328/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 328 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 328/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Γεώργιο Σακκά, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη και Χαράλαμπο Καλαματιανό, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Δεκεμβρίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος - καθ' ου η κλήση: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Γεώργιο Καρακώστα, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων - καλουσών: 1) Ε. συζ. Α. Α., το γένος Ε. Τ., 2) Μ. συζ. Σ. Τ., το γένος Ε. Τ. και 3) Κ. συζ. Δ. Χ., το γένος Ε. Τ., όλων κατοίκων ..., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων της αποβιωσάσης στις 2-4-2011 Αγγελικής χας Ε. Τ., το γένος Γ. Ψ., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ειρήνη Βαρδάκου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-12-2003 αίτηση καθορισμού προσωρινής τιμής μονάδος αποζημίωσης του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λαμίας. Επί της αιτήσεως αυτής, η οποία συνεκδικάστηκε με ανταιτήσεις και παρεμβάσεις των δικαιούχων διαδίκων, εκδόθηκε η 47/2005 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Στη συνέχεια κατατέθηκε από το ήδη αναιρεσείον στο Εφετείο Λαμίας η από 15-6-2005 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης. Επί της αιτήσεως αυτής, που συνεκδικάστηκε με αιτήσεις, ανταιτήσεις και παρεμβάσεις των δικαιούχων διαδίκων, μεταξύ των οποίων και της ήδη αποβιωσάσης Α. Τ., εκδόθηκε η 1/2007 μη οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Η υπόθεση επανήλθε με αιτήσεις - κλήσεις των διαδίκων για περαιτέρω συζήτηση ενώπιον του αυτού Δικαστηρίου και αφού συνεκδικάστηκαν, εκδόθηκε η 10/2008 απόφαση του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε το αναιρεσείον με την από 18-6-2008 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1206/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε για συζήτηση το αναιρεσείον με την από 18-9-2012 κλήση του.

Εκδόθηκε η 1323/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία απέρριψε την αίτηση καθόσον αφορούσε την Α. χα Χ. Τ., χώρισε την υπόθεση ως προς κάποιους άλλους αναιρεσίβλητους, αναίρεσε την προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τους λοιπούς και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Ακολούθως, με την από 18-7-2013 κλήση των ήδη αναιρεσιβλήτων και άλλων προσώπων, ως προς τους οποίους χωρίσθηκε η υπόθεση με την 1323/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου, η υπόθεση επανήλθε για συζήτηση στο αυτό Δικαστήριο και εκδόθηκε η 1483/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη ως προς την 3η των ήδη αναιρεσιβλήτων αναφορικά με τη φερόμενη ως ανήκουσα σ' αυτήν με ΑΚΠ 294 ιδιοκτησία, χώρισε την υπόθεση ως προς τους λοιπούς καλούντες - αναιρεσίβλητους και αναίρεσε την προσβαλλόμενη απόφαση ως προς αυτούς, παραπέμποντας την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 4-7-2014 κλήση των καλουσών. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης διάβασε την από 9-2-2011 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Βασιλείου Λαμπρόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί και οι τέσσερεις λόγοι της από 18-6-2008 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθμ. 10/2008 αποφάσεως του Εφετείου Λαμίας.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 225 § 1 Κ.Πολ.Δ., η επέλευση της εκκρεμοδικίας δεν στερεί τους διαδίκους από την εξουσία να μεταβιβάσουν το επίδικο πράγμα ή δικαίωμα ή να συστήσουν εμπράγματο δικαίωμα. Κατά δε τη διάταξη της §2 του άρθρου τούτου, η μεταβίβαση του επιδίκου πράγματος ή δικαιώματος ή η σύσταση εμπραγμάτου δικαιώματος δεν επιφέρει καμία μεταβολή στη δίκη, ο δε ειδικός διάδοχος έχει δικαίωμα να ασκήσει παρέμβαση.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 286 του ίδιου Κώδικα, η δίκη διακόπτεται αν, εωσότου τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση, πεθάνει κάποιος διάδικος, οπότε η δίκη που είχε διακοπεί για την αιτία αυτή, μπορεί να επαναληφθεί είτε εκούσια, με ρητή ή σιωπηρή δήλωση του διαδίκου, υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή, είτε από τον αντίδικο του διαδίκου, κατά τις διατάξεις των άρθρων 290 και 291 Κ.Πολ.Δ., ενώ, κατά το άρθρο 287 § 1 Κ.Πολ.Δ.

σε περίπτωση θανάτου, διάδικος που μπορεί να συνεχίσει τη δίκη είναι ο κληρονόμος αυτού. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι, όταν το επίδικο πράγμα μεταβιβασθεί από κάποιον διάδικο σε τρίτο κατά τη διάρκεια της δίκης και στο μεταξύ διάστημα αποβιώσει ο μεταβιβάσας τότε πρέπει, για να συνεχισθεί η δίκη να κληθούν οι κληρονόμοι αυτού, ο δε αποκτήσας τρίτος μόνο παρέμβαση (αυτοτελή πρόσθετη) μπορεί να ασκήσει στη δίκη αυτή (ΑΠ 1345/2009, ΑΠ 1920/2006, ΑΠ 127/ 2004).

Τέτοια δε παρέμβαση μπορεί να ασκηθεί ακόμη και για πρώτη φορά ενώπιον του Αρείου Πάγου (Ολ.ΑΠ 1/1996, ΑΠ 1345/2009, ΑΠ 1920/2006).- Στην προκειμένη περίπτωση, από την κατ' άρθρο 561 § 2 Κ.Πολ.Δ. παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Το ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο είχε ασκήσει ενώπιον του Εφετείου Λαμίας την από 15.6.2005 αίτηση με την οποία είχε ζητήσει τον οριστικό προσδιορισμό αποζημίωσης των ακινήτων και των επικειμένων τους, τα οποία είχαν απαλλοτριωθεί αναγκαστικά με την υπ' αριθμ. 1051527/4823/0010/26.6.2003 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΦΕΚ 673 τ.

Δ'/2.7.2003), για την βελτίωση της Εθνικής Οδού Αθηνών - Θεσσαλονίκης, Τμήμα Παράκαμψης Αγίου Κωνσταντίνου Νομού Φθιώτιδας. Επί της αίτησης αυτής και των μετ' αυτής συνεκδικασθεισών ανταιτήσεων και παρεμβάσεων, εκδόθηκε από το προαναφερόμενο Εφετείο αρχικά μεν η υπ' αριθμ. 1/2007 απόφαση, με την οποία διατάχθηκε πραγματογνωμοσύνη και στη συνέχεια, μετά την διενέργεια αυτής, η υπ' αριθμ. 10/2008 απόφαση, με την οποία έγιναν εν μέρει δεκτές αυτές ως βάσιμες και κατ' ουσία.

Κατά της απόφασης αυτής, η οποία δημοσιεύθηκε στις 18.1.2008, άσκησε το Ελληνικό Δημόσιο την από 18.6.2008 και με αριθμό κατάθεσης 33/20.6.2008 υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, επί της οποίας εκδόθηκε αρχικά η υπ' αριθμ. 1206/2011 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτησή της, και στη συνέχεια, με την από 18.9.2012 κλήση του αναιρεσείοντος, ήλθε αυτή και πάλι προς συζήτηση και εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1323/2013 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία το μεν χωρίσθηκε η υπόθεση ως προς εκείνους εκ των αναιρεσιβλήτων οι οποίοι ειδικότερα μνημονεύονται στο σκεπτικό και στο διατακτικό αυτής, το δε δικάσθηκε ως προς τους λοιπούς εκ των αναιρεσιβλήτων και αφού έγινε δεκτός ο επί του άρθρου 559 αριθμ. 11γ' Κ.Πολ.Δ.

θεμελιούμενος πρώτος λόγος αυτής, αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπέμφθηκε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Μεταξύ δε εκείνων εκ των αναιρεσιβλήτων ως προς τους οποίους χωρίσθηκε η υπόθεση περιλαμβανόταν και η Α. χήρα Ε. Τ., το γένος Γ. και Ε.

Ψ., η οποία μνημονεύεται δύο φορές στην αναίρεση με τους εκ των αναιρεσιβλήτων αύξοντες αριθμούς 217 και 351 και η οποία φέρεται ως προβάλλουσα δικαίωμα κυριότητας επί των με αριθμούς κτηματολογικού πίνακα 294, 415 και 478 απαλλοτριουμένων ιδιοκτησιών. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου της υπ' αριθμ. 1483/2014 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου και των εγγράφων που προσκομίζονται από τους παρακάτω μνημονευόμενους κληρονόμους της ως άνω αρχικά αναιρεσίβλητης και ειδικότερα α) την υπ' αριθμ. 12/3.4.2011 ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου της Δημοτικής Ενότητας Αγίου Κωνσταντίνου Δήμου Μώλου Νομού Φθιώτιδας, β) το υπ' αριθμ.

πρωτ. 23/10.10.2012 πιστοποιητικό του Γραμματέως του Πρωτοδικείου Λαμίας και γ) το υπ' αριθμ. πρωτ. 2160/14.2.2012 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Γραφείου Δημοτολογίου της ΔΕ Αγίου Κωνσταντίνου Δήμου Μώλου Νομού Φθιώτιδας, η προαναφερόμενη από τους αρχικά αναιρεσίβλητους απεβίωσε στις 2.4.2011, ήτοι μετά την κατάθεση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης (20.6.2008) και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τις θυγατέρες της Ε.

Τ., σύζυγο Α. Α., Μ. Τ., σύζυγο Σ. Τ. και Κ. Τ., σύζυγο Δ. Χ., οι οποίες με δήλωσή τους, περιεχομένη στην από 18.7.2013 κλήση τους, η οποία υπογράφεται από την πληρεξουσία δικηγόρο τους Ειρήνη Βαρδάκα και η οποία επιδόθηκε στο αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο στις 30.9.2013, γνωστοποίησαν σ' αυτό το γεγονός του θανάτου της εν λόγω καθολικής δικαιοπαρόχου τους και ταυτόχρονα (γνωστοποίησαν) ότι συνεχίζουν για εκείνη τη διακοπείσα δίκη.

Με την εκδοθείσα δε εν συνεχεία της κλήσης αυτής ως άνω υπ' αριθμ. 1483/2014 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου έγινε δεκτή η προαναφερόμενη αίτηση αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου κατά τον επί του άρθρου 559 αριθμ. 11γ' θεμελιούμενο πρώτο λόγο της, αναφορικά με τις με ΑΚΠ 415 και 478 ως άνω απαλλοτριούμενες ιδιοκτησίες, αναιρέθηκε και ως προς τις ιδιοκτησίες αυτές η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπέμφθηκε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, ενώ ως προς την με ΑΚΠ 294 ιδιοκτησία και σύμφωνα με τα εις αυτήν ειδικότερα εκτιθέμενα, κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης.

Ήδη δε οι προαναφερόμενες μοναδικές κληρονόμοι της ως άνω αποβιώσασας αρχικής αναιρεσίβλητης Α. χήρας Ε. Τ., ενεργούσες υπό την κατά τα άνω ιδιότητά τους ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων αυτής, η δε εξ αυτών Κ. Τ., σύζυγος Δ. Χ. και υπό την επιπλέον ιδιότητά της ως αποκτήσασας, διαρκούσης της εκκρεμοδικίας, την ως άνω με ΑΚΠ 294 ιδιοκτησία με γονική παροχή από την ως άνω μητέρα της, δυνάμει του υπ' αριθμ. ...

συμβολαίου γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Αταλάντης Χαρίκλειας Βάγια - Σαρακιώτη, που καταχωρίστηκε νόμιμα στο οικείο κτηματολογικό φύλλο του Κτηματολογικού Γραφείου Αταλάντης, με την από 4.7.2014 κλήση τους, η οποία υπογράφεται από την ίδια πιο πάνω πληρεξούσια δικηγόρο τους Ειρήνη Βαρδάκου και η οποία κλήση το μεν επιδόθηκε στο αναιρεσείον στις 16.9.2014 το δε, όσον αφορά την εξ αυτών Κ.

Τ., σύζυγο Δ. Χ., εκτιμάται ως παρέμβαση αυτής στην ανοιγείσα με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης δίκη, επαναφέρουν προς συζήτηση την εν λόγω αίτηση αναίρεσης. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στην προηγηθείσα μείζονα σκέψη, νομίμως επαναλαμβάνεται ως προς τις καλούσες η προκειμένη δίκη, με την συμμετοχή σ' αυτήν και της τρίτης τούτων, ως άνω Κ.

Τ. - Χ. και οι λόγοι της ένδικης αναίρεσης ερευνώνται στη συνέχεια ως προς την με ΑΚΠ 294 ιδιοκτησία.-

ΙΙ.- Ο αναιρετικός λόγος του αριθμού 11 περίπτ. γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., δημιουργείται και αν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να λάβει υπόψη, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού συλλογισμού, έγγραφα που παραδεκτά και νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι και τα οποία ήσαν χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη πραγματικών γεγονότων με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα έγγραφα, για τα οποία προτείνεται ο λόγος αναίρεσης, ανεξαρτήτως του ότι στα πλαίσια της ελεύθερης εκτίμησης των αποδείξεων δέχεται ως αποδεικνυόμενα πραγματικά περιστατικά διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στα έγγραφα αυτά, ή βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους έγγραφα, έστω και χωρίς να γίνεται ειδική μνεία ή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, εκτός αν, παρά την βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της απόφασης και ιδίως από τις αιτιολογίες της καταλείπονται αμφιβολίες για την συνεκτίμηση των συγκεκριμένων εγγράφων (ΑΠ 322/2011, ΑΠ 1413/ 2010, ΑΠ 1223/2008, ΑΠ 438/2008, ΑΠ 1763/2007, ΑΠ 1595/2006).- Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο κατά σειρά λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αναιρετική αιτίαση του άρθρου 559 αριθμ. 11 εδάφ.

γ' Κ.Πολ.Δ., με την έννοια ότι το Εφετείο, για τον σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος αναφορικά με την αξία των απαλλοτριωθέντων ακινήτων και των επικειμένων τους και κατ' επέκταση του καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αυτών, ως και του καθορισμού ιδιαίτερης αποζημίωσης των εκτός απαλλοτρίωσης απομενόντων τμημάτων αυτών και της άρσης του τεκμηρίου ωφέλειας των αυτοαποζημιουμένων τμημάτων τους, δεν έλαβε υπόψη του και δεν εκτίμησε τα προσκομισθέντα με επίκληση από το αναιρεσείον έγγραφα και ειδικότερα 1) την από 9.10.2006 τεχνική έκθεση περί της εκτίμησης των απαλλοτριουμένων ακινήτων και των επικειμένων τους, της Πενταμελούς Επιτροπής, η οποία ορίσθηκε με την υπ' αριθμ. 165947/6.10.2006 απόφαση του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., 2) το υπ' αριθμ. 9817/1998 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αταλάντης Χαρίκλειας Βάγια Σαρακιώτη, 3) τα υπ' αριθμ. ..., ..., ...

και ... συμβόλαια της συμβολαιογράφου Αθηνών Σταματίας Καραγιαννοπούλου - Ποθητού, 4) το υπ' αριθμ. πρωτ. ΚΑ/ΦΚΘΒ 1000/ΑΠ/ΑΛ/1491/16.3.2007 έγγραφο της ΕΥΔΕ - ΠΑΘΕ του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ./Γ.Γ.Δ.Ε., 5) την από 1.11.2007 έκθεση προεκτίμησης της αξίας των εναπομεινάντων τμημάτων των απαλλοτριουμένων ακινήτων της Επιτροπής του άρθρου 15 του Ν. 2882/2001 (Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων - ΚΑΑΑ) και 6) την από μηνός Νοεμβρίου 2007 έκθεση του τεχνικού συμβούλου του αναιρεσείοντος Γ.

Π., από τα οποία προκύπτει, κατά το αναιρεσείον, ότι η αξία των απαλλοτριουμένων εδαφικών εκτάσεων και των επικειμένων τους είναι κατώτερη αυτής που προσδιόρισε το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του. Με την προσβαλλόμενη, όμως, απόφαση, ενώ βεβαιώνεται ότι ελήφθησαν υπόψη και εκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, εντούτοις από το σύνολο των αιτιολογιών αυτής, στις οποίες δεν γίνεται καμία αναφορά στα ως άνω αποδεικτικά μέσα και έγγραφα, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι αυτά, τα οποία μνημονεύονται παραπάνω με τους αριθμούς ένα έως και τέσσερα (1 έως και 4) ελήφθησαν υπόψη από το Εφετείο για τον οριστικό προσδιορισμό της τιμής μονάδος αποζημίωσης των απαλλοτριουμένων ακινήτων και των επικειμένων τους.

Όσον αφορά δε τα ως άνω με αύξοντα αριθμό πέντε (5) και έξι (6) αποδεικτικά στοιχεία, ήτοι α) την από 1.11.2007 έκθεση προεκτίμησης της αξίας των εναπομεινάντων τμημάτων των απαλλοτριουμένων ακινήτων της Επιτροπής του άρθρου 15 του Ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ) και β) την από μηνός Νοεμβρίου 2007 έκθεση του τεχνικού συμβούλου του αναιρεσείοντος Γ.

Π., προκύπτει, ενόψει και της ημερομηνίας σύνταξής τους, η οποία είναι μεταγενέστερη της συζήτησης της υπόθεσης στο Εφετείο (9.10.2007), ότι αυτά δεν προσκομίσθηκαν στο δικαστήριο εκείνο από το ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο μέχρι το πέρας της συζήτησης της υπόθεσης στο ακροατήριό του (άρθρ. 19 § 7, 20 § 6 ΚΑΑΑ), ούτε δε από την επισκόπηση των ταυτάριθμων με την προσβαλλόμενη απόφαση πρακτικών προκύπτει ότι χορηγήθηκε από το ως άνω δικαστήριο προθεσμία για την προσαγωγή τους σε μεταγενέστερη από τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιόν του ημερομηνία.

Εφόσον λοιπόν αυτά δεν προσκομίσθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα, δεν δύναται, ως προς αυτά, να στοιχειοθετηθεί ο ερευνώμενος λόγος αναίρεσης. Επομένως, ο ως άνω πρώτος λόγος αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος καθόσον αφορά τα με αύξοντα αριθμό 1 έως και 4 προαναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία και να απορριφθεί για τα με αύξοντα αριθμό 5 και 6 τοιαύτα, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων της αναίρεσης.-

ΙΙΙ.- Κατόπιν πάντων των προαναφερομένων πρέπει α) να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 10/2008 απόφαση του Εφετείου Λαμίας καθόσον αφορά τις ως άνω καλούσες αναιρεσίβλητες και την προαναφερόμενη με ΑΚΠ 294 ιδιοκτησία και η οποία απόφαση, όπως προαναφέρθηκε, είχε αναιρεθεί για τον ίδιο λόγο και με τις ως άνω υπ' αριθμ. 1323/2013 και 1483/2014 αποφάσεις του Δικαστηρίου τούτου, αναφορικά με έτερες ιδιοκτησίες και αναιρεσίβλητους, και β) να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση με άλλους δικαστές, πλην εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 580 § 3 Κ.Πολ.Δ.). Δικαστικά έξοδα υπέρ του νικώντος αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου και εις βάρος των ηττωμένων ως άνω αναιρεσιβλήτων δεν επιδικάζονται και τούτο διότι δεν υποβλήθηκε εκ μέρους αυτού το απαιτούμενο σχετικό αίτημα (άρθρ. 106 Κ.Πολ.Δ.), αφού αυτό (Δημόσιο) εκπροσωπήθηκε από δικαστικό αντιπρόσωπο του ΝΣΚ με δήλωση του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ. και δεν κατέθεσε προτάσεις.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 10/2008 απόφαση του Εφετείου Λαμίας, ειδικής διαδικασίας απαλλοτριώσεων, ως προς τις κατά τα άνω αναιρεσίβλητες και όσον αφορά την με ΑΚΠ 294 ιδιοκτησία.- Και

Παραπέμπει κατά τούτο την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.- ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Μαρτίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ