Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to improper filing location and lack of specific grounds.

Απόφαση 303 / 2019 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 303/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ'Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Πέτρο Σαλίχο, Ιωάννη Φιοράκη, Παρασκευή Καλαϊτζή και Ανθή Γκάμαρη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 5η Δεκεμβρίου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1.Ε. Χ. του Β., κατοίκου ..., που παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου Μαρίας Δέδε, σύμφωνα με το ν.3226/2004 και την 285/2018 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου (νομική βοήθεια), 2.Β. Χ. θυγατέρας Β. Κ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αριστείδη Φατούρο.

Του αναιρεσίβλητου: Ν. Σ. του Σ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Χριστόφορο Σαράκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-2-2014 αίτηση αναψηλάφησης των αναιρεσειουσών κατά της 25/2011 απόφασης Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 30/2015 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, 39/2017 του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος. Την αναίρεση των δύο τελευταίων αποφάσεων ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 28-11-2017 αίτησή τους Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειουσών ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 552, 553 και 564 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν η έφεση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, η αναίρεση στρέφεται μόνο κατά της πρωτόδικης απόφασης, εφόσον δεν παρήλθε η προθεσμία άσκησης αυτής (ΑΠ 1672/2017), η δε απόφαση του Εφετείου προσβάλλεται μόνο ως προς την απορριπτική της έφεσης διάταξη (ΑΠ 1672/2017, ΑΠ 539/2014), αν δε στρέφεται μόνο κατά της τελευταίας, χωρίς λόγο αναίρεσης ως προς την απόρριψή της ως απαράδεκτης, η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 539/2014). Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 566§2 ΚΠολΔ που ορίζει ότι αν με το ίδιο αναιρετήριο προσβάλλονται δύο ή περισσότερες αποφάσεις πρωτοβάθμιου και δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η κατάθεσή του πρέπει να γίνεται σε κάθε ένα από τα δικαστήρια αυτά, συνάγεται, ότι, αν η αναίρεση πλήττει την απόφαση του πρωτοβάθμιου και του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, πρέπει αυτή να κατατίθεται στη γραμματεία αμφοτέρων των δικαστηρίων, διαφορετικά είναι απαράδεκτη ως προς την απόφαση του δικαστηρίου στην γραμματεία του οποίου δεν κατατέθηκε (ΑΠ 1672/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη από 28-11-2017 αίτηση αναίρεσης στρέφεται τόσο κατά της 39/2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, που απέρριψε την από 9-9-2015 (αρ.κτ. 104/2015) έφεση των ήδη αναιρεσειουσών κατά της 30/2015 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, ως απαράδεκτη και, ειδικότερα, διότι δεν επιτρεπόταν κατά της τελευταίας έφεση, όσο και κατά της πρωτοβάθμιας ως άνω 30/2015 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, η οποία απέρριψε ως απαράδεκτη και μη νόμιμη την από 17-2-2014 αίτηση των εκκαλουσών και ήδη αναιρεσειουσών για αναψηλάφηση της 25/2011 απόφασης του ίδιου δικαστηρίου που δικάζοντας ως Εφετείο απέρριψε ομοίως ως κατ' ουσίαν αβάσιμη έφεση των ήδη αναιρεσειουσών κατά της 61/2010 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αγρινίου, με την οποία είχε αναγνωρισθεί ο ήδη αναιρεσίβλητος κύριος των σε αυτή αναφερόμενων δύο ακινήτων.

Από τα υπάρχοντα στη δικογραφία δύο αντίγραφα της ένδικης αίτησης αναίρεσης προκύπτει ότι το δικόγραφο αυτής κατατέθηκε μόνο στην γραμματεία του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος (δηλαδή του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου), όχι όμως και στην γραμματεία του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, δηλαδή του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά το μέρος που απευθύνεται κατά της 30/2015 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου) είναι απαράδεκτη και απορριπτέα προεχόντως εκ του λόγου τούτου, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη παραπάνω μείζονα σκέψη. Επίσης, απορριπτέα ως απαράδεκτη είναι η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και κατά το μέρος που στρέφεται κατά της ανωτέρω 39/2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, γιατί σε αυτή δεν περιλαμβάνεται κανένας λόγος αναίρεσης αναφορικά με την κρίση του Εφετείου για την απόρριψη της έφεσης ως απαράδεκτης για τον αναφερόμενο στην αρχή της παρούσας λόγο, σύμφωνα με όσα εκτέθηκσαν στην παραπάνω μείζονα σκέψη.

Σημειώνεται ότι, σε κάθε περίπτωση, στο δικόγραφο της αναίρεσης, με την οποία πλήττονται και οι δύο ως άνω αποφάσεις δεν περιλαμβάνεται καν για το παραδεκτό του δικογράφου, σύμφωνα με τα άρθρα 566 παρ. 1, 118 αριθμ. 4 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ κανένας λόγος αναίρεσης , ούτε αναφέρεται κατά τρόπο ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στις προσβαλλόμενες αποφάσεις, ώστε να είναι δυνατή η διαπίστωση αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά στο άρθρο 559 ΚΠολΔ αναφερόμενους θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση, χωρίς μάλιστα να αρκεί η απλή μνεία του αριθμού του άρθρου 559 ή η επανάληψη του κειμένου της σχετικής διάταξης (ΑΠ 275/2017, ΑΠ 766/2017), αλλά αντίθετα αναφέρεται απλώς το ιστορικό της υπόθεσης, το κείμενο της έφεσης κατά της 61/2010 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αγρινίου και οι παραδοχές τόσο αυτής όσο και της 25/2011 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου (που αφορούν στην αρχική δίκη), καθώς και παράπονα ως λόγοι έφεσης κατά της πρωτοβάθμιας ως άνω και προσβαλλόμενης 30/2015 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, χωρίς καμία διατύπωση αναιρετικού λόγου, τα ανωτέρω δε απαράδεκτα επισημαίνονται και από τον αναιρεσίβλητο με τις προτάσεις του.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στο σύνολο της, να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του κατατεθέντος παραβόλου σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει, και να καταδικασθούν οι αναιρεσείουσες που ηττήθηκαν, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, κατά το νόμιμο αίτημά του (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ,κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό .

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-11-2017 αίτηση των 1) Ε. Χ. και 2) Β. Χ. για αναίρεση της 39/2017 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, καθώς και της 30/2015 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Φεβρουαρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Μαρτίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ