Supreme Court dismisses appeal on insurance contract renewal, citing insufficient grounds and valid lower court reasoning.

Απόφαση 305 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 305/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο και Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. χ1, και 2. χ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Πέτρο Ζάπρο.

Της αναιρεσίβλητης: Εταιρείας με την επωνυμία "Φοίνιξ-Μετρολάιφ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Πανούση, ο οποίος ανακάλεσε την από 6-12-2007 δήλωσή του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από: α) 20-1-2004 αγωγή των 1. ....., 2. ....., 3. ..... και ..... ως ασκούντων τη γονική μέριμνα του τέκνου τους ....., 4. ......, 5. ....... και 6. ........, οι οποίοι δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, β) με την από 23-3-2004 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση των ήδη αναιρεσειόντων και γ) με την από 10-5-2004 παρεμπίπτουσα αγωγή του ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", το οποίο δεν είναι διάδικο στην παρούσα δίκη, οι οποίες κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3801/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 885/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2-6-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Πετράκης ανέγνωσε την από 3-2-2007 έκθεσή του κωλυομένου να μετάσχει στην σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη Δημητρίου Πατινίδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναίρεσης, υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας από κακή ανάγνωση του περιεχομένου αποδεικτικού με την έννοια των άρθρων 339 και 452 επ. ΚΠολΔ εγγράφου, στο οποίο αποκλειστικά ή κύρια στήριξε την κρίση του, απέδωσε σ' αυτό περιεχόμενο κατάδηλα διαφορετικό, εξαιτίας του οποίου κατέληξε σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα. Δεν υπάρχει, επομένως, παραμόρφωση με την πιο πάνω έννοια, όταν το δικαστήριο από την εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, έστω και εσφαλμένα, καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο από εκείνο, που θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, διότι τότε πρόκειται για αιτίαση σχετική με την εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία δεν ελέγχεται από τον 'Αρειο Πάγο (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Εν προκειμένω, με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πιο πάνω αναιρετική πλημμέλεια, διότι το Εφετείο, με το να χαρακτηρίσει το από ...... έγγραφο ως αίτηση της δεύτερης αναιρεσείουσας προς την αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία για σύναψη σύμβασης ασφάλισης του αναφερόμενου αυτοκινήτου εκείνης για το διάστημα από 20-10 έως 20-11-2002 με διατυπωμένο ρητά όρο της μη ανανέωσής της, ενώ από την επικεφαλίδα και το όλο περιεχόμενο του εγγράφου συνάγεται ότι τούτο αποτελεί πρόταση ασφάλισης του αυτοκινήτου με το ανωτέρω περιεχόμενο από πράκτορα της αναιρεσίβλητης προς την δεύτερη αναιρεσείουσα, παραμόρφωσε το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι η προβαλλόμενη παραμόρφωση αφορά τον γενόμενο από το δικαστήριο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του, χαρακτηρισμό του εγγράφου ως αίτηση σύναψης ασφαλιστικής σύμβασης της πιο πάνω αναιρεσείουσας, που κατά τους αναιρεσείοντες είναι εσφαλμένος, κι' επομένως συνιστά αιτίαση, που ανάγεται στην ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 6 παρ. 1 της Κ4/585/1978 κανονιστικής απόφασης του Υπουργού Εμπορίου (ΦΕΚ 795/1978 τεύχ. ΑΕ και ΕΠΕ), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 6 παρ. 5 του Ν. 489/1976 και καθορίζει τους γενικούς όρους του ασφαλιστηρίου, που καλύπτει την αστική ευθύνη από ατυχήματα αυτοκινήτων, "η ασφαλιστική σύμβασις ισχύει δια την ασφαλιστικής περίοδον, ήτις ορίζεται εις το ασφαλιστήριον και ανανεούται εκάστοτε δι' ίσον χρονικόν διάστημα μετά την λήξιν της ασφαλιστικής περιόδου, ως και των επομένων τοιούτων, εκτός εάν, 30 ημέρας προ του τέλους εκάστης ασφαλιστικής περιόδου εκάτερος των συμβαλλομένων μερών ειδοποιήσει το έτερον δια συστημένης επιστολής περί του αντιθέτου.

Επί πάσης ανανεώσεως εκδίδεται νέον ασφαλιστήριον ή βεβαίωσις περί ανανεώσεως της ασφαλιστικής συμβάσεως (ανανεωτήριον)". Κατά δε το άρθρο 9 παρ. 1 της ίδιας υπουργικής απόφασης "εκάτερον των συμβαλλομένων μερών δύναται ελευθέρως και κατά πάντα χρόνον, δι' εγγράφου συστημένου ή επί αποδείξει, να καταγγείλει την ασφαλιστικήν σύμβασιν.

Η ακύρωσις επέρχεται μετά πάροδον 20 ημερών από της κοινοποιήσεως του ως άνω περί καταγγελίας εγγράφου". Από τις παραπάνω διατάξεις, οι οποίες αναφέρονται στην κατάργηση της ασφαλιστικής σύμβασης με μονομερή δήλωση βούλησης (εναντίωση ή καταγγελία), προκύπτει ότι αυτές δεν υποβάλλουν στο συστατικό τύπο του εγγράφου την αντισυμφωνία των μερών, με την οποία η ασφαλιστική σύμβαση καταργείται οποτεδήποτε κατά το γενικό κανόνα του άρθρου 361 ΑΚ (Ολ.

ΑΠ 24/1994). 'Ετσι, με βάση την από το τελευταίο τούτο άρθρο αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων δύνανται οι συμβαλλόμενοι οποτεδήποτε να συμφωνήσουν τη λύση της σύμβασης με την πάροδο της συμφωνούμενης διάρκειας και μάλιστα είτε με την ίδια τη σύμβαση ασφάλισης είτε με πρόσθετη αυτοτελή και χωριστή από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο πράξη (ΑΠ 971/1999), ακόμη δε και με σιωπηρή συμφωνία (ΑΠ 930/1992), η οποία ως σύμβαση, περιλαμβάνει την πρόταση για τη σύναψή της και την αποδοχή της πρότασης αυτής, κατ' άρθρα 185 επ.

ΑΚ, οπότε η ασφαλιστική σύμβαση μεταξύ των συμβαλλομένων λύεται. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν παραβιάστηκαν κανόνες ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας παραβιάζεται, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είτε με ψευδή ερμηνεία που υπάρχει, όταν αποδίδεται στον κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε με μη ορθή εφαρμογή, η οποία εκδηλώνεται, όταν εφαρμόζεται κανόνας, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή όταν δεν εφαρμόζεται, ενώ έπρεπε να εφαρμοστεί ή όταν εφαρμόζεται εσφαλμένα.

Κατά δε τη διάταξη του αριθμού 19 του ίδιου ως άνω άρθρου έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, που στοιχειοθετεί τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή αναιρετικό λόγο, υπάρχει και όταν στο αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι' έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα, που εφαρμόστηκε, όχι όμως όταν οι ελλείψεις ή οι αντιφάσεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην πληρέστερη ανάλυση του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς στην απόφαση.

Εν προκειμένω, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανέλεγκτο και τα ακόλουθα : Ότι για λόγους εξυπηρέτησης των αναγκών του ζημιογόνου αυτοκινήτου για περιορισμένο χρονικό διάστημα η δεύτερη αναιρεσείουσα, ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου αυτού, υπέβαλε προς την αναιρεσίβλητη την από ........

αίτηση ασφάλισής του από 20-10 έως 20-11-2002, με διατυπούμενο στην αίτηση αυτή όρο της μη ανανέωσής της, συντάχθηκε δε για τη σύμβαση αυτή το με αριθμό ....... ιδιωτικό έγγραφο. Ότι στις 15-7-2003, οκτώ (8) ημέρες μετά το ατύχημα, η δεύτερη αναιρεσείουσα υπέβαλε αίτηση στην αναιρεσίβλητη για εκ νέου ασφάλιση του ζημιογόνου αυτοκινήτου.

Ότι οι παραδοχές πως στην προηγούμενη από ....... αίτηση για ασφάλιση του αυτοκινήτου περιλαμβάνεται ο όρος της μη ανανέωσής της και ότι στις 15-7-2003, μετά το ατύχημα, υποβλήθηκε στην αναιρεσίβλητη από την ίδια αιτούσα νέα αίτηση ασφαλιστικής κάλυψής του, επιτρέπουν στο δικαστήριο την ασφαλή κρίση, ότι επιτρεπτά συμφωνήθηκε μεταξύ της δεύτερης αναιρεσείουσας και της αναιρεσίβλητης για μη ανανέωση της ασφαλιστικής σύμβασης κατά την έννοια του άρθρου 6 παρ. 1 της Κ4/585/1978 υπουργικής απόφασης, η εφαρμογή της οποίας, με τήρηση της προβλεπόμενης 30νθήμερης προθεσμίας εναντίωσης, δεν είναι εκ των πραγμάτων δυνατή και με την έννοια αυτή η διαδοχική ανανέωσή της για ένα κάθε φορά μήνα, χωρίς η κρίση αυτή να διαφοροποιείται από το γεγονός, ότι ο όρος της αίτησης της δεύτερης αναιρεσίβλητης για μη ανανέωση της σύμβασης ασφάλισης δεν έχει περιληφθεί στο έντυπο του πιο πάνω ασφαλιστηρίου συμβολαίου.

Και ότι η συμφωνία αυτή ισχύει στις σχέσεις μεταξύ της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας και της αντισυμβαλλόμενης - ασφαλισμένης δεύτερης αναιρεσείουσα, κατά της οποίας και επιτρεπτά αντιτάσσεται. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι η σύμβαση ασφάλισης του ζημιογόνου αυτοκινήτου είχε λήξει κατά το χρόνο του ατυχήματος.

Μετά από αυτά δέχθηκε την έφεση της αναιρεσίβλητης, εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε κρίνει αντίθετα, και απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσίαν την αγωγή των αναιρεσειόντων, με την οποία αυτοί ζήτησαν να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη να τους καταβάλει κάθε ποσό που εκείνοι θα υποχρεωθούν να πληρώσουν στους ενάγοντες της κύριας αγωγής για τις αξιώσεις από το αυτοκινητικό ατύχημα, που προκλήθηκε από το φερόμενο ως ασφαλισμένο στην αναιρεσίβλητη αυτοκίνητο.

Από τις παραπάνω παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης προκύπτει, ότι το Εφετείο δέχεται πως η ασφαλιστική σύμβαση έπαψε να ισχύει μετά τη πάροδο του συνομολογηθέντος χρόνου διάρκειάς της από ..... έως ...... με σιωπηρή συμφωνία της δεύτερης αναιρεσείουσας ασφαλισμένης και της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας, την οποία (συμφωνία) συνήγαγε από α) τον διαλαμβανόμενο στην υποβληθείσα από την αναιρεσείουσα αίτηση για σύναψη της ασφαλιστικής σύμβασης όρο για τη μη ανανέωσή της μετά τη λήξη του χρόνου διάρκειάς της για λόγους εξυπηρέτησης των αναγκών του ζημιογόνου αυτοκινήτου για περιορισμένο χρονικό διάστημα και β) τη νέα αίτηση που υπέβαλε η ίδια αναιρεσείουσα προς την αναιρεσίβλητη μετά το αυτοκινητικό ατύχημα για τη σύναψη νέας ασφαλιστικής σύμβασης. 'Ητοι το Εφετείο δέχεται τη λήξη της επίμαχης σύμβασης ασφάλισης με σιωπηρή συμφωνία - σύμβαση των συμβαλλομένων, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 361 ΑΚ, η οποία, με βάση τα συγκροτούντα αυτήν, ως άνω πραγματικά περιστατικά, είναι έγκυρη και ισχυρή.

Οι αναιρεσείοντες, με τον δεύτερο λόγο, κατά το πρώτο μέρος, της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ προβάλλουν την αιτίαση ότι το Εφετείο δέχθηκε τη σύναψη συμφωνίας για λήξη της ασφαλιστικής σύμβασης μετά τον χρόνο διάρκειάς της με μόνη την υποβολή της έγγραφης από ...... αίτησης της δεύτερης αναιρεσείουσας προς την αναιρεσίβλητη, που περιείχε τον όρο της μη ανανέωσης της σύμβασης, χωρίς να δέχεται και αποδοχή του όρου αυτού από την αναιρεσίβλητη ή χωρίς να μνημονεύει συγκεκριμένο τρόπο αποδοχής του, σε κάθε δε περίπτωση δέχθηκε αποδοχή του επίμαχου αυτού όρου με την έκδοση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, χωρίς όμως, κατά τις παραδοχές του, να περιλαμβάνεται στο συμβόλαιο αυτό.

Ο λόγος αυτός: α) όσον αφορά την πρώτη αιτίαση, είναι αβάσιμος, διότι, δεχόμενο το δικαστήριο της ουσίας ότι η σύμβαση ασφάλισης έληξε με σιωπηρή συμφωνία των διαδίκων, που έχει ως αναμφίβολο κατά το νόμο περιεχόμενο την πρόταση για τη σύναψη της σχετικής συμφωνίας και την αποδοχή της πρότασης αυτής από τον αντισυμβαλλόμενο, δέχεται σαφώς και αποδοχή από την αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία της πρότασης της ασφαλισμένης αναιρεσείουσας για μη ανανέωση της ασφαλιστικής σύμβασης μετά την πάροδο του συμφωνημένου χρόνου διαρκείας της? β) όσον αφορά τη δεύτερη αιτίαση, είναι απαράδεκτος, διότι αυτή ανάγεται στην εκτίμηση και ειδικότερα στην ανάλυση των αποδείξεων? γ) και καθόσον αφορά την επικουρική αιτίαση, είναι αβάσιμος, ως στηριζόμενος σε αναληθή προϋπόθεση, αφού, το Εφετείο, κατά τα προεκτεθέντα, δεν δέχεται ότι η αποδοχή από την αναιρεσίβλητη της πρότασης της αναιρεσείουσας για τον επίμαχο όρο της μη ανανέωσης της ασφαλιστικής σύμβασης έγινε με το ασφαλιστήριο συμβόλαιο, αλλά δέχεται ότι η όλη συμφωνία για λήξη της ασφαλιστικής σύμβασης μετά την πάροδο του ορισθέντος χρόνου διάρκειάς της, άρα και η αποδοχή της σχετικής πρότασης έγινε σιωπηρά, συνάγοντας τη σιωπηρή αυτή συμφωνία από τα καθοριζόμενα στην απόφαση γεγονότα.

Περαιτέρω, με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, πλήσσεται η προσβαλλόμενη απόφαση για ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, διότι, αντίστοιχα, 1) δέχθηκε ότι η δεύτερη αναιρεσείουσα υπέβαλε προς την αναιρεσίβλητη την από ...... αίτηση ασφάλισης του ζημιογόνου αυτοκινήτου με διατυπούμενο στην αίτηση αυτή όρο της μη ανανέωσης της ασφαλιστικής σύμβασης, χωρίς να εξηγεί, να δικαιολογεί και να αναφέρει, έστω και επιγραμματικά, τα πραγματικά περιστατικά, από τα οποία προκύπτει το εν λόγω συμπέρασμα? 2) με την πρώτη παραδοχή δέχεται ότι η αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία αποδέχεται την πιο πάνω έγγραφη αίτηση ασφάλισης της δεύτερης αναιρεσείουσας με τον όρο της μη ανανέωσης της σύμβασης, ενώ με τη δεύτερη παραδοχή διαπιστώνει ότι το ασφαλιστήριο συμβόλαιο δεν περιείχε τον όρο αυτόν.

Ο λόγος αυτός, όσον αφορά την πρώτη αιτίαση, είναι απαράδεκτος, διότι οι προβαλλόμενες ελλείψεις ανάγονται στην πληρέστερη ανάλυση του σαφώς εκτιθεμένου στην αναιρεσιβαλλομένη αποδεικτικού πορίσματος, όσον αφορά δε τη δεύτερη αιτίαση είναι αβάσιμος, διότι δεν υπάρχει στις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης η επικαλούμενη αντίφαση, αφού όπως και πιο πάνω έχει εκτεθεί, το Εφετείο δέχθηκε σιωπηρή συμφωνία των συμβαλλομένων για μη ανανέωση της ασφαλιστικής σύμβασης.

Τέλος, με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης, κατά το δεύτερο μέρος του, προβάλλεται ευθεία παραβίαση της διάταξης του άρθρου 6 παρ. 1 της Κ4/585/1978 απόφασης του Υπουργού Εμπορίου, διότι το Εφετείο δέχθηκε, ότι, η τήρηση της προβλεπόμενης από τη διάταξη αυτή 30νθήμερης προθεσμίας για την εναντίωση στην ανανέωση της ασφαλιστικής σύμβασης δεν είναι δυνατή στη σύμβαση που συνήψαν η δεύτερη αναιρεσείουσα και αναιρεσίβλητη εταιρία λόγω του ότι η διάρκειά της ορίστηκε για ένα μήνα κι' επομένως στη σύμβαση αυτή δεν έχει εφαρμογή η εν λόγω διάταξη της υπουργικής απόφασης.

Ο λόγος αυτός είναι αλυσιτελής, διότι με αυτόν πλήσσεται αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομένης, που εκφέρεται εκ περισσού, αφού υπάρχει άλλη, κύρια αιτιολογία, κατά την οποία η λήξη της ασφαλιστικής σύμβασης συμφωνήθηκε μεταξύ των πιο πάνω διαδίκων με σιωπηρή συμφωνία, η αιτιολογία δε αυτή, που δεν πλήσσεται επιτυχώς με λόγο αναίρεσης, στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της απόφασης.

ΙΙΙ. Μετά τα παραπάνω πρέπει η αίτηση αναίρεσης ν' απορριφθεί και οι αναιρεσείοντες να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-6-2006 αίτηση των χ1 και χ2 για αναίρεση της 885/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Ιανουαρίου 2008. Και

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ