Supreme Court allows partial retrial for 14,000 euros, rejecting request to restore pre-enforcement status.

Απόφαση 315 / 2023 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 315/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Πελαγία Ακάσογλου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένης της Αντιπροέδρου Δήμητρας Κοκοτίνη), Παναγιώτη Αθανασόπουλο, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη και Δημητρία Στρούζα-Ξένου-Κοκολέτση, Aρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 25η Μαΐου 2021, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΩΝΑΣΕΙΟ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Καλλιθέα Αττικής και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Αλεξάνδρας Κωνσταντινίδου, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ε. Κ. του Ι., χήρας Β. Θ., κατοίκου ... που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Ευτύχιου-Δημητρίου Καλαμίδα, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-3-2013 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 3781/2014 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 3786/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητά το αναιρεσείον με την από 28-11-2019 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγητής ορίσθηκε η αρεοπαγίτης Πελαγία Ακάσογλου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Υπόκειται προς κρίση, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, η από 28.11.2019 (Γ.Α.Κ. 11395/1108/28.11.2019 - Εφετείο Αθηνών) αίτηση αναιρέσεως. Με αυτή προσβάλλεται η 3786/2018 οριστική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δημοσιεύθηκε, την 24.7.2018, αντιμωλία των διαδίκων, επί (i)- της από 29.4.2015 (Α.Κ. 2782/30.4.2015 - Πρωτοδικείο Αθηνών) εφέσεως και (ii).- του ασκηθέντος με το από 15.3.2018 ιδιαίτερο δικόγραφο προσθέτου λόγου εφέσεως (Γ.Α.Κ. 2715/ Ε.Α.Κ. 204 / 15.3.2018 - Εφετείο Αθηνών) του εκκαλούντος - ήδη αναιρεσείοντος νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου (ν.π.ι.δ.) υπό την επωνυμία "ΩΝΑΣΕΙΟ ΚΑΡΔΙΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ", με έδρα την Καλλιθέα Αττικής κατά της εφεσίβλητης - ήδη αναιρεσίβλητης Ε.

Κ. - Θ., κατοίκου ... Εκκαλούμενη ήταν η 3781/2014 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία δημοσιεύθηκε, την 15.12.2014, αντιμωλία των διαδίκων, επί της από 8.3.2013 (Γ.Α.Κ. 44042/1351/22.3.2013) αγωγής της ενάγουσας - ήδη αναιρεσίβλητης κατά του εναγομένου - ήδη αναιρεσείοντος. Αφορά δε, η αγωγή, απαιτήσεις της ενάγουσας έναντι του εναγομένου από σύμβαση ιδιωτικού δικαίου εξηρτημένης εργασίας.

Με την 3781/2014 πρωτόδικη απόφαση, η αγωγή έγινε μερικώς δεκτή στην ουσία. Με την 3786/2018 απόφαση, το εφετείο, αφού συνεκδίκασε, δέχθηκε τυπικά και στην ουσία την έφεση και τον πρόσθετο λόγο της στη συνέχεια, εξαφανίσθηκε η 3781/2014 πρωτόδικη απόφαση, κρατήθηκε η υπόθεση και τελικώς η αγωγή απορρίφθηκε εν όλω στην ουσία.

Στους πρώτο και δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, η υπόθεση εκδικάσθηκε κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών [άρθρα 663 - 676 ΚΠολΔ, όπως ίσχυσαν πριν από το άρθρο 1 - άρθρο τέταρτο ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α. 87/23.7.2015), ισχύον για την ειδική αυτή διαδικασία από 1.1.2016, κατά το άρθρο 1 - άρθρο ένατο ν. 4335/2015]. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε, ως άνω, την 28.11.2019, νομίμως και εμπροθέσμως, ήτοι εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από τη νόμιμη επίδοση, την 4.11.2019, με την επιμέλεια του αναιρεσείοντος, της 3786/2018 αποφάσεως στην αναιρεσίβλητη.

Μετά ταύτα, η αίτηση αναιρέσεως είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο του (μοναδικού) λόγου της [άρθρα 495, 552, 553, 556, 558, 564 παρ.1, 144, 145 παρ.2, 577 παράγραφοι 1 και 3, 591 παρ.7 ΚΠολΔ].

(Ι).- Το άρθρο 914 ΚΠολΔ -όπως ίσχυσε πριν από το άρθρο 1 - άρθρο όγδοο παρ. 2του ως άνω ν. 4335/2015 και εξακολουθεί να ισχύει, κατά το ενδιαφέρον την ένδικη υπόθεση μέρος - ορίζει: Αν το δικαστήριο δεχθεί την έφεση οριστικά και κατ' ουσίαν και απορρίψει, ολικά ή εν μέρει, την αγωγή, εφ' όσον αποδειχθεί ότι η απόφαση, που προσβάλλεται, εκτελέσθηκε, διατάσσει, αν το ζητήσει εκείνος κατά του οποίου έγινε η εκτέλεση, την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση, που βρίσκονταν, πριν εκτελεσθεί η απόφαση, που εξαφανίσθηκε ή μεταρρυθμίσθηκε. Η αίτηση υποβάλλεται με το δικόγραφο της εφέσεως ή των προσθέτων λόγων ή με τις προτάσεις ή με χωριστό δικόγραφο, που κοινοποιείται στον αντίδικο. Η εκτέλεση της αποφάσεως πρέπει να προ αποδεικνύεται.

Συνεπώς, εάν η πρωτόδικη απόφαση κηρύχθηκε προσωρινώς εκτελεστή, ολικώς ή μερικώς και εκτελέσθηκε, το εφετείο, όταν δέχεται την έφεση και απορρίπτει εν όλω ή εν μέρει την αγωγή, ως προς το εκκληθέν κεφάλαιό της, διατάσσει, μετά από αίτηση εκείνου κατά του οποίου έγινε η εκτέλεση, την επαναφορά των πραγμάτων στην πριν από την εκτέλεση κατάσταση.

Επαναφορά των πραγμάτων διατάσσεται, όχι μόνο όταν η απόφαση εκτελέσθηκε αναγκαστικά, αλλά και όταν εκείνος, που καταδικάσθηκε, συμμορφώθηκε εκουσίως προς το περιεχόμενο της αποφάσεως, προκειμένου να αποτρέψει την εναντίον του αναγκαστική εκτέλεση. Η αίτηση υποβάλλεται, όσο εκκρεμεί η κατ' έφεση δίκη, ακόμη και με τις έγγραφες προτάσεις του εκκαλούντος.

Εάν η επαναφορά των πραγμάτων συνίσταται στην απόδοση χρημάτων, αποδοτέα είναι, εκτός άλλων, το κεφάλαιο και οι τόκοι του κεφαλαίου μετά από αίτημα του δικαιούχου εκκαλούντος. Οι τόκοι αρχίζουν από τον χρόνο επιδόσεως στον υπόχρεο εφεσίβλητο της αποφάσεως του εφετείου, που διατάσσει την απόδοσή τους.

Πριν από την γνωστοποίηση της εξαφανίσεως της πρωτόδικης αποφάσεως, εκτελεσθείσης εκουσίως ή αναγκαστικώς, ο εφεσίβλητος κατέχει τα δοθέντα με βάση την απόφαση αυτή (πρωτόδικη), ως νόμιμο τίτλο. Υπερήμερος καθίσταται ο εφεσίβλητος από την γνώση της ανατροπής της αποφάσεως. Παραδεκτή είναι η αίτηση, εάν η εκτέλεση - εκούσια συμμόρφωση έγινε και προαποδεικνύεται με προσωρινώς εκτελεστήαπόφαση, που δεν επικυρώθηκε από το εφετείο (ΑΠ 51/2019).(

ΙΙ).- Κατά το άρθρο 559 αριθμός 9 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο της ουσίας (α).- επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή (β).- επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή (γ).- άφησε αίτηση αδίκαστη, ήτοι αν το δικαστήριο της ουσίας ενήργησε χωρίς αίτημα διαδίκου ή καθ' υπέρβαση αιτήματος διαδίκου ή άφησε αίτημα αδίκαστο.

Διαδικαστική αίτηση, που είναι υποχρεωτική για το δικαστήριο της ουσίας, δημιουργεί τον λόγο του άρθρου 559 αριθμός 9 περ. (γ) ΚΠολΔ. Υποχρεωτική είναι (και) η αίτηση του άρθρου 914 ΚΠολΔ. Για να είναι ορισμένος (παραδεκτός) ο λόγος από το άρθρο 559 αριθμός 9 περίπτωση (γ) ΚΠολΔ και, συνεπώς, εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος [άρθρα 118 αριθμός 4, 566 παρ.1 ΚΠολΔ], πρέπει στο δικόγραφο της αναιρέσεως να αναφέρεται ότι (i).- τόσο στο αιτιολογικό όσο και στο διατακτικό της αποφάσεως δεν γίνεται οποιαδήποτε μνεία, δηλ.

υπάρχει σιωπή του δικαστηρίου της ουσίας, αναφορικά με την αίτηση, που φέρεται πως αφέθηκε αδίκαστη και (ii).-το περιεχόμενο της αιτήσεως (κεφαλαίου), που υποβλήθηκε στο δικαστήριο της ουσίας ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί, αν η αίτηση ήταν, ως ορισμένη και νόμιμη, ουσιώδης (ΑΠ 651/2009, ΑΠ 2124/2007). Η παντελής σιωπή του δικαστηρίου τηςουσίας είτε στο αιτιολογικό είτε στο διατακτικό διαφέρει της "σιγή" απορρίψεως της αιτήσεως.

Συγκεκριμένα, "σιγή" απόρριψη της αιτήσεως υπάρχει, όταν από τη μη απάντηση στην αίτηση συνάγεται απόρριψή της. Απόρριψη της αιτήσεως, όμως, δεν συνάγεται -και, συνεπώς, ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθμός 9 περίπτωση (γ) ΚΠολΔ- όταν υπάρχει παντελής σιωπή του δικαστηρίου της ουσίας επί της αιτήσεως ούτε προκύπτει από την απόφαση οποιαδήποτε ένδειξη για το λόγο, που αυτή (απόφαση) αντιπαρήλθε με σιγή την αίτηση (ΑΠ 748/2021).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως περιέχει, με την επίκληση του άρθρου 559 αριθμός 9 περ. (γ) ΚΠολΔ, την αιτίαση ότι το δικαστήριο της ουσίας άφησε αίτηση αδίκαστη. Ειδικότερα, το αναιρεσείον επικαλείται ότι: Στην 3786/2018 απόφαση του εφετείου, στο αιτιολογικό και στο διατακτικό της, δεν γίνεται οποιαδήποτε μνεία για την αίτηση του άρθρου 914 ΚΠολΔ. Η υποβολή της αιτήσεως έγινε, όσο εκκρεμούσε η κατ' έφεση δίκη, με τις έγγραφες προτάσεις του, ενώπιον του εφετείου, επί της από 29.4.2015 εφέσεώς του και του από 15.3.2018 πρόσθετου λόγου εφέσεως. Η 3781/2014 πρωτόδικη απόφαση κηρύχθηκε προσωρινώς εκτελεστή για το ποσό των 14.000 ευρώ. Προς το περιεχόμενο της 3781/2014 πρωτόδικης αποφάσεως, συμμορφώθηκε εκουσίως, ήτοι, κατέβαλε στην αναιρεσίβλητη και "η οποία εισέπραξε", την 1.12.2015, το ποσό των 14.000 ευρώ. Με την αίτηση, ζήτησε, εάν το εφετείο δεχθεί την έφεση και απορρίψει εν όλω την από 8.3.2013 αγωγή, ως προς τα εκκληθέντα κεφάλαια, την επαναφορά των πραγμάτων στην πριν από την εκτέλεση - εκούσια συμμόρφωση κατάσταση, συγκεκριμένα, να υποχρεωθεί η αναιρεσείουσα να του καταβάλει το ποσό των 14.000 ευρώ,"εντόκως νομίμως από την επομένη της εισπράξεώς του". Η 3781/2014 πρωτόδικη απόφαση δεν επικυρώθηκε από το εφετείο και η αγωγή απορρίφθηκε εν όλω στην ουσία.

Από τα διαδικαστικά έγγραφα της προκειμένης δίκης και, συγκεκριμένα, από: (Α).- την με ημερομηνία 8.3.2013 ένδικη αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης κατά του ήδη αναιρεσείοντος ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, (Β).- την 3781/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών επί της από 8.3.2013 αγωγής, (Γ).- την με ημερομηνία 29.4.2015 έφεση και τον πρόσθετο λόγο εφέσεως, με το από 15.3.2018 ιδιαίτερο δικόγραφο, του ήδη αναιρεσείοντος κατά της ήδη αναιρεσίβλητης, ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, (Δ).- τις με ημερομηνία 26.3.2018 έγγραφες προτάσεις του ήδη αναιρεσείοντος επί της εφέσεως και του πρόσθετου λόγου εφέσεως, (Ε).- την 3786/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών και (ΣΤ).- την με ημερομηνία 1.12.2015 "απόδειξη είσπραξης", τα οποία ο Άρειος Πάγος επισκοπεί παραδεκτώς χάριν της εξετάσεως του (μοναδικού) λόγου αναιρέσεως [άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ], προκύπτουν τα ακόλουθα: (Α).- Η από 8.3.2013 ένδικη αγωγή αφορά απαιτήσεις από σύμβαση ιδιωτικού δικαίου εξηρτημένης εργασίας της εναγούσης (ήδη αναιρεσείουσας) - εργαζομένης (υπαλλήλου) με μηνιαίο μισθό έναντι του εναγομένου (ήδη αναιρεσίβλητου) - εργοδότη.

Συγκεκριμένα, ζητήθηκε να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της καταγγελίας, την 31.12.2012, της συμβάσεως ιδιωτικού δικαίου εξηρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, που καταρτίσθηκε εγγράφως, την 4.9.1995, μεταξύ των διαδίκων, να υποχρεωθεί το εναγόμενο να αποδέχεται τις υπηρεσίες της εναγούσης, όπως πριν από την 31.12.2012, να υποχρεωθεί το εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα, με το νόμιμο τόκο, όπως διακρίνεται, (1).- το ποσό των 35.156,52 ευρώ για μισθούς υπερημερίας χρονικού διαστήματος από 1.1.2013 μέχρι 31.12.2013 και (2).- το ποσό των 3000 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση ηθικής βλάβης, συνεπεία προσβολής της προσωπικότητος της εναγούσης καθώς και να κηρυχθεί προσωρινώς εκτελεστή η απόφαση που θα εκδοθεί, κατά το καταψηφιστικό αίτημά της.

(Β).- Με την 3781/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η από 8.3.2013 ένδικη αγωγή κρίθηκε παραδεκτή (ορισμένη) και νόμιμη στη συνέχεια, έγινε μερικώς δεκτή στην ουσία. Ειδικότερα, το δικαστήριο ορίζει: "Αναγνωρίζει την ακυρότητα της με ημερομηνία 31.12.2012 καταγγελίας της από 4.9.1995συμβάσεως εξηρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, που έχει καταρτισθεί μεταξύ της ενάγουσας και του εναγομένου ν.π.ι.δ. (Ω.Κ.Κ.). Υποχρεώνει το εναγόμενο να αποδέχεται τις υπηρεσίες της ενάγουσας.

Καταδικάζει το εναγόμενο σε χρηματική ποινή ποσού 10.000 ευρώ για την περίπτωση της μη εκπληρώσεως της πιο πάνω υποχρεώσεώς του. Υποχρεώνει το εναγόμενο να αποδέχεται τις υπηρεσίες της ενάγουσας.

Καταδικάζει το εναγόμενο σε χρηματική ποινή, ποσού 10.000 ευρώ, για την περίπτωση μη εκπληρώσεως της πιο πάνω υποχρεώσεώς του. Υποχρεώνει το εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα για μισθούς υπερημερίας χρονικού διαστήματος από 1.1.2013 μέχρι 22.11.2013 (ημερομηνία συζητήσεως της ένδικης αγωγής) το ποσό των 28.658,25 ευρώ, με το νόμιμο τόκο (α).- των διαφορών των καθυστερουμένων μηνιαίων αποδοχών της από την 1η ημέρα του επόμενου μήνα εκείνου, που αφορούν και (β).- του δώρου Πάσχα 2013 από 1.7. του έτους, πουαφορούν μέχρι την πληρωμή.

Κηρύσσει την παρούσα προσωρινά εκτελεστή ως την παραπάνω καταψηφιστική της διάταξη για το ποσό των 14.000 ευρώ".

(Γ).- Εκκληθέντα στην έφεση και τον πρόσθετο λόγο εφέσεως, ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, είναι τα κεφάλαια της 3781/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών καθ' όσον η αγωγή κρίθηκε νόμιμη και έγινεμερικώς δεκτή στην ουσία.

(Δ).- Στις από 26.3.2018 έγγραφες προτάσεις επί της εφέσεως και του προσθέτου λόγου εφέσεως του ήδη αναιρεσείοντος (εκκαλούντος - εναγομένου) κατά της ήδη αναιρεσίβλητης (εφεσίβλητης - εναγούσης), υπάρχει αίτηση του άρθρου 914 ΚΠολΔ. Ειδικότερα, αναγράφεται (σελίδες 26 - 27): "Αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση. Όπως αποδεικνύεται από την από 1.12.2015 Απόδειξη Είσπραξης της εφεσίβλητης, της έχει καταβληθεί το ποσό των 14.000 ευρώ, το οποίο είχε κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστό. Σε περίπτωση που γίνει δεκτή η υπό κρίση έφεσή μας και απορριφθεί στο σύνολό της η αγωγή της ενάγουσας ... προβάλλουμε με τις παρούσες προτάσεις παραδεκτά ... αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση και, συγκεκριμένα, αίτημα να επιστραφεί από την εφεσίβλητη και δη εντόκως από την επομένη της είσπραξής του το ποσό των 14.000 ευρώ ..." "

Για τους λόγους αυτούς, ζητούμε ... Να υποχρεωθεί η εφεσίβλητη να επιστρέψει το ποσό των 14.000 ευρώ εντόκως νομίμως από την επομένη της είσπραξής του ...".

(Ε).- Στην 3786/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών αναγράφονται τα ακόλουθα: Στο αιτιολογικό της ότι: "Το εναγόμενο και ήδη εκκαλούν ν.π.ι.δ. με την επωνυμία "ΩΝΑΣΕΙΟ ΚΑΡΔΙΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ" (Ω.Κ.Κ.) προσέλαβε, νομίμως εκπροσωπούμενο από τον Γενικό Διευθυντή, Καθηγητή Α. Ν. Κ. και κατόπιν της από 11.6.1992 απόφασης του Δ.Σ.

αυτού, δυνάμει της από 4.9.1995 εγγράφου σύμβασης εξηρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου την ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη, ως υπάλληλο νοσηλεύτρια και μάλιστα ως Αναπληρώτρια Προϊσταμένη του Αιμοδυναμικού Εργαστηρίου, επί πενθήμερο εβδομαδιαίως και επί 8ωρο ημερησίως στην επί της Λεωφόρου ... έδρα του εναγομένου, ενώ αυτή από το έτος 1977 διαθέτει το με αριθμό μητρώου ...

πτυχίο της Ανωτέρας Σχολής Αδελφών Νοσοκόμων και Επισκεπτριών κατά τα έτη 1973 - 1976 και εργάσθηκε από το έτος 1978 μέχρι της ανωτέρω προσλήψεώς της στο Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών, με καθήκοντα στο εναγόμενο την σύνταξη των προγραμμάτων υπηρεσίας προσωπικού του παραπάνω Εργαστηρίου, τον έλεγχο της υπάρξεως εξειδικευμένων υλικών και την εν γένει φροντίδα για την εύρυθμη λειτουργία αυτού (Εργαστηρίου) και στην παραπάνω θέση παρέμεινε μέχρι την 31.12.2012, οπότε καταγγέλθηκε η εργασιακή της σύμβαση από το εναγόμενο, κατόπιν της από 24.5.2012 απόφασης του Δ.Σ.

του, που επικυρώθηκε και στην επόμενη από 28.6.2012 συνεδρίασή του. Σημειώνεται ότι την 30.7.2012, επιδόθηκε στην ενάγουσα η με την ίδια ημερομηνία καταγγελία με προειδοποίηση της επίδικης σύμβασης εργασίας, υπογεγραμμένη από τον Γενικό Διευθυντή του εναγομένου, ενώ την τελευταία ημέρα εργασίας της, την 31.12.2012, καταβλήθηκε στην ενάγουσα η νόμιμη αποζημίωση απόλυσης, ύψους 15.000 ευρώ.

Η παραπάνω καταγγελία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο μέτρων καταγγελίας συμβάσεων εργασίας μέρους του προσωπικού του, που έλαβε το εναγόμενο για τη μείωση του λειτουργικού κόστους, με αντίστοιχη μείωση του αριθμού των εργαζομένων του, λόγω της φθίνουσας οικονομικής του πορείας, ... οι μηνιαίες δε αποδοχές της ενάγουσας κατάτη λύση της εργασιακής της σύμβασης ανέρχονταν στο ποσό των 2.511,18 ευρώ.

Περαιτέρω, ο εργοδότης - εναγόμενο παραδεκτά επικαλέσθηκε κατ' ένσταση, ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με προφορική δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του, καταχωρηθείσας στα πρακτικά συνεδρίασης αυτού, όσον και στις κατατεθείσες έγγραφες προτάσεις του, που επαναφέρει (ένσταση), με τον πρώτο λόγο της έφεσής του, την έλλειψη άδειας ασκήσεως του νοσηλευτικού επαγγέλματος από την ενάγουσα - εφεσίβλητη και, συνεπώς, την ακυρότητα της επιδίκου σύμβασης εργασίας της, τόσο κατά την πρόσληψή της, όσο και μεταγενέστερα, λόγω μη νομίμου πραγματοποιηθείσης επικύρωσής της και γι' αυτό, όπως ισχυρίζεται, δεν είναι υποχρεωμένο να αποδέχεται τις υπηρεσίες της ενάγουσας μετά την καταγγελία, την 31.12.2012, της επιδίκου εργασιακής σχέσης.

Ειδικότερα, όπως προαναφέρθηκε και συνομολογείται από τους διαδίκους, η ενάγουσα κατείχε, κατά το χρόνο της πρόσληψής της από το εναγόμενο, την 4.9.1995, μόνο το ως άνω με αριθμό μητρώου ... πτυχίο της Ανωτέρας Σχολών Αδελφών Νοσοκόμων και Επισκεπτριών, όχι όμως και την απαιτούμενη σχετική άδεια άσκησης επαγγέλματος νοσηλεύτριας, συνεπώς, η έλλειψή της καθιστά για το λόγο αυτό άκυρη την επίδικη σύμβαση εργασίας.

Η ενάγουσα μεταγενέστερα βεβαίως απέκτησε την με αριθμό πρωτοκόλλου 6162/15.3.2010 άδεια ασκήσεως επαγγέλματος νοσηλεύτριας για όλη την επικράτεια της Νομαρχίας Αθηνών, Τμήμα Υπηρεσιών Υγείας, η οποία, όμως, άδεια δεν επικύρωσε, όπως αβάσιμα υποστηρίζει η ενάγουσα, την άκυρη σύμβαση εργασίας της ώστε να την μετατρέψει σε έγκυρη σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου και να παράγει τα αποτελέσματά της σαν να ήταν από την αρχή έγκυρη, καθ' όσον αυτή, ως αποτελούσα νέα δικαιοπραξία, δεν συνήφθη εγκύρως και νομίμως, αφού δεν συνέτρεχαν όλοι οι όροι της εξ υπαρχής καταρτίσεώς της, κατά τα αναφερόμενα στον έχοντα ισχύ νόμου Κανονισμό Λειτουργίας του εναγομένου, σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες διατάξεις του ν. 2012/1992, ...

Συγκεκριμένα, δεν επαναλήφθηκε η νέα ρητή έγγραφη σύμπτωση των δηλώσεων βουλήσεως των διαδίκων μερών, ... μη αρκούσης της σιωπηρής σχετικής ... δήλωσης βούλησης των μερών ούτε της απλής υποβολής της άδειας άσκησης του νοσηλευτικού επαγγέλματος στο εναγόμενο ούτε η μετά την υποβολή της συνέχιση της αποδοχής των υπηρεσιών της ενάγουσας, όπως και προηγουμένως από τον εργοδότη, τελούντα πλέον εν γνώσει της απόκτησης μεταγενεστέρως της άδειας, αλλά απαιτείται η επανάληψη έγγραφης κατάρτισης της επίδικης σύμβασης εξηρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου από τα μέρη, κατόπιν απόφασης του Δ.Σ.

του εναγομένου, γεγονός, που δεν έλαβε χώρα στην προκειμένη υπόθεση. Επομένως, η ένδικη σύμβαση εργασίας της ενάγουσας για την προεκτιθέμενη αιτία ήταν και παρέμεινε άκυρη, λογιζόμενη ως μηδέποτε γενομένη, κατά παραδοχή της σχετικής ένστασης του εναγομένου, συνακολούθως, το εναγόμενο, που έπαψε να αποδέχεται τις υπηρεσίες της ενάγουσας μετά την στις 31.12.2012καταγγελία της σύμβασης εργασίας της, δεν κατέστη υπερήμερο, συνεπώς, η ενάγουσα δεν μπορεί να θεμελιώσει, με την επίκληση δήθεν ύπαρξης έγκυρης σύμβασης εργασίας και υπερημερίας του εργαζομένου, τις αξιώσεις της για μισθούς υπερημερίας του χρονικού διαστήματος από 31.12.2012 μέχρι 31.12.2013.

Κατόπιν αυτών, γενομένης δεκτής ως κατ' ουσία βάσιμης της σχετικής ένστασης του εναγομένου - εργοδότη περί ακυρότητας της επιδίκου σύμβασης εργασίας της ενάγουσας, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που έκανε δεκτή κατ' ουσία την αγωγή, έσφαλε περί την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου καθώς και την αξιολόγηση των αποδείξεων, κατά τον βάσιμο περί αυτού πρώτο λόγο της κρινόμενης έφεσης.

Κατόπιν αυτών, πρέπει να γίνουν δεκτοί ως κατ' ουσία βάσιμοι η έφεση αι ο πρόσθετος λόγος αυτής, να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη 3781/2014 απόφαση και να απορριφθεί στη συνέχεια η ένδικη αγωγή ως κατ' ουσία αβάσιμη". Στο διατακτικό της ότι: "Συνεκδικάζει κατ' αντιμωλία των διαδίκων την έφεση και τον πρόσθετο λόγο αυτής.

Δέχεται τυπικά και κατ' ουσία την έφεση και τον πρόσθετο λόγο αυτής. Εξαφανίζει την 3781/2014 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Κρατεί την υπόθεση και δικάζει επί της από 8.3.2013 (με αριθμό καταθέσεως 44042/1351/2013) αγωγής.

Απορρίπτει αυτήν. Συμψηφίζει εν όλω μεταξύ των διαδίκων τα δικαστικά έξοδα και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας".

(ΣΤ).- Κατά την από 1.12.2015 "απόδειξη είσπραξης", με τις υπογραφές των διαδίκων, το αναιρεσείον κατέβαλε στην αναιρεσίβλητη "το ποσό των 14.000 ευρώ, δυνάμει της 3781/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά το μέτρο που κρίθηκε προσωρινά εκτελεστή".

Εν όψει αυτών και κατά τα εκτεθέντα στις νομικές σκέψεις, επί του παραδεκτού και του βάσιμου του λόγου αναιρέσεως λεκτέα τα εξής: Στο δικόγραφο της αναιρέσεως αναφέρεται ότι υπάρχει σιωπή του εφετείου για την αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην κατάσταση πριν από την εκτέλεση - εκούσια συμμόρφωση στην 3781/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, επίσης, αναφέρεται το περιεχόμενο της αιτήσεως, όπως υποβλήθηκε στο εφετείο.

Η αίτηση υποβλήθηκε με τις έγγραφες προτάσεις του δικαιούχου εκκαλούντος - ήδη αναιρεσείοντος. Με την 3786/2018 απόφαση, το εφετείο δέχθηκε τυπικά και στην ουσία την έφεση και τον πρόσθετο λόγο της, στη συνέχεια, εξαφανίσθηκε η 3781/2014 πρωτόδικη απόφαση, κρατήθηκε η υπόθεση και η αγωγή, κατά τα εκκληθέντα κεφάλαια, απορρίφθηκε ολικώς στην ουσία.

Το αναιρεσείον συμμορφώθηκε εκουσίως προς το περιεχόμενο της 3781/2014 πρωτόδικης αποφάσεως, που κηρύχθηκε προσωρινώς εκτελεστή για το ποσό των 14.000 ευρώ. Η αίτηση είναι παραδεκτή, εφ' όσον η εκούσια συμμόρφωση έγινε και προ αποδεικνύεται, με προσωρινώς εκτελεστή απόφαση, που δεν επικυρώθηκε από το εφετείο, ακόμη, η αίτηση είναι νόμιμη μόνο ως προς το κεφάλαιο των 14.000 ευρώ, ενώ είναι μη νόμιμη για τους τόκους.

Στο αιτιολογικό και στο διατακτικό της 3786/2018 αποφάσεως του εφετείου δεν γίνεται οποιαδήποτε μνεία, σε σχέση με την αίτηση για επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση πριν από την εκτέλεση - εκούσια συμμόρφωση στην 3781/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ούτε προκύπτει από την 3786/2018 απόφαση του εφετείου οποιαδήποτε ένδειξη για την αιτία, που αυτή (απόφαση) αντιπαρήλθε σιγή την αίτηση, όπως αβασίμως ισχυρίζεται η αναιρεσίβλητη, με τις νόμιμες έγγραφες προτάσεις της ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου [άρθρο 570 παρ.1 ΚΠολΔ].

Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, ο οποίος είναι παραδεκτός (ορισμένος), πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος και να αναιρεθεί η 3786/2018 απόφαση του εφετείου, κατά το κεφάλαιο, που αφορά την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση πριν από την εκτέλεση - εκούσια συμμόρφωση στην 3781/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κατά το (ισχύον) άρθρο 580 παρ.3 εδ. (α) ΚΠολΔ, αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε λόγο, εκτός από εκείνους, που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 (για υπέρβαση δικαιοδοσίας και για παράβαση των διατάξεων των σχετικών με την αρμοδιότητα), μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να τη δικάσει, αν, κατά την κρίση του, δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση (ΑΠ 51/2019).Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, η υπόθεση, ως προς το ερευνώμενο ζήτημα της επαναφοράς των πραγμάτων στην κατάσταση πριν από την εκτέλεση - εκούσια συμμόρφωση στην 3781/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση. Τούτο διότι όπως εκτέθηκε, έχει προ αποδειχθεί η καταβολή του ποσού των 14.000 ευρώ, προσωρινώς εκτελεστού, με την 3781/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δεν επικυρώθηκε από το εφετείο και η από 8.3.2013 ένδικη αγωγή, κατά τα εκκληθέντα κεφάλαια, απορρίφθηκε στο σύνολο, ως αβάσιμη κατ' ουσία. Πρέπει, συνεπώς, κατά το πιο πάνω άρθρο 580 παρ.3 εδ. (α) ΚΠολΔ, ο Άρειος Πάγος να κρατήσει την υπόθεση και να δικάσει επί της αιτήσεως, η οποία γίνεται δεκτή, ως παραδεκτή, νόμιμη, μόνο ως προς το κεφάλαιο των 14.000 ευρώ [άρθρο 914 ΚΠολΔ] και ουσιαστικά βάσιμη. Να υποχρεωθεί δε, η αναιρεσίβλητη να καταβάλει στο αναιρεσείον το ποσό των 14.000 ευρώ (χωρίς τόκους).

Η δικαστική δαπάνη πρέπει να συμψηφισθεί στο σύνολο μεταξύ των διαδίκων διότι η ερμηνεία των κανόνων δικαίου, που εφαρμόσθηκαν, ήταν ιδιαίτερα δυσχερής [άρθρα 106, 179, 180 παρ.1, 183, 191 ΚΠολΔ].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 3786/2018 οριστική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, ως προς την αίτηση για επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση πριν από την εκτέλεση - εκούσια συμμόρφωση στην 3781/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κρατεί την υπόθεση και δικάζει επί της ως άνω αιτήσεως, που υποβλήθηκε με τις από 26.3.2018 έγγραφες προτάσεις επί της από 29.4.2015 εφέσεως και του ασκηθέντος με το από 15.3.2018 ιδιαίτερο δικόγραφο προσθέτου λόγου εφέσεως του αναιρεσείοντος.

Δέχεται την αίτηση.

Υποχρεώνει την αναιρεσίβλητη να καταβάλει στο αναιρεσείον το ποσό των δέκα τεσσάρων χιλιάδων (14.000) ευρώ (χωρίς τόκους).

Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων στο σύνολό τους.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Νοεμβρίου 2021.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 28 Φεβρουαρίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ