316/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 316 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 316/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, ως ειδικού διαδόχου κατ΄ άρθρο 33 του ν. 2932/2001 του Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ", το οποίο καταργήθηκε και τέθηκε υπό εκκαθάριση με το άρθρο 13 του ν. 2628/1998. Εκπροσωπήθηκε από τον Φοίβο Ιατρέλλη, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) .... και 2) .... , οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-12-1998 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 51/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 5572/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 30-12-2003 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου, διάβασε την από 30-11-2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά παραδοχή ως βασίμου του μοναδικού λόγου αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ'αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και νόμιμα προσκομιζόμενες υπ'αριθ. ... και .... εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών .... , ακριβές φωτοαντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο νόμιμα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε σε κάθε έναν από τους αναιρεσιβλήτους, με την επιμέλεια του αναιρεσείοντος, το οποίο επισπεύδει τη συζήτηση. Οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στην πιο πάνω δικάσιμο. Επομένως πρέπει, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία αυτών.-

Επειδή, κατά μεν το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση "αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο", κατά δε το άρθρο 262 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα "η ένσταση πρέπει να περιλαμβάνει ορισμένη αίτηση και σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν". Εξάλλου, για να είναι ορισμένη η από το άρθρο 416 του ΑΚ ένσταση, που ορίζει ότι "η ενοχή αποσβήνεται με καταβολή", πρέπει να αναφέρονται σ'αυτήν κατά τρόπο σαφή τα γεγονότα που τη θεμελιώνουν.

Στην προκείμενη περίπτωση, το εκκαλούν Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ" (ΕΛ.ΚΕ.ΠΑ), στη θέση του οποίου, μετά την κατάργησή του και τη θέση του υπό εκκαθάριση με το άρθρο 13 του ν. 2628/1998, υπεισήλθε ως ειδικός διάδοχος, κατ'άρθρ. 33 του ν. 2937/2001, το ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, προέβαλε για πρώτη φορά με τον τρίτο λόγο της εφέσεώς του, όπως από την έφεση αυτήν προκύπτει, την ένσταση εξοφλήσεως των ένδικων αξιώσεων των αναιρεσιβλήτων.

Ειδικότερα, για τη στήριξη της ενστάσεως αυτής εξοφλήσεως επικαλέστηκε τα συνολικά χρηματικά ποσά που καταβλήθηκαν κατ'έτος στους αναιρεσιβλήτους, για δε το παραδεκτό της ενστάσεως (σύμφωνα με το άρθρο 527 αριθ. 3 σε συνδυασμό με το άρθρο 269 παρ. 2 στοιχ. γ΄ ΚΠολΔ, όπως η τελευταία διάταξη ίσχυε πριν από την αντικατάσταση του τελευταίου άρθρου με το άρθρο 11 του ν. 2915/2001) επικαλέστηκε ως προσκομιζόμενες με τις προτάσεις που υπέβαλε στο Εφετείο κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως από τις προτάσεις αυτές προκύπτει, και συγχρόνως προσκόμισε (εφόσον δεν γίνεται μνεία περί του αντιθέτου στην εν λόγω απόφαση) σχετικές βεβαιώσεις αμοιβών και αντίστοιχες αναλυτικές καρτέλες αμοιβών, από τις οποίες, κατά τον ισχυρισμό του, αποδεικνύονταν (δηλαδή εγγράφως) όλες οι επικαλούμενες μερικότερες καταβολές.

Τα επικληθέντα περιστατικά αρκούν για το ορισμένο της ως άνω ενστάσεως εξοφλήσεως που προβλήθηκε. Επομένως, το Εφετείο, με το να δεχτεί με την προσβαλλόμενη απόφασή του ότι η ένσταση αυτή ήταν αόριστη, με την αιτιολογία ότι δεν προσδιοριζόταν από το εκκαλούν "κατά τρόπο σαφή και ορισμένο το κατά περίπτωση είδος και η αντίστοιχη αμοιβή, την οποία φέρεται ότι κατέβαλε στους ενάγοντες (αναιρεσιβλήτους), αλλά ούτε και η αιτία για την οποία καταβλήθηκαν αυτές", και ακολούθως να απορρίψει την ένσταση αυτήν ως αόριστη, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια (πρβλ.

ΑΠ 1402/2002), κατά το σχετικό μοναδικό λόγο αναιρέσεως, ο οποίος έτσι πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Σύμφωνα δε με το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί για περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο το οποίο την εξέδωσε, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από αυτούς που εξέδωσαν αυτή.

Οι αναιρεσίβλητοι, ως ηττώμενοι, πρέπει να καταδικαστούν στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, κατά τα άρθρα 183 και 176 ΚΠολΔ, μειωμένη όμως σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την υπ'αριθ. 134423/8-12-1992 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β΄ 11/20-1-1993), που εκδόθηκε κατ'εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 13 του ν. 1739/1987, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθ. 5572/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.-

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.- Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, την οποία ορίζει σε τριακόσια τριάντα (330) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Φεβρουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ