Legislator Case Law & Legislation
323/2011 AI generated

323/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 323/2011
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Με τη διάταξη του άρθρου 42 παρ. 1 εδ. α και β του ν. 2696/1999 Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ), όπως το άρθρο αυτό ίσχυε κατά τον κρίσιμο στην προκειμένη περίπτωση χρόνο επέλευσης του ζημιογόνου αυτοκινητικού ατυχήματος ορίζεται, ότι "απαγορεύεται η οδήγηση κάθε οδικού οχήματος σε οδηγό ο οποίος κατά την οδήγηση του οχήματος βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος, τοξικών ουσιών ή φαρμάκων, που σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης τους ενδέχεται να επηρεάζουν την ικανότητα του οδηγού.

Legislator headnote

AI generated

323/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Περαιτέρω, στο πλαίσιο της καθιερούμενης με το άρθρο 361 του ΑΚ αρχής της ελευθερίας των συμβάσεων, στην οποία περιλαμβάνεται και η ελευθερία διαμόρφωσης του περιεχομένου της σύμβασης, μπορεί στη σύμβαση ασφάλισης της αστικής ευθύνης από αυτοκινητικά ατυχήματα να περιληφθεί όρος περί αποκλεισμού της ευθύνης του ασφαλιστή σε ορισμένες περιπτώσεις.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 323 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 323/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Λούκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Τ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Σπανουδάκη που ανακάλεσε την από 1/12/2010 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε αυτοπροσώπως και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΗ Α.Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Κοπανάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 30/6/2006 και 30/3/2007 αγωγές προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη και τις από 17/1/2007 και 11/7/2007 παρεμπίπτουσες αγωγές της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χανίων και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 27/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 109/2009 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22/9/2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση ανέγνωσε την από 23/11/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του πρώτου λόγου της αναίρεσης και την παραδοχή του δεύτερου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Με τη διάταξη του άρθρου 42 παρ. 1 εδ. α και β του ν. 2696/1999 Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ), όπως το άρθρο αυτό ίσχυε κατά τον κρίσιμο στην προκειμένη περίπτωση χρόνο επέλευσης του ζημιογόνου αυτοκινητικού ατυχήματος ορίζεται, ότι "απαγορεύεται η οδήγηση κάθε οδικού οχήματος σε οδηγό ο οποίος κατά την οδήγηση του οχήματος βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος, τοξικών ουσιών ή φαρμάκων, που σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης τους ενδέχεται να επηρεάζουν την ικανότητα του οδηγού.

Ο ελεγχόμενος οδηγός θεωρείται, ότι βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος, όταν το ποσοστό αυτού στον οργανισμό είναι από 0,50 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος (0,50 gr/1) και άνω, μετρούμενο με τη μέθοδο της αιμοληψίας, ή από 0.25 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα και άνω, όταν η μέτρηση γίνεται στον εκπνεόμενο αέρα με αντίστοιχη συσκευή αλκοομέτρου.

Περαιτέρω, στο πλαίσιο της καθιερούμενης με το άρθρο 361 του ΑΚ αρχής της ελευθερίας των συμβάσεων, στην οποία περιλαμβάνεται και η ελευθερία διαμόρφωσης του περιεχομένου της σύμβασης, μπορεί στη σύμβαση ασφάλισης της αστικής ευθύνης από αυτοκινητικά ατυχήματα να περιληφθεί όρος περί αποκλεισμού της ευθύνης του ασφαλιστή σε ορισμένες περιπτώσεις.

Μια τέτοια περίπτωση προβλέπεται στο άρθρο 25 περ. 8 της (Κ4/585/1978 απόφασης του Υπουργού Εμπορίου, που ίσχυε κατά τον κρίσιμο στην προκειμένη περίπτωση χρόνο, σύμφωνα με το οποίο αποκλείονται της ασφάλισης ζημίες προξενούμενες σε χρόνο, που ο οδηγός του αυτοκινήτου τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών, κατά την έννοια και τις προϋποθέσεις του ανωτέρω άρθρου 42 του ΚΟΚ.

Η δεσμευτικότητα του όρου αυτού προϋποθέτει τη συμπερίληψη του στην ασφαλιστική σύμβαση, στην οποία μπορεί είτε να ενσωματωθεί αυτούσιος είτε να γίνει σχετική παραπομπή στην ως άνω διάταξη της υπουργικής απόφασης. Η συνομολόγηση του όρου αυτού, όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 11 παρ. 1 του ν. 489/1976, δεν απαλλάσσει μεν τον ασφαλιστή από την ευθύνη προς αποζημίωση του ζημιωθέντος τρίτου, αλλά παρέχει σ' αυτόν το δικαίωμα να εναγάγει τον ασφαλισμένο και να αξιώσει από αυτόν, είτε με αυτοτελή, είτε με παρεμπίπτουσα αγωγή, την αποζημίωση, που κατέβαλε ή θα καταβάλει στον τρίτο, με την προϋπόθεση βέβαια ότι η παράβαση του ασφαλιστικού αυτού όρου από τον ασφαλισμένο συνέχεται αιτιωδώς με την επέλευση του ζημιογόνου ατυχήματος.

Κρίσιμος χρόνος για το χαρακτηρισμό του οδηγού ως τελούντος υπό την επίδραση οινοπνεύματος είναι ο χρόνος του ατυχήματος και γι' αυτό, ενόψει του ότι σύμφωνα με τα πορίσματα της τοξικολογίας η απορρόφηση του οινοπνεύματος από τον οργανισμό ολοκληρώνεται σε χρονικό διάστημα 45 λεπτών έως 180 λεπτών από την κατανάλωση και ότι οι μέγιστες συγκεντρώσεις οινοπνεύματος στο αίμα ανιχνεύονται 45 έως 90 λεπτά μετά το τέλος της κατανάλωσης του ποτού, είναι απαραίτητο να διαπιστωθεί ο χρόνος ολοκλήρωσης της κατανάλωσης της ουσίας, ο χρόνος του ατυχήματος και ο χρόνος της πραγματοποίησης της αιμοληψίας ή της μέτρησης με αλκοολόμετρο.

Εξάλλου, κατά τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ δημιουργείται λόγος αναίρεσης αν παραβιαστεί κανόνας δικαίου, συνίσταται δε η παραβίαση στην εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή κανόνα που υπάρχει όταν δεν εφαρμόζεται ή δεν εφαρμόζεται κανόνας ουσιαστικού δικαίου αν και δεν υπάρχουν ή υπάρχουν, αντίστοιχα, οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, σύμφωνα με όσα δέχθηκε ανελέγκτως το δικαστήριο της ουσίας.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ επιτρέπεται αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν δεν προκύπτουν από το αιτιολογικό της απόφασης τα περιστατικά εκείνα, που είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνδρομής ή όχι των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε, καθώς και όταν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες ανεπαρκείς ή αντιφατικές, όχι ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, αλλά στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε τα ακόλουθα, κρίσιμα για την τύχη των παρεμπιπτουσών αγωγών της αναιρεσίβλητης και της αναίρεσης πραγματικά περιστατικά: "Στις 19-4-2005 και περί ώρα 13.00 ο ενάγων οδηγώντας την υπ' αριθμ κυκλ … δίκυκλη μοτοσικλέτα του, μάρκας Honda Motor, 249 κ.ε., εκινείτο επί της παλαιάς Εθνικής οδού …-… με κατεύθυνση από … προς … .

Κατά τον αυτόν τόπο και χρόνο ο πρώτος εναγόμενος οδηγώντας το υπ' αριθμ κυκλ … ΙΧΦ αυτοκίνητό του, μάρκας Nissan, το οποίο κατά το χρόνο εκείνο ήταν ασφαλισμένο για ζημιές έναντι τρίτων στη δεύτερη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, εκινείτο στην ως άνω οδό με την αυτήν κατά τα άνω κατεύθυνση από … προς … .

Τα εν λόγω οχήματα συναντήθηκαν στο 10ο χιλιόμετρο της προαναφερθείσας οδού. Στο σημείο εκείνο η παραπάνω οδός είναι ευθεία και διπλής κατευθύνσεως, με διπλή διαχωριστική γραμμή καθόλο το μήκος της και μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, ενώ έχει πλάτος οδοστρώματος 9,60 μ., με εκατέρωθεν ερείσματα πλάτους 1,50 μ.

και 1,80 μ. και πεζοδρόμια 1,60 μ. και 1,70., αντίστοιχα. Η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν πυκνή, επικρατούσε καλοκαιρία και η ορατότητα δεν περιοριζόταν, ενώ το όριο ταχύτητας των οχημάτων στο σημείο εκείνο προσδιορίζεται στα 50 χιλ ανά ώρα με ρυθμιστική πινακίδα Ρ-32. Κατά τον ως άνω χρόνο και ενώ ο πρώτος εναγόμενος εκινείτο με κανονική ταχύτητα εντός του επιτρεπόμενου ορίου, ήτοι αυτή των 37 χλμ ανά ώρα, στο 10ο χιλιόμετρο της ανωτέρω οδού, η οποία στο συγκεκριμένο σημείο παρουσιάζει αριστερή στροφή ως προς την πορεία αυτού (α' εναγόμενου), ο τελευταίος βγάζοντας δεξιό φλάς κινήθηκε σταδιακά προς το άκρο δεξιό του οδοστρώματος του ρεύματος πορείας του εισερχόμενος στη βοηθητική λωρίδα (έρεισμα) πλάτους 1,80 μ.

Προέβη δε στην ενέργειά του αυτή καθόσον είχε αντιληφθεί από τον καθρέπτη του οχήματός του την παρουσία του ενάγοντος όπισθεν αυτού και θέλησε να του αφήσει ελεύθερο χώρο για να κινηθεί εντός του ρεύματος πορείας του προκειμένου να συνεχίσει αυτή χωρίς να παραβιάσει τη διπλή κατά μήκος της οδού διαγράμμιση, η διάβαση της οποίας απαγορεύεται (άρθρ 5 παρ. 8 στ' α' ΚΟΚ).

Ο ενάγων, ο οποίος έφερε προστατευτικό κράνος και εκινείτο με κανονική ταχύτητα εντός του νόμιμου ορίου, ήτοι αυτή των 39 χλμ ανά ώρα, βγάζοντας αριστερό φλάς και ενώ επιχειρούσε "προσπέραση" από αριστερά του πρώτου εναγόμενου και εντός του οδοστρώματος του ρεύματος πορείας του, το οποίο, σημειωτέον, κατά τα προαναφερθέντα, είχε ελευθερώσει ο τελευταίος, ο οποίος πλέον είχε εισέλθει κατά το μεγαλύτερο μέρος στη βοηθητική λωρίδα (έρεισμα), αυτός (πρώτος εναγόμενος) αιφνίδια προσέκρουσε σε μανδρότοιχο που υπάρχει στο άκρο δεξιό του ερείσματος του οδοστρώματος του ρεύματος πορείας του, με αποτέλεσμα το οπίσθιο τμήμα του οχήματός του να πλαγιολισθήσει προς τον άξονα της οδού και να καταλήξει εγκάρσια επ' αυτής αποφράσσοντας τελείως το ρεύμα πορείας προς … και συνακόλουθα την πορεία του ενάγοντος, ο οποίος ευρίσκετο σε μικρή απόσταση και σχεδόν πλησίον του οχήματος του πρώτου εναγόμενου δεδομένου ότι, κατά τα προεκτεθέντα, επιχειρούσε "προσπέραση" αυτού και ο οποίος, μολονότι προέβη σε αποφευκτικό ελιγμό προς τα αριστερά και σε τροχοπέδηση, παρά ταύτα προσέκρουσε με το εμπρόσθιο δεξιό τμήμα της μοτοσικλέτας του στο οπίσθιο δεξιό τμήμα ΙΧΦ αυτοκινήτου του πρώτου εναγόμενου, γεγονός που είχε ως συνέπεια τον τραυματισμό αυτού (ενάγοντος) στο δεξιό κάτω άκρο του και την πρόκληση υλικών ζημιών και σχεδόν καταστροφή της μοτοσικλέτας, η οποία, σημειωτέον, κατέληξε στο αριστερό άκρο της οδού, στο αντίθετο ρεύμα πορείας αυτής.

Μετά το ατύχημα προσέτρεξαν στον τόπο τελέσεως αυτού τα αρμόδια όργανα της τροχαίας Χανίων, ενώ ο ενάγων μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Χανίων. Περαιτέρω διενεργήθηκε στον πρώτο εναγόμενο, στον οποίο διαπιστώθηκαν ενδείξεις μέθης, από ένα αστυνομικό όργανο αλκοτέστ με ηλεκτρονική συσκευή αλκοολόμετρου (αεροχρωματογράφου), το αποτέλεσμα του οποίου ήταν κατά την α' μέτρηση στις 14.20' ώρα της 19-4-2005, ημέρα του ατυχήματος, 0,41 mgr/I και της β' μέτρησης στις 14.38' 0,40 mgr/I εκπνεόμενου αέρα, ήτοι ο πρώτος εναγόμενος ευρίσκετο υπό την επίδραση οινοπνεύματος κατ' άρθρον 42 του ΚΟΚ (Ν 2696/1999), όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 43 Ν 2936/2001, αφού το ποσοστό οινοπνεύματος στον οργανισμό του υπερέβαινε το νόμιμο όριο των 0,25 mgr/I εκπνεόμενου αέρα.

Το ως άνω ποσοστό αλκοόλης ήταν κατά τη στιγμή του ατυχήματος άνω των 0,41 και 0,40 mgr/I, καθόσον το τεστ έγινε μετά πάροδο μιας και πλέον ώρας από τη σύγκρουση, εντός της οποίας η αλκοόλη ελαττώθηκε σημαντικά λόγω της παρόδου του χρόνου, αλλά και των αυξημένων οργανικών καύσεων από την προκληθείσα συγκίνηση και φόρτιση λόγω του ατυχήματος.

Για την προεκτεθείσα αιτία εκδόθηκε για τον πρώτο εναγόμενο η υπ' αριθμ 910 20000 5640 πράξη βεβαίωσης παράβασης και του αφαιρέθηκε επί τόπου η άδεια οδήγησης για 90 ημέρες, ενώ, σημειωτέον, το ως άνω αλκοτέστ υπέγραψε και ο ίδιος ο πρώτος εναγόμενος αποδεχόμενος το αποτέλεσμα αυτού. Με βάση τα κατά τα άνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά αποκλειστικά υπαίτιος της συγκρούσεως είναι ο πρώτος εναγόμενος, ο οποίος από αμέλεια, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής που όφειλε κατά τις περιστάσεις να καταβάλει ως μέσος συνετός οδηγός και ηδύνατο πράγματι να καταβάλει δεν ασκούσε τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του και δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς την τεταμένη προσοχή του, γεγονός στο οποίο οπωσδήποτε συνέβαλε και το ότι, κατά τα προαναφερθέντα, τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος, με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και να προσκρούσει στον μανδρότοιχο, να πλαγιολισθήσει δε το όχημά του και να αποφράξει το οδόστρωμα του ρεύματος πορείας και συνακόλουθα την πορεία του ενάγοντος, η μοτοσυκλέτα του οποίου συγκρούσθηκε με το ΙΧΦ αυτοκίνητο αυτού και είχε ως συνέπεια τον τραυματισμό του ενάγοντος και τις υλικές ζημίες στο όχημά του, ήτοι ο πρώτος εναγόμενος ενήργησε κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 12 παρ. 1, 19 παρ. 1, 42 του ΚΟΚ (Ν. 2696/1999). ..., από τα αυτά ως άνω αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο του επισυμβάντος κατά τα άνω τροχαίου ατυχήματος (19-4-2005) το υπ' αριθμ.

κυκλ. … ΙΧΦ αυτοκίνητο του πρώτου εναγομένου και ήδη εφεσιβλήτου ήταν ασφαλισμένο για την εκ κυκλοφορίας του έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη δεύτερη εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία και ήδη εκκαλούσα βάσει, μεταξύ αυτών καταρτισθείσας συμβάσεως για την οποία συνετάγη το υπ' αριθμ. …/2002 ασφαλιστήριο συμβόλαιο.

Ως συμβατικός όρος της εν λόγω συμβάσεως περιελήφθη αυτούσιο και το περιεχόμενο του άρθρου 25 περ. 8 της ΑΥΕ Κ4/585/1978 περί εξαιρέσεως ορισμένων ασφαλιστικών περιπτώσεων από την ασφαλιστική κάλυψη με ειδική αναφορά του ΦΕΚ στο οποίο δημοσιεύτηκε αυτή. Ενόψει τούτων με την προεκτεθείσα παραπομπή της παραπάνω συμβάσεως ασφαλίσεως στο άρθρο 25 περ. 8 της Κ4/585/1978 ο περιοριστικός όρος της ασφαλιστικής καλύψεως του άρθρου αυτού απέκτησε συμβατική ισχύ μεταξύ των κατά τα άνω συμβληθέντων εκκαλούσης και εφεσιβλήτου.

Η εξαίρεση δε αυτή από την ασφαλιστική κάλυψη του άρθρου 25 περ 8 της Κ4/585/1978 ΑΥΕ έγινε αποδεκτή από τον εφεσίβλητο, καθόσον αυτός υπέγραψε το ως άνω ασφαλιστήριο, έλαβε αντίγραφο αυτού, κατέβαλε στην εκκαλούσα τα ασφάλιστρα, αφού διαφορετικά δεν θα του εχορηγείτο αντίγραφο αυτού, ενώ έλαβε γνώση της ανωτέρω εξαιρέσεως, αφού κατά τα ανωτέρω, του χορηγήθηκε αντίγραφο του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, δεν εναντιώθηκε και δεν απέκρουσε τον σχετικό όρο αυτού.

Ενόψει τούτων και δεδομένου ότι κατά τα ανωτέρω ο εφεσίβλητος οδηγούσε κατά τον χρόνο του ατυχήματος, το ως άνω ασφαλισμένο στην εκκαλούσα αυτοκίνητό του υπό την επίδραση οινοπνεύματος, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, η εκκαλούσα απαλλάσσεται, κατά τις προεκτεθείσες σκέψεις, από την υποχρέωση ασφαλιστικής καλύψεως έναντι του εφεσιβλήτου και επομένως δικαιούται να απαιτήσει από αυτόν ο,τιδήποτε υποχρεωθεί να καταβάλει εξαιτίας του ανωτέρω ατυχήματος στον κατά τα άνω ζημιωθέντα ενάγοντα και συγκεκριμένα το ποσό των 164.053,51 ευρώ νομιμοτόκως από του χρόνου καταβολής στον τελευταίο".

Μετά τις παραδοχές αυτές το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε την επικουρικώς ασκηθείσα έφεση της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας, εξαφάνισε την πρωτόδικη και κατά τη διάταξη που αφορά τις παρεμπίπτουσες αγωγές αυτής κατά του εναγομένου-αναιρεσιβλήτου, ασφαλισμένου της, και απολούθως δέχθηκε αυτές ως κατ' ουσίαν βάσιμες, αναγνωρίζοντας ότι αυτός οφείλει να καταβάλει σ' αυτήν το ποσό που υποχρεώθηκε να καταβάλει στον παθόντα, ζημιωθέντα από το ατύχημα.

Το Εφετείο, εφόσον δέχεται ότι η συγκέντρωση του αλκοόλ στο αίμα με την μέτρηση του αλκοολομέτρου, κατά το χρόνο του ατυχήματος υπερβαίνει το ποσοστό που καθορίζει ο νόμος και ότι το γεγονός αυτό συνέβαλε στην πρόκληση του ατυχήματος, ήτοι ότι τελούσε σε αιτιώδη συνάφεια με αυτό, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμός 1 του ΚΠολΔ.

Το Εφετείο, εξάλλου, διέλαβε πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες σχετικά με το ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα για το ζήτημα της οδήγησης ή όχι από τον αναιρεσείοντα υπό την επίδραση οινοπνεύματος, κατά του όρους του άρθρου 42 του Ν. 2696/1999 (ΚΟΚ), εφόσον δέχεται ότι ο αναιρεσείων τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος κατά το χρόνο του ατυχήματος, καθότι διαπιστώθηκαν στον αναιρεσείοντα, οδηγό του ζημιογόνου αυτοκινήτου, ενδείξεις μέθης, γι' αυτό έγιναν μετρήσεις, οι οποίες έδειξαν το αποτέλεσμα που αναφέρεται παραπάνω, στηρίζεται δηλαδή το πόρισμα και στην εμφάνιση αυτού κατά τη στιγμή της σύγκρουσης και όχι μόνο στις μετρήσεις.

Έτσι είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή εφαρμογή των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκαν, σύμφωνα με τις οποίες ενεργοποιείται ο όρος της ασφαλιστικής σύμβασης για απαλλαγή της, και όσα υποστηρίζονται με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης αναφέρονται στην ανέλεγκτη αναιρετικά εκτίμηση των αποδείξεων.

Και ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης, επομένως, είναι αβάσιμος.

2. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η αναίρεση πρέπει να απορριφθεί, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, ως ηττηθείς, στη δικαστικά δαπάνη της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22 Σεπτεμβρίου 2009 αίτηση του Ε. Τ. για αναίρεση της 109/2009 απόφασης του Εφετείου Κρήτης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσιες (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 3 Φεβρουαρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Μαρτίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ