306/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 306 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 306/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 12η Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: ...(ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ 10 ΟΝΟΜΑΤΑ), κατοίκων όλων .... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Βελεγράκη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου ΒΕΝΙΖΕΛΕΙΟ - ΠΑΝΑΝΕΙΟ", που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης και εκπροσωπείται νόμιμα από το Διοικητή του. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βασιλεία Χασουράκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-8-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 450/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 246/2006 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 4-5-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας διάβασε την από 21-2-2008 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Αλεξάνδρου Νικάκη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ.1 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Παραβιάζονται δε οι εν λόγω ερμηνευτικοί κανόνες, που εισάγουν οι διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, όταν το δικαστήριο, καίτοι ανελέγκτως διαπιστώνει, έστω και εμμέσως την ύπαρξη κενού ή ασάφειας στις δηλώσεις βουλήσεως των δικαιοπρακτούντων και εντεύθεν την ανάγκη συμπληρώσεως ή ερμηνείας αυτών, παραλείπει να προσφύγει για τη συμπλήρωση ή ερμηνεία τους στις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ ή προσφεύγει στην εφαρμογή των διατάξεων αυτών και στη συμπλήρωση ή ερμηνεία της δικαιοπραξίας, καίτοι δέχεται, επίσης ανελέγκτως, ότι η δικαιοπραξία είναι σαφής και κατά συνέπεια δεν έχει ανάγκη συμπληρώσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχτηκε τα εξής: Το αναιρεσίβλητο-εναγόμενο Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου για την υλοποίηση του προγράμματος "Ψυχαργώς", στις 23-12-1999 ανακοίνωσε ότι πρόκειται να προβεί στην πρόσληψη προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, με τις αναφερόμενες στην προκήρυξη ειδικότητες και προσόντα.

Για τη στέγαση της Υπηρεσίας αυτής με το από 10-11-2000 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσε ακίνητο που βρίσκεται στην περιοχή .... Ακολούθως, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου προσέλαβε στις 13-10-2000 την εβδόμη και δεκάτη, στις 25-1-2001 την πρώτη, δεύτερη, τρίτη, πέμπτη, έκτη, όγδοο, ένατη και στις 26-1-2001 την τετάρτη των αναιρεσειουσών- εναγουσών για να παρέχουν την εργασία τους, στα πλαίσια του ανωτέρω προγράμματος, με τις εκτιθέμενες ειδικότητες.

Οι συμβάσεις αυτές στις 7-12-2001 μετατράπηκαν σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Σε εκτέλεση δε των εν λόγω συμβάσεων οι αναιρεσείουσες παρείχαν την εργασία τους, μετακινούμενες καθημερινά από την πόλη του ..., όπου διαμένουν, στις κάτω ..., όπου ήταν η έδρα της εργασίας τους, η οποία δεν ταυτίζεται με την έδρα της επιχειρήσεως του εργοδότη τους, που βρίσκεται στην πόλη του ....

Περαιτέρω το Εφετείο δέχτηκε ότι, ενώ ήταν βέβαιο πως η επαγγελματική έδρα των αναιρεσειουσών θα ήταν το ανωτέρω κτίριο, που βρίσκεται στις ..., στον τρίτο όρο των ανωτέρω εγγράφων συμβάσεων εργασίας τους, από προφανή παραδρομή αυτού που τις συνέταξε, ο οποίος χρησιμοποίησε τα υπάρχοντα έντυπα ιδιωτικών συμφωνητικών καταρτίσεως συμβάσεων εργασίας, που χρησιμοποιεί το αναιρεσίβλητο για την πρόσληψη προσωπικού του Νοσοκομείου, αναφέρεται ότι "Έδρα του υπαλλήλου ορίζεται η πόλη του ...".

Επίσης, στον τέταρτο όρο των συμβάσεων αυτών αναφέρεται ότι "Ο, Η υπάλληλος θα παρέχει την εργασία της στην πόλη όπου βρίσκεται η έδρα του Νοσοκομείου και σε οποιαδήποτε από τα τμήματα ή κτίρια, ανάλογα με τις ανάγκες του Νοσοκομείου..", όρος ο οποίος έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη βούληση των μερών, που κατάρτισαν τις ανωτέρω συμβάσεις.

Από τους όρους δε αυτούς, που ερμηνεύονται όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη (άρθρο 200 ΑΚ), προκύπτει ότι κατά την πραγματική βούληση των συμβαλλομένων, που αναζητείται χωρίς προσήλωση στις λέξεις (άρθρο 173 ΑΚ), ως επαγγελματική έδρα κάθε μιας των αναιρεσειουσών συμφωνήθηκε το προαναφερόμενο κτίριο, που βρίσκεται στις ...

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο, το οποίο ακολούθως, αφού εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση, απέρριψε την αγωγή των αναιρεσειουσών, με την οποία αυτές ζητούσαν τις δαπάνες για τις εκτός έδρας μετακινήσεις τους από την πόλη του ... στις ..., παραβίασε τους πιο πάνω ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών, διότι ενώ δέχτηκε ανελέγκτως ότι σύμφωνα με τις σαφείς δηλώσεις βουλήσεως των συμβαλλομένων, ως έδρα παροχής της εργασίας των αναιρεσειουσών είχαν ορισθεί στις σχετικές συμβάσεις εργασίας οι ... , προέβη σε ερμηνεία των δηλώσεων αυτών, προσφεύγοντας στους ως άνω ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών.

Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η σχετική από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 246/2006 απόφαση του Εφετείου Κρήτης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Ιανουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ