Legislator Case Law & Legislation
31/2026 AI generated

Appeal on renewable energy penalty interest dismissed due to pending full court ruling on force majeure. Appeal on renewable energy penalty interest suspended pending full court ruling on force majeure. Appeal on renewable energy penalty interest suspended pending full court ruling on force majeure.

Case Number 31/2026
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court suspended the appeal against the First Instance Court's award of penalty interest for late payment of renewable energy fees. The appellant argued that insufficient funds in the special account constituted a valid excuse for non-payment, but the court noted this issue was already referred to the Full Court. Consequently, the appeal was stayed to prevent conflicting rulings while the Full Court deliberates on the force majeure defense.

Legislator headnote

AI generated

Articles 552, 553, 249 of the Code of Civil Procedure; The court must suspend an appeal when a related legal issue has been referred to the Full Court to ensure uniformity of jurisprudence and avoid contradictory decisions.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure force majeure defense penalty interest renewable energy contracts full court referral suspension of proceedings uniformity of jurisprudence

Cited Legislation

AI generated
Articles 552, 553 of the Code of Civil Procedure
Article 249 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
Decision No. 378/2025 of the Third Section of the Supreme Court

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 31 / 2026 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 31 / 2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευτύχιο Νικόπουλο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Βαρβάρα Πάπαρη, Μαρία Πετσάλη, Στυλιανή Μπλέτα και Άλκηστη Σιάννου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Μαΐου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΑΠΕ & ΕΓΓΥΗΣΕΩΝ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ Α.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "ΔΑΠΕΕΠ ΑΕ"", που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, όπως μετονομάστηκε η Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΑΓΟΡΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ Α.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "ΛΑΓΗΕ Α.Ε." (πρώην "ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ Α.Ε." και διακριτικό τίτλο "ΔΕΣΜΗΕ Α.Ε."), η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Τσαντίνη και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΙΟΛΙΚΗ ... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ΑΙΟΛΙΚΗ ... Α.Ε.", που εδρεύει στο Πικέρμι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της αρχικά αναιρεσιβλήτου Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "PHOTON DYNAMICS ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ENERGY PHOTON DYNAMICS ΑΕ", που εδρεύει στην Ραφήνα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ανδρέου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/4/2016 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7920/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 983/2021 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7/6/2021 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθμό 983/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, η οποία δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση της ενάγουσας - αναιρεσίβλητης, κατά της υπ' αριθ. 7920/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε απορριφθεί η από 12-4-2016 αγωγή της, που αφορούσε την καταβολή τόκων υπερημερίας, λόγω της μη εμπρόθεσμης εκπλήρωσης της ενοχής που απέρρεε από σύμβαση πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας, παραγόμενης από ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, εξαφάνισε την προαναφερόμενη απόφαση, κράτησε και δίκασε την ως άνω αγωγή, την οποία δέχθηκε και υποχρέωσε την εναγομένη - αναιρεσείουσα να καταβάλει στην ενάγουσα - αναιρεσίβλητη το ποσόν των 100.482,74 ευρώ. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 § 1, 566 § 1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 § 3 ΚΠολΔ).

Σύμφωνα με το άρθρο 249 εδ. α' ΚΠολΔ, αν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται ολικά ή εν μέρει από την ύπαρξη ή ανυπαρξία μιας έννομης σχέσης ή την ακυρότητα ή τη διάρρηξη μιας δικαιοπραξίας που συνιστά αντικείμενο άλλης δίκης εκκρεμούς σε πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο ή από ζήτημα που πρόκειται να κριθεί ή κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο μπορεί αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου να διατάξει την αναβολή της συζήτησης εωσότου περατωθεί τελεσίδικα ή αμετάκλητα η άλλη δίκη ή εωσότου εκδοθεί από τη διοικητική αρχή απόφαση που δεν θα μπορεί να προσβληθεί.

Από τη διατύπωση και τον σκοπό της διάταξης αυτής, η οποία έχει θεσπιστεί προς εξοικονόμηση χρόνου και δαπάνης και προς αποφυγή έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων, συνάγεται ότι η εφαρμογή της δεν είναι εκ προοιμίου ασυμβίβαστη με την αναιρετική δίκη (πρβλ. άρθρο 575 ΚΠολΔ). Διότι, παρά την μη ειδική αναφορά της διάταξης αυτής στο άρθρο 573 § 1 ΚΠολΔ, όπου γίνεται ενδεικτική μνεία μιας σειράς από διατάξεις του γενικού μέρους του ΚΠολΔ που μπορούν να έχουν εφαρμογή και στην αναιρετική διαδικασία, δεν αποκλείεται, σε συγκεκριμένη περίπτωση, η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται από το άρθρο 249 ΚΠολΔ να εξασφαλίζει την προσφορότερη λύση για την εξυπηρέτηση του προαναφερόμενου σκοπού.

Αυτό συμβαίνει, προεχόντως, όταν κάποιο σοβαρό νομικό ζήτημα, το οποίο πρέπει να επιλυθεί από το οικείο αναιρετικό Τμήμα, έχει παραπεμφθεί ήδη στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, κατά το άρθρο 563 § 2 εδ. α' στοιχ. β' και εδ. β' ΚΠολΔ και το άρθρο 27 § 2 εδ. γ' στοιχ. β' και εδ. δ' του Ν. 4938/2022 "Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών και λοιπές διατάξεις", ως ζήτημα εξαιρετικής σημασίας, όπου και εκκρεμεί (ΑΠ 1510/2025, ΑΠ 947/2024, ΑΠ 1203/2023, ΑΠ 1085/2021, ΑΠ 391/2021, ΑΠ 347/2021, ΑΠ 1125/2019, ΑΠ 1487/2019), όπως επίσης και στις περιπτώσεις που το Τμήμα έλαβε απόφαση για την αίτηση αναίρεσης με πλειοψηφία μιας ψήφου και επιπρόσθετα πρόκειται να εκδώσει απόφαση αντίθετη με προηγούμενη θέση της Ολομέλειας ή Τμήματος του Αρείου Πάγου, για το ίδιο θέμα, κατά το άρθρο 563 § 2 εδ.

γ' ΚΠολΔ και το άρθρο 27 § 2 εδ. γ' στοιχ. δ' του νόμου 4938/2022 "Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών και λοιπές διατάξεις" (ΑΠ 1510/2025, ΑΠ 1267/2025).

Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Η ενάγουσα - αναιρεσίβλητη, με την ένδικη αγωγή που άσκησε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, εναντίον της εναγομένης - αναιρεσείουσας, υπό την τότε επωνυμία της "ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΑΓΟΡΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ Α.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "ΛΑΓΗΕ Α.Ε.", ιστορούσε ότι μεταξύ αυτής και της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ Α.Ε." (ΔΕΣΜΗΕ Α.Ε.), πριν από τη μετονομασία της τελευταίας σε ΛΑΓΗΕ Α.Ε., καταρτίστηκε η υπ' αριθ. ...-2010 σύμβαση πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας, σε εκτέλεση της οποίας η ενάγουσα, ως παραγωγός ενέργειας, συμφωνήθηκε να πωλεί στην αντισυμβαλλόμενή της, την ηλεκτρική ενέργεια που παραγόταν από τον φωτοβολταϊκό σταθμό που βρίσκεται στη θέση "ΜΠΟΡΔΟΣΑ" του Δήμου Θηβαίων, ιδιοκτησίας της, με τους όρους που προβλέπονταν στην ως άνω σύμβαση.

Ειδικότερα δε συμφωνήθηκε ότι η ενάγουσα δικαιούται να λαμβάνει το τίμημα που αντιστοιχεί στο σύνολο της καθαρής παραγωγής ενέργειας που παραδίδει στο Σύστημα ή το Διασυνδεδεμένο Δίκτυο και απορροφάται από αυτό, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 13 του Ν. 3468/2006, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 27Α του Ν. 3734/2009 και το άρθρο 5 του Ν. 3851/2010, καθώς και τη λοιπή ισχύουσα νομοθεσία που διέπει την αγορά και πώληση ηλεκτρικής ενέργειας και επιπλέον συμφωνήθηκε ο υπολογισμός του τιμήματος να γίνεται από την εναγομένη, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, προς τούτο δε θα αποστέλλεται στην ενάγουσα σημείωμα, βάσει δε του πιο πάνω σημειώματος η ενάγουσα εξέδιδε τιμολόγια, τα οποία θα αποστέλλονταν στην εναγομένη για εξόφληση και τα οποία ήταν πληρωτέα μέσα σε είκοσι ημέρες από την κατάθεση εκάστου τιμολογίου, διαφορετικά, σύμφωνα με το άρθρο 12 της επίδικης σύμβασης, επιβαρυνόταν με παραγωγό τόκο υπερημερίας για το οφειλόμενο ποσό, από την επομένη της λήξης της προθεσμίας εξόφλησης και χωρίς άλλη ειδοποίηση.

Ότι η εναγομένη (ως ΛΑΓΗΕ ΑΕ) προέβη σε εξόφληση των ποσών των σαράντα (40) τιμολογίων που μνημονεύονται ειδικότερα στην αγωγή και τα οποία εξέδωσε η ενάγουσα, κατά την χρονική περίοδο από 30-11-2011 μέχρι και 31-12-2014, με καθυστέρηση πέραν των είκοσι ημερών από την κατάθεσή τους σ' αυτήν, με αποτέλεσμα να οφείλει να καταβάλει στην ενάγουσα, εξαιτίας της εκπρόθεσμης εξόφλησης του ποσού εκάστου τιμολογίου, τους τόκους υπερημερίας που γεννήθηκαν κατά το ως άνω χρονικό διάστημα, το οποίο επίσης μνημονεύεται ειδικότερα στην αγωγή για το ποσό εκάστου τιμολογίου και οι οποίοι - τόκοι υπερημερίας - συμποσούνται σε 100.482,74 ευρώ, σύμφωνα με τους μαθηματικούς υπολογισμούς που διαλαμβάνονται στην αγωγή.

Με βάση το ιστορικό αυτό, η ενάγουσα - αναιρεσίβλητη ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη - αναιρεσείουσα να της καταβάλει το οφειλόμενο, για την προαναφερόμενη αιτία (ήτοι, τόκους υπερημερίας οφειλόμενου τιμήματος από την πώληση ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας που είχε παραχθεί από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας - ΑΠΕ), συνολικό ποσό των 100.482,74 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Για την αγωγή αυτή, η οποία συζητήθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, εκδόθηκε η οριστική απόφαση με αριθμό 7921/2017 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε αυτή ως απαράδεκτη λόγω μη τηρήσεως της προβλεπόμενης στην ένδικη σύμβαση προδικασίας φιλικής διευθέτησης της διαφοράς, την οποία το ανωτέρω Δικαστήριο έκρινε ότι είναι υποχρεωτική.

Μετά την άσκηση έφεσης σε βάρος της απόφασης αυτής από την ενάγουσα και νυν αναιρεσίβλητη, το Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του (983/2021), δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την εκκαλουμένη 7921/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κράτησε και δίκασε την υπόθεση, έκανε δεκτή την αγωγή και υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη το ποσόν των 100.482,74 ευρώ.

Ακολούθως, η εναγομένη άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης και με τον τρίτο λόγο αναίρεσης προσάπτει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο παραβίασε ευθέως, με εσφαλμένη ερμηνεία και μη εφαρμογή, την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 342 ΑΚ, απορρίπτοντας, ως αβάσιμη, την στηριζόμενη στο ανωτέρω άρθρο ένστασή της περί μη ευθύνης της για την καθυστέρηση πληρωμής των ένδικων τιμολογίων που αφορούσαν το χρονικό διάστημα από 30-11-2011 μέχρι και 31-12-2014, η οποία (καθυστέρηση), κατά τους ισχυρισμούς της, οφείλεται στην ελλειμματικότητα του Ειδικού Λογαριασμού του Ν. 2773/1999, από τον οποίο αντλούνται τα ποσά που καταβάλλονται στους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας, τον οποίο η ίδια απλώς διαχειρίζεται, μη ευθυνόμενη για την επάρκεια των κεφαλαίων του.

Από την επισκόπηση των προτάσεων της αναιρεσείουσας στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο (σελ. 22επ) προκύπτει ότι η τελευταία, ως εφεσίβλητη, επανέφερε σ' αυτό, την προβληθείσα και πρωτοδίκως με τις προτάσεις της (σελ. 13επ), προς απόκρουση της εναντίον της αγωγής, ένσταση από το άρθρο 342 ΑΚ περί απαλλαγής της από την ένδικη οφειλή της για τόκους υπερημερίας, οι οποίοι είχαν προβλεφθεί με την καταρτισθείσα σύμβαση πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας για την περίπτωση μη πληρωμής του τιμήματος εντός 20 ημερών από την κατάθεση των σχετικών τιμολογίων, με την επίκληση ότι η καθυστέρηση εξόφλησης των αναφερόμενων στην αγωγή εκδοθέντων τιμολογίων οφείλεται σε γεγονός που βρίσκεται εκτός της σφαίρας επιρροής της, για το οποίο δεν έχει ευθύνη και συγκεκριμένα ότι οφείλεται στην ελλειμματικότητα του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ, από τα έσοδα του οποίου και μόνο εκτελούνται οι πληρωμές προς τους παραγωγούς ΑΠΕ, τον οποίο απλώς διαχειρίζεται η ίδια.

Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε την ένσταση αυτή της αναιρεσείουσας, με την εξής αιτιολογία: "...το ότι τα χρήματα που καταβάλλονται στην ενάγουσα προέρχονται από ειδικό λογαριασμό που έχει συσταθεί κατά το άρθρο 40 του ν. 2773/1999 με αυτόν αποκλειστικά το σκοπό, δεν απαλλάσσει την εναγομένη από την υποχρέωσή της ως αγοράστριας, αφού στο άρθρο 40 παρ. 1 του νόμου αυτού αναφέρεται ότι: "Ο Διαχειριστής του Συστήματος και ο Διαχειριστής του Δικτύου (πρώτα ΔΕΣΜΗΕ μετά ΛΑΓΗΕ κατά το άρθρο 143 του ν. 4001/2011) ανακτούν πλήρως τα ποσά που καταβάλλουν στους αντισυμβαλλόμενους ...μέσω ειδικού Λογαριασμού, τον οποίο διαχειρίζεται ο Διαχειριστής του Συστήματος ......

Ρύθμιση σχετικά με τον αυτό λογαριασμό περιλήφθηκε και στο άρθρο 143 του ν. 4001/2011 σύμφωνα με το οποίο "1. Η ΛΑΓΗΕ ΑΕ και η ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ ανακτούν πλήρως τα ποσά που καταβάλλουν στους αντισυμβαλλόμενους ...μέσω του ειδικού διαχειριστικού Λογαριασμού ...τον οποίο διαχειρίζεται η ΛΑΓΗΕ ΑΕ". Επίσης, για ν αντιμετωπιστεί το συσσωρευμένο χρέος του Ειδικού Λογαριασμού του άρθρου 40 του ν. 2773/1999 και το μηδενισμό του ελλείμματος (για το οποίο σε καμία περίπτωση δεν ευθύνεται η πωλήτρια ενάγουσα αλλά η οικονομική πολιτική που είχε επιλεγεί από το κράτος επί τη βάσει της οποίας εκινείτο και η εναγομένη και οι δυσχερείς οικονομικές συνθήκες της αγοράς), θεσπίστηκαν μεταξύ άλλων με το ν. 4254/2017 "Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας στο πλαίσιο εφαρμογής του ν. 4046/2012 και άλλες διατάξεις", ήτοι αφενός επανακαθορίστηκαν οι τιμές αποζημίωσης εν λειτουργία σταθμών ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ και αφετέρου προβλέφθηκε η έκδοση πιστωτικού - εκπτωτικού τιμολογίου από τους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ προς τον ΛΑΓΗΕ και τον ΔΕΔΔΗΕ, κατά περίπτωση, για την παροχή έκπτωσης επί της ηλεκτρικής ενέργειας που τιμολογήθηκε εντός της διαχειριστικής χρήσης του 2013, που έγινε και εν προκειμένω...

Σε κάθε περίπτωση δε η αδυναμία εκπληρώσεως χρηματικής παροχής, λόγω ελλείψεως χρημάτων, όπως εν προκειμένω δεν συνιστά αδυναμία παροχής και δεν απαλλάσσει τον οφειλέτη ούτε και επηρεάζει την ενοχή...". Το προαναφερόμενο νομικό ζήτημα, δηλαδή εάν το γεγονός της ανεπάρκειας ή ελλειμματικότητας διαθέσιμων κεφαλαίων στον Ειδικό Λογαριασμό ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ (του άρθρου 40 του νόμου 2773/1999) συνιστά, ή όχι, εύλογη αιτία καθυστέρησης της πληρωμής του τιμήματος της πωλούμενης ηλεκτρικής ενέργειας και εάν απαλλάσσει, ή όχι, την αναιρεσείουσα από τις συνέπειες της υπερημερίας και συνακόλουθα από την υποχρέωσή της για την καταβολή τόκων υπερημερίας, σε περίπτωση παρέλευσης της συμφωνημένης με τη σύμβαση προθεσμίας για την πληρωμή του τιμήματος, έχει ήδη παραπεμφθεί στην πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την απόφαση του Α3 Τμήματος, με τον αριθμό 378/2025, που ήταν γνωστή στο παρόν Α1 Τμήμα όταν έγινε η διάσκεψη για την παρούσα υπόθεση.

Ειδικότερα, με την απόφαση εκείνη (με τον αριθμό 378/2025 του Α3 Τμήματος) κρίθηκε, κατά την πλειοψηφήσασα στο Τμήμα αυτό γνώμη τριών μελών του, ότι το επικαλούμενο από την αναιρεσείουσα γεγονός της ελλειμματικότητας του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ δεν αποτελεί ζήτημα "εξωγενές" για τον αντισυμβαλλόμενο του παραγωγού ηλεκτρικής ενέργειας Λειτουργό της Αγοράς, ούτε συνιστά τυχηρό γεγονός, αλλά ούτε και γεγονός ανώτερης βίας.

Αντίθετα, σύμφωνα με τη μειοψηφήσασα στο Τμήμα αυτό γνώμη δύο μελών του, τα προαναφερόμενα επικληθέντα από την αναιρεσείουσα περιστατικά συνιστούν, κατά την έννοια του άρθρου 342 ΑΚ, λόγο που αίρει την υπερημερία της και επιστηρίζει την έλλειψη υπαιτιότητάς της για την εκπρόθεσμη πληρωμή των ένδικων αξιώσεων της αναιρεσίβλητης παραγωγού.

Ενόψει δε, αφενός μεν, του ότι το Τμήμα έλαβε απόφαση για την αίτηση αναίρεσης με πλειοψηφία μιας ψήφου, αφετέρου δε, του γεγονότος ότι το Τμήμα επρόκειτο να εκδώσει απόφαση αντίθετη με προηγούμενη θέση Τμήματος του Αρείου Πάγου για το ίδιο θέμα, παραπέμφθηκε η επίλυση του νομικού αυτού ζητήματος στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, όπου και εκκρεμεί.

Επομένως, για την ενότητα της νομολογίας και προς αποφυγή έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων, συντρέχει περίπτωση εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 249 ΚΠολΔ. Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει να αναβληθεί η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, μέχρι να εκδοθεί απόφαση για το προαναφερόμενο ζήτημα από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, προς την οποία η ενδεχόμενη παραπομπή και της κρινόμενης υπόθεσης θα επιβράδυνε ακόμη περισσότερο την εκδίκασή της.

Τέλος, ως προς τους υπόλοιπους λόγους αναίρεσης, το παρόν Τμήμα επιφυλάσσεται να αποφανθεί, μετά την έκδοση της απόφασης από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για το προαναφερόμενο νομικό ζήτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναβάλλει τη συζήτηση της από 7-6-2021 αίτησης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΑΠΕ & ΕΓΓΥΗΣΕΩΝ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ Α.Ε." για την αναίρεση της απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών με τον αριθμό 983/2021, μέχρι την έκδοση απόφασης από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για την υπόθεση που έχει παραπεμφθεί σ' αυτή με την απόφαση του Α3 Τμήματος με τον αριθμό 378/2025.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Νοεμβρίου 2025.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Ιανουαρίου 2026.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ