30/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 30 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 30/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Παρασκευή Καλαϊτζή Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 1 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1. Α. συζ. Ε. Κ. το γένος Γ. Τ., κατοίκου ..., 2. Α. χας Ι. Γ., το γένος Γ. Τ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Βασίλειο Τσιφλικιώτη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ .

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ζ. Ζ. χας Ι. Τ., το γένος Χ. Μ., κατοίκου ... 2. Β. Τ. του Ι., κατοίκου ..., 3. Π. Τ. του Ι., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ανδρέα Κουρουκλή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-6-2010 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καστοριάς.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7/2014 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 39/2016 του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.

Την αναίρεση της τελευταίας ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 21-7-2016 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Ο από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Λόγος αναιρέσεως, για ευθεία παράβαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, αντιστοίχως δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του κανόνος δικαίου για την επέλευση της απαγγελθείσης έννομης συνέπειας ή την άρνησή της.

ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείουσες με τον (μοναδικό) λόγο αναιρέσεως προσάπτουν στο Τριμελές Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας, ότι με με την 39/2016 προσβαλλομένη απόφασή του υπέπεσε στην κατ' άρθρ. 559 αρ.1 ΚΠολΔ πλημμέλεια με τις ειδικότερες αιτιάσεις, ως κατωτέρω: "Η πλημμέλεια της απόφασης έγκειται στο γεγονός ότι το Εφετείο εσφαλμένα εκτίμησε τα πραγματικά γεγονότα που τέθηκαν υπόψη του, εγκαίρως και νομίμως και συγκεκριμένα εσφαλμένα και παντελώς αναιτιολόγητα δέχτηκε ότι εμείς (αναιρεσείουσες) επί σειρά ετών, δεν προβήκαμε σε καμία ενέργεια από την οποία να προκύπτει ότι θεωρούσαμε δικά μας τα δύο επίδικα διαμερίσματα και το αντίστοιχο ποσοστό τους επί του οικοπέδου.

Τα αποδεικτικά στοιχεία όμως τα οποία επικαλεστήκαμε, έγγραφο και μαρτυρικές καταθέσεις που δεν αμφισβητήθηκαν από τους αντιδίκους, κατέστησαν σαφές το πραγματικό γεγονός ότι από το έτος 1962, μετά την παραχώρηση σε εμάς από τον αδελφό μας Ι. Τ. των δύο επιδίκων διαμερισμάτων, θεωρούσαμε αυτά ως δικά μας διαμερίσματα με καλή πίστη και μάλιστα θεωρούσαμε ότι και το οικόπεδο που ήταν χτισμένη η οικοδομή ανήκει κατά το 1/3 αδιαιρέτου στην κάθε μία από εμάς και το 1/3 στον αδελφό μας.

Με αυτή την πεποίθηση ότι δηλαδή τα επίδικα διαμερίσματα ανήκουν σε εμάς, το έτος 1967 προβήκαμε στην επέκταση των εν λόγω διαμερισμάτων αποκλειστικά και μόνο με δικές μας δαπάνες, με αποτέλεσμα το κάθε ένα από αυτά να έχει εμβαδόν, πλέον 70 τετραγωνικά μέτρα από 30 που είχε αρχικά και επίσης να κατασκευάσουμε και βοηθητικό χώρο 15 τετραγωνικών μέτρων ως παράρτημα σε καθένα από τα διαμερίσματα αυτά.

Όλες αυτές οι ενέργειες - κατασκευές λάμβαναν χώρα με τη συναίνεση του αδελφού μας και μάλιστα τις θεωρούσε και εκείνος αναγκαίες προκειμένου να στεγαστούν οι οικογένειές μας στα επίδικα διαμερίσματα. Ο αδερφός μας ποτέ δεν αντέδρασε για τις ενέργειές μας αυτές δηλαδή για τη επέκταση των διαμερισμάτων, γιατί και ο ίδιος θεωρούσε ότι η κυριότητα των διαμερισμάτων αυτών ανήκει σε εμάς.

Όλα τα παραπάνω εσφαλμένα η προσβαλλομένη απόφαση δεν έλαβε υπόψη της και εσφαλμένα εκτίμησε ότι δεν προβήκαμε σε καμία ενέργεια, από την οποία να προκύπτει ότι θεωρούσαμε δικά μας τα δύο επίδικα διαμερίσματα και το αντίστοιχο ποσοστό επί του οικοπέδου. Επί 48 χρόνια συνεχώς, αδιαλείπτως και χωρίς να ενοχληθούμε ποτέ από κανέναν, νεμόμαστε και κατέχουμε και μέχρι σήμερα τα εν λόγω διαμερίσματα με το ποσοστό συνιδιοκτησίας κατά 1/3 εξ' αδιαιρέτου η κάθε μια από εμάς στο οικόπεδο ...

Ποτέ μέχρι και το έτος 2011 ο αδερφός μας δεν επικαλέστηκε ότι με σύμβαση χρησιδανείου μας παραχώρησε την χρήση των επιδίκων διαμερισμάτων, χωρίς αντάλλαγμα ...". Οι αναιρεσείουσες με τις ανωτέρω εμπεριεχόμενες στον λόγο αναιρέσεως αιτιάσεις, με τις οποίες συγκεκριμενοποιείται κατ' αυτές η εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, υποστηρίζουν ότι το τελευταίο "διολίσθησε" στην προρρηθείσα πλημμέλεια ως εκ της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των άρθρων '974 και 1045 ΑΚ, (στα οποία προσδιορίζονται τα εννοιολογικά πεδία της νομής και της έκτακτης χρησικτησίας, αντιστοίχως).

Ο μοναδικός αυτός λόγος αναιρέσεως από το προμνησθέν περιεχόμενό του είναι απαράδεκτος, τούτου δοθέντος, καθόσον από την επίφασιν της προδιαλαμβανομένης πλημμέλειας, πλήττεται η περί τα πράγματα αναιρετικώς απυρόβλητη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, παρά τις αντίστοιχες (αναδεικνυόμενες και μορφοποιούμενες ως ανωτέρω) αιτιάσεις των αναιρεσειουσών, οι οποίες όμως είναι αίολες, κατά τα άνω εκτιθέμενα.

ΙΙΙ. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος ετέρου προς διερεύνηση λόγου, η αίτηση αναιρέσεως είναι απορριπτέα, πρέπει δε να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να επιβληθεί στις αναιρεσείουσες, που ηττώνται, η δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, κατά παραδοχή του αιτήματός τους (άρθρ. 176, 183, 191 παρ. 2, 495 παρ. 3 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21.7.2016 αίτηση των: Α. συζ. Ε. Κ. και Α. χας Ι. Γ. περί αναιρέσεως της 39/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος παραβόλου. Και Επιβάλλει στις αναιρεσείουσες την δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, που την ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων ευρώ (2.700€).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Δεκεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ