325/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 325 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 325/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Δεκεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ. Ν. του Ο., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Σπάχο.

Της αναιρεσίβλητης: Μ. Ν. (M. D.), το γένος Χ. Π., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Μακριδάκι.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-6-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 580/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1350/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27-6-2006 αίτησή του και με τους από 17-6-2008 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Μιτσιάλης ανέγνωσε την από 23-3-2009 έκθεση του Αρεοπαγίτη Ιωάννη Σίδερη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων αυτής λόγων.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 564 παρ.2 του ΚΠολΔ αν ο αναιρεσείων διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη, η προθεσμία της αναίρεσης είναι ενενήντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 143 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, ο δικαστικός πληρεξούσιος που διορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 96 ΚΠολΔ είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη στην οποία είναι πληρεξούσιος, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η επίδοση της οριστικής απόφασης.

Έτσι και στον πληρεξούσιο, που παραστάθηκε κατά την ενώπιον του Εφετείου δίκη, νόμιμα επιδίδεται η εκδοθείσα οριστική απόφαση του Εφετείου. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 577 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ, "Το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης (§1). Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως (§2)".

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι το εμπρόθεσμο της ασκηθείσας αναίρεσης είναι προϋπόθεση του παραδεκτού της. Τη συνδρομή της εν λόγω προϋπόθεσης εξετάζει ο Άρειος Πάγος και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα υποβληθέντα αποδεικτικά έγγραφα στοιχεία της δικογραφίας, απορρίπτει δε την αναίρεση αν λείπει η προϋπόθεση αυτή.

Αντίθετη ερμηνεία δεν βρίσκει στήριγμα ούτε στη διατύπωση του άρθρου 570 παρ.1 ΚΠολΔ, που ορίζει ότι "οι διάδικοι δεν είναι υποχρεωμένοι να καταθέσουν προτάσεις, εκτός αν προβάλλονται ενστάσεις ως προς το παραδεκτό και το εμπρόθεσμο της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων. Οι διάδικοι καταθέτουν τις προτάσεις τους είκοσι τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο", διότι η διάταξη αυτή δεν αποσκοπεί στο να αποκλείσει την από τον Άρειο Πάγο αυτεπάγγελτη έρευνα της συνδρομής του εμπροθέσμου της άσκησης της αίτησης αναίρεσης, που αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού της (Ολ.ΑΠ 850/1981).

Παρέπεται, ότι αρκεί να προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας η έλλειψη της ανωτέρω προϋπόθεσης του παραδεκτού της αναίρεσης για την αυτεπάγγελτη έρευνα από τον Άρειο Πάγο, χωρίς να είναι απαραίτητο το από αυτή απαράδεκτο να προτείνεται με προτάσεις που κατατίθενται στην προθεσμία του άρθρου 570 παρ.1 ΚΠολΔ.

Τέλος αν η αίτηση είναι απαράδεκτη γιατί ασκήθηκε εκπρόθεσμα, τότε και οι ασκηθέντες πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι.

Στην προκείμενη περίπτωση, από την 5084Β/4.4.2005 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Κ. Λ. προκύπτει, ότι αντίγραφο της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης με αριθμό 1350/2005 του Εφετείου Αθηνών επιδόθηκε νόμιμα στο δικηγόρο Αθηνών Παναγιώτη Μωραγιάννη, ως αντίκλητο του αναιρεσείοντα Χ. Ν., αφού ο ως άνω πληρεξούσιος δικηγόρος, όπως προκύπτει από την πιο πάνω απόφαση, είχε εκπροσωπήσει τον αναιρεσείοντα και τότε εκκαλούντα με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ κατά την ενώπιον του Εφετείου δίκη, οπότε εκδόθηκε η παραπάνω απόφαση. Η κρινόμενη όμως αίτηση αναίρεσης, όπως προκύπτει από την υπάρχουσα στο τέλος αυτής βεβαίωση κατάθεσης της αρμόδιας γραμματέως του Εφετείου Αθηνών ασκήθηκε στις 27.6.2006, ήτοι μετά την πάροδο της νόμιμης από το άρθρο 564§2 ΚΠολΔ προθεσμίας των ενενήντα (90) ημερών από την επίδοσή της, εφόσον ο αναιρεσείων είναι κάτοικος εξωτερικού (Καναδά). Επομένως η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εκπρόθεσμα και πρέπει, ανεξαρτήτως του ότι η σχετική ένσταση περί του μη παραδεκτού της (εκπροθέσμου) προτείνεται και από την αναιρεσίβλητη με τις εκπρόθεσμα κατατεθείσες προτάσεις της, όπως και ο από 17.6.2008 πρόσθετος λόγος αναίρεσης, ν' απορριφθούν και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτοι (άρθρ. 577§§1,2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27.6.2006 αίτηση του Χ. Ν. για αναίρεση της 1350/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, καθώς και τον από 17.6.2008 πρόσθετο λόγο της. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Φεβρουαρίου 2012.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Φεβρουαρίου 2012.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ