314/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 314 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 314/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 12η Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα. Εκπροσωπήθηκε από τον Κωνσταντίνο Λαϊνά, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ., με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: ...(ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ 15 ΟΝΟΜΑΤΑ) Δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-12-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και άλλων προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1129/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6941/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 25-9-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας διάβασε την από 17-2-2009 έκθεση της Αρεοπαγίτου Ειρήνης Αθανασίου, που έχει ήδη αποχωρήσει από την Υπηρεσία, με την οποία εισηγήθηκε α) την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως καθόσον αυτή απευθύνεται κατά των 1ης, 2ου, 3ης, 4ης, 5ης, 6ου, 7ης, 10ης και 11ης αναιρεσιβλήτων και β) τη μερική αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως ως προς τους 8η, 9ο, 12η, 13η, 14η και 15η αναιρεσιβλήτους, κατά παραδοχή ως βασίμου του στο σκεπτικό αυτεπαγγέλτως με την παρούσα εισήγηση προτεινόμενου λόγου αναιρέσεως και την απόρριψη του μοναδικού στην υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως λόγου αναιρέσεως και ως προς τους τελευταίους αυτούς αναιρεσιβλήτους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1, 104, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 1&3 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως ο αναιρεσείων ή ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανιστεί ή δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, δηλαδή μετά ή δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως.

Και αν μεν η συζήτηση επισπεύδεται από το διάδικο που εμφανίστηκε και δεν εμφανίστηκε ο αντίδικός του, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση αποδεικτικό επιδόσεως της σχετικής κλήσεως προς συζήτηση, αν δε η συζήτηση επισπεύδεται από τον απολιπόμενο διάδικο, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση η κλήση που επιδόθηκε.

Αν δεν προκύπτει ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. Β και γ του Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατ' άρθρο 575 εδ. β του ιδίου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδριάσεως να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που θα συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δε χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Προϋπόθεση, όμως, της εγκυρότητας της κλητεύσεως αυτής συνεπεία της αναβολής της υποθέσεως και της εγγραφής αυτής στο πινάκιο, είναι ότι ο απολιπόμενος κατά την μετ' αναβολή διάδικος είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί στη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υποθέσεως ή είχε παραστεί νομίμως κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο και επομένως με τη νόμιμη παράσταση και τη μη εναντίωσή του καλύφθηκε η ακυρότητα της κλητεύσεως αυτού κατά την αρχική δικάσιμο.

Αντιθέτως, αν κατά την αρχική δικάσιμο ο απολιπόμενος κατά την μετ' αναβολή συζήτηση διάδικος δεν επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση ή δεν είχε κλητευθεί νομίμως να παραστεί, κατά την αρχική δε αυτή δικάσιμο δεν παραστάθηκε νομίμως, ήτοι μετά ή δια του έχοντος ρητή πληρεξουσιότητα δικηγόρου του, η αναβολή της υποθέσεως και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο για τη νέα μετ' αναβολή δικάσιμο δεν ισχύει ως κλήτευσή του για τη δικάσιμο αυτή, αφού η μη νομιμότητα ή η έλλειψη της επισπεύσεως ή της κλητεύσεώς του για την αρχική δικάσιμο δεν καλύφθηκε λόγω της μη νόμιμης παραστάσεώς του κατ' αυτήν.

Στην προκειμένη περίπτωση, φέρεται προς συζήτηση η από 25-9-2006 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6941/2005 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών της οποίας με πράξη του Προέδρου του τμήματος αυτού είχε ορισθεί αρχική δικάσιμος για τη συζήτηση της υποθέσεως η 10-3-2009. Κατά τη συνεδρίαση του τμήματος στη δικάσιμο αυτή αναβλήθηκε με αίτηση των αναιρεσιβλήτων η συζήτηση της υποθέσεως για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, κατά την οποία δεν εμφανίστηκαν οι αναιρεσίβλητοι.

Οι τελευταίοι, ναι μεν ζήτησαν κατά την αρχική δικάσιμο αναβολή της συζητήσεως της υποθέσεως, πλην όμως δεν προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου ότι είχαν παραστεί νομίμως κατά τη συζήτηση αυτή, ούτε επίσης προκύπτει ποιος επέσπευσε τη συζήτηση κατά την αρχική δικάσιμο και αν κλητεύθηκαν νομίμως οι απολιπόμενοι αναιρεσίβλητοι να παραστούν σ' αυτήν.

Έτσι, η αναβολή της υποθέσεως και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο, δεν ισχύει, κατά τα προαναφερόμενα, ως κλήτευση των απολιπομένων αναιρεσιβλήτων και συνακόλουθα έπρεπε αυτοί να κλητευθούν κατά τη νέα δικάσιμο. Τέτοια, όμως, κλήτευση δεν αποδεικνύεται ούτε γίνεται σχετική επίκληση από το αναιρεσείον, που παρέστη κατά τη συζήτηση.

Επομένως, η συζήτηση της υποθέσεως πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 25-9-2006 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6941/2005 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Ιανουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ