326/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 326 / 2020 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 326/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αβροκόμη Θούα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Κυριάκο Οικονόμου και Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Απριλίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... Πληροφορική Α.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Ι. Κ. του Ν., κατοίκου .... Η πρώτη αναιρεσείουσα εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξανδρο Κρυσταλλίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., ενώ ο δεύτερος αναιρεσείων δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ετερόρρυθμης εταιρίας με τη νυν επωνυμία "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ε.Ε.", που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Θ. Π. του Ε., κατοίκου ..., 3) Λ. Δ. του Ε., κατοίκου ... και 4) Ε. Π. του Π., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκαν άπαντες από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Μπαβέα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις δύο από 22-6-2009 αγωγές της ετερόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΚΑΙ ΣΙΑ Ε.Ε." και της ήδη προαναφερθείσας εταιρείας και των ήδη 2ου, 3ου και 4ου αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 25132/2011 του ίδιου Δικαστηρίου, 2637/2013 μη οριστική και 2795/2017 οριστική του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 30-3-2018 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις υπ' αριθ..../19.07.2018, εκθέσεις επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης Α. Σ. Χ. προκύπτει, ότι, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, μαζί με την πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή αυτής της απόφασης συνεδρίαση και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε, νόμιμα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια και του δεύτερου αναιρεσείοντος, προς τους αναιρεσίβλητους. Επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης, παρά την απουσία του δεύτερου αναιρεσείοντος ο οποίος δεν εμφανίστηκε κατά την ανωτέρω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ11/2017).

Εξάλλου, κατά το εδ. β' της ως άνω διάταξης ως παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ελέγχεται η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, μόνο εάν αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών γεγονότων. Κατά την σαφή έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, δηλ.

των γενικών αρχών που συνάγονται επαγωγικά από την καθημερινή παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας, τη συμμετοχή στις συναλλαγές και τις γενικές τεχνικές ή επιστημονικές γνώσεις και που έχουν γίνει κοινό κτήμα και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο για την ερμηνεία των κανόνων δικαίου και δη την εξειδίκευση των περιεχομένων σ' αυτούς αορίστων νομικών εννοιών, καθώς και για την έμμεση απόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, ιδρύει λόγο αναίρεσης, μόνον εάν αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς, δηλ.

όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει διδάγματα της κοινής πείρας για την ανεύρεση της έννοιας κάποιου κανόνα δικαίου ή για την υπαγωγή σ' αυτόν των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς, και όχι όταν χρησιμεύουν για την εξακρίβωση από το δικαστήριο της ύπαρξης πραγματικών περιστατικών ή για την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίσθηκαν, διότι στην περίπτωση αυτή πρόκειται για αναιρετικά ανέλεγκτη κατ' άρθ. 561 § 1 ΚΠολΔ εκτίμηση πραγμάτων και επομένως λόγος αναίρεσης με τέτοιο περιεχόμενο είναι απαράδεκτος.

Για την πληρότητα και το ορισμένο του λόγου αυτού αναίρεσης πρέπει ν' αναφέρεται στο αναιρετήριο, ποιά συγκεκριμένα διδάγματα της κοινής πείρας παραβιάσθηκαν, ο κανόνας δικαίου για την αληθινή έννοια του οποίου δεν χρησιμοποιήθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένα και σε τι συνίσταται η παραβίαση, διαφορετικά ο λόγος αυτός είναι αόριστος (ΑΠ689/2017, ΑΠ 58/2014,ΑΠ266/2014).

Εξάλλου, κατά την έννοια του λόγου αναίρεσης από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υφίσταται έτσι εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόστηκε.

Ειδικότερα, αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης. Αντίστοιχα, ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που, είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση, της διάταξης του ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή του, όχι δε και όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ΟλΑΠ15/2006).

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια ότι η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (αριθ.19 του άρθρου559 ΚΠολΔ) εξ αιτίας ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, πρέπει στο αναιρετήριο, να αναφέρεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση των αιτιολογιών, δηλαδή ποιές επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση ή που εντοπίζονται οι αντιφάσεις (ΟλΑΠ20/2005).

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 561 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, από τον αριθ. 19 του άρθρ. 559 του Κ.Πολ.Δ, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ1119/2019,ΑΠ 2095/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε, κατά το μέρος, που ενδιαφέρει την αναιρετική διαδικασία, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Η ενάγουσα ετερόρρυθμη εταιρία έχει την έδρα της στη Θεσσαλονίκη και ασχολείται μεταξύ άλλων με την εμπορία πάσης φύσεως προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών - λογισμικού, την εκμετάλλευση και διανομή του ειδικού λογισμικού δορυφορικής πλοήγησης μετά από παραχώρηση αδειών χρήσης.

Με την παραπάνω ιδιότητά της και εντός του αντικειμένου της δραστηριότητάς της, κατέστη δευτερογενώς δικαιούχος εξουσιών που απορρέουν από το περιουσιακό δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή-λογισμικού πλοήγησης, το οποίο σε συνδυασμό με τα γεωγραφικά δεδομένα κατάλληλης μορφής και με έναν ασύρματο ή ενσύρματο δέκτη λήψης δορυφορικού συστήματος (κεραία GPS), προσφέρει στο χρήστη τη δυνατότητα έγκυρης και ασφαλούς πλοήγησης του τελευταίου στο αστικό και εθνικό δίκτυο της Ελλάδας.

Για το προϊόν αυτό η ενάγουσα ήρθε σε συμφωνία με την εναγομένη, η οποία είναι ανώνυμη εταιρία που έχει την έδρα της στη Θεσσαλονίκη και ως αντικείμενο εργασιών την έρευνα και ανάπτυξη-παραγωγή και εμπορία προϊόντων πληροφορικής, προκειμένου να πωλήσει και μεταβιβάσει σ' αυτήν το παραπάνω αναφερόμενο πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Για το σκοπό αυτό καταρτίσθηκε μεταξύ τους στις 3-3-2003..., έγγραφη συμφωνία με τον τίτλο "ιδιωτικό συμφωνητικό μεταβίβασης λογισμικού". Δυνάμει της συμβάσεως αυτής η ενάγουσα πώλησε και μεταβίβασε προς την εναγομένη το σύνολο των περιουσιακών της δικαιωμάτων στο παραπάνω πρόγραμμα έναντι -συμφωνηθέντος- τιμήματος 80 ευρώ πλέον ΦΠΑ για κάθε μονάδα του πωληθέντος από την εναγομένη τελικού προϊόντος σε περίπτωση που επρόκειτο για λογισμικό ενσωματωμένο σε υλικό φορέα και ποσοστού 20% επί της τιμής χονδρικής πώλησης ανά μονάδα τελικού προϊόντος για την περίπτωση νέων αναβαθμισμένων εκδόσεων, χωρίς το λογισμικό να είναι ενσωματωμένο σε υλικό φορέα...

Μετέπειτα και συγκεκριμένα στις 3-9-2004, η ενάγουσα πώλησε και μεταβίβασε στην εναγομένη το σύνολο των περιουσιακών της δικαιωμάτων, που είχε αποκτήσει δυνάμει του από 1-9-2004 ιδιωτικού συμφωνητικού πώλησης-μεταβίβασης λογισμικού, από ένα δεύτερο πρόγραμμα-λογισμικό πλοήγησης, το οποίο προορίζονταν για χρήση σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές τσέπης, κινητά τηλέφωνα κ.ά., με τους ίδιους όρους και συμφωνίες, όπως αυτοί αποτυπώθηκαν στην από 3-3-2003 σύμβαση μεταβίβασης λογισμικού...

Ειδικότερα, ενσωμάτωσε το λογισμικό στα προϊόντα, όπως η ίδια συνομολόγησε με τις προτάσεις της στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με την ονομασία "... NAVIGATOR-NAV -133", "... NAVIGATOR-NAV 233", "... NAVIGATOR 333" και τα προϊόντα "... NAVIGATOR-NAV 100ΗΡ", "... NAVIGATOR-NAV 168ΜΤ", "... NAVIGATOR-NAV 100GPS", τα οποία διέθεσε στην αγορά και έτυχαν ανταπόκρισης... Έτσι την 31-1-2005 προέβη σε εκκαθάριση των πωλήσεων που αφορούσαν το άνω χρονικό διάστημα και εξέδωσε σχετικό έγγραφο με τον τίτλο "αναφορά πωληθέντων προϊόντων αυτόματης πλοήγησης", η οποία φέρει την υπογραφή της υπαλλήλου της, υπεύθυνης του λογιστηρίου της, Ε.

Χ.... Συγκεκριμένα η εναγομένη στην ως άνω αναφορά της υπολόγισε την αμοιβή της ενάγουσας σε δήθεν ποσοστό 20% επί του επικαλουμένου υπό αυτής τζίρου πωλήσεων του προϊόντος ... NAVIGATOR-NAV 100 GPS, αντί του ορθού 80 ευρώ (χωρίς ΦΠΑ), ανά μονάδα του ως άνω πωληθέντος τελικού προϊόντος, όπως έπρεπε να πράξει κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 5 της από 3-3-2003 συμβάσεως.

Δηλαδή η εναγομένη ενώ με την ίδια αναφορά της υπολόγιζε την αμοιβή της ενάγουσας για τα αντίγραφα του δευτέρου προγράμματος - β' λογισμικού, που είχε ενσωματώσει-αποθηκεύσει στις μικρές πλαστικές κάρτες μνήμης τύπου FLASH (SD-CF), και τις οποίες στη συνέχεια τις είχε τοποθετήσει σε υπολογιστές τσέπης (παράγοντας τα τελικά προϊόντα ...

NAVIGATOR- NAV 100ΗΡ, ... NAVIGATOR-NAV 168ΜΤ, PDA YAKUMO NAVIGATOR ...), στο ποσό των 80 ευρώ ανά πωληθέν προϊόν, υπολόγιζε την αμοιβή της ενάγουσας για τα αντίγραφα του ίδιου προγράμματος που είχε ενσωματώσει-αποθηκεύσει στις μικρές πλαστικές κάρτες μνήμης τύπου FLASH (SC-CF) και τις οποίες στη συνέχεια τις διέθετε με τη συνοδεία κεραίας GPS στην αγορά (παράγοντας το τελικό προϊόν ...

NAVIGATOR-NAV 100GPS), σε ποσοστό 20% επί του τζίρου των πωλήσεων αυτού του προϊόντος. Η εναγομένη προέβη στον ως άνω τρόπο υπολογισμού της αμοιβής της ενάγουσας, προκειμένου να αποφύγει με αυτόν τον τρόπο να καταβάλει πολλές χιλιάδες ευρώ που δικαιούνταν η τελευταία ως αμοιβή, δεδομένου ότι το 20% που απαιτούσε παρά τα συμφωνηθέντα, να γίνει δεκτό, στην πραγματικότητα αντιστοιχούσε σε 30 ευρώ ανά τεμάχιο πωληθέντος προϊόντος ...

NAVIGATOR-NAV 100GPS, αντί των 80 ευρώ που πραγματικά δικαιούνταν η ενάγουσα, δεδομένου ότι η τιμή πώλησης του προϊόντος ... NAVIGATOR-NAV 100GPS ανέρχονταν στο ποσό των 150 ευρώ το τεμάχιο χ 20% (η δήθεν αμοιβή της ενάγουσας) = 30 ευρώ τελικώς αποδιδόμενη από την εναγομένη στην ενάγουσα - αμοιβή. Η ως άνω μεταβολή οφείλονταν... στο γεγονός ότι το προϊόν ...

NAVIGATOR -NAV 100GPS σημείωνε τις περισσότερες πωλήσεις, καθόσον είχε την πιο προσιτή στον καταναλωτή τιμή σε σχέση με τα υπόλοιπα προϊόντα, τα οποία η εναγομένη τα πωλούσε από 1000 έως και πάνω από 3.000 ευρώ έκαστο και το κέρδος της ήταν τεράστιο, ενώ στο προϊόν ... NAVIGATOR-NAV 100GPS το κέρδος της ήταν περιορισμένο. Τελικώς η εναγομένη υποχρεώθηκε δικαστικά στην καταβολή του ως άνω ποσού των 34.560 ευρώ δια της υπ'αριθμ. 16096/2007 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία κατέστη τελεσίδικη δυνάμει της υπ' αριθμ. 579/2010 αποφάσεως του παρόντος Δικαστηρίου.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η εναγομένη κατά το χρονικό διάστημα από 24-11-2004 έως 3-6-2005 προέβη στις ακόλουθες πωλήσεις τελικών προϊόντων στα οποία ενσωματώνονται λογισμικά πλοήγησης ανάπτυξης της ενάγουσας: 1...171... Το συνολικό τίμημα που υποχρεώθηκε να καταβάλει η εναγομένη, με βάση τη μεταξύ τους συμφωνία ανωτέρω, ανέρχεται στο ποσό των 58.720 ευρώ (734 πωλήσεις τελικών προϊόντων 80 ευρώ/ μονάδα τελικού προϊόντος).

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η πρώτη εναγομένη πώλησε συνολικά από 6-6-2005 έως 26-8-2005 τα εξής τεμάχια τελικών προϊόντων στα οποία ενσωματώνονται λογισμικά πλοήγησης ανάπτυξης της ενάγουσας:1... 20. Το συνολικό τίμημα που υποχρεώθηκε να καταβάλει η εναγομένη, με βάση τη μεταξύ τους συμφωνία ανωτέρω, ανέρχεται στο ποσό των 7.280 ευρώ (91 πωλήσεις τελικών προϊόντων?80 ευρώ/μονάδα τελικού προϊόντος).

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η εναγομένη πώλησε προς τον Αστικό Προμηθευτικό Συνεταιρισμό Ραδιοταξί Ηρακλείου Κρήτης συνολικά από 1-9-2003 έως 10-8-2005 420 τεμάχια τελικού προϊόντος ... NAVIGATOR NAV233 και όχι 312 τεμάχια για τα οποία και μόνο παρέδωσε στην ενάγουσα τα υπ' αριθμ... τιμολόγια και κατέβαλε το σχετικό τίμημα και συνεπώς οφείλει το συμφωνημένο τίμημα και για τα υπόλοιπα 108 τεμάχια τελικού προϊόντος, το οποίο ανέρχεται στο ποσό των 8.640 ευρώ...

Συνολικά η εναγομένη πώλησε 199 τεμάχια τελικά προϊόντα και συνεπώς το οφειλόμενο τίμημα ανέρχεται στο ποσό των 15.920 ευρώ... Περαιτέρω, τα όσα η εναγομένη με τους συναφείς... λόγους εφέσεως ισχυρίζεται περί μη διακρίσεως εκ μέρους της πρωτοδίκου αποφάσεως των "συναλλαγών" για το αν πρόκειται για λογισμικό ενσωματωμένο σε υλικό φορέα ή όχι, περί μη λήψης υπόψη από το ως άνω δικαστήριο του άρθρου 5 της από 3-3-2003 συμβάσεως περί διακρίσεως της αμοιβής της ενάγουσας ανάλογα με το αν το λογισμικό ήταν ενσωματωμένο σε υλικό φορέα ή όχι, πρέπει να απορριφθούν ως ουσία αβάσιμα.

Και τούτο διότι, όπως ήδη προελέχθη, η εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε όσα και η υπ' αριθμ. 579/2010 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου έκανε τελεσιδίκως δεκτά, ότι δηλαδή η μεν ενάγουσα παρέδωσε στην εναγομένη τα προγράμματα-λογισμικά πλοήγησης, η δε εναγομένη αναπαρήγαγε αυτά και τα ενσωμάτωσε σε διάφορους τύπους φορέως της απόλυτης επιλογής της, όπως η ίδια συνομολόγησε με τις προτάσεις της στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και συνομολογεί με την ένδικη έφεσή της, παράγοντας έτσι τελικά προϊόντα με τις ονομασίες ...

NAVIGATOR-NAV133, ... Ν AVI G ΑΤΟ R-N A V233, ... NAVIGATOR- NAV333, ... NAVIGATOR-NAV100ΗΡ, ... NAVIGATOR-NAV168ΜΤ, ... NAVIGATOR-NAV100GPS, τα οποία διέθεσε στην αγορά και έτυχαν ανταπόκρισης.

Συνεπώς, η εκκαλουμένη ... έκρινε ότι το λογισμικό πλοήγησης ήταν ενσωματωμένο σε διάφορους τύπους υλικών φορέων, ως τέτοιου νοουμένου και της κάρτας μνήμης τύπου SD-FLASH, και ως εκ τούτου έπρεπε να εφαρμοστεί για όλες τις πωλήσεις λογισμικού πλοήγησης που πραγματοποίησε η εναγομένη, το αρ.5 εδ.α' της από 3-3- 2003 συμβάσεως, στο οποίο ορίζεται ότι "Στα πλαίσια της παρούσας συμφωνίας η ...

θα καταβάλει ως τίμημα για την προκείμενη πώληση, μεταβίβαση, παραχώρηση των πνευματικών δικαιωμάτων...το ποσό των 80 ευρώ ανά μονάδα πωληθέντος τελικού προϊόντος" και όχι το εδάφιο β' αυτής, στο οποίο αναφέρεται ότι "Σε περίπτωση που η ... προβεί στην έκδοση νέων αναβαθμισμένων εκδόσεων του ειδικού λογισμικού έναντι οιουδήποτε τιμήματος, χωρίς αυτές να είναι ενσωματωμένες σε υλικό φορέα, τότε η ...

υποχρεούται να καταβάλει στην …καθ όλη τη διάρκεια ισχύος της παρούσας ποσό που ανά μονάδα πωληθέντος θα ανέρχεται στο 20% της τιμής χονδρικής πώλησής του". Τα παραπάνω προκύπτουν από το ως άνω άρθρο σε συνδυασμό με την από 3-9-2004 αναφορά στην οποία αναφέρεται ρητά ότι η εφαρμογή, δηλαδή το λογισμικό πλοήγησης που ενσωματώνεται στο μοντέλο NAV100HP, περιλαμβάνεται στη συμφωνία των δύο εταιριών.

Μάλιστα, το λογισμικό πλοήγησης που ενσωματώνεται στο μοντέλο NAV100HP ενσωματώθηκε ομοίως στα μοντέλα NAV168MT, PDA YAKUMO ... και ... NAV100GPS. Η ίδια η εναγομένη συνομολογεί στις προτάσεις που κατέθεσε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο αλλά και στην έφεσή της ότι και η κάρτα μνήμης τύπου FLASH (SD-CF) αποτελεί υλικό φορέα, αφού αναφέρει ότι είναι σε όλα τα παραπάνω προϊόντα το λογισμικό ενσωματωμένο σε υλικό φορέα και απλώς διαφέρει το είδος του υλικού φορέα.

Εξάλλου, η εναγομένη στα επίδικα τιμολόγια πώλησης αναφέρει ότι πωλεί λογισμικό και όχι αναβαθμίσεις λογισμικού πλοήγησης".

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο αφού δέχτηκε εν μέρει την από 8-12-2011 έφεση των εναγομένων- αναιρεσειόντων και εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε κρίνει εν μέρει αντιθέτως , έκανε εν μέρει δεκτή την υπ' αριθ. καταθ. 26245/25-6-2009 πρώτη αγωγή, ως προς την πρώτη εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα και απέρριψε αυτήν ως προς το δεύτερο εναγόμενο και ήδη αναιρεσείοντα, και καθ' ολοκληρία δεκτή την υπ' αριθ.

κατάθ. 26243/25-6-2009 αγωγή και υποχρέωσε την πρώτη εναγομένη-αναιρεσείουσα να καταβάλει στους ενάγοντες- αναιρεσίβλητους τα ποσά των 58.720 και 15.920 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση των ως άνω αγωγών, αντίστοιχα. Από τις διατάξεις των άρθρων 68, 556 και 557 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, προϋπόθεση του παραδεκτού της αίτησης αναίρεσης αποτελεί η ενεργητική νομιμοποίηση του αναιρεσείοντος και το έννομο συμφέρον αυτού για αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Τη συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών, που ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, πρέπει να επικαλείται ο αναιρεσείων στην αίτηση του για αναίρεση. Ενεργητική νομιμοποίηση είναι η εξουσία διεξαγωγής ορισμένης δίκης για συγκεκριμένη έννομη σχέση, που καθορίζεται, κατά κανόνα, ως προς το αντικείμενο της και τους φορείς της από το ουσιαστικό δίκαιο, έννομο δε συμφέρον υπάρχει όταν η πληττόμενη απόφαση βλάπτει ή εκθέτει σε κίνδυνο βλάβης συγκεκριμένα ιδιωτικά δικαιώματα ή νόμιμα συμφέροντα του αναιρεσείοντος, όταν δηλαδή αναπτύσσει δυσμενείς συνέπειες για τη νομική του κατάσταση(ΑΠ401/2018).

Η ένδικη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη ελλείψει ενεργητικής νομιμοποιήσεως ως προς το δεύτερο αναιρεσείοντα, καθόσον αυτός είναι νικήσας διάδικος στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η υπ' αριθ. καταθ.26245/25.6.2009 αγωγή ως προς αυτόν. Ούτε άλλωστε επικαλείται έννομο συμφέρον που να δικαιολογεί την άσκηση αναίρεσης ως νικήσαντος διαδίκου κατά την ως άνω παρ. 2 του άρθρου 556 ΚΠολΔ.

Με τον πρώτο λόγο κατά το πρώτο σκέλος της κρινόμενης αίτησής της η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο για πλημμέλεια από το άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ και συγκεκριμένα ότι με την παραδοχή: "το λογισμικό πλοήγησης ήταν ενσωματωμένο σε διάφορους τύπους υλικών φορέων, ως τέτοιου νοουμένου και της κάρτας μνήμης τύπου SDFLASH, και ως εκ τούτου έπρεπε να εφαρμοστεί για όλες τις πωλήσεις λογισμικού πλοήγησης που πραγματοποίησε η εναγομένη, το αρ.5 εδ.α της από 3-3-2003 συμβάσεως, στο οποίο ορίζεται ότι, στα πλαίσια της παρούσας συμφωνίας η ...

θα καταβάλει ως τίμημα για την προκειμένη πώληση, μεταβίβαση, παραχώρηση των πνευματικών δικαιωμάτων το ποσό των 80 ευρώ ανά μονάδα πωληθέντος τελικού προϊόντος και όχι το εδάφιο β' αυτής, στο οποίο αναφέρεται ότι σε περίπτωση που η ... προβεί στην έκδοση νέων αναβαθισμένων εκδόσεων του ειδικού λογισμικού έναντι οιουδήποτε τιμήματος, χωρίς αυτές να είναι ενσωματωμένες σε υλικό φορέα, τότε η ...

υποχρεούται να καταβάλει στην ... καθόλη τη διάρκεια ισχύος της παρούσας ποσό που ανά μονάδα πωληθέντος θα ανέρχεται στο 20% της τιμής χονδρικής πώλησής του", χρησιμοποίησε ως διδάγματα κοινής πείρας "ορισμούς και αφηρημένες υποθετικές κρίσεις, χωρίς αυτά να στηρίζονται σε επιστημονικά δεδομένα, με αποτέλεσμα να εξάγει λανθασμένα συμπεράσματα και να εφαρμόζει λανθασμένα τις διατάξεις περί τιμήματος πωλήσεων".

Ο ανωτέρω λόγος είναι απαράδεκτος, εφόσον η αναιρεσείουσα με την κατ'επίφαση επίκληση της ανωτέρω πλημμέλειας πλήττει την αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων αναφορικά με το αντικείμενο της καταρτισθείσας μεταξύ των διαδίκων σύμβασης πώλησης και την για αυτό το σκοπό χρησιμοποίηση και των διδαγμάτων της κοινής πείρας.

Περαιτέρω, το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού διέλαβε στο προαναφερθέν αποδεικτικό του πόρισμα, συνιστάμενο στο ότι για όλα τα επίδικα προϊόντα που κυκλοφόρησε η αναιρεσείουσα το λογισμικό πλοήγησης ήταν ενσωματωμένο σε διάφορους τύπους υλικών φορέων, ως τέτοιου νοουμένου και της κάρτας μνήμης τύπου SD-FLASH, με συνέπεια για τις πωλήσεις όλων των επίδικων μοντέλων η αμοιβή των αναιρεσιβλήτων να πρέπει να υπολογίζεται σε 80 ευρώ ανά μονάδα, επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο.

Επομένως, όσα περί του αντιθέτου υποστηρίζει η αναιρεσείουσα με τον τρίτο λόγο ως προς το πρώτο σκέλος, της κρινόμενης αίτησης τους, από το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, επικαλούμενη ελλιπή αιτιολογία, είναι αβάσιμα. Ο ίδιος αναιρετικός λόγος κατά το μέρος που η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο για ανεπαρκή αιτιολογία, είναι απαράδεκτος λόγω αοριστίας, εφόσον δεν εξειδικεύει ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση.

Ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 11 περ. γ του άρθρου 559 ΚΠολ.Δ, κατά τον οποίο επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ελέγχεται ουσιαστικά αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους.

Προς τούτο αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ.) που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο, χωρίς την ανάγκη ειδικής μνείας και αξιολόγησης εκάστου και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, τα οποία ήταν υποχρεωμένο να λάβει υπόψη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 338 έως 340 ΚΠολΔ, υπό την προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός, που επικαλείται ο διάδικος προς απόδειξη με το αποδεικτικό μέσο, ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλαδή επιδρά στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης.

Ωστόσο στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση κάθε αποδεικτικού μέσου, αρκεί να γίνεται απόλυτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, έστω και αν στην απόφαση έχει γίνει ιδιαίτερη αναφορά σε ορισμένα μόνο από τα αποδεικτικά μέσα, επειδή θεωρήθηκαν μεγαλύτερης σημασίας κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου (ΟλΑΠ42/2002,ΟλΑΠ2/2008, ΑΠ 198/2015).

Μόνο αν από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της απόφασης, δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο αναιρετικός αυτός λόγος. Όμως, ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν ιδρύεται όταν το Δικαστήριο δεν προσέδωσε στο αποδεικτικό μέσο την αποδεικτική βαρύτητα που υποστηρίζει ο αναιρεσείων ότι αυτό έχει, αφού η σχετική εκτίμηση δεν υπόκειται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 ΚΠολΔ, στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, διότι έτσι πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ1784/2017).

Με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης ως προς το δεύτερο σκέλος του, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του αριθμού 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ και συγκεκριμένα προβάλλεται από την αναιρεσείουσα ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη της το από 3.3.2003 ιδιωτικό συμφωνητικό, και ειδικότερα το συμβατικό όρο που αναφέρεται σε διαφοροποιημένη αμοιβή, ανάλογα με το εάν επρόκειτο για λογισμικό ενσωματωμένο σε υλικό φορέα ή σε λογισμικό αναβαθμισμένης έκδοσης μη ενσωματωμένο σε υλικό φορέα, με αποτέλεσμα να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα, της ταύτισης μίας κάρτας μνήμης SD-FLASH με ένα ολοκληρωμένο ηλεκτρονικό μέσο πλοήγησης, δεχόμενη ότι η κάρτα μνήμης αποτελεί λογισμικό ενσωματωμένο σε υλικό φορέα με αποτέλεσμα να υπολογίσει την αμοιβή των αναιρεσιβλήτων σε υψηλότερο επίπεδο από αυτό που είχε συμφωνηθεί μεταξύ τους, Ωστόσο, από την περιλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου ρητή βεβαίωση, ότι στο αποδεικτικό πόρισμα κατέληξε, "...από όλα τα έγγραφα που παραδεκτά και νόμιμα επικαλούνται ανεξαιρέτως, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, χωρίς όμως, η ρητή αναφορά ορισμένων εγγράφων να προσδίδει σ' αυτά αυξημένη αποδεικτική δύναμη σε σχέση με τα λοιπά επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, για τα οποία δεν γίνεται ειδική για το καθένα μνεία, που είναι όμως ισοδύναμα, και ως προεκτέθηκε, όλα ανεξαιρέτως συνεκτιμώνται προς σχηματισμό της δικανικής κρίσεως...", δεν γεννάται οποιαδήποτε αμφιβολία, ότι για να καταλήξει στο προαναφερόμενο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε το ως άνω ιδιωτικό συμφωνητικό.

Άλλωστε η προσβαλλόμενη απόφαση κάνει ρητή μνεία αυτού. Ο ειδικότερος ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ότι η διαφορετική εκτίμηση του άρθρου 5 αυτού, σε συνδυασμό με τις λοιπές αποδείξεις, θα οδηγούσε το δικαστήριο σε αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από το εξαχθέν, συνιστά εκτίμηση, υπέρ της άποψης της αναιρεσείουσας, του αποδεικτικού υλικού από το αντίθετο αποδεικτικό πόρισμα που εξήγαγε η προσβαλλόμενη απόφαση με βάση την εκτίμηση των ίδιων αποδεικτικών μέσων.

Έτσι η αναιρεσείουσα υπό την επίφαση του αναιρετικού ελέγχου πλήττει την ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του Εφετείου. Επομένως ο λόγος αυτός απορριπτέος είναι αβάσιμος.

Από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. α' και β' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δε επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν στη συζήτηση. Η λήψη ή μη λήψη υπόψη αποδεικτικού μέσου πρέπει να ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλ.

να αφορά σε ουσιώδη πραγματικό ισχυρισμό που να επιδρά στο διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 911/2002, ΑΠ 1042,1043/2013). Με το δεύτερο λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης προβάλλεται από την αναιρεσείουσα η από το άρθρο 559 αριθ.11βΚΠολΔ, αιτίαση με την επίκληση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, παρά το νόμο, και συγκεκριμένα ανύπαρκτη ομολογία της αναιρεσείουσας.

Από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα δεν αμφισβήτησε το γεγονός της ενσωμάτωσης του λογισμικού σε υλικό φορέα με όλα τα υπό κυκλοφορία μοντέλα. Αντιθέτως, με τις προτάσεις της στον πρώτο βαθμό και με το δικόγραφο της έφεσης ανέφερε επί λέξει: "...

Τα προϊόντα "... NAVIGATOR-NAV -133", "... NAVIGATOR-NAV 233", "... NAVIGATOR 333" και τα προϊόντα "... NAVIGATOR-NAV 100ΗΡ", "... NAVIGATOR-NAV 168ΜΤ", "... NAVIGATOR-NAV 100GPS" αφορούν το ίδιο λογισμικό, είναι σε όλα το λογισμικό ενσωματωμένο σε υλικό φορέα και απλώς διαφέρει το είδος του υλικού φορέα". Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω η προσβαλλόμενη απόφαση συνήγαγε ομολογία της αναιρεσείουσας για τον ισχυρισμό της περί ενσωμάτωσης του λογισμικού για όλα τα παραπάνω προϊόντα σε διάφορους τύπους υλικών φορέων, ως τέτοιου νοουμένου και της κάρτας μνήμης τύπου SD-FLASE, χωρίς να διευρύνει το περιεχόμενο της ομολογίας, ως προς τα επιβλαβή για την πρώτη εναγομένη-αναιρεσείουσα πραγματικά περιστατικά που αυτή ομολόγησε.

Άλλωστε η φράση "ως τέτοιου νοουμένου και της κάρτας μνήμης τύπου SD-FLASH" είναι συναγωγή αποδεικτικού πορίσματος από τη συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων. Επομένως ο δεύτερος λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος.

Οι ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ, που εκφράζουν ερμηνευτικές αρχές εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση κατά την οποία υπάρχει κενό στην ερμηνευόμενη σύμβαση ή αμφιβολία ως προς τις δηλώσεις βουλήσεως των συμβληθέντων. Εξάλλου, κατά τις διατάξεις των αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκαν, ευθέως ή εκ πλαγίου, οι ερμηνευτικοί ως άνω κανόνες των δικαιοπραξιών.

Το δικαστήριο παραβιάζει τους ερμηνευτικούς αυτούς κανόνες όταν, καίτοι ανελέγκτως διαπιστώνει, έστω και εμμέσως, την ύπαρξη κενού ή αμφιβολίας στις δηλώσεις βουλήσεως των δικαιοπρακτούντων και εντεύθεν την ανάγκη συμπληρώσεως ή ερμηνείας τους, παραλείπει να προσφύγει, για τη συμπλήρωση ή ερμηνεία τους, στις διατάξεις των ως άνω άρθρων ή προσφεύγει στην εφαρμογή των διατάξεων αυτών και τη συμπλήρωση ή ερμηνεία της δικαιοπραξίας, καίτοι δέχεται, επίσης ανελέγκτως, ότι η δικαιοπραξία είναι πλήρης και σαφής και δεν έχει ανάγκη συμπληρώσεως ή ερμηνείας.

Επομένως, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως ως προς το δεύτερο σκέλος του, από τον αριθ. 1 κατ' ορθή εκτίμηση (και όχι από τον αριθμό 19) του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αλλά και η περιεχόμενη στον πρώτο λόγο σχετική αιτίαση, με τους οποίους προβάλλεται παραβίαση ευθέως των ερμηνευτικών κανόνων των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, σχετικά με το αληθές περιεχόμενο του άρθρου 5 του από 3.3.2003 ιδιωτικού συμφωνητικού, είναι αβάσιμοι, ως στηριζόμενοι σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, δε διαπίστωσε, έστω και έμμεσα, την ύπαρξη κενού ή αμφιβολίας στις δηλώσεις βουλήσεως των συμβληθέντων ως προς τον προαναφερόμενο συμβατικό όρο και επομένως δεν ήταν ανάγκη να προσφύγει στους ανωτέρω ερμηνευτικούς κανόνες, ούτε και προσέφυγε σε αυτούς όπως προκύπτει από τις προεκτεθείσες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρ. 495 παρ.3 ΚΠολΔ), και να καταδικαστούν αυτοί, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων (άρθρ.176,183 ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30.3.2018 αίτηση των 1) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ Α.Ε. και 2) του Ι. Κ. του Ν., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2795/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Φεβρουαρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Απριλίου 2020.

H ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και νυν

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ