309/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 309 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 309/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ελένη Μαραμαθά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν. Β. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Τούλιο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (Κ.Ε.Δ.)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Λιάννη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20 Ιανουαρίου 2003 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλλιθέας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 314/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6593/2004 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21 Δεκεμβρίου 2004 αίτησή του και τον από 2 Φεβρουαρίου 2005 πρόσθετο λόγο αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά, ανάγνωσε την από 20 Νοεμβρίου 2005 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και του πρόσθετου λόγων αυτής. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ. ορίζεται, ότι κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς... 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε Ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ’ ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως ορίζονται περιοριστικώς στο ως άνω άρθρο (Ολ. Α.Π. 45/1987). Εξ άλλου η μη απόρριψη αγωγής ως απαράδεκτης για έλλειψη ενεργητικής νομιμοποιήσεως ελέγχεται αναιρετικώς όχι με τον αριθμό 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., λόγος ο οποίος σε κάθε περίπτωση δεν προβλέπεται σε αναίρεση κατά αποφάσεως Ειρηνοδικείου σύμφωνα με τα ως άνω, αλλά με τον αριθμό 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ.

για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Εξάλλου επί αιτιάσεως με λόγο αναιρέσεως ότι παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου με αποτέλεσμα η ένδικη αγωγή να γίνει δεκτή ως κατ’ ουσίαν βάσιμη θα πρέπει με πληρότητα να εκτίθενται στο αναιρετήριο οι κρίσιμες για την ουσία παραδοχές του δικαστηρίου που δίκασε με βάση τις οποίες εκείνο κατέληξε στην αποδοχή της αγωγής όπως επίσης ν’ αναφέρεται ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου, με παραβίαση του οποίου η αγωγή κρίθηκε ότι ασκήθηκε από ενεργητικά νομιμοποιούμενο διάδικο.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως του κυρίου δικογράφου και με το πρώτο μέρος του μοναδικού λόγου του προσθέτου δικογράφου όπως αυτοί εκτιμήθηκαν προσάπτεται στην απόφαση η αιτίαση από το άρθρο 560 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. για το λόγο ότι δέχθηκε την αγωγή αποδόσεως μισθίου της ήδη αναιρεσίβλητης εναντίον του καίτοι αυτή ήταν ενεργητικά ανομιμοποίητη, αφού η ενάγουσα κατά τη σύναψη της συμβάσεως μισθώσεως είχε ενεργήσει ως πληρεξούσια και εντολοδόχος του Δημοσίου, στο όνομα και για λογαριασμό του οποίου επέρχονταν τα αποτελέσματα της συμβάσεως.

Ο μνημονευόμενος λόγος αναιρέσεως είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, γιατί στο αναιρετήριο δεν διαλαμβάνονται οι πλήρεις παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως όπως επίσης και η διάταξη ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάστηκε με την παραδοχή ότι ορθώς κατά νόμο η αγωγή αυτή ασκήθηκε από την ενεργητικώς νομιμοποιούμενη Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου, όπως επίσης και σε τι συνίσταται το νομικό της σφάλμα.

Περαιτέρω απορριπτέος ως απαράδεκτος ελέγχεται ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως του κυρίου δικογράφου με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια στην προσβαλλομένη απόφαση από το άρθρο 559 αριθμός 19 Κ.Πολ.Δ. αφού τέτοιος λόγος δεν προβλέπεται από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ.

λόγους αναιρέσεως, όταν αυτή στρέφεται κατά αποφάσεως Πολυμελούς Πρωτοδικείου.

Με το δεύτερο μέρος του μοναδικού λόγου του προσθέτου δικογράφου αποδίδεται η πλημμέλεια στην προσβαλλομένη απόφαση από το άρθρο 560 αριθμός 1 Κ.Πολ.Δ. για το λόγο ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 608 και 609 Α.Κ. με το να δεχθεί ότι η μίσθωση αόριστης διάρκειας μισθώσεως λήγει με καταγγελία καθενός από τους συμβαλλόμενους, καίτοι η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη δεν είναι συμβαλλόμενη και δεν νομιμοποιείται ενεργητικά στην άσκηση της αγωγής. Και ο λόγος αυτός είναι αόριστος και συνεπώς απαράδεκτος γιατί δεν αναφέρονται οι κρίσιμες παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας και δεν εξειδικεύεται το νομικό σφάλμα στο οποίο φέρεται, ότι υπέπεσε η απόφαση κατά την ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 608 και 609 Α.Κ. Κατ’ ακολουθίαν των παραπάνω πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως και ο πρόσθετος αυτής λόγος και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων που ηττάται στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από 21.12.2004 αίτηση και τον πρόσθετο από 02.02.2005 αυτής λόγο του Ν. Β. για αναίρεση της 6593/2004 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Δεκεμβρίου 2005. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ