Supreme Court dismisses appeal for failure to consider evidence, ruling appellate review of fact-finding is inadmissible.

Απόφαση 315 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 315/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Πώποτα.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου .., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σωτήριο Σδούκου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-10-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5335/2005του ίδιου Δικαστηρίου και 4135/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 28-12-2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 2-10-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη της αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ.11 εδ.γ' ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση.

Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφιβόλως η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το δεύτερο μέρος του, προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ. 11 του Κ.Πολ.Δικ.

αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκε και προσκόμισε ενώπιόν του η αναιρεσείουσα και δη 1) τις με αριθ. ... και ... ένορκες βεβαιώσεις των Α και Β, 2) τη με αριθ. 2391/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, 3) την με αριθ. 895/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών 4) τη με αριθ. 11/2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και 5) τη με αριθ. 298/2006 διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών και την ιατρική βεβαίωση απόπειρας αυτοκτονίας της Γ.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι από τη ρητή βεβαίωση της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα συνεκτίμησε με τις άλλες αποδείξεις τις παραπάνω ένορκες βεβαιώσεις (οι οποίες ειδικώς μνημονεύονται), καθώς και το σύνολο των εγγράφων που νομότυπα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, είτε για άμεση απόδειξη, είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα ως άνω αποδεικτικά μέσα, χωρίς να έχει υποχρέωση να κάμει ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση για καθένα από αυτά.

- Κατά τη διάταξη του άρθρου 562 παρ.2 ΚΠολΔ, εκτός των αναφερομένων σε αυτή εξαιρέσεων, είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας. Επομένως ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης κατά το μέρος του με το οποίο, κατ' ορθή εκτίμηση, προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ. 16 ΚΠολΔ αιτίαση ότι το Εφετείο κατά παράβαση των άρθρων 321, 322 και 324 ΚΠολΔ δέχθηκε ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο από την με αριθ. 572/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος, αφού η αναιρεσείουσα δεν προβάλλει με το αναιρετήριο ότι τον ισχυρισμό αυτόν, που δεν εμπίπτει σε κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ.2 ΚΠολΔ, πρότεινε στον πρώτο βαθμό και τον επανέφερε κατ' έφεση. Ούτε αναφέρεται στο αναιρετήριο με σαφήνεια, το αντικείμενο της προηγηθείσας δίκης, τα ζητήματα που κρίθηκαν σε αυτή με δύναμη δεδικασμένου αναφορικά με το αντικείμενο της παρούσας δίκης και τα πραγματικά περιστατικά που προσδιορίζουν την πλημμέλεια της προσβαλλομένης απόφασης, αλλ' ούτε και γίνεται επίκληση ότι κοινοποιήθηκε η απόφαση αυτή στην αναιρεσίβλητη, ώστε να παρέλθουν οι προθεσμίες άσκησης κατ' αυτής των ενδίκων μέσων της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης, δοθέντος ότι δεν έχει παρέλθει τριετία από τη δημοσίευσή της.

- Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δικ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως λόγω ελλείψεως νόμιμης βάσης, όταν από το αιτιολογικό της δεν προκύπτουν σαφώς και επαρκώς τα περιστατικά που είναι, κατά νόμο, αναγκαία για την κρίση περί της συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή περί της μη συνδρομής των όρων αυτών, που αποκλείει την εφαρμογή της, όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά τη διάταξη αυτή, όταν οι ελλείψεις της αποφάσεως ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς ή αφορούν επιχειρήματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου (Ολ.

ΑΠ 1./1999, Ολ. ΑΠ 24/1992). Εξ άλλου, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφου δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο που την εξέδωσε, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα :

Δυνάμει του ... πωλητηρίου συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Καλλιθέας Σταματίνας Κουτίβα του Παναγιώτη, νόμιμα μεταγεγραμμένου, η Γ, πεθερά της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας, που τελούσε σε διάσταση με το σύζυγο της και υιό της πρώτης, πώλησε και μεταβίβασε στην εναγομένη Ψ, ήδη αναιρεσίβλητη, τις αναφερόμενες στην αγωγή οριζόντιες ιδιοκτησίες, και ειδικότερα το ΑΙ διαμέρισμα του πρώτου πάνω από το ισόγειο ορόφου και την ΑΙ αποθήκη του υπογείου της πολυκατοικίας της οδού ...

αρ. ... στη ..., έναντι τιμήματος 115.231,05 EURO. Η αναιρεσίβλητη κατέβαλε στην παραπάνω πωλήτρια, σύμφωνα με το παραπάνω συμβόλαιο, 82.171,68 EURO με την ... ισόποση τραπεζική Επιταγή της τράπεζας HSBC, ημερομηνίας εκδόσεως 19-11-2003, την οποία εξέδωσε η αναιρεσίβλητη σε διαταγή της ιδίας και στη συνέχεια την οπισθογράφησε και την παρέδωσε στην πωλήτρια πεθερά της αναιρεσείουσας.

Σύμφωνα με το παραπάνω συμβόλαιο η αναιρεσίβλητη είχε καταβάλει στην πωλήτρια πριν από τη σύνταξη του, εκτός παρουσίας της συμβολαιογράφου, 6.000 EURO, ενώ 10.991,48 EURO κατέβαλε η αναιρεσίβλητη στη συμβολαιογράφο, προκειμένου να αποδοθεί στη ΔΟΥ ..., παρέμενε δε ως υπόλοιπο οφειλόμενου τιμήματος το ποσό των 16.067,89 EURO.

Δυνάμει του ανωτέρω συμβολαίου η αναιρεσίβλητη όφειλε να καταβάλει στην πωλήτρια την 30-4-2004 10.280 EURO και την 30-9-2004 άλλα 5.787,89 EURO, η δε καταβολή του πιστωμένου τιμήματος θα αποδεικνυόταν με έγγραφη εξοφλητική απόδειξη της πωλήτριας προς την αγοράστρια ή με γραμμάτιο του ΤΠΔΑ, σε περίπτωση νόμιμης παρακατάθεσης.

Περαιτέρω, δυνάμει της από 20-11-2003 δηλώσεως της αναιρεσίβλητης προς την ως άνω πωλήτρια, η αναιρεσίβλητη όφειλε στην αναιρεσείουσα και άλλα 2.323 EURO, κατά δήλωση της αναιρεσίβλητης, από άλλη αιτία, τα οποία με την παραπάνω δήλωσή της υποσχέθηκε να καταβάλει στην πωλήτρια στις 30-9-2004. Η πωλήτρια, η οποία μέχρι την 21-6-2004 δεν είχε εισπράξει το οφειλόμενο ποσό των 10.280 EURO από την αναιρεσίβλητη κατά τη συμφωνηθείσα δήλη ημερομηνία της 30-4-2004, με το ...

ειδικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Καλλιθέας Μαρίας Βερβενιώτου-Ανδρέου, εδρεύουσας στη ..., όπως προκύπτει από το κείμενο του ως άνω πληρεξουσίου, δήλωσε ότι διορίζει ειδικούς πληρεξουσίους, αντιπροσώπους και αντικλήτους της τους: 1) Χ (αναιρεσείουσα) και 2) Β (πατέρα της αναιρεσείουσας), κατοίκους ..., οδός ...

αρ. ..., στους οποίος έδωσε ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα όπως αντί αυτής και για λογαριασμό της, ενεργώντας μαζί ή και χωριστά ο καθένας, 1) παραλάβει από το δικηγόρο Σωτήριο Σδούκο, πληρεξούσιο της εναγομένης, το ... γραμμάτιο σύστασης παρακαταθήκης του ΤΠΔΑ, ποσού 10.280 EURO, και εν συνεχεία να το εισπράξει από το ΤΠΔΑ, 2) να εισπράξει από την αναιρεσίβλητη 5.787,89 EURO, τα οποία, σύμφωνα με το προαναφερόμενο ...

αγοραπωλητήριο συμβόλαιο, θα καταβάλλονταν στην εντολέα (πωλήτρια) στις 30-9-2004 ως υπόλοιπο τιμήματος του προαναφερομένου συμβολαίου, 3) να εισπράξει από την αναιρεσίβλητη το ποσό των 2.323 EURO. Με το παραπάνω πληρεξούσιο η εντολέας-πωλήτρια των ακινήτων ανακάλεσε κάθε άλλο μέχρι τότε πληρεξούσιο ή εξουσιοδότησή της προς είσπραξη των ως άνω χρηματικών ποσών σε οποιονδήποτε άλλον τρίτο, με την παραπάνω ανάκληση να περιλαμβάνει ακόμη και τον γυιό της Δ.

Στις 5-8-2004 η αναιρεσείουσα κοινοποίησε στην αναιρεσίβλητη και στο δικηγόρο της Σωτήριο Σδούκο την από 30-7-2004 εξώδικη γνωστοποίηση, με την οποία, αφού της γνωστοποίησε ότι με το προαναφερόμενο ειδικό πληρεξούσιο η πωλήτρια παρείχε σε αυτήν και στον πατερά της την ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα, ενεργώντας μαζί ή χωριστά ο καθένας, να εισπράξει αντί αυτής και για λογαριασμό της τα προαναφερόμενα ποσά, συνολικού ύψους 18.390,89 EURO, την κάλεσε να καταβάλει τα ανωτέρω χρηματικά ποσά.

Είναι λοιπόν σαφές από το κείμενο του παραπάνω ειδικού πληρεξουσίου ότι η εντολέας Γ παρέσχε απλώς στην αναιρεσείουσα και στον πατέρα της την ειδική εντολή είσπραξης, ενεργώντας μαζί ή χωριστά ο καθένας, αντί αυτής και για λογαριασμό της των οφειλομένων από την αναιρεσίβλητη σε αυτήν (εντολέα) ανωτέρω ποσών, το ύψος των οποίων ανερχόταν συνολικά σε 18.390,89 (= 10.280 + 5.787,89 + 2.323) EURO.

Πουθενά στο προαναφερόμενο ... ειδικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Καλλιθέας Μαρίας Βερβενιώτου - Ανδρέου, δεν γίνεται λόγος για εκχώρηση των απαιτήσεων αυτών της εντολέως Γ, που είχε η τελευταία απέναντι στην αναιρεσίβλητη, προς την αναιρεσείουσα, ούτε για απαίτηση της τελευταίας απέναντι σε αυτήν (εντολέα και πενθερά της) ύψους 44.413,33 EURO.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η τελευταία απαίτηση σε κάθε περίπτωση δεν είχε τότε ακόμη αναγνωριστεί με δικαστική απόφαση, καθώς εκκρεμούσε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών σχετική αγωγή της αναιρεσείουσας με την οποία ζητούσε ως αποζημίωση το ανωτέρω ποσό των 44.413,33 EURO για την σε βάρος της, κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή της, υπεξαίρεση από την εντολέα της και πεθερά της και από τον εν διαστάσει σύζυγό της των κινητών πραγμάτων ιδιοκτησίας της που είχε αφήσει στην πρώην συζυγική οικία, ιδιοκτησίας της πρώτης.

Η έκδοση, ερήμην της αναιρεσίβλητης, της 572/2006 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά της οποίας δεν είχε ασκηθεί, μέχρι 27-2-2007, κανένα ένδικο μέσο δεν επηρεάζει το κρινόμενο ζήτημα, καθώς από το επίδικο πληρεξούσιο έχει μεσολαβήσει 2ετία. Επομένως καταλήγει το Εφετείο δεν αποδείχθηκε ότι μεταβιβάστηκαν με εκχώρηση οι παραπάνω απαιτήσεις της εντολέως Γ στην αναιρεσείουσα Χ και ως εκ τούτου δεν κατέστη η τελευταία δικαιούχος των απαιτήσεων αυτών. 'Ετσι που έκρινε το Εφετείο δεν στέρησε την προσβαλλόμενη απόφαση του νόμιμης βάσης, αφού διέλαβε σ'αυτήν επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που δικαιολογούν την εξαγωγή του πορίσματος στο οποίο κατέληξε.

Αφού δε το αποδεικτικό αυτό πόρισμα του Εφετείου διατυπώνεται με σαφήνεια οι προβαλλόμενες (κατ' εκτίμηση), με τους πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο λόγους, από το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ αιτιάσεις για ανεπαρκείς αιτιολογίες της προσβαλλόμένης απόφασης ως προς τις κρίσεις της 1) ότι η με αριθ. 572/2006, ερήμην της αναιρεσίβλητης, εκδοθείσα απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δεν επηρεάζει το κρινόμενο ζήτημα, 2) ότι από το επίδικο πληρεξούσιο έχει παρέλθει διετία, 3) ότι το ποσό του πιστωθέντος τιμήματος εκχωρήθηκε την 6-2-2004 από τη Γ στον Ε και η αναγγελία της εκχώρησης αυτής έγινε την 25-12-2004, 4) ότι έγινε καταβολή από την αναιρεσίβλητη στον Ε του πιστωθέντος τιμήματος του με αριθ. ...

συμβολαίου αγοραπωλησίας ακινήτου, 5) ότι η από 6-2-2004 εκχώρηση εκ μέρους της Γ προς Ε έγινε αμέσως μετά την επίδοση την 19-2-2004 στην αναιρεσίβλητη της από 2-2-2004 προσωρινής διαταγής δέσμευσης εις χείρας της της επίδικης οφειλής, η δε αναγγελία της παραπάνω εκχώρησης έγινε αμέσως μετά την επίδοση στην αναιρεσίβλητη της ένδικης αγωγής και 6) ότι η εκχώρηση των επίδικων απαιτήσεων της Γ προς τον Ε αναγγέλθηκε από τον τελευταίο στην αναιρεσίβλητη την 25-12-2004 χωρίς να αιτιολογείται το νόμιμο ή μη της επίδοσης αυτής της αναγγελίας, είναι αβάσιμες, καθόσον για την απόρριψη της ένδικης αγωγής αρκεί η παραδοχή του Εφετείου ότι στο με αριθ. ...

πληρεξούσιο δεν γίνεται λόγος για εκχώρηση των ενδίκων απαιτήσεων της Γ έναντι της αναιρεσίβλητης προς την αναιρεσείουσα. Εξάλλου, και οι προβαλλόμενες με τους ίδιους λόγους, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ.8 και 19 ΚΠολΔ, αιτιάσεις, για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απαράδεκτες, αφού η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων, δεν υπόκειται (άρθρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ) στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.8 του ΚΠολΔ ιδρύεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Επομένως ο αναιρετικός αυτός λόγος δεν στοιχειοθετείται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο κατά το πρώτο μέρος αυτού, προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ.8 ΚΠολΔ αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό που πρόβαλε η αναιρεσείουσα (ενάγουσα), ότι δηλαδή μοναδικός λόγος (αιτία) σύνταξης του επίμαχου ... ειδικού πληρεξουσίου και εκχώρησης με αυτό των απαιτήσεων της Γ έναντι της αναιρεσίβλητης προς την αναιρεσείουσα ήταν η μερική ικανοποίηση αξίωσης αποζημίωσης της αναιρεσείουσας έναντι της εκχωρήτριας-εντολέως της Γ και η συμμόρφωση της τελευταίας (Γ) προς τις σχετικές με την αξίωση αυτή της αναιρεσείουσας υπ' αριθμ. 3665/26-5-2004 και 572/2006 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο ερεύνησε τον εν λόγω ισχυρισμό και τον απέρριψε κατ'ουσίαν, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην προηγούμενη σκέψη. Τέλος ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος του, με το οποίο υπό την αόριστη επίκληση της αναιρετικής πλημμέλειας του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δικ. "για παραβίαση των ερμηνευτικών κανόνων των δικαιοπραξιών και των διδαγμάτων της κοινής πείρας που αφορούν την ερμηνεία των κανόνων αυτών", πλήττει, την αναιρετικά ανέλεγκτη, κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ., περί πραγματικών γεγονότων κρίση της προσβαλλόμενης, είναι απαράδεκτος.

Πρέπει συνεπώς να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-12-2007 αίτηση της Χ για αναίρεση της υπ' αριθ. 4135/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Νοεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ