Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for absent parties and rejects evidence distortion claim.

Απόφαση 303 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 303/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Μαρία Χυτήρογλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "…." με έδρα τα …, νομίμως εκπροσωπούμενης, 2. Ν. Ν. του Κ. , κατοίκου ... , οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Σ. Κ. του Π., 2Λ. Τ. του Π., κατοίκων ... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, και 3. Του Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην …, νομίμως εκπροσωπούμενου, ως ειδικού διαδόχου της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "EVIMA GROUP AE" της οποίας η άδεια λειτουργίας της έχει ανακληθεί, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αργυρώ Γρατσία-Πλατή και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-10-2008 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και την από 9-1-2009 αγωγή του 2ου ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο. Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 220/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 28/2012 του Εφετείου Ευβοίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν oι αναιρεσείοντες με την από αίτησή 17-12-2012 τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Μαρία Χυτήρογλου, ανέγνωσε την από 16-10-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια του 3ου των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί ,αλλά, δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως ,αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι ή αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν ο τελευταίος κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως.

Στην περίπτωση που η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους. Σε περίπτωση, όμως, απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αιτήσεως αναίρεσης χωρεί νομίμως ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο, ή, έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς, Στην προκειμένη υπόθεση, κατά την συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως εμφανίστηκε και παρέστη νομίμως διά του πληρεξουσίου της δικηγόρου μόνο το τρίτο των αναιρεσιβλήτων ΝΠΙΔ με την επωνυμία "Επικουρικό Κεφάλαιο Ασφάλισης Ευθύνης από Ατυχήματα Αυτοκινήτων" ως ειδικός διάδοχος της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία PROTON ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, μετονομασθείσα στην συνέχεια, σε "EVIMA GROUP AE" οπότε πρέπει να ερευνηθεί ποιός εκ των διαδίκων επισπεύδει την συζήτηση.

Από το προσκομιζόμενο με επίκληση αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου για εκείνη που σημειώνεται στην αρχή της παρούσας και κλήση να παραστεί σαυτήν, προκύπτει ότι με εντολή του πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσειόντων νομότυπα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε αυτή (αίτηση αναιρέσεως) στην τρίτη αναιρεσίβλητη την 15-7-2013, (βλ την υπό την αυτήν ημερομηνία σημείωση επί του αντιγράφου της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών …).

Επομένως, την συζήτηση επισπεύδουν οι αναιρεσείοντες, με αποτέλεσμα να πρέπει , παρά την μη εμφάνισή των κατά την συζήτηση, η υπόθεση να ερευνηθεί ως εάν ήταν παρόντες. Αντίθετα, δεν προκύπτει ότι αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και στους πρώτο και δεύτερο των αναιρεσιβλήτων, με αποτέλεσμα να πρέπει, δεδομένης της απλής μεταξύ των διαδίκων ομοδικίας, να χωριστεί η υπόθεση και κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς αυτούς (πρώτο και δεύτερο των αναιρεσιβλήτων).

Στην προκειμένη υπόθεση φέρεται προς συζήτηση η με αύξοντα αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 1/2013 αίτηση με την οποία διώκεται η αναίρεση της 28/2012 αποφάσεως του Εφετείου Ευβοίας, η οποία εκδόθηκε επί εφέσεων που άσκησαν οι διάδικοι κατά της 220/2010 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, και με την οποία κρίθηκε, ότι υπαίτιος του ατυχήματος που συνέβη την 14-11-2007 στην ΕΟ Ψαχνών ήταν ο δεύτερος των αναιρεσειόντων, Ν.

Ν., οδηγός του αυτοκινήτου που ανήκε στην πρώτη εταιρεία …".

Επειδή, με το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης όταν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκούς ή αντιφατικής αιτιολογίας, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν, από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάσθηκε ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αφορά πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές αρκεί τούτο να εκτίθεται σαφώς και πλήρως και χωρίς αντιφάσεις.

Ως ζητήματα, τέλος, των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση νοούνται, μόνο, οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη που τείνουν, δηλαδή, στη θεμελίωση ή την κατάλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε είτε, ως επιθετικό ,είτε, ως αμυντικό μέσο όχι όμως και τα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων για τα οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως. 'Ετσι, επί ευθύνης προς αποζημίωση από αυτοκινητικό ατύχημα ελέγχεται με τον αναιρετικό αυτό λόγο η αξιολογική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για τη συνδρομή ή μη της υπαιτιότητας και αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ αυτής και του ζημιογόνου αποτελέσματος.

Και τούτο, διότι πρόκειται για αόριστες νομικές έννοιες, που συνιστούν προϋποθέσεις γενέσεως της εν λόγω ευθύνης, δηλαδή στοιχεία του πραγματικού των εφαρμοζομένων στην περίπτωση αυτή κανόνων δικαίου. Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για πλημμέλεια εκ του άνω αριθμού (19) αρθ. 559 Κ.Πολ.Δ, διότι, περιέλαβε ασαφείς και ελλιπείς αιτιολογίες ως προς την αξιολογική κρίση του δικαστηρίου για την συνδρομή της υπαιτιότητας των οδηγών των εμπλακέντων, στο ατύχημα αυτοκινήτων και κυρίως του πρώτου, στο επελθόν αποτέλεσμα, ήτοι, τη σύγκρουση των οχημάτων και τις εντεύθεν προσκληθείσες ζημίες .- Εν προκειμένω, το Εφετείο, κατά το ενδιαφέρον μέρος, σχετικό με την υπαιτιότητα των εμπλακέντων στο ατύχημα οδηγών, δέχθηκε, ανελέγκτως, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Στις 14-11-2007 και περί 08:10 π.μ.

η εναγομένη Σ. Κ. (σημ. αναιρεσίβλητη) ,οδηγώντας το με αριθμ. κυκλ. ... 1.Χ.Φ. αυτοκίνητο το οποίο ανήκε στην ιδιοκτησία του ενάγοντα - εναγομένου Λ. Τ. , (β αναιρεσίβλητος), και το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία "PROTON ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", ήδη μετονομασθείσα σε "ΕVIΜΑ GROUP AΕ", εκινείτο στην οδο Κοντοδεσποτι - Ψαχνών με κατεύθυνση προς Ψαχνά, με ταχύτητα περίπου 40 χιλ.

την ώρα, λαμβανομένου υπόψη του διαστήματος των ιχνών τροχοπεδήσεως του αυτοκινήτου αυτού, μήκους 6,5 μέτρων. Η εν λόγω οδός είναι διπλής κατεύθυνσης με συνολικό πλάτος 5,30 μέτρων ήτοι 2,65 μέτρα ανά κατεύθυνση με όριο ταχύτητας 80 χιλιομέτρων την ώρα και πλησίαζε στη Θέση "Γοργοϋπήκοος". Κατά το ίδιο, ως άνω τόπο και χρόνο στην ίδια ως άνω οδό αλλά με αντίθετη κατεύθυνση εκινείτο το με αριθμ. ...

Ι.Χ.Φ. αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της ομορρύθμου εταιρεία "…", το οποίο οδηγούσε ο ενάγων - εναγόμενος Ν. Ν. και ήταν ασφαλισμένο στην εναγομένη ασφαλιστική εταιρία EUROSTAR A.E.", κατευθυνόμενο από Ψαχνά προς Κοντοδεσπότι. Φθάνοντας δε στην ως άνω Θέση "Γοργοϋπήκοος", ολοκληρώνοντας δεξιά ως προς την πορεία του στροφή, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα πορείας όπου εκινείτο το με αριθμ. ...

ΙΧΦ. αυτοκίνητο διανύοντας δεξιά ως προς την πορεία του στροφή, με αποτέλεσμα τα ως άνω οχήματα να συγκρουσθούν. Ειδικότερα, συγκρούσθηκε η εμπρόσθια αριστερή πλευρά του με αριθμ. ... Ι.Χ.Φ. αυτοκινήτου με την αριστερή πλευρά του με αριθμ. ... Ι.Χ.Φ. αυτοκινήτου, το οποίο με τη σύγκρουση άλλαξε πορεία και έλαβε θέση κάθετη προς το οδόστρωμα της οδού στην οποία έβαινε και ακινητοποιήθηκε στο άκρο του οδοστρώματος, τού προς Κοντοδεσπότι ρεύματος πορείας, της ως άνω οδού) του δε με αριθμ. ...

ΙΧ.Φ. αυτοκινήτου μετά την σύγκρουση έσπασε ο αριστερός τροχός του με αποτέλεσμα να συρθεί προς τα αριστερά να διανύσει το προς Κοντοδεσπότι ρεύμα πορείας και ν'ακινητοποιηθεί στο άκρο του οδοστρώματος αυτού (ρεύματος πορείας απόσταση περίπου 20 μέτρα από το σημείο σύγκρουσης). Στην προηγούμενη κρίση, το Δικαστήριο κατέληξε από τα προεκτιθέμενα αποδεικτικά στοιχεία, και, ιδίως από το σχεδιάγραμμα της τροχαίας, στο οποίο απεικονίζονται ίχνη τροχοπεδήσεως τού, με αριθμ. ...

Ι.Χ.Φ. αυτοκινήτου, και ξέσματα από το σύρσιμο του άξονα, μετά την αποκόλληση του αριστερού τροχού, του ως άνω αυτοκινήτου στο ρεύμα πορείας προς Ψαχνά. Μάλιστα δε, τόσο τα ίχνη τροχοπέδησης όσο και η αρχή των ξεσμάτων ευρίσκονται σε απόσταση δύο (2) μέτρων από το άκρο του οδοστρώματος του εν λόγω ρεύματος πορείας (δηλ.

προς Ψαχνά). Ακόμη, από τις προσκομιζόμενες φωτογραφίες του τόπου του ατυχήματος προκύπτει η ύπαρξη λαδιών στο ρεύμα πορείας προς Ψαχνά. Η κρίση αυτή δεν αναιρείται από το γεγονός ότι διάσπαρτα θραύσματα, όπως επίσης και ίχνη από λάδια, υπήρχαν και στο ρεύμα προς Κοντοδεσπότι, αφού δικαιολογείται η ύπαρξη θραυσμάτων και λαδιών στο ως άνω ρεύμα από την προεκτιθέμενη πορεία των οχημάτων μετά τη σύγκρουση και την κατάληξη τους στο άκρο του εν λόγω οδοστρώματος.

Η κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα Ι. Ν. , έρχεται σε αντίθεση με τα προεκτιθέμενα αποδεικτικά στοιχεία και δεν κρίνεται πειστική. Μετά τις ως άνω παραδοχές προκύπτει ότι το ατύχημα οφείλεται στο γεγονός ότι ο οδηγός του με αριθμ. ... Ι.Χ.Φ. αυτοκινήτου δεν επέδειξε την επιμέλεια του μέσου συνετού οδηγού και δεν ασκούσε το έλεγχο και την εποπτεία του οχήματός του με αποτέλεσμα να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα πορείας και να γίνει υπαίτιος της επελθούσας σύγκρουσης (12 παρ. 1, 16 παρ. 1,4, 19 παρ. 1,3 ΚΟΚ).

Από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία δεν προέκυψε οποιαδήποτε υπαιτιότητα σε βάρος της εναγομένης Σ. Κ. , η οποία κινούμενη κανονικό στο ρεύμα πορείας της και βλέποντας την αντικανονική πορεία του μ' αριθμ. ... Ι.Χ.Φ. αυτοκινήτου προσπάθησε ναποφύγει την σύγκρουση, χρησιμοποιώντας το σύστημα πέδησης αν και τελικά δεν απέφυγε αυτή (σύγκρουση).

Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο το οποίο έκρινε ότι αποκλειστικά υπαίτια της επελθούσας σύγκρουσης είναι η εναγομένη Σ. Κ. έσφαλε και πρέπει να γίνουν δεκτοί τόσο ο λόγος της δεύτερης έφεσης όσο και ο σχετικός λόγος της τρίτης έφεσης. Κατ'ακολουθία πρέπει: α) να γίνουν δεκτές η (με αριθμό καταθ. 155/2010) έφεση του Λ.

Τ. και της Σ. Κ. και η (με αριθμ. καταθ. 168/2010) έφεση της ασφαλιστικής εταιρείας "ΠΡΩΤΗ ΑΑΕ", ήδη μετονομασθείσα σε "ΕVΙΜΑ GROUP ΑAE", β) να απορριφθεί η από 9-4-2020 (με αριθμ. καταθ. 91/2010) έφεση των εναγόντων, έστω και αν δεν υπάρχει λόγος που να αναφέρεται στην υπαιτιότητα ,αφού, οι εκκαλούντες της εν λόγω έφεσης έχοντες ως βάση την υπαιτιότητα της εναγομένης Σ.

Κ. σύμφωνα με την παραδοχή της εκκαλουμένης απόφασης παραπονούνται μόνο για το ύψος των κονδυλίων της αγωγής ..." Μ` αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, πλήρεις και επαρκείς αιτιολογίες, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο αναφορικά με την εξατομίκευση της αφηρημένης νομικής έννοιας της υπαιτιότητας των οδηγών των αυτοκινήτων που συγκρούστηκαν και ειδικότερα με την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της αμελούς συμπεριφοράς του εναγομένου, ήδη δεύτερου αναιρεσείοντος, και του επελθόντος αποτελέσματος της σύγκρουσης των αυτοκινήτων και των ζημιών που προκλήθηκαν από αυτό .

Δεν είναι απαραίτητο για την πληρότητα των αιτιολογιών να προσδιοριστεί από ποιούς τροχούς προέρχονταν τα ίχνη που απείχαν δύο μέτρα από την άκρη του οδοστρώματος και η ταχύτητα με την οποία κινήθηκε μετά την σύγκρουση το αυτοκίνητο των αναιρεσειόντων αφού από τις παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης προκύπτει ότι αιτιολογείται πλήρως η συμπεριφορά των οδηγών σε σχέση με το επελθόν αποτέλεσμα.

Επομένως, ο αναιρετικός λόγος (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ), με τον οποίο υποστηρίζεται το αντίθετο, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος .- Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 559 αριθ. 20 και 561 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι ο οριζόμενος από την πρώτη διάταξη λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση εγγράφου ιδρύεται μόνον όταν το δικαστήριο της ουσίας υποπίπτει σε σφάλμα αναγνώσεως και αποδίδει σε αποδεικτικό, κατά τα άρθρα 339 και 432 ΚΠολΔ, έγγραφο, διαφορετικό περιεχόμενο από εκείνο που πραγματικά αυτό έχει και ακολούθως καταλήγει σε επιζήμιο αποδεικτικό πόρισμα, για πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Πάντως, για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης, πρέπει το Δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν το έχει απλώς συνεκτιμήσει μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη αποδεικτικού γεγονότος.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, ότι η πληττομένη απόφαση υπέπεσε στην πλημμέλεια του άνω αριθμού του αρθ. 559 Κ.ΠολΔ, διότι ανέγνωσε εσφαλμένα το σχεδιάγραμμα της τροχαίας στο οποίο η απόφαση εξήρε τα ευρήματά του και απέδωσε ιδιαίτερη αποδεικτική αξία ,αφού αν και αναφέρει ότι στην κρίση του περί υπαιτιότητας του δεύτερου αυτών κατέληξε από τα μνημονευόμενα στην αρχή της παρούσας αποδεικτικά στοιχεία και.."..

ιδίως από το σχεδιάγραμμα της τροχαίας, στο οποίο απεικονίζονται ίχνη τροχοπεδήσεως του με αριθμ. ... ΙΧ.Φ. αυτοκινήτου, και ξέσματα από το σύρσιμο του άξονα, μετά την αποκόλληση του αριστερού τροχού, του ως άνω αυτοκινήτου στο ρεύμα πορείας προς Ψαχνά. Μάλιστα δε τόσο τα ίχνη τροχοπέδησης όσο και η αρχή των ξεσμάτων ευρίσκονται σε απόσταση δύο (2) μέτρων από το άκρο του οδοστρώματος του εν λόγω ρεύματος πορείας (δηλ.

προς Ψαχνά).." εν τούτοις από την επισκόπηση του δημοσίου αυτού εγγράφου προκύπτει ότι αποτυπώνονται στο ρεύμα προς Ψαχνά α) ίχνη πεδήσεως 6,5 μέτρων, χαραγή απέχουσα 2 μέτρων από την άκρη του οδοστρώματος στο ρεύμα προς Ψαχνά ενώ σε κανένα σημείο αποτυπώνονται "ξέσματα από το σύρσιμο του άξονα του οχήματος των αναιρεσιβλήτων μετά την αποκόλληση του αριστερού τροχού στο ρεύμα πορείας προς Ψαχνά".

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος αφού δεν προσκομίζεται το άνω έγγραφο, ως όφειλαν οι αναιρεσείοντες, κατ'αρθρο 570 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ, ώστε να διαγνωσθεί το επικαλούμενο περιεχόμενο αυτού και ερευνηθεί η βασιμότητα του ισχυρισμού των. Με βάση τα ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της και καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της τρίτης των αναιρεσιβλήτων η οποία παρέστη και κατέθεσε προτάσεις διαταχθεί δε και η εισαγωγή των παραβόλων στο Δημόσιο Ταμείο όπως αναλυτικά αναφέρεται στο διατακτικό της παρούσας .

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Διατάσσει τον χωρισμό της υπόθεσης ως προς τους πρώτο και δεύτερο των αναιρεσιβλήτων, ήτοι τους Σ. Κ. και Λ. Τ.

Κηρύσσει ως προς αυτούς απαράδεκτη την συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως της 28/2012 αποφάσεως του Εφετείου Ευβοίας.

Απορρίπτει την με αύξοντα αριθμό κατάθεσης 1/2013 αίτηση αναίρεσης κατά της 28/2012 αποφάσεως του Εφετείου Ευβοίας κατά το μέρος που αφορά την τρίτη των αναιρεσιβλήτων εταιρεία ΕVIMA GROUP AE.

Διατάσσει την εισαγωγή των παραβόλων με σειρά Α, αριθμούς 3461650, 3461651, 3461649, 3461658, 3461657, 3461656, ποσού καθένα 50 ευρώ στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της τρίτης των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων ευρώ (2700).-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιανουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ