετικής δηλώσεώς του, στην οποία, σύμφωνα με το άρθρο 84 του Κ.Ποιν.Δ., πρέπει να διαλαμβάνεται και ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της αξιόποινης πράξης και της ηθικής βλάβης, εκτός αν από τη φύση της πράξεως η βλάβη είναι αυτονόητη.

Από αυτά συνάγεται ότι αν από τη δήλωση παραστάσεως πολιτικής αγωγής δεν προκύπτει ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της αξιόποινης πράξης και της ηθικής βλάβης που έχει υποστεί ο παραστάς προς υποστήριξη κατηγορίας, τότε η δήλωση αυτή δεν είναι σύμφωνη με το νόμο και δεν νομιμοποιεί τον παραστάντα προς υποστήριξη κατηγορίας.

Εξάλλου, δικαιούχοι της χρηματικής ικανοποιήσεως για ηθική βλάβη είναι μόνον οι φορείς του δικαιώματος ή εννόμου συμφέροντος που έχει προσβληθεί, ήτοι οι αμέσως ζημιωθέντες από το έγκλημα και όχι οι εμμέσως ή εξ αντανακλάσεως ζημιωθέντες. Σε κάθε περίπτωση το επιτρεπτό της παράστασης του υποστηρίζοντος την κατηγορία κρίνεται από το περιεχόμενο της απαίτησης που περιέχει η δήλωσή του και από το κατηγορητήριο, όπως αυτό περιλαμβάνεται είτε στο κλητήριο θέσπισμα, είτε στο παραπεμπτικό βούλευμα, είτε στην απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και διαλαμβάνει την αξιόποινη πράξη, ενώ η ουσιαστική βασιμότητα της αξίωσης από την αποδεικτική διαδικασία (ΑΠ 527/2023, ΑΠ 244/2023, ΑΠ 981/2020, ΑΠ 514/2020, ΑΠ 286/2019).

Ήδη υπό το καθεστώς του νέου ΚΠΔ, η παράσταση για την υποστήριξη της κατηγορίας έχει πλέον ποινικό χαρακτήρα και όχι "μικτό", αφού έχει αποσυνδεθεί από την ανάγκη εισαγωγής αστικής αξίωσης στο ποινικό δικαστήριο.

Συνεπώς, η δήλωση υποστήριξης της κατηγορίας (άρθρο 82 παρ. 1 ΚΠΔ) δεν εισάγει στην ποινική δίκη αστικές αξιώσεις (έστω και συμβολικές) όχι μόνο προς επιδίκαση, αλλά ούτε καν προς αναγνώριση (ΑΠ 538/2021). Περαιτέρω, στο έγκλημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, όπως προκύπτει από τις διατάξεις του άρθρου 79 παρ. 5 του Ν. 5960/1933 "περί επιταγής", όπως η παρ. 5 προστέθηκε με το άρθρο 4 παρ. 1 εδ. α' του Ν. 2408/1996, αμέσως παθών από την αξιόποινη πράξη της εκδόσεως της ακάλυπτης επιταγής, που δικαιούται και σε υποβολή της σχετικής εγκλήσεως, είναι ο κομιστής της επιταγής που δεν πληρώθηκε, τέτοιος δε, κατά τα άρθρα 19, 20, 40, 44 και 46 του Ν.5960/1933, είναι οποιοσδήποτε κομιστής της επιταγής, δηλαδή όχι μόνον ο τελευταίος κομιστής, ο οποίος εμφάνισε στην πληρώτρια τράπεζα την μη πληρωθείσα επιταγή, αλλά και κάθε υπογραφέας της επιταγής (οπισθογράφος) που πλήρωσε την επιταγή ως εξ αναγωγής υπόχρεος και έγινε κομιστής της μετά την εμφάνισή της, αφού ο κομιστής της επιταγής, είτε αυτός είναι ο τελευταίος κομιστής της που δεν πληρώθηκε από την πληρώτρια τράπεζα, είτε αυτός είναι εξ αναγωγής κομιστής της που δεν πληρώθηκε από την πληρώτρια τράπεζα, υφίσταται τελικά τη ζημία από την μη πληρωμή της επιταγής, η δε ζημία του είναι απότοκος της παράνομης συμπεριφοράς του εκδότη της επιταγής και τελεί σε πρόσφορη αιτιώδη συνάφεια με αυτή (Ολ. ΑΠ 25/2007, Ολ. ΑΠ 29/2007, ΑΠ 1218/2016).

ΙΙ. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 § 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο, που την εξέδωσε, συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε ή υπαγωγή των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Η απαιτούμενη κατά τα άνω άρθρα του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, (η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 § 1 Δ ΚΠΔ λόγο αναίρεσης), εκτείνεται όχι μόνο στην απόφαση για την ενοχή, δηλαδή την καταδικαστική ή απαλλακτική απόφαση του δικαστηρίου, αλλά σε όλες, χωρίς εξαίρεση, τις αποφάσεις, ανεξαρτήτως εάν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή εάν η έκδοση τους αφήνεται στη διακριτική ή ανέλεγκτη, κυριαρχική εξουσία του δικαστηρίου της ουσίας.

Έτσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση, που απορρίπτει αντιρρήσεις κατά της παράστασης πολιτικής αγωγής, πρέπει να είναι ειδικά αιτιολογημένη, δηλαδή να διαλαμβάνει στο αιτιολογικό της τις νομικές σκέψεις που αιτιολογούν τη δικανική πεποίθηση ότι με βάση την κατηγορία, όπως διατυπώνεται στο κλητήριο θέσπισμα ή στο παραπεμπτικό βούλευμα, αλλά και με βάση το περιεχόμενο της δήλωσης παράστασης πολιτικής αγωγής (ήδη δε δήλωσης για υποστήριξη της κατηγορίας), νομιμοποιείται ενεργητικώς ο πολιτικώς ενάγων, δηλαδή ότι, ως αμέσως ζημιωθείς από το αδίκημα, έχει κατά του κατηγορουμένου, που νομιμοποιείται παθητικώς, άμεση και ενεργή αξίωση αστικού δικαίου προς αποζημίωση ή προς ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης, της οποίας (αξίωσης) η ουσιαστική βασιμότητα θα κριθεί, κατά την αποδεικτική διαδικασία, διαφορετικά για την παρεμπίπτουσα αυτή απόφαση ιδρύεται ο αναιρετικός λόγος της έλλειψης αιτιολογίας του άρ. 510 παρ. 1 στοιχ.Δ', σε συνδ.

με 504 παρ. 4 ΚΠΔ, υπό την προϋπόθεση όμως ότι το αίτημα αυτό υποβλήθηκε κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, αλλιώς το δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει και μάλιστα με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία σε αόριστο αίτημα (ΑΠ 1367/2022, ΑΠ 1134/2022, ΑΠ 566/2022, ΑΠ 140/2021).

ΙΙΙ. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 43 του ΚΠολΔικ, "Η συμφωνία των διαδίκων, με την οποία τακτικό δικαστήριο γίνεται αρμόδιο για μελλοντικές διαφορές είναι έγκυρη μόνο αν είναι έγγραφη και αναφέρεται σε ορισμένη έννομη σχέση, από την οποία θα προέλθουν οι διαφορές", κατά δε το άρθρο 44 του ίδιου Κώδικα "Οι συμφωνίες κατά τα άρθρα 42 και 43 δημιουργούν αποκλειστική αρμοδιότητα, εκτός αν από την ίδια τη συμφωνία προκύπτει το αντίθετο". Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση του δικάσαντος Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για τους εξής λόγους: 1] Με το μοναδικό λόγο της υπό κρίση αίτησης-δήλωσης αναίρεσης, για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, λόγω παράνομης παράστασης της υποστηρίζουσας την κατηγορία, ελλείψει ενεργητικής νομιμοποίησης, εκ του άρ. 510 παρ.1 στοιχ. Α' ΚΠΔ σε συνδ. με άρ. 171 παρ.3 του ιδίου κώδικα. 2] Με τον πρόσθετο λόγο αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, εκ του άρ. 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, ισχυριζόμενος ότι η απόφαση με ασαφή και αντιφατική αιτιολογία απέρριψε τις αντιρρήσεις του κατά της παράστασης της εταιρείας με την επωνυμία "..." προς υποστήριξη της κατηγορίας.

Από τα έγγραφα της δικογραφίας και από την προσβαλλόμενη απόφαση, που παραδεκτά επισκοπούνται από τον Άρειο Πάγο για την έρευνα της βασιμότητας των ως άνω προβαλλομένων λόγων αναιρέσεως, εκ του άρ. 510 παρ.1 στοιχ. Α' ΚΠΔ σε συνδ. με άρ. 171 παρ.3 του ιδίου κώδικα, και εκ του άρ. 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, προκύπτουν τα εξής:

Κατά του αναιρεσείοντος - κατηγορούμενου ασκήθηκε ποινική δίωξη για έκδοση ακάλυπτης επιταγής, της οποίας κατέστη νόμιμη τελευταία κομίστρια από οπισθογράφηση η εγκαλούσα εταιρεία με την επωνυμία "...", η οποία δήλωσε παράσταση πολιτικής αγωγής κατά του κατηγορούμενου, στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, όπως τούτο προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών της υπ' αρ. 3773/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, σύμφωνα με τα οποία πριν από την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας, εμφανίστηκε ο εξουσιοδοτηθείς δικηγόρος Αθηνών, Δ.

Χ. και δήλωσε παράσταση πολιτικής αγωγής για λογαριασμό της ως άνω εγκαλούσας εταιρείας κατά του κατηγορούμενου και ζήτησε να υποχρεωθεί να της καταβάλει σαράντα τέσσερα (44) ευρώ με επιφύλαξη, ως χρηματική της ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που έχει αυτή υποστεί λόγω της ένδικης αξιόποινης πράξης. Κατά της ως άνω δηλώσεως παραστάσεως πολιτικής αγωγής δεν προβλήθηκε αντίρρηση από τον κατηγορούμενο, διότι αυτός στην πρωτοβάθμια δίκη δικάστηκε ωσεί παρών.

Στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, εμφανίστηκε, δυνάμει του από 12/2/2020 πληρεξουσίου, ο δικηγόρος Τ. Π. [Α.Μ. ΔΣΑ ….] και δήλωσε ότι επαναλαμβάνει την δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής, ήδη υποστήριξης κατηγορίας, κατά του κατηγορούμενου για λογαριασμό της εγκαλούσας εταιρείας με την επωνυμία "...", για την ηθική βλάβη που αυτή έχει υποστεί λόγω του αδικήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής.

Κατά της εν λόγω παραστάσεως προβλήθηκαν αντιρρήσεις από τους συνηγόρους του εκκαλούντος-κατηγορούμενου, οι οποίες αναπτύχθηκαν προφορικά και κατατέθηκαν εγγράφως, με το ακόλουθο περιεχόμενο : ".....Στην προκειμένη περίπτωση, το αδίκημα για το οποίο κατηγορούμαι ενώπιόν Σας αφορά την έκδοση ακάλυπτης επιταγής, η οποία είχε δοθεί προς εξασφάλιση του τιμήματος αγοραπωλησίας μετοχών με την από 19-10-2022 σύμβαση πώλησης μετοχών μεταξύ των εταιρειών ...

και ... LTD. Στο αρ.9 παρ.6 της άνω Σύμβασης είχε συμφωνηθεί ότι η Σύμβαση διέπεται από το Δίκαιο της Κυπριακής Δημοκρατίας και θα ερμηνεύεται σύμφωνα με αυτό. Οποιαδήποτε διαφορά ή διαφωνία ανακύψει σε σχέση με την παρούσα ή εξ αφορμής της, θα υπάγεται στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων της πόλης της Λευκωσίας.

Ως έχει κριθεί ήδη με τις υπ' αριθμ.... ΜονΕφΑθ (Σχετ.2 για την ένδικη επιταγή) και υπ'αριθμ.... Τριμ.Εφ.Αθ. (Σχετ.1 για την επιταγή του αρ.5 παρ.3 του άνω συμφωνητικού) αποφάσεις, η άνω συμφωνημένη ρήτρα περί αποκλεισμού της διεθνούς δικαιοδοσίας των ελληνικών δικαστηρίων είναι έγκυρη και καταρτίστηκε παραδεκτά...

Περαιτέρω από το περιεχόμενο της άνω συμφωνίας ...προκύπτει σαφώς, χωρίς να καταλείπεται καμία αμφιβολία, ότι αυτή περιλαμβάνει τόσο τις διαφορές και αντίστοιχες αξιώσεις που πηγάζουν από τη σύμβαση πώλησης μετοχών, όσο και εκείνες που προκύπτουν από αυτή...Επομένως, στα δικαστήρια που προαναφέρθηκαν υπάγονται όλες οι διαφορές και αντίστοιχες αξιώσεις, χωρίς διάκριση, που έχουν ως αφετηρία και ιστορικό υπόβαθρο την προαναφερόμενη σύμβαση πώλησης μετοχών, είτε αυτές στηρίζονται στην αθέτηση συμβατικών υποχρεώσεων εκ μέρους των συμβαλλομένων μερών, είτε θεμελιώνονται στις διατάξεις περί αδικοπραξίας.

Τέτοια διαφορά είναι και η προκειμένη διαφορά, η οποία εδράζεται στην έκδοση από τον ανακόπτοντα ακάλυπτων επιταγών, οι οποίες εκδοθείσες στα πλαίσια της σύμβασης πώλησης μετοχών, ως εγγύηση για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της αγοράστριας από την σύμβαση αυτή, έχουν ως αιτία την εν λόγω σύμβαση και σχετίζονται με αυτήν.

Με αυτό το σκεπτικό, το Εφετείο Αθηνών έκρινε την Διαταγή Πληρωμής που είχε εκδοθεί για την ένδικη επιταγή ως άκυρη (... ΜονΕφΑθ) και περαιτέρω, απέρριψε αγωγή αδικοπραξίας, εδραζόμενη στο ν.5960/1933, της εγκαλούσας σε σχέση με την έκδοση της μεταχρονολογημένης επιταγής που προβλεπόταν στο άνω συμφωνητικό στο άρ.5 παρ.3 (...

ΤριμΕφΑθ), κρίνοντας ότι επί των αξιώσεων που προκύπτουν από την έκδοση αυτών, δεν έχουν δικαιοδοσία τα ελληνικά Δικαστήρια. Συναφώς το Δικαστήριό Σας, ελλείψει ενεργής αστικής αξίωσης υπαγόμενης στη δικαιοδοσία των ελληνικών Δικαστηρίων, ήδη με την υπ' αριθμ.ΑΤ 1228/2021 απόφασή του (Σχετ.3), έκρινε ότι η εδώ εγκαλούσα δεν νομιμοποιείται να παρασταθεί προς υποστήριξη της κατηγορίας σε βάρος μου για το αδίκημα του ν.5960/33 (ακάλυπτη επιταγή) και δη σε σχέση με την επιταγή που είχε εκδοθεί δυνάμει του αρ.5 παρ.3 της από 19-10-2022 σύμβασης πώλησης μετοχών.

Μετά ταύτα, είναι προφανές ότι η αιτούμενη ενώπιόν Σας να παρασταθεί προς υποστήριξη της σε βάρος μου κατηγορίας, δεν έχει αγώγιμη αξίωση σε βάρος μου, καθώς αυτή δεν υπάγεται στην δικαιοδοσία των ελληνικών Δικαστηρίων και συνεπώς, δεν θεωρείται δικαιούμενη κατά τον αστικό κώδικα σε αποζημίωση ή αποκατάσταση από το έγκλημα ή σε χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης...".Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κατόπιν απορριπτικής εισαγγελικής πρότασης, απέρριψε, μετά από παράθεση νομικών σκέψεων, τις ως άνω αντιρρήσεις του κατηγορούμενου και νυν αναιρεσείοντος περί παράνομης παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας στο ποινικό δικαστήριο της ως άνω εγκαλούσας εταιρείας, με την ακόλουθη, αιτιολογία : "...Στην προκείμενη περίπτωση, η εγκαλούσα εταιρία με την επωνυμία "..." ως νόμιμη κομίστρια της ακάλυπτης επιταγής που φέρεται ότι εξέδωσε ο κατηγορούμενος, είναι η αμέσως ζημιωθείσα από την αξιόποινη πράξη της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής και ως εκ τούτου δικαιούται να ζητήσει ,σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 914 και 932 του Α.Κ.

χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη από την αξιόποινη αυτή πράξη.

Συνεπώς, η ως άνω εγκαλούσα εταιρία έχει αστική αξίωση κατά του κατηγορουμένου από την αδικοπραξία της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής και ως αμέσως ζημιωθείσα από την αξιόποινη πράξη που φέρεται ότι τέλεσε ο κατηγορούμενος, δικαιούται να παραστεί στην παρούσα δίκη προς υποστήριξη της κατηγορίας. Άλλωστε, ο όρος περί αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων της πόλης της Λευκωσίας της Κύπρου, ο οποίος περιέχεται στην από 19.10.2012 σύμβαση πώλησης μετοχών μεταξύ της εγκαλούσας εταιρίας με την επωνυμία "..." ως πωλήτριας και της εταιρίας με την επωνυμία "...

LTD" ως αγοράστριας, αφορά τις αστικές αξιώσεις που πηγάζουν από την εν λόγω σύμβαση, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε και η επίδικη επιταγή και δεν ασκεί καμία επιρροή στο δικαίωμα της εγκαλούσας εταιρίας να δηλώσει παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας στην ποινική διαδικασία, η οποία λόγω του τόπου έκδοσης της ακάλυπτης επιταγής διεξάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου.

Και τούτο διότι, το άρθρο 63 του Κ.Ποιν.Δ. δίνει το δικαίωμα να παραστεί προς υποστήριξη της κατηγορίας κατά την ποινική διαδικασία εκείνος που δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση ή αποκατάσταση ως παθών από το έγκλημα ή χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης και δεν εξαρτά το δικαίωμα αυτό από το ποιο Δικαστήριο είναι αρμόδιο να δικάσει την αστική αξίωση του αμέσως ζημιωθέντος.

Συνακόλουθα, είναι αδιάφορο για την άσκηση του δικαιώματος της εγκαλούσας εταιρίας να παραστεί προς υποστήριξη της κατηγορίας στην ποινική διαδικασία, το γεγονός ότι η εγκαλούσα εταιρία μπορεί να ασκήσει την αστική της αξίωση από την έκδοση της επίδικης ακάλυπτης επιταγής αποκλειστικά στα Δικαστήρια της Λευκωσίας της Κύπρου.

Επομένως, κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί αποβολής της παραστάσας προς υποστήριξη της κατηγορίας και να επιτραπεί στην εγκαλούσα εταιρία με την επωνυμία "..." να παρασταθεί προς υποστήριξη της κατηγορίας". Με αυτά που δέχθηκε, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην ως άνω παρεμπίπτουσα απόφασή του ,με την οποία απέρριψε τις αντιρρήσεις του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος κατά της παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας και την ένστασή του περί αποβολής της, την επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία.

Και τούτο διότι, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στην αντίστοιχη νομική σκέψη της παρούσας, στην προκειμένη περίπτωση, με βάση το αδίκημα της έκδοσης από τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ακάλυπτης επιταγής σε διαταγή της λήπτριας εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... LTD", η οποία την οπισθογράφησε στην εγκαλούσα εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...", όπως η πράξη περιγράφεται στο κλητήριο θέσπισμα, η τελευταία (εγκαλούσα) νομιμοποιείται ενεργητικώς, με την ιδιότητά της ως εξ οπισθογραφήσεως δικαιούχου της επίδικης ακάλυπτης επιταγής (κομίστρια), η οποία την εμφάνισε νόμιμα και εμπρόθεσμα προς πληρωμή στην πληρώτρια τράπεζα και δεν πληρώθηκε, λόγω ελλείψεως ενεργητικού ,και συνεπώς, ως αμέσως παθούσα και δικαιούμενη αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης ηθικής βλάβης από την εναντίον της αδικοπραξία του κατηγορουμένου, (άρθρα 914, 932 ΑΚ), ο οποίος εξέδωσε μεταχρονολογημένη την επιταγή, γνωρίζοντας ότι ενδεχομένως δεν θα υπάρχουν κεφάλαια στον ατομικό του λογαριασμό, με χρέωση του οποίου την εξέδωσε, κατά τον χρόνο της εμφάνισής της για πληρωμή.

Είναι δε αδιάφορη για την εγκυρότητα της παράστασης της ως άνω εγκαλούσας, ως πολιτικώς ενάγουσας, και ήδη υποστηρίζουσας την κατηγορία, η επικαλούμενη από τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, έκδοση της επιταγής από τον ίδιο ατομικώς, στα πλαίσια της από 19.10.2012 σύμβασης αγοραπωλησίας μετοχών, που καταρτίστηκε μεταξύ της λήπτριας της επιταγής εταιρίας με την επωνυμία "...

LTD", και της εξ οπισθογραφήσεως δικαιούχου αυτής εγκαλούσας εταιρίας με την επωνυμία "...", και προς εξασφάλιση του τιμήματος των πωληθεισών από την εταιρία "..." μετοχών και ως εγγύηση για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της αγοράστριας εταιρίας "... LTD" εκ της συμβάσεως αυτής, στην οποία (σύμβαση) περιέχεται ρήτρα περί αποκλειστικής δικαιοδοσίας των δικαστηρίων της Λευκωσίας.

Και τούτο διότι, ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων ως τρίτος σε σχέση με την άνω σύμβαση, εφόσον δεν εκθέτει περαιτέρω ότι υπήρξε και ο ίδιος συμβαλλόμενος σε αυτή, έστω και αν πράγματι εξέδωσε ατομικώς την επίμαχη επιταγή στα πλαίσια της σύμβασης αυτής προς εξασφάλιση του τιμήματος των πωληθεισών μετοχών και ως εγγύηση για την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων της αγοράστριας, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, χωρίς να επικαλείται περαιτέρω σύναψη σχετικής έγγραφης εγγυητικής σύμβασης μεταξύ του ιδίου και της πωλήτριας εταιρίας και ήδη εγκαλούσας, που να περιέχει μάλιστα ρήτρα παρέκτασης αρμοδιότητας, αναφερόμενη ρητώς στις μελλοντικές διαφορές από την αδικοπραξία της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στην αντίστοιχη νομική σκέψη της παρούσας, δεν δικαιούται να επικαλείται την εν λόγω συμβατική ρήτρα, η οποία περιέχεται στην από 19.10.2012 σύμβαση αγοραπωλησίας μετοχών και δεσμεύει μόνο τις συμβληθείσες εταιρίες, αξιώνοντας την αποβολή από την ποινική δίκη για την αξιόποινη πράξη της έκδοσης από τον ίδιο της επίμαχης ακάλυπτης επιταγής, της πολιτικώς ενάγουσας και ήδη υποστηρίζουσας την κατηγορία, συμβληθείσας στην επίμαχη σύμβαση αγοραπωλησίας μετοχών, ως πωλήτριας εταιρίας και ήδη κομίστριας της επίμαχης επιταγής εξ οπισθογραφήσεως, η οποία (πωλήτρια εταιρία) φέρεται στο κλητήριο θέσπισμα ως αμέσως ζημιωθείσα από την αδικοπραξία του, αφού εμφάνισε νόμιμα και εμπρόθεσμα την επιταγή στην πληρώτρια τράπεζα και δεν πληρώθηκε.

Συνεπώς, εφόσον ο κατηγορούμενος-αναιρεσείων δεν επικαλέστηκε έγγραφη ρητή συμβατική ρήτρα, μεταξύ του ιδίου και της πολιτικώς ενάγουσας εταιρίας, περί αποκλειστικής δικαιοδοσίας αλλοδαπού δικαστηρίου για τις μελλοντικές διαφορές που θα προέκυπταν από την εκ μέρους του έκδοση ακαλύπτων επιταγών, ακόμη και αν αυτές εκδόθηκαν απ' αυτόν (κατηγορούμενο) προς εξασφάλιση τιμήματος μετοχών, η αγοραπωλησία των οποίων καταρτίστηκε μεταξύ των πιο πάνω εταιριών και ως εγγύηση έναντι της πωλήτριας εταιρίας για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της αγοράστριας εταιρίας από την εν λόγω σύμβαση, υφίσταται δικαιοδοσία ελληνικών δικαστηρίων.

Σημειώνεται, εξάλλου, ότι εφαρμοστέο δίκαιο στην εν λόγω περίπτωση, είναι το ελληνικό δίκαιο, κατ' άρθρο 16 του ΠΚ, εφόσον ο κατηγορούμενος είναι ημεδαπός και τέλεσε το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση, στην ημεδαπή, ήτοι στην Αθήνα στις 15.01.2015. Και τούτο, μολονότι ο όψιμος ισχυρισμός του αναιρεσείοντος, που περιέχεται στην αναίρεση, περί εφαρμοστέου αλλοδαπού δικαίου δεν απετέλεσε περιεχόμενο της ένστασης αποβολής της υποστηρίζουσας την κατηγορία -πολιτικώς ενάγουσας, που προβλήθηκε στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο.

Επομένως, η εγκαλούσα εταιρία "...", που αντιστοιχεί στον τύπο της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης του ημεδαπού δικαίου, ως δικαιούχος εξ οπισθογραφήσεως (κομίστρια) της επίμαχης επιταγής, η οποία την εμφάνισε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην πληρώτρια τράπεζα και δεν πληρώθηκε, κατά τις ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, ζημιώθηκε αμέσως, κατά το ποσό της επίδικης επιταγής, από την άδικη πράξη, την οποία τέλεσε ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων και συνεπώς, υπέστη και ηθική βλάβη, για την ικανοποίηση της οποίας δικαιούται να παρασταθεί ως πολιτικώς ενάγουσα, ήδη δε ως υποστηρίζουσα την κατηγορία, στην προκειμένη δίκη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 914 και 932 του εφαρμοστέου ημεδαπού ΑΚ.

Τις διατάξεις αυτές ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε το Δικαστήριο της ουσίας, εν σχέσει με την παράσταση της πολιτικώς ενάγουσας και ήδη υποστηρίζουσας την κατηγορία στην προκειμένη δίκη, ως αμέσως ζημιωθείσας από το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης εκ της ως άνω αδικοπραξίας, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου, με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, ώστε να στερήσει την απόφαση νόμιμης βάσης, σχετικώς με την παράσταση αυτή της πολιτικής αγωγής, ανεξαρτήτως του αν εκ της συμβάσεως μεταξύ πωλήτριας και αγοράστριας εταιρίας, η εγκαλούσα πωλήτρια έναντι της αντισυμβαλλομένης της αγοράστριας εταιρίας, δεσμεύεται να ασκήσει και τις εξ αδικοπραξίας αξιώσεις της στα δικαστήρια της Λευκωσίας.

Περαιτέρω, δε ορθά δέχεται η απόφαση ότι το δικαίωμα παράστασης προς υποστήριξη κατηγορίας της ως άνω εγκαλούσας στην ποινική διαδικασία δεν εξαρτάται από το γεγονός ότι αυτή μπορεί να ασκήσει την αξίωση από την έκδοση της ένδικης ακάλυπτης επιταγής αποκλειστικά στα δικαστήρια της Λευκωσίας Κύπρου, καθόσον η δηλωθείσα παράσταση για υποστήριξη κατηγορίας δεν εισάγει στην ποινική δίκη αστικές αξιώσεις, όχι μόνον προς επιδίκαση, αλλά ούτε καν προς αναγνώριση.

Συνεπώς, νόμιμα παραστάθηκε στην προκειμένη δίκη εκ της αδικοπραξίας της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής από τον κατηγορούμενο, ως πολιτικώς ενάγουσα στον πρώτο βαθμό και ως υποστηρίζουσα την κατηγορία στον δεύτερο βαθμό, η εταιρία "...", ως κομίστρια της ακάλυπτης επιταγής που την εμφάνισε νόμιμα και εμπρόθεσμα και δεν πληρώθηκε και έτσι, αμέσως ζημιώθηκε και ουδεμία ακυρότητα προκλήθηκε στη διαδικασία στο ακροατήριο από την παράστασή της αυτή, ενώ η αιτιολογία της παρεμπίπτουσας απόφασης με την οποία απορρίφθηκαν οι κατά της παράστασης αυτής αντιρρήσεις του κατηγορουμένου και η ένστασή του περί αποβολής της, είναι η προσήκουσα. Συνακόλουθα, οι τα αντίθετα υποστηρίζοντες συναφείς λόγοι αναίρεσης ,από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α' σε συνδυασμό με 171 παρ.3 του ΚΠΔ και από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ είναι αβάσιμοι. Κατ'ακολουθία των ανωτέρω, και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος για έρευνα, πρέπει να απορριφθούν η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και ο επ' αυτής πρόσθετος λόγος ,και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠΔ ως τούτο ισχύει μετά τη τροποποίησή του από το ν.5090/2024), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αρ. πρωτ. 2269/ 2024 αίτηση του Γ. Δ. του Κ. για αναίρεση της υπ' αρ.ΖΤ289/2024, ΖΤ479/2024 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και το επ' αυτής από 27/9/2024 δικόγραφο προσθέτων λόγων αναίρεσης. ΚΑΙ

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ορίζει σε οκτακόσια (800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιανουαρίου 2025.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Φεβρουαρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ