307/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 307 / 2016 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 307/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας, που εδρεύει στο Δήμο Χολαργού Αττικής, με την επωνυμία ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, νόμιμα εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Δημητρόπουλο.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας που εδρεύει στην …, με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", νόμιμα εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους της Αναστασία Μπρίνια και Δημήτριο Τσικρικά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-11-2006 ανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 40/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 450/2014 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 17-12-2014 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 15-10-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Με αυτόν τον λόγο αναιρέσεως ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λπ. ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ’ ουσίαν.

Κατά δε την διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., που αποτελεί κύρωση της παραβάσεως του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, ο λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό, τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου στην συγκεκριμένη περίπτωση περί της μη συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε η περί της μη συνδρομής τούτων που αποκλείει την εφαρμογή τους, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς τον νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Εξ άλλου, από το άρθρο 972§1 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι οι δανειστές εκείνου κατά του οποίου έγινε η εκτέλεση έχουν το δικαίωμα να αναγγείλουν την απαίτηση τους με έγγραφη αναγγελία που επιδίδεται, το αργότερο μέσα σε δέκα πέντε ημέρες από τον πλειστηριασμό, στον υπάλληλο του πλειστηριασμού, σε εκείνον υπέρ του οποίου γίνεται και σε εκείνον κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση και πρέπει να περιέχει α) διορισμό αντικλήτου στην περιφέρεια του ειρηνοδικείου του τόπου της εκτέλεσης, αν ο δανειστής που αναγγέλλει την απαίτησή του δεν κατοικεί μέσα στην περιφέρεια αυτή και β) περιγραφή της απαίτησης του δανειστή που αναγγέλλεται.

Η αναγγελία, ως πράξη που αποσκοπεί στην παροχή έννομης προστασίας με τη μορφή της συμμετοχής του αναγγελλόμενου δανειστή στη διαδικασία διανομής του πλειστηριάσματος και στην ικανοποίηση της απαίτησής του από αυτό, αποτελεί διαδικαστική πράξη και αντίστοιχα το αναγγελτήριο έχει το χαρακτήρα δικογράφου κατά την έννοια του άρθρ. 118 Κ.Πολ.Δ.

Ειδικότερα η αναγγελία αποτελεί το αρχικό δικόγραφο, με το οποίο εισάγεται στη διαδικασία της κατάταξης η απαίτηση του αναγγελλόμενου δανειστή και στο περιεχόμενο του αναγγελτηρίου οφείλουν να απαντήσουν με τις παρατηρήσεις τους κατά το άρθρ. 974 Κ.Πολ.Δ., αλλά και την ανακοπή του άρθρ. 979 ΚΠολΔ, ο οφειλέτης, ο επισπεύδων και οι άλλοι δανειστές που αναγγέλθηκαν, με βάση δε το περιεχόμενο αυτό ο υπάλληλος του πλειστηριασμού και το δικαστήριο της ανακοπής οφείλουν να προβούν στην κατάταξη ή στην απόρριψη της απαίτησης που αναγγέλθηκε.

Συνεπώς το αναγγελτήριο πρέπει να παρέχει στον μεν οφειλέτη και στους άλλους δανειστές τα απαραίτητα για την άμυνά τους στοιχεία, στον δε υπάλληλο του πλειστηριασμού τις προϋποθέσεις για να μπορεί να ελέγξει τη βασιμότητα της απαίτησης. Στις προϋποθέσεις αυτές συγκαταλέγεται και η ύπαρξη του τυχόν προνομίου της απαίτησης, τα πραγματικά περιστατικά του οποίου πρέπει να περιέχει το αναγγελτήριο, εκτός αν αυτά συμπίπτουν με εκείνα που στηρίζουν την απαίτηση.

Το δικόγραφο της αναγγελίας είναι έτσι άκυρο, κατά το άρθρ. 159 αριθ. 3 Κ.Πολ.Δ., λόγω αοριστίας της αναφερόμενης σε αυτό απαίτησης, όταν η αοριστία προκαλεί σ’ αυτόν που την προτείνει βλάβη που δεν μπορεί να αποκατασταθεί διαφορετικά παρά μόνο με την κήρυξη της ακυρότητας. Αυτό συμβαίνει μόνον όταν η περιγραφή της απαίτησης στο αναγγελτήριο, καθώς και του τυχόν προνομίου της, είναι τόσον ελλιπής, ώστε να μη μπορούν ο μεν οφειλέτης και οι λοιποί δανειστές να αντικρούσουν την αναγγελία κατά την άσκηση του δικαιώματος της υπεράσπισής τους κατά τα άρθρ. 974 και 979 Κ.Πολ.Δ., ο δε υπάλληλος του πλειστηριασμού να ελέγξει τη βασιμότητα της απαίτησης και να προβεί στην κατάταξη της συγκριτικά και με τις λοιπές αναγγελλόμενες απαιτήσεις.

Δεν είναι όμως αναγκαία η εξειδίκευση στο βαθμό που αυτή απαιτείται κατά το άρθρ. 216§1 Κ.Πολ.Δ., όταν πρόκειται για αγωγή η ανακοπή, διότι το αναγγελτήριο δεν αποτελεί προδικασία κύριας ή παρεμπίπτουσας αίτησης για παροχή δικαστικής προστασίας κατά την έννοια του άρθρων 111 Κ.Πολ.Δ. (Α.Π. 1087/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του τα ακόλουθα: "Με επίσπευση της εκκαλούσας - ανακόπτουσας Εθνικής Τράπεζας και νια την ικανοποίηση των απαιτήσεών της εκ της υπ’ αριθμ. 32/2006 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, (ύψους κατά την ημέρα του πλειστηριασμού 28.298,96 ευρώ πλέον τόκων), επιβλήθηκε αναγκαστική κατάσχεση επί του περιγραφομένου ακινήτου ιδιοκτησίας της οφειλέτιδάς της ... το γένος Λ. Σ., ήτοι επί μίας ισόγειας οικίας με οικόπεδο 121,30 τμ, που βρίσκεται ... Στη συνέχεια, εκδόθηκε τελικά η υπ’ αριθμ. .../2006 Α επαναληπτική περίληψη κατασχετήριας έκθεσης της ίδιας ως άνω δικαστικής επιμελήτριας, με βάση την οποία διενεργήθηκε στις 20-9-2006 δημόσιος αναγκαστικός πλειστηριασμός, εκπλειστηριασθέντος του ακινήτου αντί τελικού ποσού 85.500 ευρώ, συνταχθείσης προς τούτο της υπ’ αριθμ. .../20-9-2006 πράξης κατακυρωτικής εκθέσεως της Συμβ/φου Βόλου ... Στον ως άνω πλειστηριασμό, μεταξύ άλλων, αναγγέλθηκε και η εφεσίβλητη Πανελλήνια Τράπεζα, (ήδη αναιρεσείουσα) με την από 2-10-2006 αναγγελία της, για συνολικό ποσό 60.392,40 ευρώ. Συγκεκριμένα, στο αναγγελτήριό της, που επιδόθηκε στον υπάλληλο του πλειστηριασμού, αναφέρονταν τα εξής "....

Επειδή τυγχάνει η, με την παρούσα αναγγελλόμενη...δικαιούται να λάβει 1/ποσό 57.288,40 ευρώ για το επιδικασθέν κεφάλαιο νομιμότοκα από την 19-01-2006 μέχρις εξοφλήσεως, 2/ευρώ 1.664 για επιδικασθέντα δικαστικά έξοδα και 3/ευρώ 1.400 για απόγραφο, τέλος απογράφου, αντίγραφο εξ απογράφου, αντιγραφικά, σύνταξη Α’ επιταγής για έξοδα επιδόσεως αντιγράφου της άνω δ/γής πληρωμής 40 ευρώ, δηλ. σύνολο ευρώ 60.392,40 και όλα αυτά νομιμότοκα, εκτός από το κονδύλιο των τόκων, από την 19-1-2006 μέχρι την εξόφληση, σύμφωνα με την κοινοποιηθείσα την 22-3-2006 επιταγή προς πληρωμή που συντάχθηκε παρά πόδας του αντιγράφου από απόγραφο εκτελεστό της υπ’ αριθμ.65/2006 διαταγής πληρωμής του Μον. Πρωτοδικείου Βόλου που επιδόθηκε με την με αριθμό .../22-3-2006 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητού Πρωτοδικείου Βόλου Χ. Μ.. Επειδή έχουμε στα χέρια μας δικόγραφα εκτελεστά στα οποία στηρίζουμε τις απαιτήσεις μας, τα οποία θα καταθέσουμε νόμιμα και εμπρόθεσμα, καθώς και τα υπόλοιπα έγγραφα που θεμελιώνουν την παρούσα απαίτηση μας στο σύνολο της...

Για τους λόγους αυτούς αναγγελόμαστε ως δανειστές της ....και ζητάμε ....να αναγνωρισθούμε ως ενυπόθηκοι δανειστές της ως άνω οφειλέτιδος, ώστε να καταταγούμε προνομιακά στον πίνακα κατατάξεως δανειστών που δα συνταχθεί για το συνολικό ποσό-των 60.392,40 ευρώ πλέον των νομίμων τόκων σύμφωνα με την κοινοποιηθείσα όπως αναλυτικά αναφέρονται παραπάνω επιταγή προς πληρωμή και να λάβουμε το ποσό αυτό από το εκπλειστηρίασμα ... ".

Η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος Συμβ/φος Βόλου ... συνέταξε τον υπ’ αριθμ. .../20-10-2006 πίνακα κατάταξης, σύμφωνα με τον οποίο, από το επιτευχθέν πλειστηρίασμα των 85.500 ευρώ, στο μετά την αφαίρεση των εξόδων προκύψαν υπόλοιπο 81.421,73 ευρώ, κατέταξε: α) Το αναγγελθέν Ελληνικό Δημόσιο (Δ.Ο.Υ Α’ Βόλου) για το ποσό των 7.343,62 ευρώ, β) την - εφεσίβλητη - αναγγελθείσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΗ EΤAlPEΙA" για το ποσό των 66.077 ευρώ, προνομιακά και τυχαία υπό την αίρεση της τελεσιδίκου επιδικάσεως της απαιτήσεώς της προς ικανοποίηση της αναγγελθείσας απαιτήσεως της, ως έχουσα εγγράψει υπέρ της στο Υποθηκοφυλακείο Βόλου, στις 2-12-2003 στον τόμο 464 με αριθμό 146, πρώτη προσημείωση υποθήκης για το ποσό των 30.000 ευρώ δυνάμει της υπ’ αριθμ.2901/1-12-2003 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου και στις 28-1-2004 στον τόμο ...

με αριθμό …,δεύτερη προσημείωση-υποθήκης για το ποσό των 37.000 ευρώ δυνάμει της υπ’ αριθμ.185/28-1-2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου και γ) τον αναγγελθέντα δανειστή Δ. Γ. Σ. για το ποσό των 8.001,11 ευρώ, προνομιακά και τυχαία, υπό την αίρεση της τελεσιδίκου επιδικάσεως της απαιτήσεώς του προς ικανοποίηση της αναγγελθείσας απαιτήσεώς του.

Μετά την εξάντληση του πλειστηριάσματος με την παραπάνω κατάταξη, η συμβολαιογράφος δεν κατέταξε καμία άλλη απαίτηση. Η εκκαλούσα Εθνική Τράπεζα επισπεύδουσα δανείστρια, (ήδη αναιρεσίβλητη) με την ανακοπή της, έχουσα προς τούτο έννομο συμφέρον, υποστηρίζει ότι η προαναφερόμενη, αναγγελία της εφεσίβλητης, είναι αόριστη, διότι σ’ αυτήν δεν προσδιορίζονται επαρκώς η απαίτηση της και το τυχόν προνόμιο της, με συνέπεια να μην μπορεί vα αμυνθεί με ευχέρεια κατά της απαιτήσεως της και του προνομίου της.

Ο λόγος αυτός είναι νόμιμος, στηριζόμενος στη διάταξη του άρθρου 972 ΚΠολΔ, κατ αποδεικνύεται και ως ουσία βάσιμος κατά ένα μέρος. Τούτο διότι, η εφεσίβλητος Πανελλήνια Τράπεζα) στην αναγγελία της αναφέρει μεν τα περιστατικά που θεμελιώνουν την απαίτησή της (1/ποσό 57.288,40 ευρώ για το επιδικασθέν κεφάλαιο νομιμότοκα από την 19-01-2006 μέχρις εξοφλήσεως, 2/ευρώ 1.664 για επιδικασθέντα δικαστικά έξοδα και 3/ευρώ 1.400 για απόγραφο, τέλος απογράφου, αντίγραφο εξ απογράφου, αντιγραφικά, σύνταξη Α’ επιταγής για έξοδα επιδόσεως αντιγράφου της άνω δ/γής πληρωμής 40 ευρώ, δηλ.

σύνολο ευρώ 60.392,40 και όλα αυτά νομιμότοκα, εκτός από το κονδύλιο των τόκων, από την 19-1-2005 μέχρι την εξόφληση, σύμφωνα με την κοινοποιηθείσα την 22-3-2006 επιταγή προς πληρωμή που συντάχθηκε παρά πόδας του αντιγράφου από απόγραφο εκτελεστό της υπ’ αριθμ.65/2006 διαταγής πληρωμής του Μον. Πρωτοδικείου Βόλου, που επιδόθηκε με την με αριθμό .../22-3-2006 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητού Πρωτοδικείου Βόλου Χ.

Μ.),ενώ αναφέρει επίσης ότι η απαίτησή της είναι ενυπόθηκη. Τα επί μέρους ως άνω ποσά δεν αμφισβήτησε η εκκαλούσα, ισχυριζόμενη απλώς ότι μέρος της απαίτησης της εφεσιβλήτου δεν ήταν εμπραγμάτως ασφαλισμένο. Από τα προαναφερόμενα έγγραφα, (αναγγελία, υπ’ αριθμ. 65/2006 διαταγή πληρωμής του Μον. Πρωτοδικείου Βόλου, εκθέσεις επιδόσεως, αποφάσεις για εγγραφή προσημείωσης υποθήκης), που νόμιμα προσκόμισε η εφεσίβλητη ενώπιον του υπαλλήλου του πλειστηριασμού, συνταχθείσης της υπ’ αριθμ. .../5-10-2006 πράξης της, ήταν δυνατός ο έλεγχος και της απαιτήσεώς της και του προνομίου της από τους λοιπούς αναγγελθέντες δανειστές, όπως η εκκαλούσα" ...

Από δε την ως άνω 65/2006 διαταγή πληρωμής, προκύπτει ότι αυτή εκδόθηκε βάσει της υπ’ αριθμ....21-4-2003 συμβάσεως πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό και των αυξητικών αυτής, (και όχι βάσει και των ...21-4-2003 και ...26-1-2004 συμβάσεων), καθόσον η κίνηση των λογαριασμών που αναφέρεται σ’ αυτή (διαταγή πληρωμής) και το συναφές χρεωστικό υπόλοιπο, αφορά τέσσερις λογαριασμούς που ανοίχτηκαν για την εξυπηρέτηση της πιο πάνω συμβάσεως και όχι και της υπ’ αριθμ. ...21-4-2003 συμβάσεως τοκοχρεωλυτικού δανείου και.

της υπ’ αριθμ....26-1-2004 συμβάσεως πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, ενώ από τις 290/2003 και 185/2004 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, προκύπτει ότι οι προαναφερόμενες - προσημειώσεις υποθήκης εγγράφηκαν προς ασφάλεια των ...26-1-2004 και ...26-1-2004 συμβάσεων πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, μέχρι των ποσών των 30.000 ευρώ και 36.000 ευρώ αντίστοιχα.

Με βάση τα παραπάνω, η απαίτηση της εφεσίβλητης των 66.077 ευρώ που προέρχεται από την ...26-1-2004 σύμβαση και τις αυξητικές αυτής, είναι ασφαλισμένη με προσημείωση υποθήκης, μόνον μέχρι του ποσού των 30.000 ευρώ και επομένως, ο επί του πλειστηριασμού υπάλληλος, ο οποίος κατέταξε την εφεσίβλητο, για όλο το ποσό της απαίτησης της, προνομιακά και τυχαία, έσφαλε ...".

Ακολούθως δε, το Εφετείο δέχθηκε κατ’ ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία είχε απορριφθεί κατ’ ουσίαν η ανακοπή κατά του πίνακος κατατάξεως, κράτησε την υπόθεση και δίκασε την ανακοπή, δέχθηκε αυτήν κατ’ ουσίαν εν μέρει, μεταρρύθμισε τον πίνακα κατατάξεως των δανειστών, κατέταξε δε σ’ αυτόν την ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσίβλητη Εθνική Τράπεζα για το ποσόν των 28.298,86 € και απέβαλε από τον πίνακα αντιστοίχως την καθ’ ης η ανακοπή και ήδη αναιρεσείουσα.

Με αυτά τα οποία δέχθηκε το Εφετείο, δεν υπέπεσε στην κατ’ εκτίμηση (λόγω έλλειψης ενάριθμης πλημμέλειας), πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ., καθόσον ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 972 § 1 περ. β’ Κ.Πολ.Δ. και ειδικότερα σχετικά με το περιεχόμενο του αναγγελτηρίου, στο οποίο πρέπει να αναφέρεται και η ενδεχομένη ύπαρξη προνομίου με τα σχετικά πραγματικά περιστατικά, εκτός εάν αυτά συμπίπτουν με εκείνα τα οποία στηρίζουν την απαίτηση.

Περαιτέρω δε, το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς και επαρκείς αιτιολογίες, όσον αφορά την έκταση του προνομίου με το οποίο είναι ασφαλισμένη η αναγγελθείσα απαίτηση της αναιρεσείουσας. Επομένως, ο υποστηρίζων τα αντίθετα μοναδικός λόγος αναιρέσεως κατά το δεύτερο σκέλος του, είναι αβάσιμος.

Από την διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει, ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάσθηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναιρέσεως από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναιρέσεως, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις, απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υποθέσεως, η οποία δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται με το πρώτο σκέλος του μοναδικού λόγου αναιρέσεως, ότι το Εφετείο " ... εσφαλμένως αξιολόγησε το αποδεικτικό υλικό που προσκομίσθηκε ... διαλαμβάνοντας παντελώς λανθασμένα ότι δήθεν από την υπ’ αριθ. 65/2006 Διαταγή πληρωμής του κ. Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, όπου εδραζόταν η αναγγελθείσα προνομιακή απαίτησή μου κατά της καθ’ ης η αναγκαστική εκτέλεση οφειλέτιδάς μου εκδόθηκε με βάση την υπ’ αριθμό ...21-4-2003 σύμβαση πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό και των αυξητικών αυτής και όχι βάσει και των ...21-4-2003 και ...26-1-2004 συμβάσεων ...". Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι υπό το πρόσχημα της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεώς του στο άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. πλήττει την μη δεκτική αναιρετικού ελέγχου ουσία της υποθέσεως. Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση, να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 § 4 Κ.Πολ.Δ., η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17 Δεκεμβρίου 2014 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" για αναίρεση της υπ’ αριθ. 450/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 18 Απριλίου 2016.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ