Supreme Court dismisses appeal in traffic accident case, upholding lower court's finding of intoxication despite lack of blood test results.

Απόφαση 324 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 324/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Λούκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Θ. Κ. του Μ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Πάρι Αρβανιτάκη και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ν. Π. του Θ., 2) Μ. συζύγου Ν. Π., το γένος Δ. Κ., 3) Δ. Π. του Ν., κατοίκων ..., 4) Θ. Π. του Ν., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 5) Γ. Ν. του Α., 6) Α. Ν. του Γ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Κοτζαμανίδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 6) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΙΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαρίλαο Αθανασόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/6/2004 αγωγή των υπό στοιχεία 1-4 ήδη αναιρεσειόντων και προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, την από 27/12/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, την από 11/2/2005 αγωγή της υπό στοιχείο 7 ήδη αναιρεσίβλητης και την από 16/2/2005 αγωγή νομικού προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2239/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3758/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8/12/2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση ανέγνωσε την από 23/11/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις προσκομιζόμενες με επίκληση από τον αναιρεσείοντα 5764Γ, 5760Γ, 5763Γ/5-3-2010 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Αθηνών Ο. Δ. και 3961/14-7-2010 της δικαστικής επιμελήτριας Ηλείας Α. Γ. προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτηση για αναίρεση με πράξη ορισμού δικασίμου για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και κλήση προς συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους απολιπόμενους τέσσερις πρώτους (Ν. Π., Μ. Π., Δ. Π., Θ. Π.) από τους αναιρεσιβλήτους. Οι τελευταίοι δεν εμφανίστηκαν κατά τη δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της, ούτε κατέθεσαν δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και, επομένως, το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 εδ β' και 914 ΑΚ συνάγεται ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που αν καταβαλλόταν, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς ανθρώπου του κύκλου δραστηριότητας του ζημιώσαντος, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή του παράνομου και ζημιογόνου αποτελέσματος.

Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του δράστη ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Τα πιο πάνω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του ν. ΓΠΝ/1911, ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, κατά το οποίο είναι εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ. Τέλος, η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 42 εδ α' και β' του Ν 2696/1999, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 43 παρ. 2 του Ν 2693/2001, απαγορεύεται η οδήγηση κάθε οδικού οχήματος από οδηγό, ο οποίος κατά την οδήγηση του οχήματος βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος, τοξικών ουσιών ή φαρμάκων που σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης τους ενδέχεται να επηρεάζουν την ικανότητα του οδηγού.

Ο ελεγχόμενος οδηγός θεωρείται ότι βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος όταν το ποσοστό αυτού στον οργανισμό είναι 0,50 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος (0,50 gr/l) και άνω, μετρούμενο με τη μέθοδο της αιμοληψίας ή από 0,25 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα και άνω, όταν η μέτρηση γίνεται στον εκπνεόμενο αέρα με αντίστοιχη συσκευή αλκοολομέτρου.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν παραβιάστηκε κανόνας δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς.

Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι σε περίπτωση που το διατακτικό της προσβαλλόμενης με αναίρεση απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς σε περισσότερες επάλληλες αιτιολογίες (κύριες ή επικουρικές), αν έστω και μία από αυτές δεν πλήττεται ή πλήττεται ανεπιτυχώς οι λόγοι αναίρεσης που πλήττουν τις υπόλοιπες είναι αλυσιτελείς και γι'αυτό απαράδεκτοι.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε τα ακόλουθα, κρίσιμα την τύχη της αναίρεσης, πραγματικά περιστατικά: "Στις 5-9-2003 περί ώρα 3.50' ο εναγόμενος-ενάγων Θ. Κ., οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, εργοστασίου Citroen τύπου Xanthia, ιδιοκτησίας του, το οποίο κατ' εκείνο το χρόνο ήταν ασφαλισμένο για την αστική ευθύνη έναντι τρίτων στην εναγόμενη-παρεμπιπτόντως ενάγουσα ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία Ιντερσαλονικα ΑΕΓΑΖ, εκινείτο επί της επαρχιακής οδού Νέων Μουδανιών-Σιθωνίας με κατεύθυνση προς Μουδανιά.

Η ως άνω επαρχιακή οδός Ν. Μουδανιών-Σιθωνίας, στη 0,5 χιλιομετρική θέση αυτής έχει συνολικό πλάτος οδοστρώματος 9,20 μέτρων, με πλάτος ερείσματος 1,30 μέτρων στο προς Μουδανιά ρεύμα κυκλοφορίας αυτής και 2,20 μέτρων στο προς Σιθωνία ρεύμα κυκλοφορίας αυτής, έχει μια λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση που διαχωρίζεται με διπλή συνεχή διαχωριστική γραμμή και σήμανση ζέμπρας.

Στο ως άνω σημείο η οδός είναι ευθεία και το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας καθορίζεται σε 90 χιλιόμετρα ανά ώρα με βάση το άρθρο 20 παρ. 2 ΚΟΚ. Κατά τον πιο πάνω χρόνο επικρατούσε καλοκαιρία, η κατάσταση της οδού ήταν ξηρά, υπήρχε επαρκής τεχνητός φωτισμός λόγω νύκτας, η κυκλοφορία οχημάτων ήταν αραιή και η ορατότητα δεν περιορίζονταν.

Στο προαναφερόμενο αυτοκίνητο του Θ. Κ. επέβαιναν ο Θ. Μ., καθήμενος στη θέση του συνοδηγού, ο Κ. Α.. και ο Θ. Π., οι οποίοι κάθονταν στα πίσω καθίσματα και ειδικότερα ο Θ. Π. όπισθεν του οδηγού. Οι ως άνω επιβαίνοντες, ηλικίας 20 ετών, με τον Θ. Κ., ηλικίας 25 ετών διασκέδαζαν σε εμποροπανήγυρη του Αγίου Μάμαντος Χαλκιδικής μαζί με τον Γ.

Ν. εξάδελφο του Θ. Κ. και τον Α. Κ.. Κατά την αναχώρησή τους ο Α. Κ. επιβιβάστηκε στο με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο (Seat), που οδηγούσε ο Γ. Ν., ιδιοκτησίας του εναγομένου Α. Ν., το οποίο κατ' εκείνο το χρόνο ήταν ασφαλισμένο για την αστική ευθύνη έναντι των τρίτων από τη λειτουργία του στην εναγόμενη-παρεμπιπτόντως ενάγουσα ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία Διεθνής Ένωση ΑΑΕ και ξεκίνησαν πρώτοι από το ως άνω σημείο διασκέδασης με κατεύθυνση τη Θεσσαλονίκη, ενώ μετ' ολίγον ακολούθησαν και οι λοιποί που επιβιβάστηκαν, όπως προεκτέθηκε, στο αυτοκίνητο του Θ.

Κ.. Όταν ο τελευταίος (ενάγων-εναγόμενος) Θ. Κ. πλησίαζε στη 0,5 χιλιομετρική θέση της ως άνω Ε. οδού Μουδανιών-Σιθωνίας με κατεύθυνση προς Μουδανιά, κινούμενος στο προς Μουδανιά ρεύμα κυκλοφορίας της οδού με υπερβολική ταχύτητα 150 χιλιομέτρων ανά ώρα και ευρισκόμενος σε πολύ καλή διάθεση λόγω του αλκοόλ, που είχε καταναλώσει κατά τη διάρκεια της διασκέδασης, χωρίς να έχει κατά την οδήγηση διαρκώς τεταμένη την προσοχή του και χωρίς να ασκεί την απαιτούμενη εποπτεία στο όχημά του, απώλεσε αιφνίδια τον έλεγχο του οχήματός του, εισήλθε στο αντίθετο της κατεύθυνσής του ρεύμα κυκλοφορίας της οδού, πλαγιολίσθησε εντός αυτής καταλείποντας επί του οδοστρώματος ίχνη εκτροπής με πλάγια ολίσθηση 40 μέτρων που ξεκινούν από το μέσο του προς Σιθωνία ρεύματος κυκλοφορίας της οδού, προσέκρουσε με την δεξιά του πλευρά σε πινακίδα που ήταν αναρτημένη επάνω σε δύο ιστούς, που βρίσκοντας στο δεξιό άκρο του ερείσματος του προς Σιθωνία ρεύματος πορείας, αποκολλώντας την από τους ιστούς, στη συνέχεια σε περίφραξη καταστήματος ειδών υγιεινής με την επωνυμία "Αντώνης-Σάββας", όπου κατέλειπε ίχνη σύρσεως στο τσιμεντένιο πεζούλι της περίφραξης κατά μήκος 7 μέτρων και αφού περιεστράφη ακινητοποιήθηκε στο κέντρο του οδοστρώματος, επί της κεντρικής ζέμπρας σε απόσταση 57 μέτρων από το σημείο πρόσκρουσης καταλείποντας στο οδόστρωμα ίχνη εκτροπής με πλάγια ολίσθηση και χαραγές 53 μέτρα περίπου.

Κατά το ένδικο ατύχημα ο επιβαίνων Θ. Π. που κάθονταν στα πίσω καθίσματα, όπισθεν του οδηγού, χωρίς να είναι προσδεδεμένος με ζώνη ασφαλείας εκτινάχθηκε του οχήματος, προσέκρουσε σε φορτηγό αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο εντός του περιφραγμένου χώρου του καταστήματος "Αντώνης-Σάββας" και στη συνέχεια κατέπεσε εντός του ως άνω χώρου του καταστήματος σε απόσταση 35 περίπου μέτρων από το σημείο της σύγκρουσης, υποστάς πολλαπλές σωματικές κακώσεις κυρίως βαριά θλάση και απώλεια εγκεφάλου-πολλαπλά κατάγματα οστών σώματος, από τις οποίες, ως μόνης ενεργού αιτίας, επήλθε ο θάνατός του ενώ τραυματίσθηκαν και οι λοιποί επιβαίνοντες καθώς και ο οδηγός του οχήματος και κατεστράφη ολοσχερώς το ως άνω όχημα λόγω των εκτεταμένων ζημιών. ......

Με βάση τα πιο πάνω γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά το ένδικο ατύχημα προήλθε αποκλειστικά από την αμελή συμπεριφορά του οδηγού Θ. Κ., ο οποίος από έλλειψη της επιμέλειας και προσοχής του μέσου συνετού οδηγού, την οποία όφειλε και μπορούσε να καταβάλει, παρά το προχωρημένο της ώρας, το γεγονός ότι εκινείτο σε περιοχή με ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας 90 χιλιομέτρων ανά ώρα και το γεγονός ότι είχε αναλώσει ποσότητα αλκοόλ ευρισκόμενος σε κατάσταση μεγάλης ευθυμίας, δεν ρύθμισε την ταχύτητα του οχήματός του ανάλογα με τις συνθήκες αυτές, ούτε μείωσε αυτή αν και ανέρχονταν σε 150 χιλιόμετρα ανά ώρα.

Αλλά και πέρα από την υπερβολική ταχύτητα των 150 χιλιομέτρων, με την οποία έβαινε ο Θ. Κ., αυτός, κατά την οδήγηση, ευρισκόμενος και σε κατάσταση μεγάλης ευθυμίας λόγω της κατανάλωσης αλκοόλ, δεν είχε τεταμένη την προσοχή του ούτε ασκούσε την απαιτούμενη εποπτεία στο όχημά του, όπως όφειλε, γι' αυτό και λόγω και της αυξημένης ταχύτητας απώλεσε τον έλεγχο του οχήματός του, εκτράπηκε της πορείας του προς τα αριστερά καταλαμβάνοντας το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, εξήλθε του οδοστρώματος και προσέκρουσε σε τσιμεντένιο πεζούλι περίφραξης καταστήματος, περιεστράφη και ακινητοποιήθηκε στο κέντρο του οδοστρώματος σε απόσταση 57 μέτρων από το σημείο της πρόσκρουσης....".

Μετά τις παραδοχές αυτές το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε την έφεση των αναιρεσιβλήτων, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, που είχε δεχθεί ότι αποκλειστικά υπαίτιος για την πρόκληση του ατυχήματος ήταν ο αναιρεσίβλητος Γ. Ν. (ενάγων-εναγόμενος), και ακολούθως δέχθηκε την αγωγή των αναιρεσιβλήτων, ενώ απέρριψε την αγωγή του αναιρεσείοντος.

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο δεν παραβίασε, αλλά ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προαναφερόμενες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου αφού δέχθηκε ότι το ένδικο αυτοκινητικό ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του αναιρεσείοντος ο οποίος από έλλειψη της προσοχής του μέσου συνετού οδηγού, την οποία όφειλε και μπορούσε να καταβάλει, παρότι ήταν προχωρημένη η ώρα και το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ήταν 90 χιλιόμετρα ανά ώρα, δεν ρύθμισε την ταχύτητα του οχήματός του ανάλογα με τις συνθήκες αυτές αλλά οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα 150 χιλιομέτρων ανά ώρα με συνέπεια να απωλέσει τον έλεγχο του οχήματός και να προκληθεί το ατύχημα.

Στην προσβαλλόμενη απόφαση βέβαια διαλαμβάνεται πλεοναστικά και ότι ο αναιρεσείων βρισκόταν και σε κατάσταση μεγάλης ευθυμίας λόγω κατανάλωσης αλκοόλ, πλην όμως η αιτιολογία αυτή εκφέρεται ως εκ περισσού, διότι η αναφερόμενη ανωτέρω αιτιολογία στηρίζει πλήρως και αυτοτελώς το διατακτικό της απόφασης.

Ο πρώτος λόγος της αναίρεσης, συνεπώς, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 και ειδικότερα ότι το Εφετείο παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 42 ΚΟΚ, όπως ισχύει, με την παραδοχή ότι ο αναιρεσείων οδηγούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος παρότι δεν ανιχνεύθηκε ποσοστό ανώτερο από αυτό που ορίζεται στο νόμο, είναι αλυσιτελής και απορριπτέος.

ΙΙΙ. Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθμός 11 περίπτωση γ' ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Εξάλλου, κατά την έννοια του πιο πάνω εδαφίου για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 2/2008).

Στην προκείμενη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης αποδίδεται η πλημμέλεια ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη έγγραφα τα οποία είχαν νόμιμα προσκομιστεί και συγκεκριμένα δεν έλαβε υπόψη του την από 5-9-2003 έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος, το από 9-1-2004 έγγραφο υποβολής της δικογραφίας από το τμήμα τροχαίας Ν.

Μουδανιών προς τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Χαλκιδικής και τις προανακριτικές καταθέσεις μαρτύρων. Από τη βεβαίωση όμως που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, αναφέρονται δε ειδικά τα έγγραφα που συντάχθηκαν στα πλαίσια της αυτεπάγγελτης προανάκρισης, στο περιεχόμενο αυτής γίνεται μνεία αυτών καθώς και κριτική των προανακριτικών καταθέσεων.

Έτσι, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι, το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία και επομένως, ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης που αποδίδει στην απόφαση την ανωτέρω πλημμέλεια είναι αβάσιμος.

IV. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η αναίρεση πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, ως ηττηθείς, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων που παραστάθηκαν και υποβλήθηκαν σε δαπάνη (Γ. και Α. Ν., ενιαία υπεράσπιση και Διεθνής Ένωσις ΑΑΕ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-12-2008 αίτηση του Θ. Κ. για αναίρεση της 3758/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων που παραστάθηκαν, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ για καθένα από αυτούς που παραστάθηκε ξεχωριστά.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 2 Μαρτίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ