31/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 31 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 31/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Α. Γ. του Ν. και 2. Κ. Κ. του Π., κατοίκων αμφοτέρων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Στέφανου Μυλωνά και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Χ. Γ. του Ν., κατοίκου ..., 2. Β. Γ. του Ν., κατοίκου ... και 3. Φ. σύζυγος Ν. Γ., κατοίκου ..., όλοι οι ανωτέρω παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κωνσταντίνου Πετρόπουλου και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 18-6-2007 και 5-12-2007 αγωγές που άσκησαν αμφότερα τα διάδικα μέρη στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1006/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 409/2009 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί οι αναιρεσείοντες με την από 16-7-2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Λαμπρόπουλος ανέγνωσε την από 7-9-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του δεύτερου λόγου και την παραδοχή του πρώτου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν. Περαιτέρω, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 106, 338 παρ. 1 και 346 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι, για να λάβει υπόψη το δικαστήριο και να εκτιμήσει έγγραφα ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία, πρέπει όχι μόνο να προσκομίζονται αυτά, αλλά και να γίνεται νόμιμη επίκλησή τους με τις προτάσεις του διαδίκου που τα προσκόμισε. Μεταξύ αυτών των αποδεικτικών μέσων είναι και οι κατά το άρθρο 390 ΚΠολΔ γνωμοδοτήσεις προσώπων που έχουν ειδικές γνώσεις επιστήμης ή τέχνης, οι οποίες όμως δεν συνιστούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο αλλά έγγραφο με ειδική ρύθμιση από το νόμο, που εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο χωρίς να απαιτείται να αντιδιαστέλλεται από τα άλλα έγγραφα και να μνημονεύεται ειδικά. Αν το δικαστήριο λάβει υπόψη αποδεικτικό μέσο, χωρίς να έχει γίνει νόμιμη επίκληση αυτού ιδρύεται λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β' ΚΠολΔ. Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 524 παρ. 4 εδ. α ΚΠολΔ σε περίπτωση ερημοδικίας του εφεσίβλητου ως προς την έφεση η διαδικασία προχωρεί σαν να ήταν και αυτός παρών, μετά δε την κατάργηση των άρθρων 531 και 279 ΚΠολΔ (Ν. 3043/2002) δεν υπέχει πλέον υποχρέωση ο γραμματέας να επισυνάψει στη δικογραφία τα διαδικαστικά έγραφα (προτάσεις κπλ) που υποβλήθηκαν από το διάδικο που δεν εμφανίστηκε κατά τις προηγούμενες συζητήσεις, ούτε και σε περίπτωση που προσκομίστηκαν από άλλο διάδικο οι πρωτόδικες προτάσεις του απολειπόμενου εφεσίβλητου υπάρχει υποχρέωση του δικαστηρίου να λάβει υπόψη τους ισχυρισμούς που πρότεινε πρωτοδίκως.

Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι το Εφετείο κατάληξε στην κρίση του, εις ότι αφορά την νομιμότητα των κατασκευών στους κοινόχρηστους και κοινόκτητους χώρους της επί της οδού ... αριθ. 19 του ..., πολυωρόφου οικοδομής από τους αναιρεσείοντες αφού έλαβε υπόψη του την από 4-7-2000 τεχνική έκθεση της Πολιτικού Μηχανικού Ε. Κ.. Ειδικότερα, προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έλαβε υπόψη την ως άνω τεχνική έκθεση η οποία εντάχθηκε επιμελεία των αναιρεσιβλήτων, και προσκομίσθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, όχι όμως κι' ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου συνεπεία απουσίας τους κατά τη συζήτηση της υπόθεσης. Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι οι εφεσίβλητοι και ήδη αναιρεσίβλητοι δεν είχαν παραστεί ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του την από 4-7-2000 έκθεση της πολιτικού Μηχανικού Ε. Κ. την οποία μάλιστα και μνημονεύει ειδικά. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β' ΚΠολΔ είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, και παρελκούσης της έρευνας του δευτέρου λόγου αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (αρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων (αρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ), σύμφωνα με το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 409/2009 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων οκτακοσίων (2.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ