321/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 321 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 321/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2'Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Βασίλειο Πέππα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: 1. ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στα …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Κωνσταντίνο Καλαβρό και Γεώργιο Μεντή.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. Α. Ρ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους Αντώνιο Βγόντζα και Διαμαντή Μπιλιάνη .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-2-1999 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και την από 17-2-1999 κύρια παρέμβαση, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου και συνεκδικάσθηκαν . Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 155/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 112/2011 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης, ζητά η αναιρεσείουσα με την από 20-05-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτη Βασίλειος Πέππας, ανέγνωσε την από 10-9-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσείουσας ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 76 παρ. 1α ΚΠολΔ : "Όταν η διαφορά επιδέχεται ενιαία μόνον ρύθμιση ή η ισχύς της απόφασης που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους ομοδίκους ή όταν οι ομόδικοι μόνο από κοινού μπορούν να ασκήσουν αγωγή ή να εναχθούν ή, εξαιτίας των περιστάσεων που συνοδεύουν την υπόθεση, δεν μπορούν να υπάρχουν αντίθετες αποφάσεις απέναντι στους ομοδίκους, οι πράξεις του καθενός ωφελούν και βλάπτουν τους άλλους. Οι ομόδικοι που μετέχουν νόμιμα στη δίκη ή έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν, θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από εκείνους που παρίστανται". Η διάταξη αυτή προσδίδει ευρύτερα όρια στην έννοια της αναγκαστικής ομοδικίας, εφόσον αναφέρεται σε όλες τις περιπτώσεις, στις οποίες, αν και δεν υπάρχει κίνδυνος συγκρούσεως δεδικασμένων, δεν νοείται, η έκδοση αντιφατικών αποφάσεων, αλλά κατά τους κανόνες της λογικής και του δικαίου επιβάλλεται η έκδοση όμοιας απόφασης. Έτσι, αναγκαστική ομοδικία υφίσταται και σε κάθε περίπτωση, κατά την οποία υπάρχει πλήρης ταυτότητα του αντικειμένου της δίκης κάθε ομοδίκου, καθόσον η λογική αναγκαιότητα επιβάλλει την έκδοση όμοιας απόφασης και, συνεπώς, δεν είναι νοητή η έκδοση αντίθετων αποφάσεων (ΑΠ 1683/13). Εξάλλου, κατά το άρθρο 558 ΚΠολΔ "Η αναίρεση απευθύνεται κατά εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ή των καθολικών διαδόχων τους ή των κληροδόχων τους. Αν υπάρχει αναγκαστική ομοδικία, η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται κατά όλων των ομοδίκων, αλλιώς απορρίπτεται ως απαράδεκτη".

Στην προκείμενη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση έγινε δεκτή η έφεση των ήδη αναιρεσιβλήτων, εξαφανίστηκε η 155/2000 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, το οποίο συνεκδικάζοντας την από 10/2/99 αγωγή της αναιρεσείουσας, για ακύρωση της πώλησης των ακινήτων που έγινε με το αναφερόμενο σ' αυτήν συμβόλαιο και την εκτιμηθείσα, ως αγωγή από 17/2/99 κύρια παρέμβαση των αναιρεσιβλήτων, για αναγνώριση της συγκυριότητάς τους στα περιγραφόμενα σ' αυτήν επίκοινα ακίνητα και επιδίκασης σ' εκείνους της επί αυτών ξενοδοχειακής επιχείρησης, είχε δεχτεί την από 10/2/99 αγωγή και είχε απορρίψει την εκτιμηθείσα, ως αγωγή, από 17/2/99 κύρια παρέμβαση. Στη συνέχεια το Εφετείο, δικάζοντας επί των ανωτέρω δικογράφων, απέρριψε την από 10/2/99 αγωγή και δέχτηκε μερικώς την από 17/2/99 κύρια παρέμβαση-αγωγή, ως προς το αίτημα αναγνώρισης της συγκυριότητας των αναιρεσιβλήτων στα εν λόγω ακίνητα. Ειδικότερα, η ήδη αναιρεσείουσα, με την ανωτέρω από 10/2/99 αγωγή της, για ακύρωση της επίμαχης πώλησης, που καταρτίστηκε με το .../98 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Γασπαρινάτου-Τζουγανάτου, είχε εναγάγει τόσο τους ήδη αναιρεσίβλητους αγοραστές, όσο και τους συμβληθέντες σ' αυτό πωλητές Μ. Σ. του Γ., Ά. χήρα Ι. Σ., Ι. Σ. του Γ. και Μ. Σ. του Γ., οι οποίοι με το ανωτέρω συμβόλαιο είχαν μεταβιβάσει το ανήκον σ' αυτούς συνολικό ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου επί των αναφερόμενων στο επίμαχο συμβόλαιο ακινήτων στους αναιρεσιβλήτους (ενώ το υπόλοιπο εξ αδιαιρέτου ποσοστό ανήκει στην αναιρεσείουσα. Οι ως άνω πωλητές και συγκεκριμένα οι Ι. Σ. του Γ. και Μ. Σ. του Γ. (3ος και 4η από τους αρχικά εναγομένους), οι κληρονόμοι του αρχικά 1ου εναγόμενου Μ. Σ. του Γ., που απεβίωσε κατά τη διάρκεια της επιδικίας (Α. χήρα Μ. Σ., Ε. συζ. Α. Μ., Ά. συζ. Χ. Γ., Ε. συζ. Γ. Ν.), καθώς και οι Ι. Σ. του Γ. και Μ. Σ. του Γ., ως κληρονόμοι της 2ης αρχικά εναγόμενης Ά. χήρας Ι. Σ., που απεβίωσε, επίσης, κατά τη διάρκεια της επιδικίας, υπήρξαν διάδικοι (και ) στην δευτεροβάθμια δίκη επί της παραπάνω αγωγής, ως προς το κεφάλαιο της πρωτόδικη απόφασης, το συναπτόμενο με την ακύρωση της συναφθείσας με το ανωτέρω πωλητήριο συμβόλαιο μεταβιβαστικής δικαιοπραξίας. Ήδη, η αναιρεσείουσα, ενάγουσα στην από 10/2/99 αγωγή ακυρώσεως, στρέφει το δικόγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως μόνο κατά των αρχικά 5ης και 6ου από τους εναγομένους (αγοραστές) και όχι και κατά των 3ου, 4ης από τους αρχικά εναγομένους, καθώς και των κληρονόμων των 1ου και 2ης από τους αρχικά εναγομένους, στη δικονομική θέση των οποίων αυτοί υπεισήλθαν, λόγω κληρονομικής διαδοχής και οι οποίοι όλοι (αγοραστές και πωλητές) υπήρξαν διάδικοι στη δευτεροβάθμια δίκη, συνδεόμενοι μεταξύ τους με το δεσμό της αναγκαστικής ομοδικίας. Τούτο, διότι στην προκείμενη υπόθεση δεν νοείται η έκδοση αντιφατικών αποφάσεων, ενόψει του ότι υπάρχει ταυτότητα του αντικειμένου της δίκης για τον κάθε ομόδικο και κατά τους κανόνες της λογικής του δικαίου επιβάλλεται η έκδοση όμοιας απόφασης για όλους.

Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, μη απευθυνόμενη καθ' όλων των αναγκαίων ομοδίκων, πρέπει ν' απορριφθεί, ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 558 ΚΠολΔ, τα δε δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), κατά τ' αναφερόμενα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου, σύμφωνα με άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος 4 προστέθηκε με άρθρο 12 παρ. 2 ν. 4055/12 και ισχύει από 2/4/12.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20/5/13 αίτηση της εταιρίας "..." για αναίρεση της 112/11 απόφασης του Εφετείου Κρήτης.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Νοεμβρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 11 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ