321/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 321 / 2016 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 321/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Δεκεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ζ., συζύγου Α. Κ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Κ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Θεοδωρόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-6-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3447/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 1107/2012 του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 5-2-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Αβροκόμη Θούα, ανέγνωσε την από 11-12-2015 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 576§2, 568§1 και 498§1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι ο Άρειος Πάγος οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως ο μη εμφανισθείς αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και σε καταφατική περίπτωση να προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία του. Στην κρινόμενη υπόθεση, από την προσκομιζόμενη με επίκληση από τον αναιρεσίβλητο .../3-7-2015 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Μ. Π. προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για να παραστεί για την αρχική δικάσιμο της 12-10-2015,κατά την οποία ,όπως προκύπτει από το αντίγραφο του πινακίου, η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε γι’ αυτή, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, μη απαιτουμένης, ως εκ τούτου, νέας κλήτευσης, κατ’ άρθρο 226 παρ.4 ΚΠολΔ, επιδόθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως, στην αναιρεσείουσα. Επομένως, αφού αυτή δεν παραστάθηκε, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά της στο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία της.

Κατά το άρθρο 564 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα. Κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης, η οριζόμενη από αυτήν προθεσμία αρχίζει από την επόμενη της επίδοσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης ημέρα, καθόσον με τη διάταξη του άρθρου αυτού καθορίζεται απλώς η διάρκεια της προθεσμίας και το γεγονός που την κινεί, ενώ ο τρόπος υπολογισμού της προθεσμίας ρυθμίζεται από τη διάταξη του άρθρου 144 § 1 Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία οι προθεσμίες που ορίζονται από το νόμο αρχίζουν από την επόμενη ημέρα μετά την επίδοση του σχετικού εγγράφου και λήγουν στις 7 το βράδυ της τελευταίας ημέρας και αν αυτή είναι κατά νόμο εξαιρετέα, την ίδια ώρα της επόμενης μη εξαιρετέας ημέρας. Τέλος κατά το άρθρο 577 παρ.1 και 2 ιδίου Κώδικα, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης. Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι το εμπρόθεσμο της άσκησης αίτησης αναίρεσης είναι υπόθεση του παραδεκτού αυτής, τη συνδρομή δε της προϋπόθεσης αυτής εξετάζει ο Άρειος Πάγος και αυτεπάγγελτα βάσει των αποδεικτικών εγγράφων της δικογραφίας, απορρίπτοντας την αναίρεση εάν ελλείψει η προϋπόθεση αυτή. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη από τον αναιρεσίβλητο, .../14-12-2012 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, Ε. Σ., ακριβές αντίγραφο της προσβαλλόμενης 1107/2012 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, επιδόθηκε νομότυπα στην αναιρεσείουσα κάτοικο Θεσσαλονίκης, στις 14 Δεκεμβρίου 2012. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, που ασκήθηκε με την κατάθεση του δικογράφου της στη γραμματεία του Εφετείου Θεσσαλονίκης, στις 6 Φεβρουαρίου 2013 (υπ’ αριθμ. …/6-2-2013 έκθεση κατάθεσης της αρμόδιας γραμματέως), ήτοι μετά την πάροδο των τριάντα ημερών που τάσσει η διάταξη του άρθρου 564 παρ.1 ΚΠολΔ,ασκήθηκε εκπροθέσμως.

Συνεπώς, η ένδικη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη ,κατά τη βάσιμη άλλωστε ένσταση του αναιρεσίβλητου, η οποία προτείνεται νόμιμα με τις κατατεθείσες στις 30-9-2015 (αρθρ.570 παρ.1 ΚΠολΔ) προτάσεις του. Τέλος, η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της πρέπει να καταδικαστεί στα αιτούμενα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου (αρθρ.176,183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5 Φεβρουαρίου 2013 αίτηση της Ζ. συζ. Α. Κ., για αναίρεση της 1107/2012 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει την αναίρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 22 Απριλίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ