304/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 304 / 2013 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 304/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα), Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 5 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) Ι. (Ε.) Μ. χήρας Χ., κατοίκου ..., 2) Ε. Φ., το γένος Χ. Μ., κατοίκου ..., και 3) Β. Ι. συζ. Ε., το γένος Χ. Μ., κατοίκου ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Βενιζέλο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Χρήστο Μητκίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δικ., χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/2/1966 αγωγή της αρχικής διαδίκου Μ. Μ. του Β., συζ. Σ. Λ., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης επί της οποίας εκδόθηκε η 167/1971 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου. Στη συνέχεια ασκήθηκε η από 7/12/1967 κύρια παρέμβαση επί της οποίας εκδόθηκε η 927/1969 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου και μετά από έφεση η 847/1972 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Επανερχόμενης της υποθέσεως στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης συνεπεία κλήσεως εξεδόθη η 561/1971 απόφαση του ιδίου δικαστηρίου και μετά από έφεση η 627/1973 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Μετά από άσκηση αναιρέσεως κατ' αυτής εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1173/1974 του Α' τμήματος του Αρείου Πάγου, 571/1975 της Ολομέλειας αυτού, η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο Εφετείο Λάρισας, το οποίο εξέδωσε τις 180/1979, 340/1980 μη οριστικές αποφάσεις και 435/1982 οριστική. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε το αναιρεσίβλητο με την από 5/10/1982 αίτηση του, επί της οποίας εκδόθηκαν οι 1481/1997, 222/1999 μη οριστικές και 1446/1999 οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο Εφετείο Λάρισας για περαιτέρω εκδίκαση. Το Εφετείο Λάρισας εξέδωσε τις αποφάσεις: 227/2001, 293/2002 και κατόπιν αιτήσεως αναψηλάφησης την 22/2011, την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 12/4/2011 αίτησή τους και τους από 6/7/2011 προσθέτους λόγους αναίρεσης.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μαζαράκης ανέγνωσε την από 26/11/2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων και την καταδίκη του αντιδίκους του στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 104, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ προκύπτει 1) ότι στα πολιτικά δικαστήρια και μάλιστα στον Άρειο Πάγο οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιo δικηγόρο, 2) ότι η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση, μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και πρέπει να αναγράφει τα ονόματα των πληρεξουσίων, 3) ότι για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της, 4) ότι εκείνος που παρίσταται στο ακροατήριο με δικηγόρο, στον οποίο όμως δεν αποδεικνύεται ότι έχει δοθεί νόμιμα ρητή σχετική πληρεξουσιότητα, θεωρείται ως μη παριστάμενος και κηρύσσεται άκυρη και η κλήση, με βάση την οποία εμφανίζεται ως επιμελούμενος τη συζήτηση, με αποτέλεσμα να μη χωρεί εφαρμογή της διάταξης 576 παρ. 1 ΚΠολΔ, σύμφωνα με την οποία ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι (ΟλΑΠ 9/2003, ΑΠ 248/2011) και να κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση.

Συνεπώς, η έλλειψη πληρεξουσιότητας τόσο προς το δικηγόρο που παραστάθηκε στο ακροατήριο για λογαριασμό του επισπεύδοντος, όσο και προς το δικηγόρο που επέσπευσε τη συζήτηση, υπογράφοντας τη σχετική κλήση, συνεπάγεται, κατά το άρθρο 104 ΚΠολΔ, την ακυρότητα της κλήσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης φέρεται προς συζήτηση με επιμέλεια των αναιρεσειόντων και από τα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης προκύπτει, ότι οι αναιρεσείουσες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Βασίλειο Βενιζέλο.

Από την έρευνα του φακέλου της δικογραφίας προκύπτει ότι ο ανωτέρω δικηγόρος, που παραστάθηκε κατά την ενώπιον του δικαστηρίου τούτου συζήτηση της υπόθεσης, δεν αποδεικνύει με τους τρόπους που προβλέπονται στο άρθρο 96 παρ. 1 ΚΠολΔ, ότι έχει πληρεξουσιότητα από τις αναιρεσείουσες για να επισπεύσει τη συζήτηση και να τις εκπροσωπήσει στο ακροατήριο, εφόσον δεν επικαλείται, ούτε προσκομίζει σχετικό πληρεξούσιο.

Επίσης, από την ίδια έρευνα προκύπτει, ότι ο δικηγόρος Ηλίας Μανδρακούκας που επέσπευσε τη συζήτηση, δίνοντας τη σχετική εντολή στον δικαστικό επιμελητή για τις επιδόσεις στο αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει πληρεξουσιότητα από τις αναιρεσείουσες και συνεπώς η επίσπευση που έγινε δεν είναι έγκυρη ως προς τις αναιρεσείουσες, ενώ περαιτέρω δεν αποδεικνύεται ότι αυτές κλητεύθηκαν από το νομίμως παρισταμένο αναιρεσίβλητο.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, αφού δεν αποδεικνύεται ότι οι αναιρεσείουσες επέσπευσαν νόμιμα τη συζήτηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, ούτε ότι αυτές κλητεύθηκαν από το αναιρεσίβλητο, πρέπει να κηρυχθεί η συζήτηση απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 12-4-2011 αιτήσεως και των από 6-7-2011 προσθέτων λόγων των αναιρεσειουσών Ι. (Ε.) χήρας Χ. Μ. κ.λ.π. για αναίρεση της 22/2011 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Φεβρουαρίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Φεβρουαρίου 2013.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ