Supreme Court partially allows appeal against dismissal of appeal for defamation by remanding for new trial.

Απόφαση 319 / 2026 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 319/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Κουτσοχρήστο, Διονυσία Νίκα, Παρασκευή Γρίβα - Εισηγήτρια και Γεώργιο Μικρούδη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Ιανουαρίου 2026, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευστράτιου Παπαθανασόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Σ. Τ. , για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Π. Π. του Π. , κατοίκου ... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Παναγιώτη Ανδριτσόπουλο, για αναίρεση της υπ' αριθ. 791/2025 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.

Με υποστηρίζοντες την κατηγορία τους: 1. Μ. Τ. του Γ. , κάτοικο ... , 2. Α. Π. του Φ. , κάτοικο ... , οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην από 9/9/2025 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2025.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να παραπεμφθεί κατά το αναιρούμενο μέρος, να απορριφθεί δε κατά τα λοιπά και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Η από 9.9.2025 και με αριθμ. ... .../2025 αίτηση -δήλωση του Π. Π. του Π. , κατοίκου ... , για αναίρεση της με αριθμ. 791/2025 απόφασης του, δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό, Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, το οποίο απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεσή του κατά της με αριθμό ΣΤ Τ 1160/2023 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με την οποία καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών, μετατραπείσα προς δέκα (10) ευρώ ημερησίως, για τα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης κατά συρροή, ψευδούς κατάθεσης και συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα από τον ίδιο με κατάθεση στη Γραμματεία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, πριν τη καθαρογραφή και καταχώρηση της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473παρ.3 ΚΠΔ, στις 10.9.2025 . Περιέχει δε λόγους αναίρεσης και δη αυτούς του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Η και Θ ΚΠΔ. Επομένως, είναι παραδεκτή (462 παρ.1β, 464,466 παρ. 1, 473 παρ. 2,3,474, 504 παρ.1, 505 παρ. 1α, ΚΠΔ) και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική βασιμότητα των λόγων της, παρά την απουσία των υποστηριζόντων τη κατηγορία Μ. Τ. και Α. Π. , οι οποίοι παρότι κλητεύθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα, δεν παραστάθηκαν κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (σχετ. τα από ...2025 αποδεικτικά επίδοσης του Αρχιφύλακα Μ. Π. και Ανθυπαστυνόμου Λ. Μ. , αντίστοιχα) (άρθρ. 515 § 2 του ΚΠΔ).

2.1. Από τη διάταξη του άρθρου 501 παρ. 1 ΚΠΔ, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανιστεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, αν συντρέχει η περίπτωση της παρ. 3 του άρθρου 340, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη, εκτός αν έχει προηγηθεί παραίτηση, οπότε κηρύσσεται απαράδεκτη, ενώ η σχετική αυτή απόφαση μπορεί να προσβληθεί με αίτηση αναίρεσης για τους λόγους που διαλαμβάνονται περιοριστικά στο άρθρο 510 του ίδιου κώδικα.

Προϋπόθεση όμως, της απόρριψης της έφεσης, ως ανυποστήρικτης, είναι η νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του εκκαλούντος - κατηγορουμένου στο ακροατήριο για τη δικάσιμο κατά την οποία δικάζεται η έφεσή του, ενώ αν ο τελευταίος, δηλαδή ο εκκαλών - κατηγορούμενος δεν κλητευθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα και δεν εμφανισθεί στο ακροατήριο κατά την ορισθείσα δικάσιμο, τότε το δικαστήριο οφείλει να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση και να μην απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη, διαφορετικά, αν δηλαδή, πράξει το αντίθετο, ιδρύεται ο ειδικός λόγος αναίρεσης, με τον ισχύοντα ΚΠΔ, από 1.7.2019, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Η' ΚΠΔ , και η απόφασή του καθίσταται αναιρετέα σε αντίθεση με τον προϊσχύοντα ΚΠΔ, κατά τον οποίο δεν προβλεπόταν σχετικός ειδικός λόγος, αλλά η παράνομη απόρριψη της έφεσης ως ανυποστήρικτης, θεμελίωνε τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Θ λόγο για αρνητική υπέρβαση εξουσίας (1113/2025, 514/2024, 611/2024, 103/2023, 48/2022,695/2022].

Μάλιστα, κατά το άρθρο 510 παρ. 2 ΚΠΔ, ο ως άνω λόγος αναίρεσης μπορεί να προβληθεί, έστω και αν τα πραγματικά περιστατικά, που τον θεμελιώνουν δεν προτάθηκαν στο δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 703/2022). Από την διατύπωση του αναιρετικού αυτού λόγου προκύπτει ότι υπάγεται σ' αυτόν μόνον η περίπτωση της παράνομης απόρριψης της έφεσης ως απαράδεκτης ή ως ανυποστήρικτης και όχι και η αντίστροφη περίπτωση κατά την οποία η έφεση δεν απορρίφθηκε ως παράνομη ή ως ανυποστήρικτη, γιατί η τελευταία αυτή περίπτωση εξακολουθεί να υπάγεται στον αναιρετικό λόγο του άρθρου 510 παρ. 1, στοιχ.

Θ' ΚΠΔ και αυτό διότι, ο προβλεπόμενος (τελευταίος) αυτός λόγος αναίρεσης υπάρχει, όταν το δικαστήριο άσκησε δικαιοδοσία που δεν του παρέχεται από τον νόμο ή υφίσταται μεν τέτοια δικαιοδοσία, δεν συντρέχουν όμως οι όροι, οι οποίοι του παρέχουν την εξουσία να κρίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση ή όταν αρνείται να ασκήσει δικαιοδοσία, η οποία του παρέχεται από τον νόμο στην συγκεκριμένη περίπτωση, αν και συντρέχουν οι απαιτούμενοι γι' αυτό, κατά τον νόμο, όροι.

Στην πρώτη περίπτωση, που το δικαστήριο αποφασίζει κάτι, για το οποίο δεν έχει δικαιοδοσία, υπάρχει θετική υπέρβαση εξουσίας, ενώ στην δεύτερη περίπτωση, που παραλείπει να αποφασίσει κάτι, το οποίο υποχρεούται στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του, υπάρχει αρνητική υπέρβαση εξουσίας (ΟλΑΠ 3/2005, ΑΠ 1515/2022, ΑΠ 95/2022, ΑΠ 1003/2020).

Περαιτέρω, κατά την παρ.3 του ιδίου ως άνω άρθρου 501 ΚΠΔ, όταν η ασκηθείσα έφεση έχει ασκηθεί νομίμως και εμπροθέσμως και συντρέχει περίπτωση οριστικής παύσης της ποινικής δίωξης ή κήρυξης απαράδεκτης κατά το άρθρο 368 στοιχ. β, γ ή η πράξη κατέστη ανέγκλητη, το δικαστήριο παρά την απουσία του εκκαλούντος προχωρεί στην έκδοση σχετικής απόφασης. Συνάγεται δηλαδή από τη διάταξη του άρθρου 501 παρ.3 ΚΠΔ, ότι αν συντρέχει κάποια από τις αναφερόμενες στο άρθρο 368 εδ. β' και γ' περιπτώσεις ή η πράξη κατέστη ανέγκλητη, προηγείται η έρευνα του παραδεκτού της εφέσεως, αν ασκήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και σε θετική περίπτωση η έφεση, παρά την απουσία του εκκαλούντος, γίνεται δεκτή και παύει οριστικά η ποινική δίωξη ή κηρύσσεται αθώος ο κατηγορούμενος, στην περίπτωση που κατέστη ανέγκλητη η πράξη, διαφορετικά το Δικαστήριο καθιστά αναιρετέα την απόφασή του κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' του ΚΠΔ, που θεσπίζεται, όπως προαναφέρθηκε, ως αυτοτελής λόγος αναίρεσης, εάν δηλαδή απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη λόγω απουσίας του εκκαλούντος.

2.2. Τέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 362 εδ. α' και 363 εδ. α' του ΠΚ, όπως ίσχυαν πριν τον ν. 5090/2024, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης απαιτείται, αντικειμενικώς μεν, ισχυρισμός ή διάδοση από το δράστη για άλλον, ενώπιον τρίτου, ψευδούς γεγονότος, το οποίο μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του άλλου, υποκειμενικώς δε άμεσος δόλος.

Ο οποίος περιλαμβάνει, αφενός μεν τη γνώση του δράστη ότι ο ισχυρισμός ή η διάδοση του γεγονότος ενώπιον τρίτου δύναται να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη εκείνου, στον οποίο αποδίδεται καθώς και τη γνώση ότι το γεγονός αυτό είναι ψευδές και μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του άλλου, αφετέρου δε τη θέληση του δράστη να ισχυρισθεί ή διαδώσει ενώπιον τρίτου το γεγονός αυτό.

Όπως δε γινόταν δεκτό από τη νομολογία, o ισχυρισμός για το δυσφημιστικό γεγονός μπορούσε να γίνει και με κατάθεση δικογράφου ή με επίδοση εξωδίκου μέσω δικαστικού επιμελητή, οπότε γνώση των ισχυρισμών, που περιέχονταν σ' αυτό, λάμβαναν οι δικαστές, ο εισαγγελέας, οι υπάλληλοι της γραμματείας, ο δικαστικός επιμελητής και γενικά όλα τα πρόσωπα, τα οποία, από καθήκον, λάμβαναν γνώση του περιεχομένου του.

Δηλαδή, στην έννοια του τρίτου, σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις, περιλαμβανόταν οποιοδήποτε, πλην του δυσφημούμενου, φυσικό πρόσωπο ή αρχή όπως ο γραμματέας, ο δικαστικός επιμελητής, οι δικαστές, οι εισαγγελείς κλπ, που ελάμβαναν γνώση με οποιονδήποτε τρόπο του δυσφημιστικού ισχυρισμού ή της διάδοσης, έστω και κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, αρκεί το γεγονός να ήταν επιλήψιμο γι' αυτόν, στον οποίο αποδιδόταν (Ολ ΑΠ 3/2021, ΑΠ 174/2023, 1489/2022).

Ήδη, δυνάμει των άρθρων 54 και 138 παρ. 1 του ν. 5090/2024, από 1-5-2024 το άρθρο 363 του ΠΚ τροποποιήθηκε ως ακολούθως: "Όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον εν γνώσει του ψευδές γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών και χρηματική ποινή και αν τελεί την πράξη δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσω του διαδικτύου, με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή.

Στην έννοια του τρίτου δεν περιλαμβάνονται δημόσιοι λειτουργοί ή υπάλληλοι που λαμβάνουν γνώση των ισχυρισμών για τα διάδικα μέρη, κατά την ενάσκηση καθήκοντος στο πλαίσιο πολιτικής, ποινικής ή διοικητικής δίκης". Με τη νέα αυτή διάταξη, πέραν της κατάργησης της απλής δυσφήμησης, ορίζεται για τη συκοφαντική δυσφήμηση ότι, από την έννοια του τρίτου, αποδέκτη της διάδοσης, εξαιρούνται τα πρόσωπα που λαμβάνουν υποχρεωτικά γνώση του δυσφημιστικού ισχυρισμού κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Αυτό ισχύει νια τους δημόσιους λειτουργούς ή υπαλλήλους που συμπράττουν στην ποινική διαδικασία ή πολιτική ή διοικητική δίκη, όπως είναι ο εισαγγελέας, ο δικαστής, ο δικαστικός γραμματέας, ο οποίος συμπράττει στη διαδικασία της καταχώρισης της μήνυσης ή της ένορκης κατάθεσης μάρτυρα, οι ανακριτικοί υπάλληλοι, που ορίζονται από τον εισαγγελέα για τη διενέργεια προανακριτικών πράξεων, ο δικαστικός επιμελητής, ο οποίος ως άμισθος δημόσιος λειτουργός είναι αρμόδιος για την επίδοση δικογράφων και εξωδίκων εγγράφων ενόψει ή στο πλαίσιο πολιτικής δίκης (βλ.

αιτιολογική έκθεση ν. 5090/2024). Η διάταξη αυτή ως ευμενέστερη εφαρμόζεται και για πράξεις που τελέστηκαν πριν την ισχύ της ως άνω νομοθετικής μεταβολής κατ' άρθρο 2παρ.1 ΠΚ, αφού η πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης είναι πλέον ανέγκλητη όταν ο ισχυρισμός των ψευδών γεγονότων λαμβάνει χώρα ενώπιον δημόσιων λειτουργών (δικαστών, εισαγγελέων), δικαστικών υπαλλήλων, προανακριτικών υπαλλήλων που ορίζονται από τον εισαγγελέα για τη διενέργεια προανακριτικών πράξεων αλλά και συμβολαιογράφων ενώπιον των οποίων δίδονται ένορκες βεβαιώσεις που θα χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικό μέσο στο δικαστήριο καθώς και δικαστικών επιμελητών, οι οποίοι ως άμισθοι δημόσιοι λειτουργοί είναι αρμόδιοι για την επίδοση δικογράφων και εξωδίκων εγγράφων στην πολιτική δίκη.

3. Στη προκειμένη περίπτωση, από τη παραδεκτή για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση, των εγγράφων της δικογραφίας, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων με την πρωτόδικη με αριθμ. ΣΤ Τ 1160/2023 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών κηρύχθηκε ένοχος, για τα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης κατά συρροή, της ψευδούς κατάθεσης και της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση, και του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης τριών(3) ετών, μετατραπείσα σε δέκα(10) ευρώ, ημερησίως και συγκεκριμένα για το ότι :

<< Α. Στην Αθήνα Αττικής, την 27-9-2018, εν γνώσει του καταμήνυσε άλλους ψευδώς ότι τέλεσαν αξιόποινες πράξεις, με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή τους γι' αυτές, και συγκεκριμένα, στους ως άνω τόπο και χρόνο, με την από 27-9-2018 έγκλησή του, ενώπιον του εισαγγελέα Πρωτοδικών ... Α. Α. και του οικείου γραμματέα, καταμήνυσε εν γνώσει του ψευδώς τους εγκαλούντες δικηγόρους Μ. Τ. του Γ. και Α. Π. του Φ. : α. ότι οι εγκαλούντες προσκόμισαν (κατά τη διάρκεια συζήτησης της ποινικής υπόθεσης ΣΤ 16 6067 της 15/06/2018 ενώπιον του Δ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, για το αδίκημα του άρθρου 28 του νόμου 3996/2011, κατά της εταιρείας ... ΑΒΕΕ και του νομίμου εκπροσώπου της Μ. Κ.) πλαστό έγγραφο, μια σελίδα Α4 την οποία -ονόμασαν μήνυμα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας (email), ισχυριζόμενοι ότι το είχε αποστείλει αυτός, ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες ουδένα τέτοιο πλαστό έγγραφο προσκόμισαν κατά τη συζήτηση της ως άνω ποινικής υπόθεσης.

β. ότι οι εγκαλούντες προσκόμισαν (κατά τη συζήτηση της ιδίας ως άνω ποινικής υπόθεσης τη 15/06/2018) πλαστή απόφαση του ΙΚΑ Ελευσίνας, η οποία δεν έκανε δεκτή καταγγελία του σε βάρος της εταιρείας ... ΑΒΕΕ, ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες ουδεμία τέτοια πλαστή απόφαση προσκόμισαν

γ. ότι η προσκόμιση της ως απόφασης του ΙΚΑ Ελευσίνας, ήταν παραβίαση των προσωπικών του δεδομένων, ενώ η αλήθεια είναι ότι η προσκόμιση αυτή δε συνιστούσε παραβίαση των προσωπικών δεδομένων αυτού (του κατηγορουμένου).

δ. ότι οι εγκαλούντες με τις πράξεις τους [προσκόμιση των ανωτέρω δύο (δήθεν) πλαστών εγγράφων] εξαπάτησαν την εισαγγελέα και την πρόεδρο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ενώ η αλήθεια είναι ότι ουδεμία εξαπάτηση της εισαγγελέως και της προέδρου του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών έλαβε χώρα, διότι επρόκειτο για γνήσια έγγραφα.

ε. ότι εκ της αξιόποινης συμπεριφοράς τους οι εγκαλούντες αποκόμισαν παράνομο περιουσιακό όφελος, ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες, ούτε αξιόποινη συμπεριφορά επέδειξαν, ούτε αποκόμισαν παράνομο περιουσιακό όφελος.

στ. ότι ο πρώτος των εγκαλούντων Μ. Τ. του Γ. , εργάζεται με παγία αντιμισθία στην εταιρεία ... ΑΒΕΕ, λαμβάνοντας από το 2012 μηνιαίως το ποσό των 2.500 ευρώ προ ΦΠΑ, ενώ η αλήθεια είναι ότι ο ως άνω πρώτος των εγκαλούντων δεν εργάζεται με πάγια αντιμισθία στην εταιρεία ... ΑΒΕΕ, λαμβάνοντας από το 2012 μηνιαίως το ποσό των 2.500 ευρώ προ ΦΠΑ.

ζ. ότι ο δεύτερος των εγκαλούντων Α. Π. του Φ. , εργάζεται στην εταιρεία ... ΑΕ λαμβάνοντας μηνιαίο μισθό, ενώ η αλήθεια είναι ότι ο ως άνω δεύτερος των εγκαλούντων δεν εργάζεται στην εταιρεία ... ΑΕ λαμβάνοντας μηνιαίο μισθό.

η. ότι οι ενέργειες των εγκαλούντων παραβιάζουν τον κώδικα δεοντολογίας των δικηγόρων, το Σύνταγμα και τους νόμους, ενώ η αλήθεια είναι ότι οι ενέργειες των εγκαλούντων δεν παραβιάζουν τον κώδικα δεοντολογίας των δικηγόρων, το Σύνταγμα και τους νόμους.

θ. ότι οι εγκαλούντες ενεργούν έτσι για το κέρδος, ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες δεν προέβησαν σε παραβιάσεις του κώδικα δεοντολογίας των δικηγόρων, του Συντάγματος και των νόμων για το κέρδος.

ι. ότι οι εγκαλούντες προσπαθούν να βλάψουν αυτόν (τον κατηγορούμενο), ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες ουδέποτε προσπάθησαν να βλάψουν τον εγκαλούμενο.

ια. ότι οι εγκαλούντες υποβάλλουν ψευδείς μηνύσεις εις βάρος αυτού (του κατηγορουμένου), ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες δεν υποβάλλουν ψευδείς μηνύσεις εις βάρος αυτού.

ιβ. ότι οι ανώνυμες εταιρείες, στις οποίες εργάζονται οι εγκαλούντες, τους εκβίαζαν ότι θα σταματούσαν τη συνεργασία μαζί τους, αν εκείνοι δεν κατέθεταν τις ψευδείς μηνύσεις εναντίον του (του κατηγορουμένου), ενώ η αλήθεια είναι ότι ουδεμία τέτοια εκβίαση συνέβη. Σκοπός του κατηγορουμένου ήταν να προκαλέσει τη δίωξη των εγκαλούντων, για τα αδικήματα της απάτης δικαστηρίου, της πλαστογραφίας και της παράνομης επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων.

Β. Στην Αθήνα Αττικής, την 27-9-2018, ενώ εξεταζόταν ως μάρτυρας ενώπιον αρχής αρμόδιας να ενεργεί εξέταση για την κρινόμενη υπόθεση, εν γνώσει του κατέθεσε ψευδή στοιχεία σχετικά με την υπόθεση αυτή και συγκεκριμένα, στους ως άνω τόπο και χρόνο, με την από 27-9-2018 ένορκη κατάθεσή του, ως μηνυτή, ενώπιον του εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών Α. Α. και του οικείου γραμματέα επιβεβαίωσε ενόρκως και εν γνώσει του ψευδώς το περιεχόμενο της από 27-9-2018 έγκλησής σε βάρος των νυν εγκαλούντων δικηγόρων Μ. Τ. του Γ. και Α. Π. του Φ. , καταθέτοντας, κατ' αυτόν τον τρόπο, εν γνώσει του ψευδώς εις βάρος των ανωτέρω δύο εγκαλούντων, τα όσα ως άνω ψευδή γεγονότα διαλαμβάνονται επακριβώς στο υπ' αρ. (Α) μέρος του παρόντος κατηγορητηρίου. Τα ανωτέρω ψευδή στοιχεία της από 27-9-2018 ένορκης μαρτυρικής κατάθεσής του (του κατηγορουμένου), σχετίζονται - ταυτίζονται με την κρινόμενη από 27-9-2018 έγκληση (ποινική υπόθεση) αυτού, κατά των νυν εγκαλούντων δικηγόρων Μ. Τ. του Γ. και Α. Π. του Φ. , αφού η ίδια αυτή από 27-9-2018 ένορκη κατάθεσή του, ως μηνυτή, συνιστά επιβεβαίωση του περιεχομένου της από 27-9-2018 ως άνω εγκλήσεώς του.

Γ. Στην Αθήνα Αττικής και στην Ελευσίνα Αττικής, την 27-9-2018 και τη 10-12-2018, αντιστοίχως, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, ενώπιον τρίτων ισχυρίστηκε για κάποιους άλλους γεγονότα που μπορούσαν να βλάψουν την τιμή ή την υπόληψή τους, τα γεγονότα δε αυτά ήταν ψευδή και αυτός γνώριζε ότι αυτά ήταν ψευδή και μπορούσαν να βλάψουν την τιμή ή την υπόληψη των άλλων, και συγκεκριμένα:

ΓΙ. Στην Αθήνα Αττικής, την 27-9-2018, με την από 27-9-2018 έγκλησή του, ενώπιον του εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών Α. Α. και του οικείου γραμματέα, ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς εις βάρος των εγκαλούντων δικηγόρων Μ. Τ. του Γ. και Α. Π. του Φ. :

α. ότι οι εγκαλούντες προσκόμισαν (κατά τη διάρκεια συζήτησης της ποινικής υπόθεσης ΣΤ 16 -6067 της 15/06/2018 ενώπιον του Δ' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, για το αδίκημα του άρθρου 28 του νόμου 3996/2011, κατά της εταιρείας ... ΑΒΕΕ και του νομίμου εκπροσώπου της Μ. Κ.) πλαστό έγγραφο, μια σελίδα Α4 την οποία ονόμασαν μήνυμα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας (email), ισχυριζόμενοι ότι το είχε αποστείλει αυτός, ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες ουδένα τέτοιο πλαστό έγγραφο προσκόμισαν κατά τη συζήτηση της ως άνω ποινικής υπόθεσης.

β. ότι οι εγκαλούντες προσκόμισαν (κατά τη συζήτηση της ιδίας ως άνω ποινικής υπόθεσης τη 15/06/2018) πλαστή απόφαση του ΙΚΑ Ελευσίνας, η οποία δεν έκανε δεκτή καταγγελία του σε βάρος της εταιρείας ... ΑΒΕΕ, ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες ουδεμία τέτοια πλαστή απόφαση προσκόμισαν

γ. ότι η προσκόμιση της ως απόφασης του ΙΚΑ Ελευσίνας, ήταν παραβίαση των προσωπικών του δεδομένων, ενώ η αλήθεια είναι ότι η προσκόμιση αυτή δε συνιστούσε παραβίαση των προσωπικών δεδομένων αυτού (του κατηγορουμένου).

δ. ότι οι εγκαλούντες με τις πράξεις τους [προσκόμιση των ανωτέρω δύο (δήθεν) πλαστών εγγράφων] εξαπάτησαν την εισαγγελέα και την πρόεδρο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ενώ η αλήθεια είναι ότι ουδεμία εξαπάτηση της εισαγγελέως και της προέδρου του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών έλαβε χώρα, διότι επρόκειτο για γνήσια έγγραφα.

ε. ότι εκ της αξιόποινης συμπεριφοράς τους οι εγκαλούντες αποκόμισαν παράνομο περιουσιακό όφελος, ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες ούτε αξιόποινη συμπεριφορά επέδειξαν, ούτε παράνομο περιουσιακό όφελος αποκόμισαν

στ. ότι ο πρώτος των εγκαλούντων Μ. Τ. του Γ. , εργάζεται με παγία αντιμισθία στην εταιρεία ... ΑΒΕΕ, λαμβάνοντας από το 2012 μηνιαίως το ποσό των 2.500 ευρώ προ ΦΠΑ, ενώ η αλήθεια είναι ότι ο ως άνω πρώτος των εγκαλούντων δεν εργάζεται με πάγια αντιμισθία στην εταιρεία ... ΑΒΕΕ, λαμβάνοντας από το 2012 μηνιαίως το ποσό των 2.500 ευρώ προ ΦΠΑ.

ζ. ότι ο δεύτερος εγκαλούντων Α. Π. του Φ. , εργάζεται στην εταιρεία ... ΑΕ λαμβάνοντας μηνιαίο μισθό, ενώ η αλήθεια είναι ότι ο ως άνω δεύτερος των εγκαλούντων δεν εργάζεται στην εταιρεία ... ΑΕ λαμβάνοντας μηνιαίο μισθό.

η. ότι οι ενέργειες των εγκαλούντων παραβιάζουν τον κώδικα δεοντολογίας των δικηγόρων, το Σύνταγμα και τους νόμους, ενώ η αλήθεια είναι ότι οι ενέργειες των εγκαλούντων δεν παραβιάζουν τον κώδικα δεοντολογίας των δικηγόρων, το Σύνταγμα και τους νόμους.

θ. ότι οι εγκαλούντες ενεργούν έτσι για το κέρδος, ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες δεν προέβησαν σε παραβιάσεις του κώδικα δεοντολογίας των δικηγόρων, του Συντάγματος και των νόμων για το κέρδος.

ι. ότι οι εγκαλούντες προσπαθούν να βλάψουν αυτόν (τον κατηγορούμενο), ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες ουδέποτε προσπάθησαν να βλάψουν τον εγκαλούμενο.

ια. ότι οι εγκαλούντες υποβάλλουν ψευδείς μηνύσεις εις βάρος αυτού (του κατηγορουμένου), ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες δεν υποβάλλουν ψευδείς μηνύσεις εις βάρος αυτού.

ιβ. ότι οι ανώνυμες εταιρείες, στις οποίες εργάζονται οι εγκαλούντες, τους εκβίαζαν ότι θα σταματούσαν τη συνεργασία μαζί τους, αν εκείνοι δεν κατέθεταν τις ψευδείς μηνύσεις εναντίον του (του κατηγορουμένου), ενώ η αλήθεια είναι ότι ουδεμία τέτοια εκβίαση συνέβη.

Γ2. Στην Ελευσίνα Αττικής, τη 10-12-2018, με το από 10-12-2018 υπόμνημά του (του κατηγορουμένου), ενώπιον της πταισματοδίκου ... Π. Π. και της οικείας γραμματέως, ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς εις βάρος των εγκαλούντων δικηγόρων Μ. Τ. του Γ. και Α. Π. του Φ. :

α. ότι οι εγκαλούντες, μόνοι τους η σε συνεργασία με την υπάλληλο του ΙΚΑ Π. Φ. , νόθευσαν την απόφαση του ΙΚΑ αλλάζοντας τη διεύθυνση κοινοποίησής του (του κατηγορουμένου), αλλά και διαγράφοντας την υπόμνηση ότι εντός 30 ημερών μπορεί να υποβάλει ένσταση όπως ορίζει ο νόμος, προκειμένου αυτός (ο κατηγορούμενος) να μη λάβει ποτέ γνώση της απόφασης και να μην υποβάλει ένσταση εντός 30 ημερών όπως ορίζει o νόμος, ενώ η αλήθεια είναι ότι οι εγκαλούντες μόνοι τους ή σε συνεργασία με την υπάλληλο του ΙΚΑ Π. Φ. , ουδέποτε νόθευσαν την απόφαση του ΙΚΑ κατά τους προεκτεθέντες τρόπους, προκειμένου αυτός (ο κατηγορούμενος) να μη λάβει ποτέ γνώση της απόφασης και να μην υποβάλει ένσταση εντός 30 ημερών όπως ορίζει ο νόμος.

Β. οι εγκαλούντες εξαπάτησαν το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, προσκομίζοντας φωτοτυπία της νοθευμένης απόφασης του ΙΚΑ, καθότι σε αυτήν (τη φωτοτυπία της απόφασης του ΙΚΑ) δεν αναφέρονταν τόσο η πραγματική διεύθυνση κατοικίας αυτού (του κατηγορουμένου) όσο και οι 30 μέρες και η ένσταση, που είχε δικαίωμα να υποβάλει αυτός, ενώ η αλήθεια είναι ότι ουδεμία εξαπάτηση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών συντελέστηκε με την προσκόμιση φωτοτυπίας της απόφασης του ΙΚΑ, καθότι δεν υπήρχε καμία νόθευση της ως άνω απόφασης.

γ. ότι ο πρώτος των εγκαλούντων Μ. Τ. του Γ. , είχε πιέσει την υπάλληλο του ΙΚΑ Π. Φ. , να πλαστογραφήσει και να του παραδώσει την απόφαση του ΙΚΑ, ενώ η αλήθεια είναι ότι ο ως άνω πρώτος των εγκαλούντων ουδεμία πίεση άσκησε στην ανωτέρω υπάλληλο, να πλαστογραφήσει και να του παραδώσει την απόφαση του ΙΚΑ.

δ. ότι η υπάλληλος του ΙΚΑ Π. Φ. εκτελεί διατεταγμένη υπηρεσία, σε συνεργασία με τον πρώτο εγκαλούντα, ενώ η αλήθεια είναι ότι η ως άνω υπάλληλος ουδεμία διατεταγμένη υπηρεσία εκτελεί, σε συνεργασία με τον πρώτο εγκαλούντα.

ε. ότι ο πρώτος εγκαλών παραβιάζει τα προσωπικά του δεδομένα, πλαστογραφώντας και νοθεύοντας δημόσια έγγραφα, ενώ η αλήθεια είναι ότι ο πρώτος των εγκαλούντων δεν παραβιάζει τα προσωπικά δεδομένα αυτού (του κατηγορουμένου), πλαστογραφώντας και νοθεύοντας δημόσια έγγραφα. Τα γεγονότα αυτά είναι ψευδή και αυτός τα ισχυρίστηκε, αφενός μεν με την από 27-9-2018 έγκλησή του, ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών Α. Α. και του οικείου γραμματέα, αφετέρου δε με το από 10-12-2018 υπόμνημά του, ενώπιον της πταισματοδίκου ... Π. Π. και της οικείας γραμματέως, αν και γνώριζε ότι είναι ψευδή και μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη των εγκαλούντων δικηγόρων Μ. Τ. του Γ. και Α. Π. του Φ.>>.

Κατά της ως άνω αποφάσεως ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων άσκησε την από 9-5-2023 έφεσή του την οποία το προαναφερθέν Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, απέρριψε ως ανυποστήρικτη λόγω της απουσίας του, με την ακόλουθη αιτιολογία :

<<Από το από 7-11-2024 αποδεικτικό επιδόσεως αντιγράφου κλήσεως, του αρμόδιου προς επίδοση οργάνου Υπαρχιφύλακα (Μ.Π.Σ) Α. Κ. , του Α.Τ. ... , που επιδόθηκε στον κατηγορούμενο επί της οδού ... στην Καλλιθέα Αττικής , διεύθυνση που είχε δηλώσει o άνω κατηγορούμενος στην από 9-5-2023 έκθεση έφεσης, όπου δεν ανευρέθη ο ίδιος, ούτε άλλο πρόσωπο από τα μνημονευόμενα στο άρθρο 155 παρ. 1 ΚΠΔ, επικολλήθηκε η άνω κλήση στην πόρτα του σε κλειστό φάκελο [δια θυροκολλήσεως] παρουσία και του μάρτυρα Αστυφύλακα (Α.Υ) Α. Κ. της Ιδίας Υπηρεσίας, κατά άρθρο 155 παρ.2 ΚΠΔ και β) το από 18-11-2024 αποδεικτικό επιδόσεως αντιγράφου κλήσης του αρμόδιου προς επίδοση οργάνου, Αρχιφύλακα Α. Χ. , του Α.Τ. ... , που επιδόθηκε δια θυροκολλήσεως (παρουσία και του μάρτυρα Αστυφύλακα (...) Χ. Δ. της ιδίας υπηρεσίας στον αντίκλητο συνήγορο του ανωτέρω κατηγορουμένου, δικηγόρο, Πρόεδρο του ΔΣΑ, όπως ακριβώς είχε δηλώσει ο ίδιος στην από 9-5-2023 έκθεση έφεσής του, τα οποία (αποδεικτικά) ευρίσκονται στη δικογραφία και από τα οποία προκύπτει ότι o κατηγορούμενος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να εμφανιστεί σήμερα στο Δικαστήριο τούτο και στα οποία, αμφότερα ως άνω αποδεικτικά διαλαμβάνεται ότι o εκκαλών εάν δεν εμφανισθεί ή δεν εκπροσωπηθεί νομίμως από συνήγορο θα δικασθεί ερήμην, σύμφωνα με το άρθρο 340 παρ. 4 ΚΠΔ και η έφεση θα απορριφθεί ως ανυποστήρικτη κατ' άρθρο 501 παρ.1 ΚΠΔ.

Επομένως, ο άνω κατηγορούμενος εκκαλών δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, δικάζεται ερήμην, η δε από 9-5-2023 έφεση του κατά της υπ' αριθμ. ΣΤ Τ1160/2023 απόφασης του ΣΤ Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών θα απορριφθεί ως ανυποστήρικτη, δυνάμει του προμνησθέντος άρθρου του ΚΠΔ κατά τα διαγορευόμενα στο διατακτικό>>.

Με τους, ενιαίως εκτιμώμενους, δύο λόγους αναίρεσης, ως εκ της αποδιδόμενης πλημμέλειας εκ του άρθρου 510 αριθμ. 1 στοιχ. Η και Θ ΚΠΔ , στην προσβαλλόμενη απόφαση, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο εσφαλμένως, απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεσή του, λόγω της ερημοδικίας του και συγχρόνως, αρνητικά υπερέβη την εξουσία του, διότι όφειλε να κάνει τυπικά δεκτή την έφεσή του και να ερευνήσει, εκ νέου, την υπόθεση στην ουσία της στο σύνολό της σαν να ήταν παρών και να τον κηρύξει αθώο για την τελευταία πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης τελεσθείσας κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση , διότι πλέον κατέστη ανέγκλητη.

Ωστόσο, με βάση τα παραπάνω διαλαμβανόμενα, δεν έσφαλε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο που με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη, λόγω της ερημοδικίας του εκκαλούντος, κατά τη δικάσιμο της 17ης/2/2025, την οποία (ερημοδικία) ο αναιρεσείων συνομολογεί, παρότι κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, πλην όμως η απόφαση αυτή είναι ορθή μόνο κατά το σκέλος της που αφορά τις πράξεις : 1.

της Ψευδούς καταμήνυσης κατά συρροή, που έλαβε χώρα στην Αθήνα Αττικής, στις 27-09-2018 και 2. της ψευδούς κατάθεσης, που έλαβε χώρα στην Αθήνα Αττικής, στις 27-09- 2018.

Όμως, το ως άνω δευτεροβάθμιο δικαστήριο έσφαλε απορρίπτοντας την έφεση ως ανυποστήρικτη ως προς το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης τελεσθέν κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση, ενώ έπρεπε σύμφωνα με τα προαναφερόμενα στη προηγηθείσα νομική σκέψη, κατά τη διάταξη του άρθρου 501 παρ. 3 του ΚΠΔ, να ερευνήσει το παραδεκτό της εφέσεως, αν δηλαδή αυτή ασκήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως, και σε καταφατική περίπτωση να κηρύξει αθώο του κατηγορούμενο της προεκτεθείσης πράξεως της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση τελεσθείσας (άρθρ.363,94,98 ΠΚ) που έχει, κατά τα προαναφερόμενα, από 1-5-2024 καταστεί πλέον ανέγκλητη, καθόσον ο γραμματέας, ο εισαγγελέας και ο πταισματοδίκης που φέρονται ότι έλαβαν γνώση κατά τη προσβαλλόμενη απόφαση των ψευδών και δυσφημιστικών ισχυρισμών του κατηγορουμένου, δεν θεωρούνται τρίτοι κατά την έννοια του άρθρου 363 ΠΚ, όπως ισχύει μετά το ν.5090/2024 και εφαρμόζεται εν προκειμένω ως ευμενέστερο (άρθρ. 2 παρ. 1 ΠΚ).

Επομένως, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο υπέπεσε κατά το σκέλος αυτό στη πλημμέλεια του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Η και Θ ΚΠΔ της παράνομης απόρριψης της έφεσης ως ανυποστήρικτης και της αρνητικής υπέρβασης εξουσίας και συνεπώς, οι λόγοι αναίρεσης πρέπει να γίνουν δεκτοί κατά το οικείο σκέλος της προσβαλλόμενης απόφασης. Συνακόλουθα, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης προς έρευνα θα πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση εν μέρει, ως προς τη διάταξή της με την οποία απορρίφθηκε η έφεση του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος ως ανυποστήρικτη, μόνο καθόσον αφορά το σκέλος της εκκαλουμένης για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση και να παραπεμφθεί η απόφαση κατά το αναιρούμενο μέρος για νέα, ως προς αυτό, συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο που εξέδωσε την εν μέρει αναιρούμενη απόφαση, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 ΚΠΔ). Το Δικαστήριο αυτό είναι δε, μόνο, αρμόδιο να κρίνει το παραδεκτό της έφεσης, ώστε σε καταφατική περίπτωση να αποφανθεί ότι είναι ανέγκλητη η πράξη και να προχωρήσει στη συνέχεια στην αθώωση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου για το εν λόγω αδίκημα (ΑΠ 156/2022, 655/2022, 123/2021), και στον καθορισμό συνολικής ποινής, πρέπει δε κατά τα λοιπά ν' απορριφθεί η αναίρεση ως αβάσιμη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, εν μέρει, την με αριθμ. 791/2025 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, ως προς τη διάταξή της με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η από 9-5-2023 και με αριθμ. .../2023 έφεση του αναιρεσείοντος Π. Π. του Π. , κατοίκου ... , κατά της με αριθμ. ΣΤ Τ1160/2023 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, μόνο καθόσον αφορά τη πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση.

Παραπέμπει την υπόθεση ως προς το άνω αναιρούμενο μέρος, για νέα, ως προς αυτό, συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την εν μέρει αναιρούμενη απόφαση, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως.

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την από 9-9-2025 και με αριθμ. .../2025 αίτηση- δήλωση του Π. Π. του Π. , κατοίκου ... , για αναίρεση της με αριθμ. 791/2025 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου 2026.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Μαρτίου 2026.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ