326/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 326 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 326/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ......, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Λαγουδάκη.

Της αναιρεσίβλητης: "ΛΙΜΕΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΥΔΡΑΣ" και ήδη μετονομασθείσης σε "ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΥΔΡΑΣ" που εδρεύει στην ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Νίκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-7-1996 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιως. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3600/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 541/2006 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 30-11-2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 1-2-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η εσφαλμένη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ότι ο ενάγων νομιμοποιείται ενεργητικά στην άσκηση της αγωγής ελέγχεται αναιρετικώς όχι με τον αριθ. 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., αλλά με τον αρ. 1 του ιδίου άρθρου, για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Εξ άλλου από τις διατάξεις των άρθρων 914, 297,298 ΑΚ προκύπτει, ότι για τη θεμελίωση ευθύνης προς αποζημίωση του αμέσως ζημιωθέντος λόγω αδικοπραξίας, απαιτείται συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, πρόκληση εξ αυτής ζημίας σε άλλον και αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς και της επελθούσας ζημίας.

Παράνομη είναι η συμπεριφορά όταν αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, που απονέμει δικαίωμα, ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή παράλειψη ορισμένης ενέργειες, όταν στην τελευταία αυτή περίπτωση, ο υπαίτιος είναι υποχρεωμένος, είτε από διάταξη νόμου είτε από την γενική δικαιϊκή αρχή του να μη ζημιώνεται άλλος υπαίτια, να μην παραλείπει.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 55 και 56 του Β.Δ.19/1939 "Κωδικοποίηση διατάξεων περί Λιμενικών Ταμείων", με τις οποίες ορίζεται, ότι τα λιμενικά έργα, όπως είναι και τα κρηπιδώματα, οι αποβάθρες, οι μώλοι και οι κυματοθραύστες, συντηρούνται και λειτουργούν με δαπάνες του οικείου Λιμενικού Ταμείου, σαφώς συνάγεται, ότι δικαιούχο αποζημίωσης για ζημία που προκλήθηκε, συνεπεία αδικοπραξίας, στις άνω εγκαταστάσεις του λιμένα, είναι το οικείο Λιμενικό Ταμείο, το οποίο, κατά τα προαναφερθέτα, βαρύνεται με τη δαπάνη επισκευής και λειτουργίας αυτών, και το οποίο νομιμοποιείται ενεργητικά έναντι του υποχρέου προς αποζημίωση.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου προκύπτει, αυτό δέχτηκε, την προς αποζημίωση εξ αδικοπραξίας αγωγή του ενάγοντος (ν.π.δ.δ.) Λιμενικού Ταμείου 'Υδρας, οι αρμοδιότητες του οποίου μεταφέρθηκαν στο ήδη αναιρεσείον ν.π.δ.δ., που συστήθηκε με το το Π.Δ. 257/2002, το οποίο εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση από το άρθρο 28 του ν.2738/1999, και κατεδίκασε τον εναγόμενο ήδη αναιρεσείοντα, να καταβάλει στο ενάγον το αναφερόμενο στην εν λόγω απόφαση ποσό αποζημίωσης, για τη ζημία που αυτό υπέστη από την παράνομη και υπαίτια (από αμέλεια) συμπεριφορά του εναγομένου, συνεπεία της οποίας προκλήθηκαν βλάβες στην προβλήτα-κρηπίδωμα του λιμένα 'Υδρας, η συντήρηση και διαχείριση του οποίου γίνεται με δαπάνες του ενάγοντος. 'Ετσι που έκρινε το Εφετείο, απορρίπτοντας σιωπηρώς τον προβληθέντα πρωτοδίκως ισχυρισμό του εναγομένου, ότι το ενάγον δεν νομιμοποιείται ενεργητικώς, διότι ζημιωθείς και δικαιούχος αποζημίωσης είναι το Ελληνικό Δημόσιο στο οποίο ανήκει η κυριότητα του λιμένα 'Υδρας, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 914, 297, 298 ΑΚ, 55, 56 του Β.Δ. 19/1939, 28 ν.2738/1999 και 1 ΠΔ 257/2002.

Επομένως, ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης, από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση, ότι παρά το νόμο δέχτηκε πως το ενάγον νομιμοποιείται ενεργητικώς, είναι αβάσιμος.

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 68 και 556 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι για να είναι παραδεκτή η αίτηση αναιρέσεως πρέπει εκείνος, που την ασκεί, να νομιμοποιείται ενεργητικώς και να έχει έννομο συμφέρον τόσο κατά το χρόνο της ασκήσεώς της όσο και κατά το χρόνο της συζητήσεώς της. Το έννομο συμφέρον πρέπει να υπάρχει όχι μόνο για την άσκηση αναίρεσης γενικώς αλλά και για κάθε λόγο αναίρεσης, τη συνδρομή δε αυτού πρέπει να επικαλείται ο αναιρεσείων στο αναιρετήριο.

Εξ άλλου από τις διατάξεις των άρθρων 501, 502 παρ.1 και 505 παρ.2 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι δικαίωμα να ασκήσει αιτιολογημένη ανακοπή ερημοδικίας κατά της απόφασης του Εφετείου με την οποία έγινε δεκτή έφεση του αντιδίκου του, έχει και ο εφεσίβλητος που κατά τη συζήτηση της έφεσης, δικάστηκε σαν να ήταν παρών, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 524 αρ.4 ΚΠολΔ, μη εξαρτωμένου του δικαιώματος αυτού του ερημοδικασθέντος εκ της τυχόν παραλείψεως του δικαστηρίου να ορίσει προς τούτο παράβολο προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναίρεσης ο αναιρεσείων, επικαλούμενος παραβιάσεις από τους αριθμούς 1, 14 και 17 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αποδίδει στο Εφετείο την αιτίαση, ότι, αν και στο σκεπτικό της ερήμην αυτού εκδοθείσας απόφασής του, με την οποία έγινε δεκτή έφεση του ήδη αναιρεσιβλήτου και αφού εξαφανίστηκε η εκκαλούμενη απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου έγινε δεκτή η προς αποζημίωση εξ αδικοπραξίας αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, αναφέρεται ότι αυτός (αναιρεσείων και τότε εφεσίβλητος) δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση της έφεσης, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και δικάστηκε ερήμην, εντούτοις στο διατακτικό της αναφέρεται ως δικασθείς αντιμωλία, παρέλειψε δε το Εφετείο να ορίσει παράβολο ερημοδικίας και έτσι τον αποστέρησε από το δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας.

Ο λόγος αυτός στηρίζεται επί ανακριβούς προϋποθέσεως, αφού, όπως προαναφέρθηκε, ο τότε ερημοδικασθείς εφεσίβλητος και ήδη αναιρεσείων, εκ του ότι το Εφετείο παρέλειψε να ορίσει παράβολο, δεν στερήθηκε του δικαιώματός του να ασκήσει το ένδικο μέσο της αιτιολογημένης ανακοπής ερημοδικίας, ούτε στερήθηκε αυτό εκ του ότι εσφαλμένως αναφέρεται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης ότι η συζήτηση έγινε αντιμωλία των διαδίκων, διότι όπως από το προεισαγωγικό τμήμα της απόφασης αυτής, αλλά και από την πρώτη σκέψη του σκεπτικού της προκύπτει, το εφετείο δέχεται ότι ο μη εμφανισθείς κατά τη συζήτηση της έφεσης εφεσίβλητος κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και πρέπει η διαδικασία να προχωρήσει σαν να ήταν αυτός παρών.

ΙΙΙ. Από την επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής του ήδη αναιρεσιβλήτου εναντίον και του ήδη αναιρεσείοντος προκύπτει ότι αυτό, προς θεμελίωση της ασκουμένης με αυτή αξιώσεώς του προς αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας, κατά τρόπο πλήρως ορισμένο και σαφή εκθέτει την υπαίτια ζημιογόνο συμπεριφορά του εναγομένου, τις συνεπεία αυτής προκληθείσες στην προβλήτα-κρηπίδωμα του λιμένα της ...... βλάβες κατ' είδος και έκταση, καθώς και την απαιτούμενη, κατ' είδος, ποσότητες και τιμές δαπάνη για την αποκατάσταση των βλαβών αυτών. Επομένως το Εφετείο, που απέρριψε σιωπηρώς τον προβληθέντα από τον εναγόμενο με τις προτάσεις του ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, κατά την πρώτη συζήτηση της αγωγής, ισχυρισμό περί αοριστίας της αγωγής, δεν υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αρ.14 ΚΠολΔ πλημμέλεια, μη κηρύσσοντας απαράδεκτη την αγωγή λόγω αοριστίας, όπως αιτιάται πράγματι με τον δεύτερο λόγο ο αναιρεσείων, και ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος.

IV. Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το Εφετείο δέχτηκε ανελέγκτως ως αποδειχθέντα τα εξής πραγματικά περιστατικά: : Στις 21-11-1995 και περί ώρα 15.05' το Ε/Γ - Ο/Γ πλοίο "......" νηολογίου Πειραιά ......, πλοιοκτησίας της ναυτιλιακής εταιρείας "VENTURIS LINES" (πρώτης εναγομένης, η οποία πλέον δεν είναι διάδικος), που εδρεύει στον ......, πλοηγούμενο από τον Χ (δεύτερο εναγόμενο και ήδη εφεσίβλητο), προστηθέντα πλοίαρχο της ως άνω εταιρίας, κατέπλευσε στο λιμάνι της νήσου ...... .

Την ημέρα εκείνη ο καιρός ήταν βροχερός και έπνεαν Β-ΒΑ άνεμοι, έντασης 5-6 μποφόρ, με αποτέλεσμα έξω από το λιμάνι η θάλασσα να είναι αρκετά ταραγμένη, ενώ μέσα σε αυτό οι πνέοντες άνεμοι έφθαναν τα 5 μποφόρ περίπου. Οι καιρικές αυτές συνθήκες, αν και ήταν οι συνήθεις για την εποχή και δεν είχε εκδοθεί από την μετεωρολογική υπηρεσία κάποιο έκτακτο δελτίο καιρού για τυχόν αιφνίδια αλλαγή ή επιδείνωση αυτών, δεν έπαυαν να είναι επικίνδυνες για τα πλοία που προσέγγιζαν στο συγκεκριμένο λιμάνι, το οποίο περικλείεται από βουνά.

Στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι ο δεύτερος εναγόμενος επιχείρησε να εισέλθει στο λιμάνι και να παραβάλει το πλοίο με την αριστερή πλευρά του στην επιβατική προβλήτα, όπου επρόκειτο να πλαγιοθετηθεί. Στην προσπάθεια του όμως αυτή από ανεπιτηδειότητα και έλλειψη της επιμέλειας και της προσοχής που όφειλε και μπορούσε να επιδείξει ως πλοίαρχος κατά την πλοήγηση του σκάφους, ενόψει της εισόδου του στο λιμάνι και της προσέγγισης του στην ως άνω προβλήτα, και χωρίς να λάβει υπόψη του τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες, προέβη σε εσφαλμένους και αδέξιους χειρισμούς, με αποτέλεσμα να απωλέσει τον έλεγχο του πλοίου και να παρασυρθεί τούτο προς την παρακείμενη μικρή προβλήτα- κρηπίδωμα σχήματος Τ που υπάρχει πριν από την κυρία προβλήτα του λιμανιού, προσκρούοντας με την αριστερή μάσκα και το πίσω αριστερό τμήμα του επάνω σ' αυτή.

Ακολούθως "έκανε ανάποδα" για να ξαναβγεί έξω από το λιμάνι, όπου επιχείρησε να εισέλθει εκ νέου, πλην όμως και πάλι, εξαιτίας των εσφαλμένων χειρισμών του και του πνέοντος ανέμου, προσέκρουσε στο λιμενοβραχίονα, απ' όπου αποκολλήθηκε αυτοδυνάμως με τη συμβολή και τις οδηγίες των τοπικών λιμενικών αρχών και απέπλευσε για Πειραιά, χωρίς τελικά να αποβιβάσει επιβάτες ή οχήματα στο λιμάνι της ...... .

Από την πρόσκρουση του πλοίου στην ως άνω - προβλήτα, σχήματος Τ προκλήθηκε ρήγμα μήκους 9 μέτρων και βάθους μέχρι τους ογκόλιθους που υπάρχουν εκεί, αποκολλήθηκε η ανωδομή, αποξηλώθηκε η πλακόστρωση και η λιθεπένδυση του μετώπου του κρηπιδώματος, καταστράφηκε η δέστρα και οι αγωγοί ύδρευσης του νησιού που βρίσκονταν συνδεδεμένοι στην ίδια προβλήτα.

Αποκλειστικά υπαίτιος για την πρόκληση των παραπάνω ζημιών της προβλήτας αυτής είναι ο δεύτερος εναγόμενος, πλοίαρχος του αγωγικού πλοίου, ο οποίος αν και γνώριζε το συγκεκριμένο λιμάνι, επειδή την εποχή εκείνη έκανε καθημερινά δρομολόγια με το ίδιο πλοίο στο νησί της ......, επέδειξε αμελή συμπεριφορά κατά την πλοήγηση και τους χειρισμούς παραβολής του πλοίου στην προβλήτα επιβατών.

Όλα τα παραπάνω περιστατικά, αναφορικά με τις συνθήκες και τα αίτια της πρόσκρουσης του πλοίου "......" αποδείχθηκαν από τις σαφείς και κατηγορηματικές ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων του ενάγοντος Α (αρχικελευστή Λ.Σ.) που υπηρετεί στο Λιμεναρχείο ...... από το έτος 1995 μέχρι σήμερα και Β (λιμενοφύλακα) που υπηρετεί στην ......

από το έτος 1989 μέχρι σήμερα, οι οποίοι ήταν παρόντες κατά την ώρα του ατυχήματος. Οι καταθέσεις αυτές δεν αναιρούνται από εκείνες των μαρτύρων του δευτέρου εναγομένου Γ (ναυτικού πράκτορα του πλοίου και κατοίκου ...... από 15ετίας) και Δ (μέλους του πληρώματος του πλοίου), οι οποίες δεν κρίνονται πειστικές και αξιόπιστες, δεδομένου ότι ναι μεν οι εν λόγω μάρτυρες ήταν επίσης παρόντες κατά το ατύχημα, πλην όμως οι πρώτος από αυτούς, ο οποίος μάλιστα την εποχή εκείνη βρισκόταν σε στενή επαγγελματική και οικονομική σχέση με την πλοιοκτήτρια εταιρία, απέδωσε την πρόσκρουση του πλοίου "σε πλάγια ισχυρή και αιφνίδια ριπή ανέμου ΒΑ κατεύθυνσης που ξεπερνούσε τα 9 μποφόρ και παρέσυρε την πρύμνη του, στρέφοντας την πλώρη προς τα αριστερά, με αποτέλεσμα την αιφνίδια αλλαγή της κατεύθυνσης του και την πτώση του στην προβλήτα", ο δε δεύτερος, ο οποίος κατά τα λεγόμενα του βρισκόταν έξω, στην κουπαστή και προς την αριστερή πλευρά του πλοίου, "σε ισχυρό τοπικό άνεμο (ριγάνι), που μερικές φορές παρατηρείται μέσα στο λιμάνι της ......

και δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί". Η εμφάνιση όμως ενός τέτοιου ανέμου, αυτής μάλιστα της έντασης και της προέλευσης, κατά την ώρα του ατυχήματος, δεν επιβεβαιώθηκε. α) από τις καταθέσεις των μαρτύρων του ενάγοντος, οι οποίοι, ενώ ήταν σε θέση, λόγω και της εμπειρίας τους, να αντιληφθούν ένα τόσο καθοριστικό και σημαντικό για τα αίτια της πρόσκρουσης συμβάν (εάν πράγματι είχε λάβει χώρα), ανέφεραν ότι δεν υπήρξε αιφνίδια αλλαγή των καιρικών συνθηκών ούτε κάποιος αιφνίδιος δυνατός άνεμος β) από οποιοδήποτε στοιχείο, προερχόμενο από την μετεωρολογική υπηρεσία και γ) από τον ίδιο τον πλοίαρχο (δεύτερο εναγόμενο), ο οποίος στις πρωτόδικες (από 7/2/2002) προτάσεις του απέδωσε την πρόσκρουση, γενικά και αόριστα "στους πνέοντες ισχυρότατους Β-ΒΑ ανέμους", χωρίς να κάνει οποιαδήποτε αναφορά στους συγκεκριμένους ελιγμούς και χειρισμούς που έκανε πριν από αυτή.

Η κρίση του Δικαστηρίου ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος, όπως αυτές εκτέθηκαν ειδικότερα και έγιναν δεκτές παραπάνω, ενισχύεται επίσης από το με αριθμό ...... έγγραφο της Υ/Χ Ύδρας προς το ΥΕΝ, στο οποίο γίνεται λεπτομερής αναφορά του όλου συμβάντος, χωρίς να αποδίδονται συγκεκριμένες ευθύνες. Όμως από το έγγραφο αυτό προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι.

α) δεν υπήρξε αιφνίδιος δυνατός άνεμος που να προκάλεσε το ατύχημα, το οποίο έλαβε χώρα "κατά τους χειρισμούς παραβολής του πλοίου" β) έγινε και δεύτερη ανεπιτυχής προσπάθεια εισόδου του πλοίου στο λιμάνι με τα' προαναφερθέντα αποτελέσματα και γ) το πλοίο αναχώρησε τελικά από την ...... (χωρίς να αποβιβάσει επιβάτες και οχήματα) για Πειραιά, μετά από δήλωση του πλοιάρχου ότι "αδυνατούσε λόγω των πνεόντων ανέμων να εισέλθει ασφαλώς στο λιμάνι".

Κατόπιν όλων αυτών είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ο ισχυρισμός του εναγομένου πλοιάρχου που προέβαλε με τις πρωτόδικες προτάσεις του ότι η πρόσκρουση του πλοίου στην προβλήτα σχήματος Τ οφείλεται σε τυχαίο γεγονός, και δη στους "ισχυρότατους Β-ΒΑ ανέμους που έπνεαν στην περιοχή κατά την εκτέλεση των χειρισμών παραβολής του πλοίου στην προβλήτα επιβατών".

Και τούτο, διότι στην περίπτωση που ο ίδιος έκρινε ότι αδυνατούσε να εισέλθει ασφαλώς και ακινδύνως το πλοίο στο λιμάνι και να προσεγγίσει στην παραπάνω προβλήτα, εξαιτίας της έντασης των ανέμων, είχε την ευχέρεια να το πράξει, μετά από σχετική ενημέρωση των τοπικών λιμενικών αρχών (και σχετική εγγραφή στο ημερολόγιο του πλοίου) και να αποχωρήσει, όπως άλλωστε συνέβη τελικά μετά και τη δεύτερη ανεπιτυχή προσπάθεια εισόδου του στο λιμάνι, κατά τα προαναφερθέντα.

Στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι την επιμέλεια, συντήρηση και διαχείριση της άνω προβλήτας ασκεί το ενάγον, το οποίο και ανέλαβε το κόστος αποκατάστασης των παραπάνω ζημιών της. Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι, με βάση την από 5/12/1995 τεχνική έκθεση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αθηνών-Πειραιά, που συντάχθηκε για το σκοπό αυτό από το τμήμα εκτέλεσης έργων της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών αυτής, (βλ.

την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη σχετική έκθεση του Ε), απαιτήθηκαν να γίνουν οι εξής εργασίες: α) να μεταφερθούν προσωρινά οι υδροληψίες σε άλλο σημείο του λιμένα μέχρι του πέρατος των εργασιών αποκαταστάσεως του κρηπιδώματος Τ για να είναι δυνατή η μεταφορά του νερού από την υδροφόρα στην δεξαμενή, β) να καθαιρεθεί τμήμα της ανωμοδομής διαστάσεων 5.00 μ.

χ 5.40 μ. και να τοποθετηθούν, οι δύο τεχνητοί ογκόλιθοι στην αρχική τους θέση αφού καθαριστούν επιμελώς οι αρμοί μεταξύ των, γ) να γίνει λιθεπένδυση του μετώπου του κρηπιδώματος που θα χρησιμοποιηθεί και σαν ξυλότυπος για την σκυροδέτηση της ανωμοδομής, δ) να διανοιχθούν στους τεχνητούς ογκόλιθους και στην υπόλοιπη ανωδομή οπές 26 χιλιοστών για την εμφύτευση σιδηρών ράβδων Φ20 πληρούμενες με κατάλληλη επωξειδική ρητίνη, ώστε να επιτευχθεί μονολιθική κατασκευή, ε) να διανοιχθεί χάνδακας και να τοποθετηθούν δύο σωλήνες ΡVC Φ 100 και να επιχωθούν με άμμο, στ) να μεταφερθούν οι υδροληψίες εις την αρχική τους θέση και ζ) να πλακοστρωθεί η ανωδομή του κρηπιδώματος με πέτρες όμοιες με τις υπάρχουσες αφού κατεργαστούν με το βελόνι.

Ακολούθως με την ΤΥ ...... απόφαση του τμήματος μελετών της ως άνω Διεύθυνσης εγκρίθηκε η απευθείας ανάθεση του έργου με τον τίτλο "Επισκευή ζημιών στο κρηπίδωμα σχήματος Τ Ν. Ύδρας", προϋπολογισμού 13.570.000 δραχμών στον εργολάβο δημοσίων έργων ΣΤ, με έκπτωση 4% επί των τιμών του τιμολογίου της μελέτης του έργου (βλ.

την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη σχετική απόφαση, με το συνημμένο από 5/12/95 προϋπολογισμό εργασιών και κόστους αυτών). Ο εν λόγω εργολάβος εκτέλεσε πράγματι το αναληφθέν έργο, το οποίο και παρέδωσε στο ενάγον, τον Απρίλιο του έτους 1996.

Ειδικότερα οι επιμέρους εργασίες που εκτέλεσε αυτός και τα ποσά που δαπανήθηκαν για καθεμιά είναι τα εξής :

Α/Α ΕΙΔΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΑΤ ΜΟΝΑΣ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΤΙΜΗ ΜΟΝΑΔΑΣ ΔΑΠΑΝΗ 1 Καθαίρεσις ανωδομής 1μ 3618.823677.628 2 Καθαίρεσις λιθοστρώτων 2μ607.146428.760 Άρσις και 3 πόντησις τεχνιτών ογκολίθων 3μ2350.000700.000 Εκσκαφή 4 Χάνδρακος και τοποθέτηση σωλήνος Φ 250 4μ1230.000360.000 5 Χυτοσίδηρο 5ΧΓΡ20009061.812.000 δέστρα 6 Ανωδομή από 6μ3638.0001.368.000 Β160 7 Διάνοιξη οπών πλήρης 7τεμ. 5010.993549.650 8 Αποξήλωσις 8τεμ. 280.000160.000 υδροληψίας 9 τοποθέτησις 9τεμ 3140.000 420.000 υδροληψίας 10 Τοποθέτησις λιθόστρωτων 10 μ 3022.000660.000 επενδύσεων 11 Κατασκευή λιθόστρωτων λιθεπενδύσεων 11μ. 3044.3381.330.140 ΔΗΛΑΔΗ ΣΥΝΟΛΙΚΑ 8.446.178 Πλέον Γ.Ε+ ΟΕ 28% 2.370.529και συνολικά 10.836.707 πλέον απρόβλεπτα - αναθεώρησις 633.293 και συνολικά 11.500.000 πλέον ΦΠΑ 18% 2.070.000 και συνολικά 13.570.000.

Τελικά από το ποσό των 13.570.000 δρχ, στο οποίο ανήλθε το συνολικό κόστος του έργου εγκρίθηκε η καταβολή στον εργολάβο από το τμήμα εκτελέσεως έργων της Διεύθυνσης Τεχνικών υπηρεσιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αθηνών Πειραιά του ποσού των 9.432.488 δρχ. για τις εκτελεσθείσες εργασίες, πλέον 18% ΦΠΑ 1.697.848 δρχ, λαμβανομένης υπόψη και της έκπτωσης 4% επί των τιμών του αρχικού προϋπολογισμού (βλ.

τον επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από 8/4/1996 1° λογαριασμό - συνοπτικό πίνακα πιστώσεων και πληρωμών εργολαβίας ΣΤ της ως άνω Διεύθυνσης). Με την καταβολή του ποσού αυτού, συνολικού ύψους (9.432.488 + 1.697.848) 11.130.336 δρχ., πιβαρύνθηκε το ενάγον, το οποίο και έλαβε από τον εργολάβο ΣΤ το 8.4.1996 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών (βλ.

το σχετικό τιμολόγιο), μετά την είσπραξη εκ μέρους του, του πιο πάνω ποσού, κατά το οποίο και ζημιώθηκε η περιουσία του ενάγοντος. Με τα δεδομένα αυτά αποδείχθηκε η βασιμότητα της αξίωσης αποζημίωσης του τελευταίου κατά του δευτέρου εναγομένου, εξαιτίας των ζημιών που προκλήθηκαν στην προαναφερθείσα προβλήτα από την υπαίτια και παράνομη συμπεριφορά του. 'Ετσι που έκρινε το Εφετείο με πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες τόσο ως προς το κεφάλαιο της υπαιτιότητας του εναγομένου και της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ αυτής και της επελθούσης ζημίας, όσο και ως προς το ύψος της ζημίας, δέχτηκε την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος και αφού εξαφάνιση την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου δέχτηκε την αγωγή.

Επομένως ο περί του αντιθέτου εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ απορρέων τέταρτος λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος.

Ως πράγματα, η μη λήψη υπόψη των οποίων από το δικαστήριο της ουσίας, ιδρύει τον από το άρθρο 559 αρ.8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, θεωρούνται οι αυτοτελείς ουσιώδεις για την έκβαση της δίκης πραγματικοί ισχυρισμοί, που τείνουν στη θεμελίωση αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, όχι δε τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων και οι αρνητικοί ισχυρισμοί. Στην προκειμένη περίπτωση με τον πέμπτο λόγο, ο αναιρεσείων υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ.8 ΚΠολΔ, αποδίδει στο Εφετείο την αιτίαση, ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη τον προβληθέντα προς απόκρουση της αγωγής ισχυρισμό του, πως την ιδία ημέρα, που το πλοηγούμενο από αυτόν πλοίο προσέκρουσε στην προβλήτα του λιμένα της ......, λόγω των δυσμενών που επικρατούσαν, επέπεσε στην ιδία προβλήτα και το πλοίο ......, από την πρόσκρουση δε και του πλοίου αυτού προκλήθηκε στην προβλήτα το μεγαλύτερο μέρος των βλαβών που αναφέρονται στην αγωγή. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος διότι ο άνω φερόμενος ως μη ληφθείς υπόψη ισχυρισμός, ως προς μεν το πρώτο σκέλος του συνιστά επιχείρημα σχετικά με την υπαιτιότητα του εναγομένου, ως προς δε το δεύτερο σκέλος του αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής σχετικά με την έκταση της ζημίας

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30.11.2006 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 541/2006 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου από ευρώ χίλια οκτακόσια (1.800).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Δεκεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ