Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appealed decisions were not final due to the appellant's absence in the appeal stage.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation, ruling the appeal inadmissible because the appealed decisions were not legally final. The appellant failed to appear at the hearing, and the court found that the first-instance appeal had been rejected due to the appellant's absence, rendering the underlying decisions subject to no further review. Consequently, the cassation appeal was rejected as it targeted decisions that did not meet the statutory requirements for such a remedy.
Legislator headnote
AI generatedArticles 553 § 1 and 524 § 3 of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the appealed decision was not final because the appellant's appeal was rejected due to their absence, preventing the decision from becoming legally binding.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 322 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 322/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ..... , η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσιβλήτου: ...., , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευθύμιο Καυκόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-5-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9728/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 1557/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 9-1-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Κασσαβέτης ανέγνωσε την από 3-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από την υπ'αριθ. ...... έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..... αποδεικνύεται ότι στην αναιρεσείουσα επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα κλήση, που επιτρεπτά, κατ' άρθρο 498 § 1 Κ.Πολ.Δ., έχει γραφεί κάτω από αντίγραφο του δικογράφου της υπό κρίση αναίρεσης και αφορούσε την παράσταση της αναιρεσείουσας κατά τη σημειούμενη στην αρχή της απόφασης αυτής δικάσιμο της υπό κρίση αναίρεσης η οποία έχει ορισθεί νόμιμα. Όμως όπως αποδεικνύεται από τα ταυτάριθμα με την απόφαση αυτή πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου η αναιρεσείουσα δεν παρέστη κατά τη σημειωθείσα δικάσιμο. Επομένως παραδεκτά διεξήχθη κατ'αυτή η συζήτηση της υπό κρίση αναίρεσης.-
Με τις διατάξεις των άρθρων 553 § 1 και 524 § 3 Κ.Πολ.Δ. ορίζονται, αντίστοιχα και τα ακόλουθα (1) αναίρεση επιτρέπεται μόνον κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και (2) σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος η έφεση απορρίπτεται. Η κατά την τελευταία αυτή διάταξη, που σύμφωνα με εκείνη του άρθρου 591 § 1 Κ.Πολ.Δ.
εφαρμόζεται και στην περίπτωση των αποφάσεων που εκδόθηκαν κατά την ειδική διαδικασία των γαμικών διαφορών, απόρριψη της έφεσης λόγω της ερημοδικίας του εκκαλούντος γίνεται κατ'ουσία και όχι κατά τύπους, αφού δεν δίδεται δυνατότητα εξέτασης του παραδεκτού και βασίμου των λόγων της έφεσης. Επομένως αν η ασκηθείσα έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης απορριφθεί, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος προσβλητή είναι μόνον, (με την προϋπόθεση ότι δεν υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας), η ανωτέρω απορριπτική της έφεσης απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη (Ολ.
Α.Π. 16/1990). Στην προκειμένη περίπτωση κατ' εκτίμηση του δικογράφου της υπό κρίση αναίρεσης αυτή ασκήθηκε κατά των υπ'αριθ. 5608/2005 και 4613/2004 αποφάσεων Εφετείου Θεσσαλονίκης και Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, αντίστοιχα. Από τις αποφάσεις αυτές προκύπτει ότι έχουν εκδοθεί κατά την ειδική διαδικασία των γαμικών διαφορών και με την πρώτη απ'αυτές απερρίφθη, λόγω της ερημοδικίας της τότε εκκαλούσας και τώρα αναιρεσείουσας, η ασκηθείσα απ'αυτή έφεση κατά της δεύτερης από τις αποφάσεις αυτές.
Όμως η ερήμην της αναιρεσείουσας εκδοθείσα πρώτη από τις ανωτέρω αποφάσεις δεν απεδείχθη ότι είχε καταστεί τελεσίδικη όταν ασκήθηκε κατ'αυτής η υπό κρίση αναίρεση και η δεύτερη από τις αποφάσεις αυτές λόγω της για την εκτεθείσα αιτία απόρριψης κατ' ουσίαν της κατ' αυτής έφεσης ενσωματώθηκε στην απορριπτική της έφεσης πρώτη.
Επομένως οι ανωτέρω αποφάσεις δεν υπόκεινται σε αναίρεση και για την αιτία αυτή η ασκηθείσα κατ' αυτών υπό κρίση αναίρεση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την ασκηθείσα από την ..... από 9 Ιανουαρίου 2005 αίτηση αναίρεσης των υπ'αριθ. 1557/2005 και 9728/2004 αποφάσεων των Εφετείου Θεσσαλονίκης και Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, αντίστοιχα. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου από χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Δεκεμβρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Φεβρουαρίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ