Supreme Court dismisses State's appeal on property claim, ruling vague complaint lacks legal grounds for reversal.

Απόφαση 310 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 310/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό των Οικονομικών, που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κουρούμαλη Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ψ1, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 2. Ψ2, 3. Ψ3, 4. Ψ4, 5. Ψ5, 6. Ψ6, 7. Ψ7 και 8. Ψ8. Στο σημείο αυτό η πληρεξούσια δικηγόρος των ανωτέρω Αικατερίνη Κοκιασμένου-Πάνου, δήλωσε ότι ο πρώτος αναιρεσίβλητος (Ψ1) απεβίωσε την 2-8-1998 και κληρονομήθηκε από την Ψ, η οποία συνεχίζει την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπείται δι' εμού.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-11-1995 αγωγή των 1ου, 3ου, 4ης, 5ου, 6ης 7ης και 8ου ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Μετσόβου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7/1996 του ίδιου Δικαστηρίου και 367/1997 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείων με την από 28-9-1999 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 16-11-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Για την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, η οποία ασκήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο, τηρήθηκε η προδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 12 παρ. 2 του νόμου 2298/1995, όπως η παρ. 1 αυτού αντικαταστάθηκε με το άρθρο 28 του ν. 2579/1998, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη 1081/1999 γνωμοδότηση του Γ' Τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Ο πρώτος αναιρεσίβλητος Ψ1, όπως προκύπτει από την ....... ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου Δεματίων Ιωαννίνων, απεβίωσε στις 2-8-1998, η δε μοναδική εκ διαθήκης κληρονόμος του Ψ, γνωστοποίησε δια της πληρεξουσίου της δικηγόρου το ως άνω γεγονός με δήλωσή της που καταχωρήθηκε στα πρακτικά του παρόντος δικαστηρίου, ενώ, περαιτέρω, δήλωσε ότι επαναλαμβάνει εκουσίως τη διακοπείσα λόγω θανάτου δίκη (άρθρ.. 286 περ. α', 287 παρ. 1 και 290 ΚΠολΔ). Επομένως, νομίμως συνεχίζεται η δίκη μεταξύ των ήδη αναιρεσιβλήτων και του αναιρεσείοντος.

Το ορισμένο ή αόριστο της αγωγής, ως προς την έκθεση σ' αυτή των πραγματικών περιστατικών που απαρτίζουν την ιστορική της αιτία, εκτιμά κυριαρχικώς το δικαστήριο της ουσίας και δεν υπόκειται σε έλεγχο, εκτός αν έλαβε υπόψη γεγονότα μη διαλαμβανόμενα στην αγωγή και ασκούντα επιρροή στην κρίση περί του νόμω βασίμου της ή αντιθέτως δεν έλαβε υπόψη τέτοια γεγονότα, καίτοι διαλαμβάνονταν σε αυτή, οπότε υφίσταται η παράβαση που προβλέπεται από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ ως λόγος αναιρέσεως ή για την ύπαρξη του προβαλλόμενου δικαιώματος αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος ή αρκέστηκε σε λιγότερα από αυτά, οπότε, υπάρχει παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, την οποία εξετάζει ο Άρειος Πάγος, κατά το άρθρο 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι η αρνητική αγωγή ακινήτου, την οποία είχαν εγείρει οι αναιρεσίβλητοι κατά του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου ενώπιον του Ειρηνοδικείου Μετσόβου και η οποία έγινε τελεσιδίκως δεκτή, μετά την απόρριψη με την προσβαλλόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων της εφέσεως του αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, ήταν αόριστη και έπρεπε να απορριφθεί, διότι σ' αυτήν αναφερόταν ότι η επίδικη έκταση ανήκε από αμνημονεύτων ετών και δη από την εποχή της Τουρκοκρατίας στην αποκλειστική κυριότητα, νομή και κατοχή των προγόνων των αναιρεσιβλήτων, χωρίς όμως να γίνεται επίκληση ότι οι απώτεροι δικαιοπάροχοι των αναιρεσιβλήτων είχαν, κατά τον Οθωμανικό νόμο, δικαίωμα εξουσιάσεως (τεσσαρούφ) με την έκδοση στο όνομά τους τίτλου (ταπίου).

Ότι, περαιτέρω, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων, που δίκασε ως Εφετείο, ενώ προτάθηκε με τον πρώτο λόγο εφέσεως του αναιρεσείοντος η αοριστία αυτή της αγωγής, τον απέρριψε σιγή, καίτοι δέχθηκε, χωρίς να έχει προταθεί, ότι η επίδικη έκταση εξουσιαζόταν από τον απώτερο δικαιοπάροχο των αναιρεσιβλήτων με βάση τίτλο (ταπίο).

Με το να δεχθεί όμως η προσβαλλόμενη απόφαση ορισμένη την αγωγή, παρά την ανωτέρω, έλλειψη, αν υποτεθεί ότι υπήρχε τέτοια έλλειψη στο δικόγραφό της, δεν παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, και συνεπώς δεν ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά το άρθρο 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, ενώ, εξάλλου, και αν η ως άνω έλλειψη είχε προταθεί ενώπιον του κατ' έφεση δικάσαντος δικαστηρίου, ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των λόγων αναιρέσεως που περιοριστικώς αναφέρονται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ.

Συνεπώς, ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-9-1999 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 367/1997 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα μειωμένα δικαστικά έξοδα των ήδη αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ