317/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 317 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 317/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Πηνελόπη Ζωντανού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος-αναιρεσιβλήτου: Π. Λ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Δικαίο, ο οποίος δήλωσε ότι παραιτείται από το δικόγραφο της αναίρεσης και των προσθέτων λόγων, ως προς τον δεύτερο αναιρεσίβλητο και κατέθεσε το ειδικό πληρεξούσιο.

Των αναιρεσιβλήτων : 1.αναιρεσείουσας : Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕΤΑΛΛΩΝ" και τον διακριτικό τίτλο "ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ ΑΕΒΕ που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, και 2. Φ. Π. του Α., κατοίκου ... υπό την ιδιότητα του Διευθύντος συμβούλου και νόμιμου εκπροσώπου της εταιρείας, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μαρκάτο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 22-6-2004 και 7-7-2004 αγωγές των ήδη διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6468/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 2542/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν α)ο αναιρεσείων με την από 20-4-2012 αίτησή του και τους από 20-8-2013 πρόσθετους λόγους και β) η αναιρεσείουσα με την από 8-5-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Πηνελόπη Ζωντανού, ανέγνωσε την από 9-9-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των κρινομένων αιτήσεων και των προσθέτων λόγων.

Οι πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι)Η από 20-4-2012 αίτηση και οι από 20-8-2013 πρόσθετοι αυτής λόγοι του Π. Λ. και η από 8-5-2012 αίτηση της εταιρείας "ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ ΑΕΒΕ" για αναίρεση της 2542/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών πρέπει να ενωθούν και να συνεκδικασθούν λόγω της πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας (άρθρο 246 Κ.Πολ.Δ.).

Με την προσβαλλόμενη 2542/2009 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, αφού η έφεση του Π. Λ. απορρίφθηκε κατ' ουσίαν ως προς τον Φ. Π. (2ο εφεσίβλητο και ήδη 2ο αναιρεσίβλητο της από 20-4-2012 αίτησης αναίρεσης) και έγινε κατ' ουσία δεκτή ως προς την εταιρεία "ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ ΑΕΒΕ", εξαφανίστηκε στη συνέχεια ως προς την τελευταία η 6468/2007 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Μετά δε εκδίκαση των από 22-6-2004 και 7-7-2004 αγωγών των ήδη αναιρεσειόντων, αυτές έγιναν εν μέρει δεκτές και αναγνωρίστηκαν οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες συνδικαιούχοι, κατά ποσοστό 50% ο καθένας, των αναφερομένων στην προσβαλλόμενη απόφαση πιστοποιητικών καταχώρησης σχεδίων του ΟΒΙ. Οι αιτήσεις αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι της πρώτης από αυτές ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1, 569 Κ.Πολ.Δ ) . Είναι συνεπώς παραδεκτές (άρθρ. 577§1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω.

ΙΙ) Στο άρθρο 17 του Π.Δ. 259/1997 "διατάξεις εφαρμογής του Διακανονισμού της Χάγης για τη διεθνή κατάθεση των βιομηχανικών σχεδίων και υποδειγμάτων, που κυρώθηκε με το Ν 2417/1996 και διατάξεις για τον εθνικό τίτλο προστασίας" ορίζονται τα εξής: Στην παρ. 1 : "Δικαίωμα καταχώρισης σχεδίου ή υποδείγματος έχει ο δημιουργός ή ο καθολικός ή ειδικός διάδοχός του. `Όποιος καταθέτει την αίτηση για καταχώριση σχεδίου ή υποδείγματος θεωρείται δικαιούχος, επιφυλασσομένων των διατάξεων του άρθρου 18 του παρόντος προεδρικού διατάγματος".

Στην παρ. 2 : "Αν δύο ή περισσότεροι δημιούργησαν ένα σχέδιο ή υπόδειγμα με κοινή δημιουργική προσπάθεια και εφόσον δεν υπάρχει διαφορετική συμφωνία, το δικαίωμα στο σχέδιο ή υπόδειγμα ανήκει σε όλους εξ αδιαιρέτου κατά ίσα μέρη. Κάθε συνδικαιούχος μπορεί να μεταβιβάζει ελεύθερα το μερίδιό του και να επιμελείται την προστασία του κοινού καταχωρημένου σχεδίου ή υποδείγματος".

Στην παρ. 3 : "Στην περίπτωση που το σχέδιο ή υπόδειγμα δημιουργήθηκε από εργαζόμενο εφαρμόζονται ανάλογα οι παράγραφοι 4,5,6 και 7, του άρθρου 6 του Ν. 1733/1987". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει: 1) ότι το δικαίωμα των αναφερομένων στο άρθρο 17 προσώπων (δηλ. του δημιουργού ή του καθολικού ή ειδικού διαδόχου του) στο σχέδιο ή το υπόδειγμα γεννάται με το σχετικό πιστοποιητικό καταχώρισης που εκδίδει ο ΟΒΙ. 2) Αν δύο ή περισσότεροι δημιούργησαν ένα σχέδιο ή υπόδειγμα με κοινή προσπάθεια και εφόσον δεν υπάρχει διαφορετική συμφωνία, το δικαίωμα στο σχέδιο ή υπόδειγμα ανήκει σε όλους εξ αδιαιρέτου κατά ίσα μέρη. 3)Σε περίπτωση που το έργο (σχέδιο ή υπόδειγμα) δημιουργήθηκε με τη σύμπραξη και την κοινή προσπάθεια δύο ή περισσοτέρων προσώπων , των οποίων η προσωπική συνεισφορά κατευθύνεται στη δημιουργία του συνόλου, το οποίο είναι αποτέλεσμα της κοινής προσπάθειας όλων των συνδημιουργών, ώστε η συμβολή του καθενός συνδημιουργού να μην μπορεί να διακριθεί από τη συμβολή του άλλου, αλλά ενσωματώνεται στο έργο ως αδιάσπαστη ενότητα, τότε δεν απαιτείται να προσδιορίζεται το είδος και ο τρόπος συμβολής του κάθε δημιουργού στο κοινό ενιαίο έργο (βλ.

σχ. ΑΠ 1251/2003, Μιχάλη Θεόδωρου Μαρίνου Πνευματική ιδιοκτησία , εκδ. 2η σελ. 123 επ. , Λ. Κοτσίρη "Δίκαιο Πνευματικής ιδιοκτησίας και κοινοτικό κεκτημένο , έκδοση 6η, παρ. 169, 170). Περαιτέρω, με το άρθρο 559 αρ. 1, 10, 11, 19 και 20 Κ.Πολ.Δ ιδρύονται, αντιστοίχως, λόγοι αναίρεσης: αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, εσωτερικού ή διεθνούς, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης χωρίς απόδειξη , αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, αν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχτεί πραγματικά γεγονότα, προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό.

ΙΙΙ)Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Η εταιρεία ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ, που λειτουργούσε από το έτος 1960 με αντικείμενο την παραγωγή προϊόντων αλουμινίου τέθηκε με την υπ' αριθμ. 458/1993 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου υπό καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης. Ο ενάγων, ο οποίος διατηρούσε βιοτεχνία κατασκευής εμπορίας και τοποθέτησης πορτών παραθύρων και άλλων ειδών αλουμινίου στην Αθήνα, με τη μορφή ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "….", ήλθε σε διαπραγματεύσεις με τον μη διάδικο Α.

Σ., πολιτικό μηχανικό, και αποφάσισαν να αγοράσουν από κοινού και να δραστηριοποιήσουν εκ νέου την εταιρεία ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ. Έτσι ο ενάγων έλαβε μέρος στον διενεργηθέντα δημόσιο πλειοδοτικό διαγωνισμό για την εκποίηση του ενεργητικού της υπό εκκαθάριση εταιρείας και ανακηρύχθηκε πλειοδότης. Ακολούθως μεταβιβάστηκε σε αυτόν με το υπ' αρθμ. .../11-7-1994 συμβόλαιο του συμβ/φου Αθηνών Γ.

Στεφανάκου από την εκκαθαρίστρια της επιχείρησης "Εθνική Κεφαλαίου ΑΕ" το ενεργητικό και η επωνυμία της παλαιάς εταιρείας, αντί τιμήματος 317.000.000 δρχ. Όπως προκύπτει από το από 6-12-1994 ιδιωτικό συμφωνητικό, που καταρτίστηκε μεταξύ του ενάγοντος και του Α. Σ., συνομολογήθηκε μεταξύ των μερών ότι ο πρώτος, κατά την αγορά του ενεργητικού της παραπάνω εταιρείας από την ατομική του επιχείρηση "…" (διαφορετική από την ΟΕ) ενεργούσε και για λογαριασμό του δεύτερου, ο οποίος συμμετείχε στην παραπάνω δικαιοπραξία με το ποσόν των 150.000.000 δρχ, συμφωνήθηκε δε να μετατραπεί η ανωτέρω ατομική επιχείρηση του Π.

Λ. σε ανώνυμη εταιρεία, να μεταβιβαστεί σε αυτή όλο το ενεργητικό και η εν γένει περιουσία της εταιρείας ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ ΑΕ και να παραδοθούν στον Α. Σ. το 50% των μετοχών της. Πράγματι όπως προκύπτει από το υπ' αρθμ .../5-4-1996 συμβόλαιο του συμβ/φου Αθηνών Κων/νου Βέννη μετετράπη η ατομική επιχείρηση του Π. Λ. σε ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ ΑΕΒΕ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕΤΑΛΛΩΝ (ενάγουσα), στην οποία μεταβιβάστηκε το σύνολο του ενεργητικού της παλαιάς εταιρείας ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ.

Στις 10-6-1996 έγινε και η μεταβίβαση των μετοχών στον Α. Σ. , οπότε μοναδικοί μέτοχοι της εταιρείας κατά ποσοστό 50% έκαστος ήταν ο Π. Λ. και ο Α. Σ.. Επίσης στις 31-12-1997 καταρτίστηκε σύμβαση δανείου μεταξύ τους , δυνάμει της οποίας ο Α. Σ. δάνεισε στον Π. Λ. 100.000.000 δρχ με τη συμφωνία να του αποδοθούν στις 31-12-1997. Ωστόσο η νέα εταιρεία, στην οποία περιήλθε, εκτός από τις κτιριακές εγκαταστάσεις, και ο μηχανολογικός εξοπλισμός για την παραγωγή προϊόντων προφίλ αλουμινίου, δεν μπόρεσε να λειτουργήσει στα κτίρια της, διότι οι χώροι είχαν εκμισθωθεί στο παρελθόν στον Ν Λ., ο οποίος ασκούσε την ίδια επιχειρηματική δραστηριότητα ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας ΑΛΕΞ ΕΠΕ και αποβλήθηκε από την ενάγουσα εταιρεία, μετά από δικαστικούς αγώνες, το έτος 1996.

Όπως αναφέρθηκε, το αντικείμενο παραγωγής και εμπορίας της ενάγουσας- εναγομένης είναι τα προφίλ αλουμινίου. Αυτά είναι ράβδοι αλουμινίου με ειδικές διατομές που κατασκευάζονται με διέλαση του θερμού μετάλλου από θερμομηχανική πρέσα, συναρμολογούνται μεταξύ τους και σχηματίζουν λειτουργικά κουφώματα αλουμινίου για οικοδομές και άλλες χρήσεις (πόρτες, παράθυρα, κάσες) με την προσθήκη ειδικών μηχανισμών (κλειδαριές μεντεσέδες σύρτες κλπ).

Η ειδική διατομή κάθε προφίλ αποτελείται από ευθέα και καμπύλα τμήματα, μικρές και μεγάλες προεξοχές, ο συνδυασμός των οποίων δημιουργεί χώρους διαφόρων σχημάτων και υποδοχές , όπου κατά την κατασκευή των κουφωμάτων εφαρμόζονται λάστιχα, βούρτσες, ροδάκια σύρσεως, τζάμια και άλλα εξαρτήματα, ώστε να είναι λειτουργικά .Τα προφίλ πωλούνται σε ομοειδή σύνολα, τις σειρές.

Μία σειρά για να είναι πλήρης περιλαμβάνει όλα τα επί μέρους προφίλ, που μπορούν να συνεργασθούν μεταξύ τους και απαιτούνται για να υπάρξουν τα διάφορα ομοειδούς μορφής κουφώματα μιας οικοδομής. Η παλαιά εταιρεία (που τέθηκε σε εκκαθάριση) παρήγαγε τις σειρές αλουμινίου 150 και Α/Τ, οι οποίες μεταβιβάστηκαν και στην ενάγουσα - εναγομένη εταιρεία, που συνέχισε αρχικά την παραγωγή τους, μετονομάζοντας την πρώτη από αυτές σε SL 150, από τα αρχικά των επιθέτων των μετόχων (Σ.

Λ.). Επίσης ο Π. Λ. , ενεργώντας ως ιδιοκτήτης της ατομικής του επιχείρησης, αγόρασε τα δικαιώματα της σειράς προφίλ αλουμινίου ΕΚ 4000-4011 από τον δημιουργό της Ε. Κ., αντί τιμήματος 4.000.000 δρχ, με το από 24-8-1994 Ιδιωτικό συμφωνητικό. Τα δικαιώματα αυτά, αφού ενεργούσε για λογαριασμό της ατομικής του επιχείρησης, που στη συνέχεια μετετράπη στην ανώνυμη εταιρεία ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ ΑΕΒΕ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕΤΑΛΛΩΝ, περιήλθαν με το σύνολο των περιουσιακών της στοιχείων και δικαιωμάτων στην τελευταία (ενάγουσα-εναγομένη).

Η εταιρεία αρχικά ξεκίνησε την παραγωγή της με βάση τις παραπάνω σειρές. Περί τα τέλη του έτους 1994 και αρχές του έτους 1995 προσλήφθηκε ο Ν. Κ., ηλεκτρολόγος μηχανικός, ειδικευμένος στην παραγωγή προφίλ αλουμινίου , όπως και ο Γ. Κ., που ήταν σχεδιαστής προφίλ αλουμινίου. Οι παραπάνω εργάσθηκαν συλλογικά με τον Π.

Λ., ο οποίος είχε εμπειρία, αφού ασχολείτο από το έτος 1975 με τις αλουμινοκατασκευές, και πρότεινε σχέδια με βάση προϊόντα ανταγωνιστικών εταιρειών. Μετά την εγκατάσταση της εταιρείας στο εργοστάσιο και με τη συμβολή νέων εξειδικευμένων προσώπων, που προσλήφθηκαν, δημιουργήθηκαν οι επίδικες νέες σειρές προφίλ αλουμινίου:

η EURO 2000, EURO 4500 και EURO 6000, οι οποίες, μετά από διορθώσεις και βελτιώσεις, ολοκληρώθηκαν και κυκλοφόρησαν στην αγορά περί τα μέσα του έτους 1997, οπότε δημιουργήθηκε για πρώτη φορά κατάλογος με τα προϊόντα της εταιρείας. Επίσης δημιουργήθηκε και η σειρά PICCOLO και THERMOBRAKE Τ-2000. Ο ισχυρισμός του ενάγοντος Π. Λ. ότι είναι αποκλειστικά ο δημιουργός των σειρών αυτών κρίνεται αβάσιμος.

Ειδικότερα αυτός είχε προτείνει κάποια σχέδια, που ήταν όμως αντιγραφές από ήδη υπάρχουσες σειρές ανταγωνιστριών εταιρειών, αιτία για την οποία δημιουργήθηκε αντιδικία με αυτές... Ωστόσο ... αποδεικνύεται, χωρίς αμφιβολία, η συμβολή του Π. Λ. στη δημιουργία των προφίλ αλουμινίου, ο οποίος ασχολείτο από το έτος 1975, όπως προαναφέρθηκε, με αλουμινοκατασκευές και συνέχισε να ασχολείται προσωπικά με το αντικείμενο αυτό, όντας παράλληλα εκπρόσωπος της εταιρείας...

Έτσι, αφού προηγήθηκαν δοκιμές των σχεδίων με προπλάσματα και μήτρες, έγιναν προτάσεις, αλλαγές και βελτιώσεις με τη συμβολή όλων των προαναφερθέντων στελεχών, αλλά κυρίως του Π. Λ. και του εργαζόμενου Γ. Μ. και προέκυψαν νέες μορφικές διαπλάσεις, που προωθήθηκαν στην αγορά, για την προβολή των οποίων εκδόθηκαν οι σχετικοί κατάλογοι τα έτη 1998 και 2000, απορριπτόμενου ως ουσιαστικά αβασίμου του ισχυρισμού της εταιρείας ότι αποκλειστική δημιουργός των προφίλ αλουμινίου είναι η ίδια .

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο Π. Λ. υπέβαλε αιτήσεις στον ΟΒΙ, συνοδευόμενες από σχέδια και του χορηγήθηκαν τα υπ' αρθμ 6000123/1.2.1999, 6000124/1.2.1999, 6000253/1.3.99 , 6000254/1.3.1999, 6000804/19.3.2001 και 6000805/19-3-2001 πιστοποιητικά καταχώρησης σχεδίων, που αφορούσαν τις σειρές προφίλ που παρήγαγε και διέθετε προς πώληση η εταιρεία ... Οι σειρές αυτές ήταν έτσι σχεδιασμένες ώστε να επιτυγχάνεται ταχύτερη συναρμολόγηση των πορτοπαραθύρων και των σκελετών των πετασμάτων, με όσο το δυνατόν λιγότερο προφίλ, να αυξάνεται η θερμομονωτική και αερομονωτική στεγάνωση αυτών με την προσθήκη επιπλέον υποδοχών για λάστιχα και να καθίσταται ωραιότερη η εξωτερική εμφάνιση και αισθητική τους.

Στα πιστοποιητικά αυτά φέρεται ο Π. Λ. δικαιούχος και δημιουργός αυτών. Ο τελευταίος δεν είχε θέσει ποτέ θέμα αποκλειστικής πατρότητας των σχεδίων αυτών για τη δημιουργία των οποίων άλλωστε (σχεδιασμός, δοκιμές , δημιουργίες μητρών) είχαν διατεθεί μεγάλα κεφάλαια κυρίως από τον Α. Σ. ... ούτε κατέστησε γνωστό στα μέλη του ΔΣ και τα βασικά στελέχη της εταιρείας την ενέργειά του αυτή, ενώ στον Ν.

Κ. και τον Ε.. Κ. γνωστοποίησε ότι η καταχώρηση στο όνομά του ως δημιουργού ήταν τυπική, θέμα που δεν απασχόλησε τους παραπάνω, αφού ο Π. Λ. ήταν από την αρχή της σύστασης της εταιρείας διευθύνων σύμβουλος αυτής και ήταν γνωστό ότι κατά την υποβολή της αίτησης στον ΟΒΙ, σε περίπτωση που δικαιούχος φερόταν εταιρεία, ήταν υποχρεωτικό να δηλωθεί και το όνομα ενός φυσικού προσώπου ως δημιουργού.

Άλλωστε ποτέ ο ίδιος δεν είχε θέσει θέμα δικαιωμάτων του επί των προφίλ αλουμινίου που είχαν δημιουργηθεί με τη συμβολή όλων των εξειδικευμένων στελεχών της επιχείρησης. Τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από το γεγονός ότι στον Π. Λ. είχαν χορηγηθεί στο παρελθόν από τον ΟΒΙ τα εξής διπλώματα ευρεσιτεχνίας α) το 2000296/89, που αφορούσε "προφίλ αντικουνουπικού διαφράγματος παραθύρου", το 2000297/89, που αφορούσε "σύστημα συνδέσεως πpοφίλ μεταθετώv χωρισμάτων εσωτερικών χώρων βιτρινών" και το 1001765/95, που αφορούσε "χωνευτή κλειδαριά συρόμενου παραθύρου".

Όσον αφορά το υπ' αριθμ. .../1995 δίπλωμα, που αφορά " σειρά προφίλ κτιρίων", δεν αποδείχθηκε από την έκθεση της ιδιωτικής πραγματογνωμοσύνης, που προσκομίζει ο ίδιος, ότι τα περιεχόμενα σε αυτή σχέδια, σχετίζονται με τα επίδικα. Περαιτέρω από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι παραχώρησε το δικαίωμα στην εταιρεία και μάλιστα προφορικά να εκμεταλλεύεται τα σχέδια αυτά με την παραγωγή και πώληση των προφίλ αλουμινίου, τα οποία, όπως υποστηρίζει, ήταν δική του δημιουργία.

Ούτε αποδείχθηκε με ποιά στελέχη ή μέλη του ΔΣ ήλθε σε συνεννόηση για την παραχώρηση αυτή. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος πρότεινε στις 30-11-2000, με την ιδιότητα του διευθύνοντος συμβούλου, να γίνουν οι ενδεδειγμένες ενέργειες, προκειμένου να κατοχυρωθούν εθνικώς και διεθνώς στο όνομα της εταιρείας τα παραγόμενα από την ίδια επίδικα προφίλ αλουμινίου (βλ πρακτικό ΔΣ της εταιρείας).

Μετά την πρόταση αυτή η εταιρεία υπέβαλε τις σχετικές αιτήσεις στον ΟΒΙ και εκδόθηκαν τα υπ' αρθμ. 600534/7-3-2003, 6001525/7-3-2003, 6001497/5-3-2003, 6001615/8-7-2003, 6001616/8-7-2003 και 6001617/8-7-2003 πιστοποιητικά καταχώρησης, με δικαιούχο την ίδια και δημιουργό τον Γ. Μ., που περιλαμβάνουν τα σχέδια, βάσει των οποίων η ενάγουσα-εναγομένη παράγει τα προϊόντα προφίλ αλουμινίου, των οποίων ισχυρίζεται ο ενάγων ότι είναι δημιουργός.

Από τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι η πρώτη καταχώρηση για τα σχέδια, με βάση τα οποία κατασκεύαζε η εταιρεία τα νέα προφίλ αλουμινίου, έγινε από τον Π. Λ., ο οποίος, κατά το χρόνο που υπέβαλε τις αιτήσεις γνώριζε ότι δεν είχε το αντίστοιχο αποκλειστικό δικαίωμα.

Συνεπώς πρέπει να απορριφθεί η ένσταση παραγραφής που πρότεινε αυτός επί της αγωγής της ενάγουσας εταιρείας, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι από το χρόνο καταχώρησης, που έγινε το έτος 1998-2000, έως την άσκηση της αγωγής (8-7-2004) παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δύο ετών (αρθρ. 18 παρ.2 περ. α του πδ 259/1997), γενομένης δεκτής της αντένστασης που πρότεινε η ενάγουσα καθ' υποφορά με το δικόγραφο της αγωγής της , περί γνώσης του εναγομένου ότι δεν είχε δικαίωμα, κατά το χρόνο της καταχώρησης (αρθρ. 18 παρ. 2 περ.

β του πδ 259/1997 σε συνδ. με αρθρ. 6 παρ. 10 εδ β του ν. 1733/1987). Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι, μετά από διαδοχικές αυξήσεις του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας, στις οποίες ο Π. Λ.ς δεν συμμετείχε, μειώθηκε το ποσοστό της μετοχικής συμμετοχής του σε 32,5%, οπότε αυτός, στις 11-2-2003, παραιτήθηκε από τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου.

Την ίδια ημερομηνία δήλωσε ότι επιφυλάσσεται του δικαιώματός του να απαγορεύσει στην εταιρεία, οποτεδήποτε αποφασίσει, την κατασκευή, διαμόρφωση και πώληση των προφίλ αλουμινίου, που αναφέρονται και περιγράφονται στα διπλώματα ευρεσιτεχνίας, τα οποία έχουν εφευρεθεί και καταχωρηθεί από τον ίδιο νόμιμα και τα οποία χρησιμοποιεί η εταιρεία, αναφέροντας παράλληλα τους αριθμούς των αιτήσεων, με βάση τις οποίες του χορηγήθηκαν τα σχετικά πιστοποιητικά καταχώρησης προφίλ αλουμινίου.

Και είναι αλήθεια ότι τότε δεν προβλήθηκε κάποια αντίρρηση επί της δηλώσεως αυτής εκ μέρους του νέου νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας … (εναγομένου), πλην όμως, δεδομένου ότι αυτός αναφέρθηκε σε διπλώματα ευρεσιτεχνίας, αυτό δικαιολογείται εκ του γεγονότος ότι η εταιρεία δεν χρησιμοποιούσε κάποια εφεύρεση του Π.

Λ.. Ακολούθως ο Π.Λ. με την από 26-11-2003 εξώδικη δήλωση του που επιδόθηκε στην εταιρεία στις 27-11-2003 της απαγόρευσε την παραγωγή και διάθεση των προϊόντων που κατασκεύαζε με βάση τα περιεχόμενα στα πιστοποιητικά σχέδια, ισχυριζόμενος ότι πνευματικός δημιουργός είναι ο ίδιος. Η εταιρεία με την από 19-12-2003 επιστολή της αντέτεινε ότι τα προφίλ της ανήκουν, διαμαρτυρόμενη για την συμπεριφορά του και για όσα διέδιδε το τελευταίο διάστημα.

Όμως από την εν γένει αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκε ότι ο Π. Λ. και η εταιρεία δημιούργησαν τα καταχωρημένα σχέδια με κοινή δημιουργική προσπάθεια, ο πρώτος με τη σημαντική συμβολή του και την εμπειρία του, αφού επί σειρά ετών ασχολείτο με το αντικείμενο αυτό και η δεύτερη με την προσφορά του μηχανολογικού εξοπλισμού και κυρίως με τη συμβολή των εξειδικευμένων υπαλλήλων της και προεχόντως του Γ.

Μ., ο οποίος φέρεται ως ο δημιουργός των προφίλ αλουμινίου στα πιστοποιητικά καταχώρησης που χορηγήθηκαν στην εταιρεία με δικαιούχο την ίδια από τον ΟΒΙ.

Συνεπώς είναι και οι δύο διάδικοι (ο Π. Λ. και η εταιρεία ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ) , συνδικαιούχοι εξ αδιαιρέτου κατά ίσα μέρη των παραπάνω πιστοποιητικών, τυχόν δε διαφορές τους που απορρέουν από την κοινωνία του δικαιώματος αυτού δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας δίκης".

ΙV) Από τις ως άνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι αυτή έχει νόμιμη βάση και δη την απαιτούμενη αιτιολογία, διότι καταλήγει στο αποδεικτικό της πόρισμα χωρίς λογικά κενά και αντιφάσεις αλλά με πληρότητα και σαφήνεια, χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε άλλη περαιτέρω παραδοχή για το πραγματικό του εφαρμοστέου εδώ ως άνω κανόνα ουσιαστικού δικαίου, τον οποίο η προσβαλλόμενη απόφαση δεν παραβίασε εκ πλαγίου με ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες.

Ειδικότερα, με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις καταλήγει το Εφετείο στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι ο αναιρεσίβλητος είναι συνδημιουργός των επίμαχων προφίλ αλουμινίου κατά ποσοστό 50% με την αναιρεσείουσα , δεχόμενο ότι αυτός συνέβαλε στη δημιουργία των επίδικων προφίλ αλουμινίου με την πολυετή εμπειρία του, ως ασχολούμενος με τις αλουμινοκατασκευές από το έτος 1975, αλλά και με προτάσεις σχεδίων με βάση προϊόντα ανταγωνιστικών εταιρειών, κατόπιν συνεργασίας με άλλα πρόσωπα με εξειδικευμένες στο σχετικό τομέα γνώσεις , τα οποία εργάζονταν για λογαριασμό της αναιρεσείουσας.

Για την πληρότητα δε της αιτιολογίας δεν ήταν απαραίτητη περαιτέρω εξειδίκευση της συμβολής του αναιρεσιβλήτου στην επίτευξη του ενιαίου έργου , εφόσον , όπως δέχθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση , επρόκειτο για έργο συνεργασίας , στο οποίο η συμβολή εκάστου συνδημιουργού ενσωματώνεται στο έργο ως αδιάσπαστη ενότητα και αρκεί για την πληρότητα της αιτιολογίας ότι το ενιαίο έργο (προφίλ αλουμινίου) ήταν αποτέλεσμα της κοινής προσπάθειας όλων των συνδημιουργών, των οποίων η προσωπική συνεισφορά κατευθύνεται στη δημιουργία του συνόλου .

Επίσης, ουδεμία αντίφαση στην αιτιολογία υπάρχει με το να δεχθεί το Δικαστήριο στην αρχή ότι "ο σχηματισμός σχεδίων που έγιναν από τον Π. Λ. στο παρελθόν για λογαριασμό της ατομικής του επιχείρησης έγιναν με βάση κυρίως σχέδια άλλων εταιρειών και δεν παρουσίαζαν κάποια πρωτοτυπία" και στη συνέχεια ότι "Μετά την εγκατάσταση στο εργοστάσιο της εταιρείας και με τη συνεργασία των νέων και εξειδικευμένων στελεχών και ειδικότερα του Ν.

Κ., ηλεκτρολόγου- μηχανικού του ΕΜΠ, των Γ. Κ., Ν. Γ. Γ. Μ. και Ε. Κ. (σχεδιαστών), της Ξ. Γ. χημικού μηχανικού, του Χ. Μ. και του Γ. Μ. (διορθωτών μητρών) κατέστη δυνατόν να δημιουργηθούν οι νέες σειρές που προαναφέρθηκαν, με τη χρησιμοποίηση του τεχνολογικού εξοπλισμού και της υποδομής της εταιρείας, αλλά και της τεχνογνωσίας των παραπάνω προσώπων".

Τούτο, διότι το Δικαστήριο , δεχόμενο τα ως άνω, απλώς προσδιορίζει τη συμβολή της αναιρεσείουσας στη δημιουργία των επίδικων προφίλ αλουμινίου , δεδομένου ότι με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έγινε δεκτό ότι η αναιρεσείουσα είναι συνδημιουργός των επίδικων προφίλ αλουμινίου και ότι αυτά είναι προϊόν συνεργασίας.

Εξ άλλου , το ό,τι στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση γίνεται δεκτό ότι στο παρελθόν ο αναιρεσίβλητος είχε προβεί σε σχηματισμό σχεδίων, που έγιναν με βάση σχέδια άλλων εταιρειών, τα οποία δεν παρουσίαζαν κάποια πρωτοτυπία, δεν αναιρεί, ούτε μειώνει τη συμβολή του στη δημιουργία των νέων σχεδίων , αναφέρεται δε διηγηματικά και για να τονιστεί ότι επρόκειτο για παλαιά σχέδια του αναιρεσιβλήτου χωρίς δημιουργικό ύφος και κατά την έρευνα του ισχυρισμού του ότι αυτός είναι ο αποκλειστικός δημιουργός των επίδικων προφίλ αλουμινίου.

Συνεπώς , είναι αβάσιμος ο μοναδικός λόγος (εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ.) της αίτησης της αναιρεσείουσας εταιρείας με τον οποίο αυτή αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης , παραπονούμενη ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς τη συμβολή του αναιρεσιβλήτου ως συνδημιουργού στα επίδικα προφίλ αλουμινίου κατά ποσοστό 50% ενώ αποκλειστική δημιουργός είναι αυτή .

V)Εξ άλλου και όσον αφορά την αίτηση και τους πρόσθετους λόγους αναίρεσης του Π. Λ. , απορριπτέοι είναι επίσης ο δεύτερος (κατά το πρώτο σκέλος του) λόγος αναίρεσης καθώς και ο πρώτος πρόσθετος λόγος αναίρεσης (εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ.) του αναιρεσείοντος Π. Λ.. Πιο συγκεκριμένα: α) Με τον πρώτο πρόσθετο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων παραπονείται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει ανεπαρκείς άλλως αντιφατικές αιτιολογίες , διότι αναιτιολόγητα και χωρίς αποδείξεις δέχθηκε ότι αυτός μεταβίβασε στην αναιρεσίβλητη εταιρεία ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ τις σειρές προφίλ αλουμινίου ΕΚ 4000 - 4011, ενώ κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από τα αποδεικτικά στοιχεία ,αλλά ούτε και στα επικαλούμενα από αυτόν συμβολαιογραφικά και ιδιωτικά έγγραφα.

Ο λόγος όμως αυτός προτείνεται απαραδέκτως διότι αναφέρεται σε ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων , κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας , που είναι ανέλεγκτη , κατ` άρθρο 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ, εφόσον το αποδεικτικό πόρισμα είναι σαφές, όπως στην προκειμένη περίπτωση. β) Με τον δεύτερο λόγο της αίτησής του, ο αναιρεσείων παραπονείται ότι το Εφετείο, στηριζόμενο στις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων Ε.

Κ. ,Ν. Κ., Δ Δ. και Ν. Γ., κατέληξε, με πλημμελείς αιτιολογίες, στην εσφαλμένη κρίση ότι αυτός είναι συνδημιουργός των επίδικων σειρών , ενώ αν λάμβανε υπόψη του την 1327/2004 βεβαίωση του ΟΒΙ με τα συνημμένα σ' αυτή σχέδια προφίλ αλουμινίου και την έκθεση έρευνας του ΟΒΙ, θα κατέληγε, σε συνδυασμό και με τις ένορκες καταθέσεις και βεβαιώσεις των μαρτύρων, στο ορθό συμπέρασμα ότι αυτός είναι ο αποκλειστικός δημιουργός των επιδίκων σειρών.

Ο λόγος όμως αυτός είναι επίσης απαράδεκτος , διότι , ο αναιρεσείων , υπό τα εκτιθέμενα , παραπονείται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στη στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, το οποίο δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο. VΙ)Περαιτέρω, υπό τις ως άνω παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης απορριπτέοι είναι και οι , εκ του άρθρου 559 αριθμ. 20 του Κ.Πολ.Δ, πρώτος και δεύτερος (κατά το δεύτερο σκέλος του) λόγοι αναίρεσης, με τους οποίους ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση, την πλημμέλεια της παραμόρφωσης του περιεχομένου των παρακάτω εγγράφων.

Ειδικότερα : Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων παραπονείται για παραμόρφωση του περιεχομένου των με αριθ. .../5040/1996 και .../1994 συμβολαίων του συμβ/φου Αθηνών Κων. Βέννη και Γεωργίου Στεφανάκη αντίστοιχα και των από 6-12-1994 και 24-8-1994 ιδιωτικών συμφωνητικών, ισχυριζόμενος ότι , ενώ βάσει των εγγράφων αυτός είχε την υποχρέωση να μεταβιβάσει στη νέα εταιρεία το ενεργητικό της παλαιάς εταιρείας ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ και όχι άλλα περιουσιακά στοιχεία της ατομικής του επιχείρησης , η προσβαλλόμενη δέχθηκε το αντίθετο.

Ο λόγος αυτός, είναι αόριστος διότι: α) δεν παρατίθεται (κατά λέξη) στο αναιρετήριο το αληθινό περιεχόμενο των φερόμενων ως παραμορφωθέντων εγγράφων, ώστε από τη σύγκριση με εκείνο που δέχθηκε η απόφαση να υπάρχει δυνατότητα κρίσεως από τον Άρειο Πάγο αν υφίσταται διαγνωστικό σφάλμα , β) δεν αναφέρεται ποια ουσιώδη επιρροή άσκησε η επικαλούμενη λανθασμένη ανάγνωση των εγγράφων επί του διατακτικού της απόφασης , δηλαδή στο να δεχθεί το Εφετείο ότι ο αναιρεσείων είναι συνδικαιούχος και όχι αποκλειστικός δικαιούχος των επίμαχων προφίλ αλουμινίου και γ) δεν αναφέρεται ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκαν τα παραπάνω έγγραφα.

Με τον δεύτερο λόγο ο αναιρεσείων παραπονείται επίσης, ότι το Εφετείο δεχόμενο ότι οι βελτιώσεις που έγιναν σε παλαιά σχέδια προφίλ αλουμινίου δημιούργησαν νέα σχέδια προφίλ αλουμινίου και ότι στη δημιουργία των νέων σχεδίων συνετέλεσε το απασχολούμενο από την 1η αναιρεσίβλητη εταιρεία ΜΕΤΑΛΛΟΥΜΙΝ προσωπικό, παραμόρφωσε το περιεχόμενο της 1327/2004 βεβαίωσης του ΟΒΙ αλλά και των εκθέσεων πραγματογνωμοσύνης του διπλωματούχου μηχανικού ηλεκτρολόγου Β.

Α. και του πολιτικού μηχανικού Β. Κ. , στις οποίες αυτοί αναφέρουν ότι τα επίδικα σχέδια είναι πανομοιότυπα με τα σχέδια του αναιρεσείοντα, που υπέβαλε στον ΟΒΙ την 5-2-1995 για να του χορηγηθεί δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, και ότι εξ αυτών προήλθαν τα επίδικα με μερικότερες βελτιώσεις. Ο λόγος όμως αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος, διότι ιδρύεται αν το δικαστήριο υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση των εγγράφων με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προφανώς διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν, από το περιεχόμενο των εγγράφων, τα οποία σωστά ανέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό, όπως στην υπό κρίση περίπτωση , που ο αναιρεσείων παραπονείται για την εκτίμηση από το Δικαστήριο πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο.

Εξ άλλου, για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης, θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό πόρισμά του αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στα έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε και όταν τα έχει απλώς συνεκτιμήσει, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα , όπως ο αναιρεσείων παραπονείται ότι συνέβη στην υπό κρίση περίπτωση (Ολ.

ΑΠ 2/2008, ΑΠ 109/2008). V

ΙΙ)Απορριπτέος είναι ακόμη και ο δεύτερος πρόσθετος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο ο αναιρεσείων, παραπονείται ότι το Εφετείο : α) δεν εκτίμησε ορθά τα αποδεικτικά στοιχεία με το να δεχθεί ότι τα επίδικα σχέδια ήταν προϊόν συλλογικής δουλειάς αυτού και των προσληφθέντων από την αναιρεσίβλητη προσώπων , καθώς και ότι ο σχεδιαστής Ι.

Μ. συνεισέφερε στη δημιουργία των επίδικων σχεδίων, ενώ τα επίδικα προφίλ αλουμινίου τα είχε αυτός (αναιρεσείων) σχεδιάσει πριν από το 1994 και είχε εγκριθεί γι' αυτά από τον ΟΒΙ , μετά από αίτησή του, δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, το οποίο δεν παρέλαβε λόγω μη καταβολής του σχετικού παραβόλου, και β) δεν έλαβε υπόψη του το υπ' αρ. .../1995 δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με συνέπεια να μη τον αναγνωρίσει αποκλειστικό δημιουργό αυτών.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης κατά μεν το πρώτο μέρος, που ο αναιρεσείων παραπονείται (κατ' εκτίμηση του δικογράφου ) για παραβίαση του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος , διότι αναφέρεται σε αιτιάσεις σχετικές με την εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα σχετικές με την ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος.

Ως προς το θέμα όμως αυτό η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, εφόσον το αποδεικτικό πόρισμα είναι σαφές . Κατά δε το δεύτερο μέρος, που ο αναιρεσείων παραπονείται για παραβίαση του άρθρου 559 αρ. 10 Κ.Πολ.Δ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος , διότι από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης προκύπτει ότι για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του όλα τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τον αναιρεσείοντα αποδεικτικά στοιχεία και ότι τα συνεκτίμησε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις και επομένως δεν δέχθηκε ως αποδεδειγμένα πράγματα χωρίς απόδειξη.

Εξ άλλου, το Δικαστήριο δεν είναι αναγκαίο για το σχηματισμό της κρίσης του να προβαίνει σε αξιολόγηση ειδικά κάθε αποδεικτικού μέσου (ΑΠ 2031/2007).

V

ΙΙΙ)Εξ άλλου αορίστως και εντεύθεν απαραδέκτως προβάλλεται ο τρίτος λόγος του κυρίως δικογράφου, με τον οποίο ο αναιρεσείων, επικαλούμενος το άρθρο 559 αριθμός 1 του Κ.Πολ.Δ, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι το Εφετείο παραβίασε τις διατάξεις του πδ 259/1997 δεχόμενο εσφαλμένα ότι αυτός είναι συνδημιουργός των επίδικων σχεδίων κατά ποσοστό 50% και όχι αποκλειστικός δημιουργός τους. Τούτο δε , διότι ο αναιρεσείων δεν αναφέρει ποια ή ποιες συγκεκριμένες διατάξεις του ως άνω πδ/τος ερμηνεύτηκαν ή εφαρμόστηκαν εσφαλμένα και σε τι συνίσταται η παραβίαση του ουσιαστικού κανόνα δικαίου. V

ΙV)Επίσης, απορριπτέος είναι και ο, εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 και 20 Κ.Πολ.Δ, τέταρτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι το Εφετείο αφενός παραβίασε τη σχετική διάταξη του άρθρου 1γ του ΠΔ 259/1997 και τα διδάγματα κοινής πείρας με το να δεχθεί ότι δεν έχει υποπέσει σε παραγραφή το δικαίωμα της αναιρεσίβλητης να αναγνωριστεί δικαιούχος των επίδικων σχεδίων, με την αιτιολογία ότι αυτός ( αναιρεσείων) τελούσε σε γνώση ότι δεν ήταν εφευρέτης και δημιουργός της υπ' αυτού κατοχύρωσης και λήψης των επίδικων πιστοποιητικών χρησιμότητας των προφίλ αλουμινίου , αφετέρου δε παραμόρφωσε το περιεχόμενο της δήλωσής του προς την εκπρόσωπο της 1ης αναιρεσίβλητης περί παραίτησής του από την θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της 1ης αναιρεσίβλητης και περί επιφύλαξης των δικαιωμάτων του επί των εφευρέσεών του που χρησιμοποιούσε η 1η αναιρεσίβλητη, δεχόμενο ότι η επιφύλαξη αναφερόταν σε διπλώματα ευρεσιτεχνίας των οποίων η 1η αναιρεσίβλητη δεν έκανε χρήση.

Ο λόγος αυτός, ως προς μεν το πρώτο μέρος του, με το οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, είναι απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου (η αναφερόμενη 1 γ ΠΔ 259/1997 είναι εσφαλμένη) που παραβιάστηκε , όπως και πού έγκειται το ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, με βάση πάντοτε τα περιστατικά που έγιναν δεκτά, αλλά και διότι δεν αναφέρεται ποια τα διδάγματα της κοινής πείρας τα οποία παραβίασε το Εφετείο και ποιους κανόνες δικαίου αφορούν και συνακόλουθα σε τι συνίσταται το περί αυτού σφάλμα του Δικαστηρίου, αν δηλαδή αυτό συνέχεται με την ερμηνεία ουσιαστικών διατάξεων ή με την υπαγωγή σ` αυτές πραγματικών γεγονότων .

Ως προς δε το δεύτερο μέρος του, με το οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια εκ του αριθμού 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ , διότι: α) δεν παρατίθεται (κατά λέξη) στο αναιρετήριο το αληθινό περιεχόμενο του ως άνω εγγράφου (δήλωσης) ώστε από τη σύγκριση με εκείνο που δέχθηκε η απόφαση να υπάρχει δυνατότητα κρίσης από τον Άρειο Πάγο αν υφίσταται διαγνωστικό σφάλμα και β) δεν αναφέρεται ποια ουσιώδη επιρροή άσκησε η λανθασμένη ανάγνωση του εγγράφου επί του διατακτικού της απόφασης , δηλαδή στο να δεχθεί το Εφετείο ότι ο αναιρεσείων είναι συνδικαιούχος και όχι αποκλειστικός δικαιούχος των επίμαχων προφίλ αλουμινίου.

Χ)Κατά την παρ. 1 εδ. α του άρθρου 444 του Κ.Πολ.Δ ιδιωτικά έγγραφα θεωρούνται και τα βιβλία που έμποροι και επαγγελματίες τηρούν κατά τον εμπορικό νόμο ή άλλες διατάξεις . Ως εκ τούτου, τα πρακτικά του Δ.Σ. ανώνυμης εταιρείας ως βιβλίο , που τηρεί ο έμπορος από το νόμο (άρθρο 1 και 20 παρ. 6 ν. 2190/1920 ) αποτελούν ιδιωτικό έγγραφο.

Στην προκειμένη περίπτωση , ο αναιρεσείων με τον πέμπτο λόγο αναίρεσης, επικαλούμενος το άρθρο 559 αριθ. 10 και 11 Κ.Πολ.Δ, αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια ότι έλαβε υπόψη του, χωρίς να τάξει αποδείξεις, θεωρώντας ως αληθή και ενέχουσα πλήρη απόδειξη, την περιεχόμενη στα από 30-11-2000 πρακτικά του ΔΣ της 1ης αναιρεσίβλητης δήλωσή του , σύμφωνα με την οποία φέρεται να πρότεινε με την ιδιότητα του διευθύνοντος συμβούλου της 1ης αναιρεσίβλητης εταιρείας να γίνουν οι ενδεδειγμένες ενέργειες ώστε να κατοχυρωθούν στο όνομα αυτής (1ης αναιρεσίβλητης) τα επίδικα προφίλ, μολονότι αυτός αμφισβήτησε το περιεχόμενο του παραπάνω εγγράφου (πρακτικό Δ.Σ.), δηλώσας ότι αυτό είναι νοθευμένο, και ότι το έγγραφο αυτό άσκησε ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος . Ειδικότερα, μετά την ισχύ των Ν. 2207/1994, 2479/1997 και 2915/2001 και την κατάργηση της υποχρέωσης του δικαστηρίου να εκδώσει προδικαστική απόφαση και εφόσον εφαρμόσθηκε η διαδικασία του άρθρου 270 Κ.Πολ.Δ., η οριστική απόφαση κατά την §7 του ως άνω άρθρου , εκδίδεται με βάση τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι έχουν προσκομίσει και τις αποδείξεις που έχουν διεξαχθεί.

Από δε την επισκόπηση της πρωτόδικης αλλά και της εφετειακής απόφασης προκύπτει ότι η συζήτηση ήταν προφορική και οι αποδείξεις διεξήχθησαν στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 270 παρ. 1 και 3 Κ.Πολ.Δ Δικονομίας, το δε Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα , αφού έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους προς απόδειξη ή ανταπόδειξη αποδεικτικά στοιχεία, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά του Δ.Σ.

της 1ης αναιρεσίβλητης εταιρείας "ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΝ ΑΕΒΕ" . Κατόπιν τούτων πρέπει να απορριφθούν και οι δυο υπό κρίση αιτήσεις και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης και να συμψηφισθεί μεταξύ των διαδίκων η δικαστική αυτών δαπάνη λόγω της ισομερούς νίκης και ήττας κάθε πλευράς (άρθρα 178 παρ. 1 και 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-4-2012 αίτηση και τους πρόσθετους λόγους του Π. Λ. και την από 8-3-2012 αίτηση της εταιρείας "ΜΕΤΑΛΟΥΜΙΛ ΑΕΒΕ" για αναίρεση της 2542/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών Συμψηφίζει μεταξύ των διαδίκων τη δικαστική αυτών δαπάνη.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 26 Νοεμβρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 11 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ