325/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 325 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 325/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Α. Της αναιρεσείουσας: Α. Μ. του Χ. συζ. Α. Χ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Χονδρόπουλο .Α.

Των αναιρεσιβλήτων: 1Σ. Μ. του Χ., κατοίκου ... 2.Κ. Μ. του Α., κατοίκου ... 3.Δ. Μ. του Α., κατοίκου ... 4.Ο. Μ. του Α. κατοίκου ... 5.Α. Μ. του Α., κατοίκου ... 6.Μ. Ν. του Α., κατοίκου ... 7.Β. Μ. του Α., κατοίκου ... και 8….." που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα. Οι 1, 2, 3 δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, οι 4η,5η,6η και 7η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γαβριήλ Ντούγια και η 8η εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χαρούλα Απαλαγάκη.

B. Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "…" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χαρούλα Απαλαγάκη.

Β.

Των αναιρεσιβλήτων: Α. 1.Α. Μ. του Χ. συζ. Α. Χ., κατοίκου ... και 2.Χ. Μ. του Χ. κατοίκου .... Η πρώτη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Χονδρόπουλο, ο δεύτερος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο και Β. των προς ους κοινοποιείται: 1Σ. Μ. του Χ., κατοίκου ... 2.Κ. Μ. του Α., κατοίκου ... 3.Δ. Μ. του Α., κατοίκου ..., 4.Ο. Μ. του Α., κατοίκου ... 5.Α. Μ. του Α., κατοίκου ... 6.Μ. Ν. του Α., κατοίκου ... και 7.Β. Μ. του Α., κατοίκου .... Οι Β.1ος, 2ος, 3ος, δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, οι 4η, 5η, 6η και 7η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γαβριήλ Ντούγια.

Γ. Των αναιρεσειόντων: 1.Ο. Μ. του Α., κατοίκου ... 2.Α. Μ. του Α., κατοίκου ... 3.Μ. Ν. του Α., κατοίκου ... και 4.Β. Μ. του Α., κατοίκου ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γαβριήλ Ντούγια.

Γ.

Των αναιρεσιβλήτων :1. Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "…" που εδρεύει στην …. και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χαρούλα Απαλαγάκη. Β. των κληρονόμων Α. Μ. ήτοι 1Δ. Μ. 2Κ. Μ., 3.κληρονόμων του Χ. Μ. ήτοι α)Σ. Μ. κατοίκων ..., β)Α. Χ., κατοίκου ... και γ)Χ. Μ., κατοίκου ... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 25-2-2008 και 27-2-2008 ανακοπές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κερκύρας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 104/2009 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας και 269/2010 του Εφετείου Κερκύρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι α)αναιρεσείουσα με την από 5-11-2012 αίτησή της, β)αναιρεσείουσα με την από 11-3-2011 αίτησή της και γ) αναιρεσείουσες με την από 21-3-2012 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης, ανέγνωσε την από α)26-9-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 5-11-2012 α' κρινόμενης αίτησης. β)την από 11-1-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος και να απορριφθεί ο δεύτερος λόγος της από 11-3-2011 β' αίτησης και γ) την από 12-1-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της 21-3-12 γ' αίτησης.

Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή των αιτήσεων τους, οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι κρινόμενες, αντίστοιχα, από 5-11-2012, 11-3-2011 και 21-3-2012 αιτήσεις αναιρέσεως, με αίτημα και των τριών την αναίρεση της 269/2010 αποφάσεως του Εφετείου Κερκύρας, πρέπει να ενωθούν και να συνεκδικασθούν, επειδή είναι προδήλως συναφείς μεταξύ τους και έτσι διευκολύνεται η διεξαγωγή της δίκης (άρθρα 246 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Σύμφωνα με το άρθρο 76 παρ. 1α ΚΠολΔ: "Όταν η διαφορά επιδέχεται ενιαία μόνο ρύθμιση ή η ισχύς της αποφάσεως που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους ομοδίκους, ή όταν οι ομόδικοι μόνο από κοινού μπορούν να ασκήσουν αγωγή ή να εναχθούν ή εξαιτίας των περιστάσεων που συνοδεύουν την υπόθεση, δεν μπορούν να υπάρχουν αντίθετες αποφάσεις στους ομοδίκους, οι πράξεις του καθενός ωφελούν και βλάπτουν τους άλλους".

Η διάταξη αυτή προσδίδει ευρύτερα όρια στην έννοια της αναγκαστικής ομοδικίας, αφού αναφέρεται σε όλες τις περιπτώσεις, στις οποίες, αν και δεν υπάρχει κίνδυνος αντιφατικών δεδικασμένων, δεν νοείται όμως η έκδοση αντιφατικών αποφάσεων, αλλά κατά τους κανόνες της λογικής και του δικαίου επιβάλλεται η έκδοση όμοιας αποφάσεως.

Έτσι, αναγκαστική ομοδικία υφίσταται και σε κάθε περίπτωση, κατά την οποία υπάρχει πλήρης ταυτότητα του αντικειμένου της δίκης κάθε ομοδίκου, καθόσον η λογική αναγκαιότητα επιβάλλει την έκδοση όμοιας αποφάσεως και, συνεπώς, δεν είναι νοητή η έκδοση αντίθετων αποφάσεων. Κατά δε την παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου, η άσκηση ενδίκου μέσου από κάποιον από τους αναγκαίους ομοδίκους έχει αποτέλεσμα και για εκείνους που δεν το άσκησαν, δηλαδή, αν αναγκαίος ομόδικος ασκήσει ένδικο μέσο, θεωρείται από το νόμο ότι αυτό το ασκούν και οι υπόλοιποι ομόδικοι παρ' όλον ότι αδράνησαν, έστω και αν έχει παρέλθει ως προς αυτούς η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου.

Στην περίπτωση αυτή, οι ομόδικοι, που δεν άσκησαν το ένδικο μέσο, πρέπει να καλούνται στη συζήτηση αυτού (άρθρα 76 παρ. 3, 110 ΚΠολΔ) και, αν δεν κληθούν και δεν εμφανισθούν αυτόκλητα, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση του ενδίκου μέσου ως προς όλους τους διαδίκους, κατ' εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 576 ΚΠολΔ (βλ.

ΑΠ 82/1981 ΝοΒ 29. 1262).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 111 § 2 εδ. α' ΚΠολΔ, "ουδεμία κυρία ή παρεμπίπτουσα αίτηση δικαστικής προστασίας επιτρέπεται να εισαχθεί στο δικαστήριο χωρίς να τηρηθεί προδικασία, εκτός αν ο νόμος ορίζει άλλως". Από τη διάταξη αυτή, που θεσπίζει το θεμελιώδες δικονομικό αξίωμα της προδικασίας, προκύπτει ότι δεν είναι επιτρεπτή, πλην των εξαιρετικώς οριζομένων στο νόμο περιπτώσεων, η ενώπιον του δικαστηρίου συζήτηση οποιασδήποτε αιτήσεως περί παροχής έννομης προστασίας, χωρίς την επίδοση του οικείου εγγράφου στον αντίδικο του αιτούντος, εκτός εάν εκείνος παρίσταται και δεν αντιλέγει. Εξάλλου, κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την 269/2010 απόφασή του το Εφετείο Κερκύρας συνεκδίκασε κατ' αρχάς την από 25-10-2009 έφεση και τους πρόσθετους λόγους των αναιρεσειουσών της τρίτης αιτήσεως και την από 3-4-2009 έφεση της αναιρεσείουσας της δεύτερης αιτήσεως και των Δ. Α. Μ. και Κ. Α. Μ. κατά της 104/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας.

Με την απόφαση αυτή είχε γίνει δεκτή η από 25-2-2008 ανακοπή της αναιρεσείουσας της πρώτης αιτήσεως και του Χ. Χ. Μ. με αίτημα την ακύρωση εκούσιου πλειστηριασμού ακινήτων για παραβάσεις της προδικασίας του πλειστηριασμού και είχε απορριφθεί για έλλειψη εννόμου συμφέροντος η από 27-2-2008 ανακοπή των αναιρεσειουσών της τρίτης αιτήσεως.

Περαιτέρω, το Εφετείο απέρριψε ως μη νόμιμη την παραίτηση του Χ. Χ. Μ. από το δικόγραφο της ανακοπής του, για το λόγο ότι έγινε με την κατάθεση των προτάσεών του στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υποθέσεως και όχι με την τήρηση της διαδικασίας που προβλέπουν τα άρθρα 294 επ. ΚΠολΔ, ενώ στη συνέχεια δέχθηκε τις εφέσεις, εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και δικάζοντας επί των ανακοπών δέχθηκε μερικώς την από 25-2-2008 ανακοπή της αναιρεσείουσας της πρώτης αιτήσεως και ακύρωσε μερικώς τον εκούσιο πλειστηριασμό, και ειδικότερα για τα δύο ακίνητα που κατακυρώθηκαν στην αναιρεσείουσα της δεύτερης αιτήσεως λόγω μη τηρήσεως των διατυπώσεων του νόμου αναφορικά με την κτήση ακινήτων σε παραμεθόρια περιοχή, απέρριψε δε την από 27-2-2008 ανακοπή των αναιρεσειουσών της τρίτης αιτήσεως, το μεν αίτημα για ακύρωση του πλειστηριασμού λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος, τα δε λοιπά αιτήματα για την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση και τον επαναπλειστηριασμό των ακινήτων των οποίων ακυρώθηκε ο πλειστηριασμός ως μη νόμιμα.

Κατά τις αποφάσεως αυτής οι αναιρεσείουσες άσκησαν τις υπό κρίση αιτήσεις αναιρέσεως, επισπεύδοντας η κάθε πλευρά τη συζήτηση της δικής της αιτήσεως και επικαλούμενες κλήτευση των απολειπομένων αναιρεσίβλητων, για τους οποίους και προσκομίζουν τις οικείες εκθέσεις επιδόσεως. Ωστόσο, η αναιρεσείουσα της πρώτης αιτήσεως Α.

Χ., το γένος Χ. Μ., ούτε επικαλείται, ούτε προσκομίζει έκθεση επιδόσεως της από 5-11-2012 αιτήσεως αναιρέσεως προς τον Χ. Χ. Μ., με τον οποίο είχαν ασκήσει από κοινού την από 25-2-2008 ανακοπή και ο οποίος τυγχάνει αναγκαίος ομόδικός της, εφόσον δεν νοείται στην παρούσα υπόθεση η έκδοση αντιφατικών αποφάσεων, ενόψει του ότι υπάρχει ταυτότητα του αντικειμένου της δίκης για τον κάθε ομόδικο και κατά τους κανόνες της λογικής του δικαίου επιβάλλεται η έκδοση όμοιας αποφάσεως.

Πρέπει λοιπόν, εφόσον κρίθηκε απαραίτητη η συνεκδίκαση και των τριών αιτήσεων, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους. Πρέπει πάντως να σημειωθεί ότι, σε κάθε περίπτωση, θα ανέκυπτε θέμα επαναλήψεως της συζητήσεως, προκειμένου να διευκρινισθεί, κατά πόσον οι επιδόσεις των εγγράφων μέσω εταιρειών ταχυμεταφοράς που επικαλούνται οι αναιρεσείουσες της τρίτης αιτήσεως προς τους απολειπομένους Δ.

Α. Μ. και Χ. Χ. Μ., οι οποίοι φέρονται ως κάτοικοι ... αφορούν πράγματι την από 21-3-2012 αίτηση αναιρέσεως, δεδομένου ότι από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά δεν διασαφηνίζεται επαρκώς ούτε το πρόσωπο που παρέλαβε το έγγραφο, ούτε το είδος του εγγράφου που του επιδόθηκε. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υποθέσεως.

Γ Ι Α Τ Ο Υ Σ Λ Ο Γ Ο Υ Σ Α Υ Τ Ο Υ Σ

Συνεκδικάζει τις από 5-11-2012, 11-3-2011 και 21-3-2012 αιτήσεις για αναίρεση της 269/2010 αποφάσεως του Εφετείου Κερκύρας.

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση τούτων ως προς όλους τους διαδίκους.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 28 Ιανουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 11 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ