326/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 326 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 326/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:.... , η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: .... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Λαμπρόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-8-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 665/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 427/2005 του Εφετείου Παρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 9-9-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 15-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. .... έκθεση επίδοσης της αρμοδίας δικαστικού επιμελητή .... , την οποία προσκομίζει ο παριστάμενος αναιρεσίβλητος, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 9 Σεπτεμβρίου 2005 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 427/2005 απόφασης του Εφετείου Πατρών, με την κάτω από την αίτηση αυτή πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (27.11.2006) του δικαστηρίου τούτου, επιδόθηκε με εντολή του παρισταμένου πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου, που επισπεύδει τη συζήτηση της αναίρεσης, στην αναιρεσείουσα, νομίμως και εμπροθέσμως. Επομένως, αφού η αναιρεσείουσα δεν εμφανίστηκε ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, κατά την παραπάνω αναφερόμενη δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε για συζήτηση η υπόθεση με τη σειρά της από το πινάκιο, εμφανισθέντος μόνο του αναιρεσιβλήτου νομίμως εκπροσωπουμένου από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Λαμπρόπουλο, δια δηλώσεως, σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήσαν παρόντες οι διάδικοι, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Από τις διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 309 εδ. α', 321, 495 παρ. 1 και 554 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι σε αναίρεση υπόκειται η τελεσίδικη απόφαση, εκείνη δηλαδή, που απεκδύοντας το δικαστήριο από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και έφεσης (Ολ.ΑΠ 5/2001). Η τελεσιδικία πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο που ασκείται η αναίρεση και όχι κατά τη συζήτηση της. Από αυτά παρέπεται, ότι η ερήμην οριστική απόφαση του εφετείου, υπόκειται σε αναίρεση μόνον αφότου έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε η προς άσκηση αυτής προθεσμία, είτε διότι ο διάδικος που ερημοδίκησε παραιτήθηκε νομίμως από το δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή, η οποία παραίτηση, προκειμένου για υποθέσεις που δικάζονται κατά την ειδική διαδικασία των γαμικών διαφορών, όπως είναι και το διαζύγιο, γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 606 ΚΠολΔ, μόνο με ρητή περί τούτου δήλωση στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την ερήμην απόφαση. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 534 παρ. 3 ΚΠολΔ, το οποίο εφαρμόζεται, σύμφωνα με το άρθρο 591 ιδίου κώδικα και κατά την ειδική διαδικασία των γαμικών διαφορών (άρθρα 592-613 ΚΠολΔ), αφού στις διατάξεις που ρυθμίζουν την ειδική αυτή διαδικασία δεν ορίζεται διαφορετικά, αν κατά τη συζήτηση της έφεσης ερημοδικεί ο εκκαλών που επισπεύδει τη συζήτηση ή αν αυτός έχει κληθεί νομίμως και εμπροθέσμως από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση της έφεσης εφεσίβλητο, η έφεση απορρίπτεται. Η απόρριψη της έφεσης λόγω της ερημοδικίας του εκκαλούντος, γίνεται κατ' ουσίαν και όχι κατά τύπους, διότι, μολονότι στην πραγματικότητα δεν εξετάζονται οι λόγοι έφεσης για να κριθεί το παραδεκτό και βάσιμο αυτών, θεωρείται, κατά πλάσμα του νόμου, ότι είναι αβάσιμοι κατ' ουσίαν και για το λόγο αυτό πάντοτε απορριπτέοι, δεν παρέχεται δε εξουσία στο εφετείο να ερευνήσει το παραδεκτό και βάσιμο αυτών και να εκδώσει απόφαση με την οποία να δέχεται την έφεση. Στην περίπτωση αυτή προσβλητή με αναίρεση, αφότου γίνει τελεσίδικη, είναι μόνο η απόφαση του εφετείου, στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη. Έτσι σφάλματα της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου θεωρούνται και σφάλματα της απόφασης του εφετείου, τόσο δε τα σφάλματα αυτά, όσο και εκείνα του εφετείου, εφόσον στοιχειοθετούν παραδεκτούς λόγους αναίρεσης, μπορεί να προταθούν ως λόγοι αναίρεσης (Ολ.ΑΠ 16/1990) Στην προκειμένη περίπτωση από την αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθμ. 427/2005 οριστική απόφαση του Εφετείου Πατρών προκύπτει, ότι με αυτή απορρίφθηκε έφεση της ήδη αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθμ. 665/2003 οριστικής απόφασης του πρωτοβαμίου Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών, με την οποία είχε γίνει δεκτή αγωγή διαζυγίου του ήδη αναιρεσίβλητου κατά της αναιρεσείουσας συζύγου του και λύθηκε ο μεταξύ τους υφιστάμενος νόμιμος γάμος. Η απόρριψη της έφεσης της ήδη αναιρεσείουσας έγινε λόγω της ερημοδικίας αυτής. Επομένως η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του εφετείου υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, σύμφωνα με το άρθρο 501 ΚΠολΔ, από την ερημοδικασθείσα εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα, εντός προθεσμίας δεκαπέντε ημερών από της επιδόσεως της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης του εφετείου. Από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται ότι η αναιρεσείουσα παραιτήθηκε νομίμως από το δικαίωμα της να ασκήσει ανακοπή πριν την άσκηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ή ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του εφετείου επιδόθηκε και κατά το χρόνο άσκησης της αναίρεσης είχε παρέλθει η προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας προθεσμία, δεν αποδεικνύεται| δηλαδή η τελεσιδικία της προσβαλλόμενης απόφασης κατά το χρόνο άσκησης της αναίρεσης, γι' αυτό και πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Δικαστικά έξοδα δεν επιδικάζονται υπέρ του παραστάντος με δήλωση (άρθρ. 242 § 2 ΚΠολΔ) και μη καταθέσαντος προτάσεις αναιρεσιβλήτου, ελλείψει σχετικού αιτήματος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9 Σεπτεμβρίου 2005 αίτηση της .... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 427/2005 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Φεβρουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 21 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ