Legislator Case Law & Legislation
322/2011 AI generated

Supreme Court allows appeal on evidence omission in insurance accident liability case.

Case Number 322/2011
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece allowed the insurance company's appeal against the Athens Court of Appeal's decision regarding an insurance liability claim. The court found that the lower court failed to consider a crucial traffic accident report submitted by the insurer, which contradicted the court's finding of the insured vehicle's involvement. Consequently, the appeal was granted, the case was remitted for retrial before a different panel of judges, and the insured was ordered to pay the insurer's legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Article 559, paragraph 1, item 3 of the Code of Civil Procedure; Article 559, paragraph 1, item 3 of the Code of Civil Procedure: An appeal is admissible when the court of first instance fails to consider evidence adduced by the parties, provided the omission is not merely a failure to list evidence but involves a document of decisive significance whose non-consideration remains reasonably doubtful.

Keywords

AI generated
insurance liability traffic accident evidence omission appeal admissibility Code of Civil Procedure remittal for retrial legal costs

Cited Legislation

AI generated
Article 559, paragraph 1, item 3 of the Code of Civil Procedure
Article 176 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 322 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 322/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Λούκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΗ Α.Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αργυρώ Γρατσία-Πλατή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Κ. Κ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Καρκάνη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/1/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6092/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 381/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29/3/2010 αίτησή της και τους από 6/9/2010 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Λούκα ανέγνωσε την από 1/11/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των προσθέτων λόγων ως και του τρίτου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως και την απόρριψη των λοιπών λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Παγίως γίνεται δεκτό ότι δεν θεμελιώνει λόγο αναιρέσεως η παράλειψη του δικαστηρίου της ουσίας να μνημονεύσει στην απόφασή του ποία αποδεικτικά μέσα χρησιμοποιήθηκαν στην απόφασή του για άμεση και ποία για έμμεση απόδειξη.

Η γενική αναφορά της λήψεως υπόψη όλων των αποδείξεων που προσκομίσθηκαν με επίκληση δεν αποκλείει την ίδρυση του άνω λόγου αναιρέσεως για κάποιο αποδεικτικό μέσο που έχει ουσιώδη σημασία στην έκβαση της δίκης όταν από το περιεχόμενο της αποφάσεως δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι τούτο έχει ληφθεί υπόψη.

Αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για την ίδρυση του προβλεπόμενου από την άνω διάταξη λόγου αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως και με τον δεύτερο λόγο του δικογράφου των προσθέτων και υπό την επίκληση του αριθμού 8 (κατ' ορθή εκτίμηση από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.) προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει να δεχθεί ότι στο συμβάν την 29-8-2006 και ώρα 14.56 και στο 248.500 Χ/Σ της Ε.Ο.

Αθηνών - Λαμίας ατύχημα στο οποίο υπέστη εκτεταμένες υλικές ζημίες το υπ' αριθ. ... ΔΧΦ αυτοκίνητο του αναιρεσιβλήτου υπήρξε εμπλοκή του υπ' αριθμ... ΙΧΕ αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Γ. Κ. που το είχε ασφαλίσει για ζημιές προς τρίτους στην ήδη αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρία δεν έλαβε υπόψη τα προσκομισθέν μετ' επικλήσεως με τις έγγραφες προτάσεις της ενώπιον του Εφετείου μεταξύ άλλων αποδεικτικό έγγραφο, ήτοι:

το από 29-8-2006 και υπ' αριθ. 1010/2/282-α αντίγραφο του βιβλίου συμβάντων του Β' Τμήματος Τροχαίας αυτοκινητοδρόμων Φθιώτιδας (το ακριβές απόσπασμα εκδόθηκε την 20-9-2006) το οποίο απλώς αναφέρει εκτροπή από την πορεία του αυτοκινήτου του αναιρεσιβλήτου αρχικώς δεξιά και εν συνεχεία αριστερά της πορείας του, χωρίς εμπλοκή τρίτου αυτοκινήτου, με αποτέλεσμα υλικές ζημίες.

Η επίκληση και προσαγωγή του άνω εγγράφου έγινε από την αναιρεσείουσα γιατί αυτή προέβαλε ότι το ατύχημα ήταν "εικονικό" χωρίς πραγματική εμπλοκή του αυτοκινήτου του ασφαλισμένου της Γ. Κ.. Το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα και να δεχθεί την κατά της αναιρεσείουσας αγωγή αναφέρει στην προσβαλλόμενη απόφασή του ότι έλαβε υπόψη όλα τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από τους διαδίκους έγγραφα.

Όμως από το γεγονός ότι το Εφετείο καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι στο ζημιογόνο αυτοκινητικό ατύχημα ενεπλάκη και το ασφαλισμένο στην ήδη αναιρεσείουσα όχημα που οδηγούσε ο Γ. Κ., από αποκλειστική υπαιτιότητα του οποίου και προκλήθηκε αυτό, χωρίς να μνημονεύει και να αντικρούει το άνω έγγραφο, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο αν έλαβε υπόψη και το παραπάνω κρίσιμο κατά την αποδεικτικό έγγραφο.

Επομένως είναι βάσιμος ο προβαλλόμενος τρίτος λόγος αναιρέσεως, κατ' ορθή εκτίμηση, από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ. και ο δεύτερος λόγος του δικογράφου των προσθέτων από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

Κατ' ακολουθία και παρελκούσης της ερεύνης των λοιπών λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως και του δικογράφου των προσθέτων πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω έρευνα στο ίδιο εκδόσαν την προσβαλλόμενη απόφαση Εφετείο, η συγκρότηση του οποίου είναι δυνατή από δικαστές άλλους εκτός εκείνων που δίκασαν και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος ως ηττώμενος στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας όπως ορίζεται στο διατακτικό (ΚΠολΔ 176, 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 381/2010 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3000) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 2 Μαρτίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ