323/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 323 / 2018 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 323/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Ιωάννη Μπαλιτσάρη και Αγγελική Τζαβάρα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Μαρτίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην … και εν προκειμένω και τον Προϊστάμενο της ..., το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Εμμανουήλ Μουστάκη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Χ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αγγελική Λαλούση και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/6/2009 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σερρών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 95/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1515/2012 του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 15/5/2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

H Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αγγελική Τζαβάρα ανέγνωσε την από 24/2/2017 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί ο πρώτος λόγος της υπό κρίση αίτησης και να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος αυτής για αναίρεση της 1515/2012 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία 1515/2012 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία απέρριψε την από 28.9.2010 έφεση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου κατά της

95/2010 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών, με την οποία έγινε δεκτή η από 17.6.2009 ανακοπή του αναιρεσιβλήτου και ακυρώθηκαν οι ...7.5.2009 και ....2.2009 ταμειακές βεβαιώσεις της ... με τους αντίστοιχους χρηματικούς καταλόγους. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566 § 1 ΚΠολΔ), είναι επομένως παραδεκτή (άρθρ. 577 § 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της (άρθρο 577 § 3 ΚΠολΔ). Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.20 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα, που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό.

Ο προβλεπόμενος από την ως άνω διάταξη λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση εγγράφου συνίσταται στο διαγνωστικό λάθος της αποδόσεως από το δικαστήριο σε αποδεικτικό, με την έννοια των αρθρ.339 και 432 ΚΠολΔ έγγραφο περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα. (ΑΠ 333/2011).

Η παραμόρφωση λαμβάνει χώρα είτε θετικώς με τη λανθασμένη ανάγνωση του εγγράφου, είτε αρνητικώς με την παράλειψη ανάγνωσης κρισίμων τμημάτων του κειμένου αυτού και συνεπεία των παραδρομών αυτών προσδίδεται σε τούτο περιεχόμενο τελείως διαφορετικό από εκείνο που πραγματικά έχει. Για να είναι δε ορισμένος και άρα παραδεκτός ο σχετικός λόγος αναίρεσης, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ο ισχυρισμός, προς απόδειξη του οποίου προσκομίστηκε το έγγραφο, του οποίου το περιεχόμενο φέρεται ως παραμορφωθέν, ώστε να είναι δυνατό να κριθεί, αν αυτός ήταν ουσιώδης για την έκβαση της δίκης, ο τρόπος που ο ισχυρισμός προβλήθηκε στο δικαστήριο της ουσίας και επαναφέρθηκε στο εφετείο, ώστε να είναι δυνατό να κριθεί ότι προβλήθηκε παραδεκτώς, δεδομένου ότι, κατά το άρθρο 562 παρ.2 ΚΠολΔ, που αναφέρεται σε όλους τους λόγους αναίρεσης, είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, ακόμη και αν λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, εκτός αν πρόκειται για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Επιπλέον από την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 559 αρ.20 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό προς εκείνες των άρθρων 118 αριθ 4 και 566 παρ 1 του ίδιου Κώδικα, συνάγεται ότι για το ορισμένο του λόγου αυτού αναίρεσης πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο και τα εξής: 1) το αληθινό περιεχόμενο του εγγράφου που φέρεται ότι παραμορφώθηκε, ώστε από τη σύγκριση με εκείνο που δέχθηκε η απόφαση να υπάρχει δυνατότητα στον Άρειο Πάγο να κρίνει αν υφίσταται διαγνωστικό λάθος, 2) Το από την προσβαλλόμενη απόφαση δεκτό γενόμενο διαφορετικό από το αληθινό περιεχόμενο, 3) το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο για το ότι υπάρχουν ή όχι κρίσιμα γεγονότα. (ΑΠ 113/2010, ΑΠ 333/2009).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αίτησής του το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτίαση από το άρθρο 559 αρ.20 ΚΠολΔ, υποστηρίζοντας, κατ’ εκτίμηση του περιεχομένου του, ότι το Εφετείο που την εξέδωσε, με το να δεχθεί ότι, όσον αφορά στα ποσά των 136,45, 151,51 και 355,31 ευρώ, που αναφέρονται στον χρηματικό κατάλογο που επισυνάφθηκε στο υπ’ αριθμ.

πρωτ..../6-2-2009 έγγραφο, στο οποίο είναι συνημμένη η τριπλότυπη περιληπτική κατάσταση, επί της οποίας η υπ’ αριθ. ...2009 βεβαίωση, δεν προσκομίζονται αντίστοιχα έγγραφα με την υπ’ αριθ. ...-2-2009 "Κατάσταση Υποβολής Εγγυημένων Δανείων Προς το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών" της Διεύθυνσης Εργασιών Υποστήριξης της ..., εκ του κειμένου της οποίας, (κάτω από τον τίτλο σύμβαση), προκύπτει ότι αφορά στις υπ’ αριθ. ...2003 και ...2003 συμβάσεις και τις "Εκτυπώσεις (4) Βεβαιωμένης Απαίτησης" της ΑΤΕ, εκ του κειμένου των οποίων, (ειδικότερα εκ του αναφερόμενου σ’ αυτή σχετιζόμενου λογαριασμού, ο οποίος αναγράφεται και επί των συμβάσεων ρύθμισης οφειλής), προκύπτει ότι αφορά και στις δύο ως άνω συμβάσεις, παρέλειψε να αναγνώσει νόμιμο αποδεικτικό μέσο που προσκομίσθηκε μετ’ επικλήσεως από το ίδιο και δη το αναφερόμενο στις ενώπιον αυτού προτάσεις του σχετικό υπό τον αριθμό 9, που περιλαμβάνει 3 "Εκτυπώσεις Βεβαιωμένης Απαίτησης" της ΑΤΕ, στις οποίες γίνεται ανάλυση των προαναφερόμενων ποσών (136,45, 151.51 και 355,31 ευρώ), το οποίο ήταν κρίσιμο προς απόδειξη του ισχυρισμού του, ότι ο νόμιμος τίτλος, δυνάμει του οποίου έλαβε χώρα η υπ’ αριθ. ...2009 βεβαίωση, ήταν πλήρης, καθώς στα έγγραφα που τον συγκροτούσαν - ήτοι, μεταξύ άλλων και οι τρεις ως άνω εκτυπώσεις βεβαιωμένης απαίτησης - περιγραφόταν η αιτία της οφειλής και αναλυόταν αυτή κατά κεφάλαιο, τόκους και λοιπές προσαυξήσεις, σύμφωνα με τα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 2 παρ.2 του ν.δ.356/1974, το σφάλμα δε αυτό του Εφετείου προκύπτει από την ίδια την απόφασή του.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι προεχόντως απαράδεκτος ως αόριστος, καθόσον, για τη θεμελίωσή του, δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο τα νομίμως προσκομιζόμενα στο Δικαστήριο της ουσίας έγγραφα, που φέρονται ότι παραμορφώθηκαν, κατά τρόπο που να προκύπτει η ταυτότητά τους, αλλά ούτε διαλαμβάνεται σε αυτό το αληθινό περιεχόμενο τούτων, κατά λέξη παρατιθέμενο, ώστε από τη σύγκριση του αληθινού περιεχομένου των συγκεκριμένων εγγράφων, με εκείνα που φέρεται ότι δέχτηκε η απόφαση, να είναι δυνατή η υπό του Αρείου Πάγου κρίση περί ύπαρξης διαγνωστικού σφάλματος.

Περαιτέρω στη δίκη που ανοίγεται με την ανακοπή του άρθρου 73 ΚΕΔΕ (ν.δ 356/1974), σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 583-585 ΚΠολΔ, η οποία μπορεί να ασκείται και κατά του νόμιμου τίτλου, ο μεν ανακόπτων επέχει κατ’ αρχήν θέση εναγομένου, το δε καθ’ ου η ανακοπή (Δημόσιο) θέση ενάγοντος και έτσι το τελευταίο βαρύνεται με την επίκληση των γεγονότων, των οποίων το βάρος θα έφερε, αν ασκούσε το δικαίωμά του με αγωγή.

Εξάλλου, κατά την έννοια του άρθρου 2 παρ. 2 ΚΕΔΕ, όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή του με το άρθρο 7 παρ. 2 του ν.4224/2013, νόμιμο τίτλο αποτελούν: α) η βεβαίωση κατά το νόμο και ο προσδιορισμός από τις αρμόδιες διοικητικές ή άλλες αρχές του εισπρακτέου ποσού, του είδους του εσόδου και της αιτίας για την οποία αυτό οφείλεται, δηλαδή η πράξη καταλογισμού χρηματικού ποσού σε βάρος διοικουμένου με δημόσιο έγγραφο, το οποίο εκδίδεται από αρμόδια αρχή και ενσωματώνει την ατομική διοικητική πράξη, β) τα δημόσια ή ιδιωτικά έγγραφα που αποδεικνύουν οφειλή και γ) τα δημόσια ή ιδιωτικά έγγραφα, από τα οποία μπορεί να πιθανολογηθεί η ύπαρξη και το ποσό οφειλής.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει από τον τίτλο, δηλαδή από το σύνολο των εγγράφων που τον συγκροτούν, να προκύπτει βεβαία και εκκαθαρισμένη απαίτηση, το είδος αυτής και η ακριβής αιτία της αντίστοιχης οφειλής, δηλαδή ανάλυση της κίνησης του λογαριασμού της, ώστε, αν αμφισβητηθεί, να είναι δυνατός ο δικαστικός έλεγχος, αφού με βάση το νόμιμο τίτλο είναι δυνατόν να επισπευστεί αναγκαστική εκτέλεση, χωρίς να έχει προηγηθεί διαγνωστική δίκη και έκδοση δικαστικής απόφασης, που θα καθιστούσε σαφή την αιτία του χρέους.

Η ανάγκη αυτή καθίσταται εντονότερη, όταν ο ουσιαστικός καθορισμός του χρέους δεν έγινε από το Δημόσιο, η δράση του οποίου διέπεται από την αρχή και το τεκμήριο της νομιμότητας, αλλά από τρίτο πρόσωπο, όπως είναι ο αρχικός δανειστής, προς τον οποίο το Δημόσιο είχε παράσχει εγγύηση και στη θέση του οποίου αυτό υποκαταστάθηκε, λόγω μη εξόφλησης του δανείου από τον οφειλέτη.

Από τη βεβαίωση, ως νόμιμο τίτλο είσπραξης, (βεβαίωση υπό ευρεία έννοια), διακρίνεται η ταμειακή βεβαίωση, (βεβαίωση υπό στενή έννοια), που είναι αναγκαία για να μπορεί να επιδιωχθεί η είσπραξη της απαίτησης του Δημοσίου, δηλαδή συνιστά τίτλο εκτέλεσης. Στον ΚΕΔΕ δεν προβλέπεται κοινοποίηση της ταμειακής βεβαίωσης στον οφειλέτη, ούτε επιβάλλεται να συνοδεύεται από τα έγγραφα που συγκροτούν το νόμιμο τίτλο ή να παρατίθενται αναλυτικά σ’ αυτή τα μερικότερα ποσά της οφειλής ή η αιτιολογία τους, αλλά αρκεί με βάση τα έγγραφα του νόμιμου τίτλου, τα οποία το Δημόσιο υποχρεούται να προσκομίσει προς απόδειξη της απαίτησής του, να παρέχεται στον μεν οφειλέτη η δυνατότητα αμφισβήτησης της οφειλής του στη σχετική δίκη, στο δε δικαστήριο η δυνατότητα ελέγχου της βασιμότητάς της (ΑΠ ...2016).

Κατά συνέπεια, ο νόμιμος τίτλος δεν συμπίπτει με την ταμειακή βεβαίωση, πλην μεταξύ τους υφίσταται στενή αιτιακή σχέση, ώστε σε περίπτωση που η ταμειακή βεβαίωση δεν στηρίζεται σε νόμιμο τίτλο, όπως σε τίτλο, στον οποίο δεν προσδιορίζεται επαρκώς το χρέος, να είναι αυτή ακυρωτέα (ΑΠ 1898/2014, ΑΠ 340/2017). Το κύρος δε του νόμιμου τίτλου είναι ανεξάρτητο από το αν κοινοποιήθηκε όχι ο τίτλος αυτός στον οφειλέτη (ΑΠ 342/2017).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ 2 ΚΠολ.Δ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο, διαβεβαιώνοντας ότι έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, που νόμιμα προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, δέχτηκε, μεταξύ άλλων, ως προς την ουσία της υπόθεσης και τα ακόλουθα: "Με την υπ’ αριθμ. ...29-12-2003 πρόσθετη πράξη ρύθμισης οφειλών, που καταρτίσθηκε μεταξύ της Αγροτικής Τράπεζας και του εφεσίβλητου, ρυθμίστηκαν ληξιπρόθεσμες οφειλές του τελευταίου, προς την παραπάνω Τράπεζα, από δανειακές συμβάσεις που είχε συνάψει μ’ αυτήν, οι οφειλές του από τις οποίες είχαν ρυθμιστεί και στο παρελθόν.

Συγκεκριμένα, με την παραπάνω πρόσθετη πράξη, κατόπιν μελέτης βιωσιμότητας της κτηνοτροφικής μονάδος που διατηρούσε ο εφεσίβλητος και εκτίμησης των ενυπόθηκων περιουσιακών του στοιχείων και σύμφωνα με την υπ’ αριθμ 4216/Β/269/7-2-2001 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, διαγράφηκε μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών του, ανατράπηκαν προηγούμενες ρυθμίσεις αυτών και συμφωνήθηκε, ότι μετά την παραπάνω διαγραφή και την τακτοποίηση των εκκρεμών εισπράξεων, οι μέχρι 31-12-2000 συνολικές οφειλές του εφεσίβλητου ανέρχονται στο ποσό των 1.000,00 ευρώ, το οποίο ρητά συμφωνήθηκε, ότι με βάση την εν λόγω πρόσθετη πράξη, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των αναφερόμενων σ’ αυτήν δανειστικών συμβάσεων, αποτελεί πλέον ένα νέο δάνειο, που διέπεται από τους ειδικότερα αναφερόμενους στην πράξη αυτή όρους, περί περιόδου αποπληρωμής, επιτοκίων, πλέον εισφοράς του Ν. 128/1975, επιτοκίου υπερημερίας, χρεωλύσιου και τους όρους των δανειστικών συμβάσεων, που υποβλήθηκαν στη ρύθμιση.

Για την νέα δε, αυτή ρύθμιση, παρασχέθηκε, σύμφωνα με την παραπάνω, υπ’ αριθμ 4216/Β/269/7-2-2001 (ΦΕΚ Β’ 162/16-2-2 001) απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, περί "Ρύθμισης οφειλών κτηνοτροφικών - πτηνοτροφικών επιχειρήσεων", η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου.

Επίσης, με την υπ’ αριθμ ...29-12-2003 σύμβαση ρύθμισης οφειλών, που καταρτίσθηκε μεταξύ της Αγροτικής Τράπεζας και του εφεσίβλητου, ρυθμίστηκαν ληξιπρόθεσμες οφειλές, που είχε, σύμφωνα με την υπ’ αριθμ ...23-5-2002 βεβαιωτική κατάσταση της ..., προς το Ελληνικό Δημόσιο, ύψους 75.288,48 ευρώ, "από εγγυημένα και μόνο δάνεια της ΑΤΕ, που είχαν βεβαιωθεί στην αρμόδια ΔΟΥ, έπειτα από κατάπτωση της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου, για τα εν λόγω δάνεια, την 31-12-2000", όπως αναφέρεται στην παραπάνω σύμβαση, την είσπραξη δε, των οφειλών αυτών και την επιστροφή των εισπραττόμενων ποσών, στο Ελληνικό Δημόσιο, ανέλαβε, η ΑΤΕ, ως εντολοδόχος αυτού (Δημοσίου), για λογαριασμό του, σύμφωνα με την προαναφερόμενη, υπ’ αριθμ 4216/Β/269/7-2-2001, απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας. "Στις 6-2-2009 και 6-4-2009, η Προϊσταμένη της 25ης Διεύθυνσης Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών, του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, με τα υπ’ αριθμ.πρωτ. .../6-2-2009 και .../6-4-2009 έγγραφά της, με θέμα "Βεβαίωση οφειλών των Δανειοληπτών του συνημμένου χρηματικού καταλόγου", προς την ..., απέστειλε στην τελευταία, "συνημμένα δικαιολογητικά, που αφορούν την κατάπτωση της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου", σε βάρος των κατονομαζόμενων στα έγγραφα αυτά δανειοληπτών, μεταξύ των οποίων και ο εφεσίβλητος, προκειμένου, όπως αναφέρεται στα εν λόγω έγγραφα, να βεβαιωθούν σε βάρος όλων των δανειοληπτών που αναφέρονται σ’ αυτά, τα συνολικά αναφερόμενα ποσά των 155.122,76 ευρώ και 84.160,60 ευρώ, αντίστοιχα.

Τα δικαιολογητικά που απεστάλησαν, στην ..., σχετικά με την κατάπτωση της εγγύησης του Δημοσίου, είναι, όπως προκύπτει και επικαλείται και το εκκαλούν Δημόσιο, τόσο με τις προτάσεις του ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου όσο και με την έφεσή του, δύο αντίστοιχοι χρηματικοί κατάλογοι, με τίτλο "Χρηματικός κατάλογος οφειλών από δάνεια με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου", που επισυνάφθηκαν στα προαναφερόμενα έγγραφα και στους οποίους αναφέρονται τα ονόματα των οφειλετών, οι διευθύνσεις τους και το ΑΦΜ και παραπλεύρως αυτών, ένα συνολικό χρηματικό ποσό, μεταξύ δε, των αναγραφόμενων οφειλετών είναι και ο εφεσίβλητος, ο οποίος αναγράφεται τρεις φορές, ως οφειλέτης, στον χρηματικό κατάλογο που επισυνάφθηκε στο υπ’ αριθμ πρωτ .../6-2-2009 έγγραφο και παραπλεύρως των στοιχείων του, αναγράφονται μόνο, τα συνολικά ποσά των 136,45 ευρώ, 151,51 ευρώ και 355,31 ευρώ και τέσσερις φορές, στον χρηματικό κατάλογο που επισυνάφθηκε στο υπ’ αριθμ πρωτ .../6-4-2009 έγγραφο και παραπλεύρως των στοιχείων του, αναγράφονται μόνο, τα συνολικά ποσά των 132,59 ευρώ, 147,49 ευρώ, 11.169,48 ευρώ και 12.423,60 ευρώ.

Ακολούθως, ο Προϊστάμενος της ..., με τις προσβαλλόμενες υπ’ αριθμ ...2009 και ...2009 ταμειακές βεβαιώσεις, βεβαίωσε σε βάρος των αναφερόμενων στους χρηματικούς καταλόγους δανειοληπτών, το συνολικό ποσό των 155.122,76 ευρώ και 84.150,60 ευρώ, αντίστοιχα. Συγκεκριμένα, με την υπ’ αριθμ ...2009 ταμειακή βεβαίωση, βεβαιώθηκε το ποσό των 155.122,76 ευρώ, σε βάρος των αναφερόμενων στον οικείο χρηματικό κατάλογο δανειοληπτών, κάτω από "Τριπλότυπη περιληπτική κατάσταση οφειλών από δάνεια με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου οικ.

έτους 2009", στην οποία αναγράφεται "Ονομασία εσόδου εκτός προϋπολογισμού- No ...)" και στη συνεχεία το προαναφερόμενο ποσό των 155.122,76 ευρώ, αναλύεται ως εξής: "Κεφάλαιο 29.781,46, τόκοι συμβατικοί 104.792,10, τόκοι καθυστέρησης και υπερημερίας 16.801,64, τόκοι υπερημερίας υπέρ Δημοσίου 3.747,56". Η παραπάνω δε ταμειακή βεβαίωση, έχει το εξής περιεχόμενο: "Βεβαιώνουμε την παραλαβή του ανωτέρω χρηματικού καταλόγου και τη βεβαίωσή του με την καταχώρησή του στο βιβλίο βεβαίωσης της Δ.Ο.Υ.

με ... και για ποσό 155. 122, 76 ευρώ" και σ’ αυτήν επισυνάφθηκε ο παραπάνω χρηματικός κατάλογος, με το προαναφερόμενο, όσον αφορά τον εφεσίβλητο - ανακόπτοντα περιεχόμενο, δηλαδή, την αναφορά παραπλεύρως του ονόματος του, των συνολικών ποσών των 136,45 ευρώ, 151,51 ευρώ και 355,31 ευρώ. Με την δε, υπ’ αριθμ ...2009 ταμειακή βεβαίωση, βεβαιώθηκε το ποσό των 84.160,60 ευρώ, σε βάρος των αναφερόμενων στον οικείο χρηματικό κατάλογο δανειοληπτών, κάτω από "Τριπλότυπη περιληπτική κατάσταση οφειλών από δάνεια με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου οικ.

έτους 2009",στην οποία αναγράφεται "Ονομασία εσόδου εκτός προϋπολογισμού - ... (ΚΑΧΚΕΕΔ)" και στη συνέχεια το προαναφερόμενο ποσό των 84.160,60 ευρώ αναλύεται ως εξής: "Κεφάλαιο 34.903,77, τόκοι συμβατικοί 42.486,93, τόκοι καθυστέρησης και υπερημερίας 5.792,43, τόκοι υπερημερίας υπέρ Δημoσίου 977,47". Η ταμειακή αυτή βεβαίωση, έχει τo εξής περιεχόμενο: "Βεβαιώνουμε την παραλαβή του ανωτέρω χρηματικού καταλόγου και τη βεβαίωση του με την καταχώρηση του στο βιβλίο βεβαίωσης της Δ.Ο.Υ.

με ... και για ποσό 84.160,60 ευρώ" και σ’ αυτήν επισυνάφθηκε ο οικείος παραπάνω χρηματικός κατάλογος, με το προαναφερόμενο, όσον αφορά τον εφεσίβλητο - ανακόπτοντα περιεχόμενο, δηλαδή, την αναφορά παραπλεύρως του ονόματος του, των συνολικών ποσών των 132,59 ευρώ, 147,49 ευρώ, 11.169,48 ευρώ και 12.423,60 ευρώ. Άλλα έγγραφα δημόσια ή ιδιωτικά, δεν προέκυψε από κανένα στοιχείο, ότι συνοδεύουν τις προσβαλλόμενες πράξεις, στις οποίες δεν γίνεται καμία αναφορά σε άλλο έγγραφο, εκτός των παραπάνω χρηματικών καταλόγων.

Ακολούθως, εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο της ..., σε βάρος του εφεσίβλητου, η υπ’ αριθμ ...-5-2009 ατομική ειδοποίηση ληξιπρόθεσμων χρεών, για κεφάλαιο ποσού 31.540,63 ευρώ, πλέον προσαυξήσεων ποσού 624,38 ευρώ, μέχρι την ημέρα έκδοσης της ειδοποίησης αυτής και ως "Σύνολο απαιτητό" αναγράφεται το ποσό των 32.165,01 ευρώ, κάτω δε απ’ αυτό αναγράφεται "Μη ληξιπρόθεσμα 23.873,16.

Γενικό Σύνολο 56.036,17", η εν λόγω δε, ειδοποίηση επιδόθηκε στον εφεσίβλητο στις 27-5-2009, οπότε έλαβε αυτός γνώση της προαναφερόμενης συνολικής οφειλής του, την οποία και κλήθηκε, με την ίδια ειδοποίηση, να τακτοποιήσει, εντός 15 ημερών από την έκδοσή της. Από το παραπάνω περιεχόμενο των προσβαλλόμενων ταμειακών βεβαιώσεων, με τις συνοδεύουσες αυτές αντίστοιχες τριπλότυπες περιληπτικές καταστάσεις που αφορούν όλους τους αναφερόμενους στους αντίστοιχους χρηματικούς καταλόγους δανειολήπτες και τους χρηματικούς αυτούς καταλόγους, στους οποίους, όσον αφορά τον εφεσίβλητο, αναγράφονται μόνο, τα παραπάνω ειδικότερα αναφερόμενα ποσά των 136,45, 151,51 και 355,31 ευρώ, στον πρώτο, δηλαδή, συνολικό ποσό 643,27 ευρώ και τα ποσά των 132,59, 147,49, 11.169,48 και 12.423,60 ευρώ, στον δεύτερο, δηλαδή, συνολικό ποσό 23.873,16 ευρώ, δεν προκύπτει η ακριβής αιτία της οφειλής των ποσών αυτών και ειδικότερα, δεν προκύπτει από τα έγγραφα αυτά, από ποιές συγκεκριμένα, συμβάσεις προκύπτουν τα παραπάνω ποσά, δηλαδή, αν προέρχονται από την υπ’ αριθμ ...29-12-2003 πρόσθετη πράξη ρύθμισης οφειλών ή την υπ’ αριθμ ...29-12-2003 σύμβαση ρύθμισης οφειλών, μεταξύ του εφεσίβλητου και της ΑΤΕ και από ποιά, η κάθε ταμειακή βεβαίωση, αντίστοιχα, ή αν οι βεβαιώσεις αυτές, αφορούν, η κάθε μία και τις δύο αυτές συμβάσεις, ούτε περαιτέρω, γίνεται κανένας ειδικότερος προσδιορισμός, των συνολικών παραπάνω ποσών, ούτε καν κατά κεφάλαιο και τόκους, με συνέπεια, να μην είναι εφικτός ο έλεγχος της ύπαρξης και του ύψους της οφειλής, από τον εφεσίβλητο.

Το εκκαλούν - καθ’ ου η ανακοπή, το οποίο ......βαρύνεται με την επίκληση των γεγονότων, των οποίων το βάρος θα έφερε, αν ασκούσε το δικαίωμά του με αγωγή, καθόσον, στη δίκη επί της ένδικης ανακοπής, επέχει τη θέση ενάγοντος, ενώ ο εφεσίβλητος - ανακόπτων τη θέση εναγομένου, ισχυρίζεται, ότι οι προσβαλλόμενες ταμειακές βεβαιώσεις, που αποτελούν τους νόμιμους τίτλους για την είσπραξη της οφειλής του εφεσίβλητου, κατά τον ΚΕΔΕ,......."στηρίζονται και σε εξαιρετικά λεπτομερειακές καταστάσεις της Διεύθυνσης Εργασιών Υποστήριξης της ..., από τις οποίες προκύπτουν όλα τα στοιχεία που αφορούν τις επίδικες οφειλές (είδος οφειλής, σχετικές υπουργικές αποφάσεις, λογαριασμούς, τύπος απαίτησης, κωδικός αριθμός πελάτη, επώνυμο, όνομα, ΑΦΜ, αριθμός και ημερομηνία σύμβασης, αρμόδια Δ.Ο.Υ, εκταμιεύσεις, διάρκεια, συμβατικό επιτόκιο και επιτόκιο υπερημερίας, υπόλοιπο κεφάλαιο, κεφάλαιο και τόκοι στη λήξη της απαίτησης, τόκοι ποινής υπέρ ΑΤΕ, τόκοι ποινής υπέρ Δημοσίου, συμβατικό επιτόκιο, επιτόκιο υπερημερίας κλπ)", προσκομίζει δε, την επικαλούμενη απ’ αυτό, υπ’ αριθμ ...-2-2009 "Κατάσταση Υποβολής Εγγυημένων Δανείων.

Προς το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών", της Διεύθυνσης Εργασιών Υποστήριξης της ..., η οποία αφορά, μόνον το προαναφερόμενο συνολικό ποσό των 84.160,60 ευρώ, που βεβαιώθηκε με την μία μόνο, από τις προσβαλλόμενες ταμειακές βεβαιώσεις, την υπ’ αριθμ ...2009, σε βάρος των αναφερόμενων στον οικείο χρηματικό κατάλογο δανειοληπτών, μεταξύ των οποίων και ο εφεσίβλητος, για τον οποίο αναφέρονται στην εν λόγω κατάσταση, τα ποσά των 132,59, 147,49, 11.169,48 και 12.423,60 ευρώ, αναλυόμενα, σε επί μέρους ποσά, κάτω από στήλες, με τίτλους "Κεφάλαιο, Τόκοι, Επιβαρύνσεις, Τόκ.

μετά Λήξ. Ποινή υπέρ ΑΤΕ, Ποινή υπέρ Δημ. Βεβ. Ποσό, Απαιτ. Ποσό, Ημ. Ισχ., Ενημ. Υπερ.", παρόμοιο δε, περιεχόμενο, έχουν και οι προσκομιζόμενες επίσης, από το εκκαλούν, "Εκτυπώσεις (4) Βεβαιωμένης Απαίτησης", της ΑΤΕ, που αφορούν τα ίδια παραπάνω ποσά, ενώ, όσον αφορά τα υπόλοιπα ποσά, των 136,45, 151,51 και 355,31 ευρώ, δεν προσκομίζονται αντίστοιχα έγγραφα.

Τα προαναφερόμενα έγγραφα της ΑΤΕ, δηλαδή, η "Κατάσταση Υποβολής Εγγυημένων Δανείων Προς το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών", η οποία σημειώνεται, ότι δεν προκύπτει αν και πότε, υποβλήθηκε στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, όπως ισχυρίζεται το εκκαλούν, χωρίς να προσδιορίζει ούτε το χρόνο υποβολής της ούτε τη συγκεκριμένη Υπηρεσία του εν λόγω Υπουργείου, στην οποία υποβλήθηκε και οι τέσσερις (4) "Εκτυπώσεις Βεβαιωμένης Απαίτησης", ανεξάρτητα από την πληρότητά τους ή μη και το γεγονός, ότι αφορούν μόνο, τα βεβαιωθέντα με την μία, από τις δύο προσβαλλόμενες ταμειακές βεβαιώσεις, ποσά, σε κάθε περίπτωση, δεν προκύπτει, ότι συνοδεύουν τις ταμειακές αυτές βεβαιώσεις, ούτε εξάλλου προκύπτει από οποιοδήποτε στοιχείο ούτε άλλωστε, το εκκαλούν επικαλείται, ότι κοινοποιήθηκαν στον εφεσίβλητο, τα έγγραφα που "συγκροτούν" τους ένδικους νόμιμους τίτλους ή ότι γνωστοποιήθηκαν σ’ αυτόν, με άλλο νόμιμο τρόπο, πριν την άσκηση της ανακοπής του.

Τα επιμέρους στοιχεία του όλου χρέους του, που αναφέρεται στην προαναφερόμενη ατομική ειδοποίηση, η οποία είναι το μόνο έγγραφο που προκύπτει, ότι επιδόθηκε στον εφεσίβλητο και στο οποίο αναφέρεται μόνον ότι έχει "ληξιπρόθεσμες οφειλές στο Δημόσιο", συνολικού ύψους 32.165,01 ευρώ, από το οποίο ποσό 31.540,63 ευρώ, αντιστοιχεί σε κεφάλαιο και ποσό 624,38 ευρώ, σε προσαυξήσεις, χωρίς καμία άλλη ανάλυση και προσδιορισμό των οφειλών και της αιτίας τους.

Μάλιστα, στην ίδια ατομική βεβαίωση, όπως προαναφέρεται, κάτω από το "Σύνολο απαιτητό" των 32.165,01 ευρώ, το οποίο από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει, από ποιά επί μέρους ποσά (εκτός του μέρους του, ποσού 624,38 ευρώ, που αφορά "προσαυξήσεις"), απαρτίζεται και από ποιά αιτία προέρχονται, αναγράφεται, "Μη ληξιπρόθεσμα 23.873,16 ευρώ", δηλαδή, φέρεται, ως μη ληξιπρόθεσμο, το άθροισμα των προαναφερόμενων ποσών των 132,59, 147,49, 11.169,48, 12.423,60 ευρώ, που αναφέρονται, ως βεβαιωθείσες οφειλές του εφεσίβλητου, στον χρηματικό κατάλογο που συνοδεύει την υπ’ αριθμ ...2009 προσβαλλόμενη ταμειακή βεβαίωση, χωρίς, από κανένα στοιχείο να μπορεί να δικαιολογηθεί, με σαφήνεια, η αναφορά αυτή, καθώς και η αναφορά του αναγραφόμενου, στην ίδια ατομική ειδοποίηση "Γενικού Συνόλου", ύψους 56.038,17 ευρώ, που αποτελεί το άθροισμα τον χαρακτηριζόμενου ως μη ληξιπρόθεσμου, ποσού των 2 3.873,16 ευρώ και χαρακτηριζόμενου, ως ληξιπρόθεσμου, παραπάνω ποσού, των 32.165,01 ευρώ, ώστε να είναι δυνατόν, ν’ αντιληφθεί ο εφεσίβλητος, ποιό ποσό καλείται να καταβάλλει και για ποιες αιτίες.

Ενόψει αυτών, εφόσον από τις προσβαλλόμενες ταμειακές βεβαιώσεις, τις Προαναφερόμενες Τριπλότυπες περιληπτικές καταστάσεις οφειλών και τους καταλόγους που τις συνοδεύουν, δεν προκύπτει η ακριβής αιτία των αναφερόμενων σ’ αυτές, οφειλών του εφεσίβλητου, όπως απαιτείται,.........ώστε, να λάβει πλήρη γνώση των οφειλών που βεβαιώθηκαν δυνάμει αυτών και να παρέχεται σ’ αυτόν η ευχέρεια να ελέγξει τη νομιμότητα και τη βασιμότητα ‘ των αναφερόμενων στις εν λόγω ταμειακές βεβαιώσεις κονδυλίων και να προβάλλει τους σχετικούς ισχυρισμούς του, το δε δικαστήριο, που επιλήφθηκε της ένδικης ανακοπής του, να μπορεί με ασφάλεια, να διαγνώσει την αμφισβητούμενη από τον εφεσίβλητο οφειλή, οι βεβαιώσεις αυτές δεν έχουν την απαιτούμενη πληρότητα, ώστε να καθίσταται η οφειλή αντιληπτή, τόσον από τον ίδιο όσο και από το Δικαστήριο.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο, αν και με εν μέρει διαφορετική αιτιολογία........κατέληξε στην ίδια κρίση και δεχόμενο τον σχετικό τέταρτο λόγο της ένδικης ανακοπής, δέχθηκε αυτήν και ακύρωσε τις προσβαλλόμενες ταμειακές βεβαιώσεις, με τους οικείους χρηματικούς καταλόγους, ορθά, κατ’ αποτέλεσμα, έκρινε και ο αντίθετος δεύτερος και τελευταίος λόγος της έφεσης, είναι αβάσιμος και απορριπτέος".

Σύμφωνα όμως με τις νομικές σκέψεις που ήδη αναπτύχθηκαν οι επίδικες ...2009 και ...2009 ταμειακές βεβαιώσεις που εκδόθηκαν από τη ... σε βάρος του αναιρεσίβλήτου, δεν ήταν αναγκαίο, για να μπορούν να στηρίξουν την επίσπευση εναντίον του διοικητικής εκτέλεσης, να έχουν κοινοποιηθεί σ’ αυτόν και μάλιστα συνοδευόμενες από τα έγγραφα που απέστειλε η δανείστρια Τράπεζα στην ως άνω Δ.Ο.Υ, ούτε ήταν αναγκαίο vα του έχουν έστω κοινοποιηθεί ή γνωστοποιηθεί μόνα τα έγγραφα αυτά πριν από την άσκηση της ένδικης ανακοπής του, αλλά αρκεί ότι τα έγγραφα αυτά, που συγκροτούν κατά το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο το νόμιμο τίτλο είσπραξης της απαίτησής του, και προσκομίστηκαν απ’ αυτό με επίκληση στην κατ’ έφεση δίκη και τέθηκαν υπόψη του αναιρεσιβλήτου, οπότε και μπορούσε αυτός να αμφισβητήσει την ύπαρξη ή το ύψος της οφειλής του, το δε Δικαστήριο να ελέγξει τη βασιμότητά της, παρόλο που δεν γίνεται ανάλυση της οφειλής του στις ταμειακές βεβαιώσεις ούτε στους χρηματικούς καταλόγους που τις συνοδεύουν.

Συνεπώς το Εφετείο που έκρινε αντίθετα, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε ή αναλόγως δεν εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 2 §§ 2 & 3 του ΚΕΔΕ, 11 §§ 1 & 5 του ν. 2322/1995, 65 του ν. 2362/1995, και 51 του π.δ. 16/1989, παραβιάζοντας αυτές ευθέως και εκ πλαγίου, αναφορικά με την έννοια του νόμιμου τίτλου, την οποία περιόρισε αποκλειστικά στις ταμειακές βεβαιώσεις, στις τριπλότυπες περιληπτικές καταστάσεις οφειλών και στους χρηματικούς καταλόγους, που τις συνοδεύουν, στα οποία και μόνον αναζήτησε, για το ορισμένο του νόμιμου τίτλου, τα προσδιοριστικά της επίδικης οφειλής στοιχεία, ενώ όπως προαναφέρθηκε, οι ταμειακές βεβαιώσεις, που εκδόθηκαν από τη ...

σε βάρος του αναιρεσίβλητου, δεν ήταν αναγκαίο, για να μπορούν να στηρίξουν την επίσπευση εναντίον του διοικητικής εκτέλεσης, να έχουν κοινοποιηθεί σ αυτόν συνοδευόμενες από τα έγγραφα που απέστειλε η δανείστρια Τράπεζα στην ως άνω Δ.Ο.Υ, ούτε ήταν αναγκαίο να του έχουν κοινοποιηθεί ή γνωστοποιηθεί μόνα τα έγγραφα αυτά πριν από την άσκηση της ένδικης ανακοπής του, αλλά αρκεί ότι τα έγγραφα αυτά, που συγκροτούν κατά το αναιρεσείον ελληνικό δημόσιο τo νόμιμο τίτλο είσπραξης της απαίτησης του, να προσκομίστηκαν από αυτό στην κατ’ έφεση δίκη και τέθηκαν υπόψη του αναιρεσιβλήτου, οπότε και μπορούσε ο τελευταίος να αμφισβητήσει την ύπαρξη η το ύψος της οφειλής του, το δε Δικαστήριο να ελέγξει τη βασιμότητα της παρόλο που δεν γίνεται ανάλυση της οφειλής του στις ταμειακές βεβαιώσεις, ούτε στους χρηματικούς καταλόγους που τις συνοδεύουν.

Ωστόσο, το σφάλμα αυτό, που προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης από τους αριθμούς 1 και 19 του αρ.559 ΚΠολΔ, όσον αφορά την ...2009 ταμειακή βεβαίωση, είναι τελικά χωρίς σημασία, αφού το Εφετείο δέχθηκε προηγουμένως αναιρετικά ανέλεγκτα ότι για τα αναφερόμενα σε αυτή ποσά των 136,45, 151,51 και 355,51 ευρώ, δεν προκύπτει από τα έγγραφα, που προσκόμισε το Ελληνικό Δημόσιο στην κατ’ έφεση δίκη και συγκροτούν, κατά την άποψη του, το νόμιμο τίτλο είσπραξης της σχετικής απαίτησής του, η αιτιολογία των συγκεκριμένων μερικότερων κονδυλίων της βεβαιωθείσας με αυτή αντίστοιχης οφειλής του αναιρεσιβλήτου, ώστε να μπορεί ο τελευταίος να μην αμφισβητήσει και το Δικαστήριο να ελέγξει τη βασιμότητά της, δηλαδή ο νόμιμος τίτλος είσπραξης είναι κατά την προσβαλλόμενη απόφαση αόριστος.

Με δεδομένο ότι η κρίση αυτή δεν προσβάλλεται επιτυχώς με αναιρετικό λόγο αλλά το αποδιδόμενο στην προσβαλλόμενη απόφαση με τον ως άνω δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης σφάλμα αφορά σε επάλληλη αιτιολογία της, ο λόγος αυτός όσον αφορά την ...2009 ταμειακή βεβαίωση, κατά το μέρος που αφορά τον αναιρεσίβλητο, είναι αλυσιτελής, αφού η ως άνω κρίση του Εφετείου στηρίζει αυτοτελώς και ισοδύναμα το διατακτικό της απόφασης του, ενώ είναι βάσιμος κατά το μέρος που αφορά την ...2009 ταμειακή βεβαίωση της ..., κατά το μέρος που αφορά τον αναιρεσίβλητο.

Συνακόλουθα, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτή ως προς τον δεύτερο λόγο της με τη διάκριση που γίνεται στο σκεπτικό και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση όσον αφορά το αντίστοιχο κεφάλαιο της, δηλαδή τον τέταρτο λόγο της ανακοπής για ακύρωση της ...2009 ατομικής ταμειακής βεβαιώσεως της ..., κατά το μέρος που αφορά τον αναιρεσίβλητο.

Στη συνέχεια πρέπει κατά την παρ. 3 του άρθρ. 580 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρ. 65 του ν. 4139/2013, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από δικαστές διαφορετικούς εκείνων που εξέδωσαν την απόφαση αυτή, ενώ η δικαστική δαπάνη πρέπει να συμψηφισθεί στο σύνολο της μεταξύ των διαδίκων, κατά το άρθρο 22 ν.3693/1957, λόγω της μερικής ήττας και του αναιρεσειόντος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την υπ’ αριθ.1515/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά το κεφάλαιό της που αφορά στον τέταρτο λόγο της ανακοπής, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά τούτο, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί όμως από δικαστές άλλους εκτός εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

Συμψηφίζει εν όλω τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Οκτωβρίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και νυν Πρόεδρος Αρείου Πάγου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Φεβρουαρίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ