Legislator Case Law & Legislation
317/2008 AI generated

317/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 317/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Legislator headnote

AI generated

317/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, ως ηττηθείσα, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 317 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 317/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: X1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευάγγελο Γαλετζά.

Του αναιρεσιβλήτου: Αστικού Οικοδομικού Συνεταιρισμού Δημοσίων Υπαλλήλων Τοπογραφικής Υπηρεσίας και Διεύθυνσης Γεωργίας ..... "......" που εδρεύει στη ....... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους Στυλιανό Φανουράκη και Αθανάσιο Παπαθανασίου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-2-2000 αίτηση της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2610/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 714/2004 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά αναιρεσείουσα με την από 4-11-2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 30-10-2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου αυτού, ήδη Αντιπροέδρου Ιωάννη Παπανικολάου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση (με την οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη η αγωγή της αναιρεσείουσας, περί ακυρώσεως αποφάσεως της γενικής συνελεύσεως του αναιρεσιβλήτου συνεταιρισμού, δυνάμει της οποίας διατάχθηκε η διαγραφή της από μέλος του, λόγω καθυστέρησης εκπλήρωσης των οικονομικών της υποχρεώσεων προς αυτόν), η από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο άφησε αδίκαστο το αγωγικό αίτημα με το οποίο η αναιρεσείουσα ζητούσε την ακύρωση της ..... κοινής απόφασης του Διοικητικού και Εποπτικού Συμβουλίου του αναιρεσιβλήτου. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι όπως προκύπτει από την επιτρεπτή κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση από τον Άρειο Πάγο της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Εφετείο δίκασε και απέρριψε στην ουσία το αίτημα αυτό, με την έννοια ότι έλαβε υπόψη και απέρριψε όλους τους αγωγικούς λόγους με τους οποίους επλήττετο η κοινή αυτή απόφαση, όπως αυτοί επαναφέρθηκαν προς έρευνα ενώπιόν του με λόγους έφεσης.

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.20 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει, ότι ο λόγος αναιρέσεως, για παραμόρφωση αποδεικτικού εγγράφου, περιορίζεται στο διαγνωστικό λάθος, δηλαδή στην απόδοση από το δικαστήριο της ουσίας στο έγγραφο, περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό, δεν περιλαμβάνει δε και την περίπτωση, κατά την οποία το ως άνω δικαστήριο από την αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο εκείνου το οποίο θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, γιατί τότε πρόκειται για αιτίαση που ανάγεται σε εσφαλμένη εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, που κατά το άρθρο 561 παρ.1 του Κ.Πολ.Δ, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο από την ανωτέρω διάταξη δεύτερος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος, διότι όπως εκτίθεται στον ίδιο αυτό λόγο αλλά και προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο ορθώς ανέγνωσε κατά περιεχόμενο το υπ' αριθμ. ...... έγγραφο του Διοικητικού και Εποπτικού συμβουλίου του αναιρεσιβλήτου, ήτοι ότι με αυτό, που στάλθηκε στην αναιρεσείουσα με συστημένη επιστολή, ανακοινώθηκε σ' αυτήν η πρόταση των άνω συμβουλίων προς τη Γενική Συνέλευση των μελών του αναιρεσιβλήτου για διαγραφή αυτής (αναιρεσείουσας) λόγω μη εκπλήρωσης των οικονομικών υποχρεώσεών της προς τον αναιρεσίβλητο και προσκλήθηκε αυτή να εμφανισθεί ενώπιον της Γενικής Συνελεύσεως που συνεκλήθη για το σκοπό αυτό στις 14-3-1999, για να αναπτύξει τις απόψεις της.

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμ. 4, 577 παρ. 3 και 578 ΚΠολΔ συνάγεται ότι αν η αγωγή κρίθηκε κατ'ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο, όχι μόνον η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα αλλά πρέπει επιπλέον να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για τη βασιμότητα ή μη της αγωγής.

Διότι μόνον ενόψει των ουσιαστικών αυτών παραδοχών μπορεί να ελεγχθεί αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό από το οποίο εξαρτάται τελικά η ευδοκίμηση της αναιρέσεως (άρθρο 578 ΚΠολΔ). Ενόψει αυτών, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται η από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση, ότι παραβιάσθηκαν, κατά την αναιρεσείουσα, ευθέως οι διατάξεις των παραγράφων 7 και 8 του άρθρου 11 του ΠΔ 93/1987, είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το Εφετείο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για την απόρριψη της αγωγής.

Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, ως ηττηθείσα, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4 Νοεμβρίου 2004 αίτηση της x1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 714/2004 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και,

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ