Legislator Case Law & Legislation
302/2021 AI generated

Supreme Court partially allows appeal against eviction damages, overturning specific loss calculation due to insufficient reasoning.

Case Number 302/2021
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court partially allowed the State's appeal against the First Instance Court's eviction damages ruling. While the court rejected the argument regarding damages exceeding normal use, it found the appellate court's reasoning on the specific €16,455 loss amount to be unclear and insufficient. Consequently, the judgment was annulled regarding the loss calculation and remanded for retrial to ensure a proper assessment of the damages.

Legislator headnote

AI generated

Articles 592, 594, 599 of the Civil Code; Article 559 of the Code of Civil Procedure: The Supreme Court may annul a judgment if the lower court fails to provide clear and sufficient reasoning regarding the calculation of specific damages, even if the general legal principles are correctly applied.

Keywords

AI generated
eviction damages loss calculation insufficient reasoning remand for retrial Civil Code provisions appellate review state as landlord

Cited Legislation

AI generated
Article 592 of the Civil Code
Article 594 of the Civil Code
Article 599 of the Civil Code
Article 559 of the Code of Civil Procedure
Article 580 of the Code of Civil Procedure
Article 22 of Law 3693/1957

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 302 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 302/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Ευστάθιο Νίκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Νοεμβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Ιωάννη Καλαμάρα, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ν. συζ. Κ. Κ., 2) Ι. Τ. του Π. και 3) Α. Τ. του Π., κατοίκων … Ηλείας, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Φίλιππο Φυλακτόγλου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10.02.2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηλείας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 308/2010 μη οριστική και 29/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 47/2017 του Μονομελούς Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 30.05.2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[I] Κατά τη διάταξη του άρθρου 599 παρ. 1 του ΑΚ, ο μισθωτής κατά τη λήξη της μισθώσεως έχει υποχρέωση να αποδώσει το μίσθιο στην κατάσταση που το παρέλαβε. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 592 του ίδιου Κώδικα, ο μισθωτής δεν ευθύνεται για φθορές ή μεταβολές που οφείλονται στη συμφωνημένη χρήση. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 574, 594, 330, 297 και 298 του ΑΚ, προκύπτει ότι ο μισθωτής είναι υποχρεωμένος να αποζημιώσει τον εκμισθωτή για κάθε θετική και αποθετική ζημία που υφίσταται ο τελευταίος, υπό την προϋπόθεση να υπάρχει αιτιώδης συνάφεια, για τις φθορές ή μεταβολές που προκλήθηκαν στο μίσθιο, με εξαίρεση αυτές που οφείλονται στη συμφωνημένη χρήση.

Ως συμφωνημένη χρήση νοείται εκείνη που ανταποκρίνεται στις ειδικότερες συμφωνίες και στους συγκεκριμένους σκοπούς των συμβαλλομένων, το είδος και τον προορισμό του μισθίου πράγματος και, συμπληρωματικά, στην καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη. Η έννοια αυτή είναι ευρύτερη από την απλώς συνηθισμένη χρήση, η οποία ισχύει αν δεν υπάρχει ιδιαίτερη συμφωνία, η οποία επιτρέπεται, κατ’ άρθρο 361 του ΑΚ, λόγω του ότι οι σχετικές διατάξεις των άρθρων 591, 592 και 599 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα είναι ενδοτικού δικαίου, κατά δε τις διατάξεις των άρθρων 27 και 28 του δ/τος της 19.11.1932 «περί στέγασης δημοσίων υπηρεσιών», όπως αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 24 α.ν. 1540/1938, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 53 ΕισΝΑΚ «Το Δημόσιον εις ουδεμίαν αποζημίωσιν υπέρ του εκμισθωτού υπόκειται δια τας εκ της συνήθους χρήσεως ή κακής του μισθίου κατασκευής ή εκ τυχαίου γεγονότος επιγενομένας βλάβας ή ζημίας εις το μίσθιο.

Η έννοια της συνήθους χρήσεως, επί μισθώσεως του Δημοσίου είναι ευρυτέρα της επί των κοινών μισθώσεων». Σύμφωνα με αυτά, ο εκμισθωτής, ασκώντας, πριν ή κατά ή μετά τη λύση της μισθώσεως (ΑΠ 1413/2008), με αγωγή αποζημιώσεως (ή με ένσταση συμψηφισμού), την αξίωσή του για τις φθορές ή μεταβολές που προκλήθηκαν στο μίσθιο κατά τη διάρκεια της μισθώσεως, οφείλει για το ορισμένο της αγωγής του κατ’ άρθρο 118 εδάφ. 4 και 216 παρ. 1 του ΚΠολΔ, να επικαλεστεί και αποδείξει τις εν λόγω φθορές και μεταβολές και το ποσό της ζημίας που υφίσταται από αυτές, όχι, όμως, και την κατάσταση του μισθίου στην έναρξη της μισθώσεως (ΑΠ 1399/2019, ΑΠ 938/2018), ενώ απόκειται στον εναγόμενο μισθωτή να επικαλεστεί, κατ’ ένσταση, ότι αυτές οφείλονται στη συμφωνημένη χρήση ή σε γεγονός για το οποίο δεν υπέχει ευθύνη ή σε ανώτερη βία (ΑΠ 397/2020, ΑΠ 1399/2019, ΑΠ 938/2018, ΑΠ 529/2017, ΑΠ 681/2015, ΑΠ 1807/2012).

Περαιτέρω, η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ότι οι φθορές ή μεταβολές που προκλήθηκαν από τον μισθωτή οφείλονται ή όχι στη συμφωνημένη χρήση είναι κρίση περί τα πράγματα, μη υποκείμενη στον αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 1399/2019, ΑΠ 938/2018, ΑΠ 529/ 2017, ΑΠ 681/2015, ΑΠ 633/2010). Εξάλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 297, 298, 330, 592, 594 και 599 του ΑΚ η προς αποζημίωση, λόγω φθορών του μισθίου, υποχρέωση του μισθωτή περιλαμβάνει και το διαφυγόν κέρδος, το οποίο συνίσταται στην εξαιτίας του επιζημίου γεγονότος, επερχόμενη ματαίωση της βασίμως προσδοκωμένης αυξήσεως της περιουσίας του εκμισθωτή, όπως ιδίως η απώλεια μισθωμάτων από την αδυναμία εκμισθώσεως του μισθίου σε τρίτους (ΑΠ 576/2008).

Τέλος, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση γιατί δεν έχει καθόλου ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, ο από αυτήν λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν, από το αιτιολογικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, δεν προκύπτουν σαφώς και επαρκώς, τα πραγματικά εκείνα περιστατικά που είναι, κατά το νόμο, αναγκαία για την εφαρμογή, στην συγκεκριμένη περίπτωση, του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε, όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με συνέπεια να μην είναι δυνατός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή όχι εφαρμογής του κανόνα αυτού του ουσιαστικού δικαίου. Αντίθετα, δεν ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, κατά την διάταξη αυτή, όταν οι ελλείψεις της αποφάσεως ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση και στάθμισή τους και στην αιτιολόγηση του εξαγομένου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως, κατά την διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος (ΑΠ 224/2015, ΑΠ 1416/2012, ΑΠ 1208/2011, ΑΠ 8/2010, ΑΠ 44/2003, ΑΠ 1702/2001).

Ως ζητήματα, των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν, δηλαδή, στη θεμελίωση ή την κατάλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και η επιχειρηματολογία των διαδίκων ή του δικαστηρίου, ούτε η εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή διατυπώνεται σαφώς (ΟλΑΠ 24/1992, OλΑΠ 1/1999, ΑΠ 9/2013).

[II] Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως από αυτήν προκύπτει, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη (άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ) περί των πραγμάτων κρίση του, ως αποδειχθέντα, μετά από συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που αναφέρει, τα ακόλουθα, κρίσιμα για την έρευνα των λόγων της αναιρέσεως, πραγματικά περιστατικά:

«| Δυνάμει του από 26.07.1994 μισθωτηρίου οι εκκαλούντες ενάγοντες εκμίσθωσαν στο εναγόμενο και ήδη εφεσίβλητο - εκκαλούν Ελληνικό Δημόσιο μια πολυώροφη οικοδομή επί της οδού ..., που βρίσκεται στον … και αποτελείται από υπόγειο, υπερυψωμένο ισόγειο, τέσσερις ορόφους και δώμα, συνολικού εμβαδού οικοπέδου 520,20 τετραγωνικών μέτρων και συνολικής επιφανείας ακινήτου 1.612 τετραγωνικών μέτρων, προκειμένου να στεγαστούν οι υπηρεσίες αστυνομικής διεύθυνσης Ηλείας. Η οικοδομή αυτή, όπως περιγράφεται στο με αριθμό …/2005 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της Συμβολαιογράφου Πύργου Μαρίας Αντωνοπούλου, έχει πρόσοψη μόνο επί της οδού ... και αποτελείται από υπόγειο, επιφανείας 99,98 τετραγωνικών μέτρων, ισόγειο, επιφανείας 296,35 τετραγωνικών μέτρων, πρώτο και δεύτερο όροφο, επιφανείας 299,52 τετραγωνικών μέτρων, τρίτο όροφο, επιφανείας 236,69 τετραγωνικών μέτρων και τέταρτο όροφο, επιφανείας 161,55 τετραγωνικών μέτρων.

Η τριετής μίσθωση έληξε στις 05.08.1997, παρατάθηκε μέχρι τις 05.02.1998 με απόφαση του αναπληρωτή περιφερειακού διευθυντή Ηλείας και στη συνέχεια με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών έως τις 06.02.1999, ενώ το μίσθωμα αναπροσαρμόστηκε μετά από δικαστικό αγώνα στο ποσό των 1.200.000 δραχμών. Επιπλέον οι εκμισθωτές με την από 03.04.2000 μισθωτική αγωγή τους ζήτησαν την απόδοση του μισθίου (η απόδοση του οποίου διατάχθηκε) μετά από πολύχρονο δικαστικό αγώνα και την έκδοση της με αριθμό 667/2000 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηλείας, που επικυρώθηκε με τη με αριθμό 411/2005 απόφαση του Εφετείου Πατρών, πλην όμως το εναγόμενο παρέμεινε στη χρήση του μισθίου τα έτη 2005, 2006, 2007 και 2008, καταβάλλοντας ως αποζημίωση χρήσης το ποσό των 3.291 ευρώ μηνιαίως.

Όταν τελικά το μίσθιο παραδόθηκε διαπιστώθηκε ότι οι προστηθέντες του εναγομένου και ήδη εκκαλούντος δημοσίου είχαν επιφέρει σε αυτό πολλές φθορές που δεν οφείλονταν στη συμφωνημένη - συνήθη χρήση, έστω και από μια δημόσια υπηρεσία. Ειδικότερα είχαν αποξηλωθεί πλακίδια, είχε καταστραφεί η επένδυση της κλίμακας, τα εσωτερικό και εξωτερικά κουφώματα έχουν υποστεί φθορές που δεν είναι επισκευάσιμες, αφού έχουν σπάσει τα υαλοστάσιά του και ο βαθμός αποδιοργάνωσής τους είναι προχωρημένος, ενώ υπάρχουν έντονα σημάδια υγρασίας και αποφλοίωσης των χρωμάτων. Ένα μέρος αυτών των φθορών περιγράφονται, εξάλλου, και στο από 22.08.2008 πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής του κτιρίου, το οποίο υπέγραψαν οι εκμισθωτές με κάθε επιφύλαξη. Ειδικότερα αναφέρονται σπασμένες βρύσες στο ισόγειο του κτιρίου, σπασμένο τζάμι στον πρώτο όροφο και ότι λείπει η πόρτα του κρατητηρίου και δίφυλλα παντζούρια, στο δεύτερο όροφο είναι σπασμένη κρεμάστρα και μια ξύλινη πόρτα χρειάζεται επισκευή, στον τρίτο όροφο λείπουν τρία φωτιστικά σώματα, λείπουν νιπτήρες, καθρέπτες, βρύσες, εταζέρα και χρειάζεται επισκευή κούφωμα πόρτας και ένα ρολό, ενώ στον τέταρτο όροφο λείπουν τέσσερις καθρέπτες, μια κρεμάστρα, δύο νιπτήρες και είναι σπασμένο ένα τζάμι.

Η καταγραφή βέβαια των παραπάνω δεν αποτελεί το σύνολο το φθορών που υπήρχαν, όπως συνάγεται από το γεγονός ότι η έκθεση παραλαβής του κτιρίου με αναλυτική περιγραφή του μισθίου του 1994 είναι συραμμένη στο προαναφερόμενο πρωτόκολλο, αλλά και από το γεγονός ότι ουδεμία αναφορά γίνεται στις φθορές τοιχοποιίας κλπ.

Κατά την παράδοση διαπιστώθηκαν απλά οι διαφορές που υπήρχαν κατά το χρόνο παραλαβής το 2008 με το χρόνο παράδοσης του κτιρίου για μίσθωση το 1994 και για το λόγο αυτό, εξάλλου, διατυπώθηκε επιφύλαξη από τους εκμισθωτές κατά την υπογραφή. Είναι, εξάλλου, ενδεικτικό το γεγονός ότι παρά το ότι οι εκμισθωτές είχαν από το 2000 ζητήσει την απόδοση του ακινήτου και τα Δικαστήρια τελεσιδίκως από το 2005 είχαν αποφανθεί, όπως ήδη προαναφέρθηκε, περί του δικαίου του αιτήματός τους, το εναγόμενο παρέμεινε στη χρήση του μισθίου τα έτη 2005, 2006, 2007 και 2008, καταβάλλοντας ως αποζημίωση χρήσης το ποσό των 3.291 ευρώ μηνιαίως, και, συνεπώς, γίνεται σαφές ότι λόγω της χρήσης του μισθίου από δημόσια υπηρεσία και μη δυνατότητας εκτέλεσης της μισθωτικής απόφασης οι εκμισθωτές αποστερήθηκαν δικαιωμάτων που όταν μισθωτής είναι ιδιώτης θεωρούνται δεδομένα.

Επομένως, η μη αναγραφή συγκεκριμένων φθορών στο πρωτόκολλο παραλαβής του μισθίου το 2008 δεν αποσυνδέει το εναγόμενο από την ευθύνη του, επειδή αυτές καταγράφονται το έτος 2010, μετά από επίσκεψη των πραγματογνωμόνων στις 20.01.2010 και όχι το 2012, όπως αβασίμως ισχυρίζεται το εκκαλούν, αφού το 2012 είναι η σύνταξη της δικαστικής πραγματογνωμοσύνης και όχι της βεβαίωσης των φθορών, μετά από μακρύ δικαστικό αγώνα, και με δεδομένο ότι το ακίνητο δεν εκμισθώθηκε εκ νέου, διότι έπρεπε πρώτα να αποκατασταθούν οι φθορές από την πολυετή μίσθωση, είτε αυτές προέρχονταν από τη συνήθη χρήση είτε όχι.

Περαιτέρω οι δυο διορισθέντες πραγματογνώμονες Θ. Σ. και Φ. Χ. γνωμοδότησαν ότι με βάση τα πρωτόκολλα παράδοσης και παραλαβής των ετών 1994 και 2008, αντίστοιχα, οι φθορές πέραν της συνήθους χρήσης αφορούν στο υπόγειο την πλήρη αποφλοίωση της επίχρισης της τοιχοποιίας λόγω συνεχούς έκθεσης στο νερό, την ολοσχερή καταστροφή του μηχανοστασίου, της δεξαμενής πετρελαίου μετά των παρακείμενων εξαρτημάτων του μηχανολογικού εξοπλισμού και όλων των ειδών υγιεινής, και σε όλους τους ορόφους την αποκόλληση πλακιδίων, πλαστικού δαπέδου, προσθήκες πλακιδίων, θραύση τμημάτων μαρμάρινων σκαλοπατιών και αποκόλληση μαρμαροποδιών, ζημίες σε είδη υγιεινής, φθορές σε κουφώματα στα εσωτερικά με παρεμβάσεις, όπως κάρφωμα συρόμενης πόρτας σε πολλές περιπτώσεις, φθορά κάσας και σπασμένα υαλοστάσια, και σε εξωτερικά λόγω μη συντήρησης, ενώ διαπιστώθηκε έντονη αποφλοίωση των χρωματισμών.

Σύμφωνα με το πόρισμα οι δύο τελευταίες φθορές επιβαρύνουν τον εκμισθωτή ως προς την αποκατάστασή τους, καθώς δεν έγινε συντήρηση όλα αυτά τα χρόνια και υφίσταται και φθορά λόγω παλαιότητας. Επομένως, το κονδύλιο για τις δαπάνες ελαιοχρωματισμού εξωτερικών χώρων οφείλεται στη συνήθη και εντός των ορίων της συμπεφωνημένης χρήσης του μισθίου από τον μισθωτή και, συνεπώς, κατά τα προεκτεθέντα στην πραγματογνωμοσύνη η υπό κρίση δαπάνη δεν βαρύνει το εφεσίβλητο εκκαλούν δημόσιο αλλά τους εκμισθωτές.

Ομοίως η καταστροφή των τοίχων του κτιρίου, κατά την απομάκρυνση των μονάδων ψύξεως και θέρμανσης (κλιματιστικών) δεν απεδείχθη ότι επήλθε από χρήση πέραν της συνήθους, αλλά από το τυχηρό γεγονός της αφαίρεσης σε συνδυασμό με τη μακροχρόνια χρήση.

Αντιθέτως και υπό τα εκτιθέμενα στην ανωτέρω πραγματογνωμοσύνη σε συνδυασμό με τη νομολογία κρίνεται ότι μεταξύ των φθορών που δεν οφείλονταν στη συμφωνημένη χρήση, περιλαμβάνονται και εκείνες που αφορούν: βλάβες σε όλα τα λουτρά του μίσθιου (είδη υγιεινής - πλακίδια) από μετατροπές - μετασκευές λεκανών και κακότεχνες και μη ενδεδειγμένες παρεμβάσεις στις υδραυλικές εγκαταστάσεις του κτιρίου, καθώς και την τοποθέτηση πρόχειρων εξωτερικών σωληνώσεων και ζημίες σε μαρμάρινα σκαλοπάτια και κεφαλόσκαλα [...].

Ακολούθως ως προς τις υπόλοιπες φθορές πέραν της συνήθους χρήσης και της δαπάνης που απαιτείται αποδείχθηκε ότι απαιτούνται, αντίστοιχα, οι ακόλουθες για κάθε ζημία αναγκαίες δαπάνες:

Α. 1) Για την καθαίρεση επιχρισμάτων στο υπόγειο σε επιφάνεια 230 τ.μ. απαιτείται δαπάνη ποσού χιλίων τριακοσίων τριάντα τεσσάρων (1.334 = 230 τ.μ x 5,80 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

2) για εργασίες επιχρισμάτων με τσιμεντοκονίαμα στο υπόγειο σε επιφάνεια 230 τ.μ απαιτείται δαπάνη ποσού δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300 = 230 τ.μ x 10 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

3) για εργασίες χρωματισμού των εσωτερικών τοίχων του υπογείου, με χρήση ελαιοχρωμάτων αλκυδικής ή ακρυλικής βάσεως νερού, σε επιφάνεια 230 τ.μ απαιτείται δαπάνη ποσού δυο χιλιάδων οκτακοσίων εβδομήντα πέντε (2.875 = 230 τ.μ x 12,50) ευρώ, πλέον ΦΠΑ 23%,

4) για εργασίες αποξήλωσης των κατεστραμμένων μεταλλικών κιγκλιδωμάτων (βάρους 300 Kgr), απαιτείται δαπάνη ποσού ενενήντα (90= 300 Kgr x 0,30 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

5) για την αγορά και τοποθέτηση σιδηρών υαλοστασίων (βάρους έως 10 Kgr) απαιτείται δαπάνη ύψους είκοσι επτά ευρώ και πενήντα τεσσάρων λεπτών (27,54 = 3,40 Kgr x 8,10 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

6) για την αγορά και τοποθέτηση μιας λεκάνης ευρωπαϊκού τύπου απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν πενήντα έξι ευρώ και εβδομήντα τριών λεπτών (156,73), πλέον ΦΠΑ,

7) για την αγορά και τοποθέτηση ενός πλήρους μηχανοστασίου στο υπόγειο απαιτείται δαπάνη δέκα πέντε χιλιάδων (15.000) ευρώ, πλέον ΦΠΑ 23% και συνολικά για τις δαπάνες αποκατάστασης των φθορών πέραν της συνήθους χρήσεως του μισθίου στο χώρο του υπογείου, απαιτείται το ποσό των είκοσι μίας χιλιάδων επτακοσίων ογδόντα τριών ευρώ και είκοσι επτά λεπτών (21.783,27 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%.

Β. 1) Για την αγορά και τοποθέτηση σιδηρών πόμολων στις εσωτερικές θύρες του ισογείου (2 τεμαχίων) απαιτείται δαπάνη ύψους είκοσι ευρώ (20,00 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

2) για την επισκευή των εσωτερικών θυρών του ισογείου (3 τεμαχίων) απαιτείται δαπάνη ποσού διακοσίων δέκα ευρώ (210= 3 τεμ. x 70,00 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

3) για την αγορά και τοποθέτηση φωτιστικών σωμάτων (ντουί) στο ισόγειο (4 τεμαχίων) απαιτείται δαπάνη ύψους είκοσι εννέα ευρώ και εξήντα οκτώ λεπτών (29,68= 4 τεμ. x 7,42) πλέον ΦΠΑ 23%,

4) για την καθαίρεση της επένδυσης των τοίχων στο ισόγειο από μοριοσανίδες ή ινοσανίδες ή γυψοσανίδες σε επιφάνεια 16 τ.μ. απαιτείται δαπάνη ποσού σαράντα τριών ευρώ και είκοσι λεπτών (43,20 = 16,00 τ.μ. x 2,70 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

5) για εργασίες επένδυσης βαθμίδων με μάρμαρο πάχους (3/2 cm) βατήρων/μετώπων σε επιφάνεια 5,80 τ.μ. απαιτείται δαπάνη ποσού τριακοσίων εξήντα οκτώ ευρώ και τριάντα λεπτών (368,30 = 5,80 τ.μ. x 63,50 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

6) για εργασίες επιστρώσεως στο χώρο του ισογείου με πλάκες μαλακού μαρμάρου πάχους (2 cm), σε επιφάνεια 1,80 τ.μ. απαιτείται δαπάνη ποσού εκατόν εξήντα εννέα ευρώ και είκοσι λεπτών (169,20 = 1,80 τ.μ. x 94,00 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

7) για εργασίες αποξήλωσης εμφανών καλωδιώσεων απαιτείται δαπάνη ημερομισθίου ποσού εβδομήντα ενός ευρώ και σαράντα οκτώ λεπτών (71,48 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

8) για εργασίες καθαίρεσης πλακοστρώσεων δαπέδων παντός τύπου και οιουδήποτε πάχους σε επιφάνεια 12,20 τ.μ. απαιτείται δαπάνη ποσού πενήντα οκτώ ευρώ και πενήντα έξι λεπτών (58,56 = 12,20 τ.μ. x 4,80 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

9) για την τοποθέτηση διαφανών υαλοπινάκων πάχους 3,0 mm στο χώρο του ισογείου, απαιτείται δαπάνη ύψους εβδομήντα δυο ευρώ και τριάντα δυο λεπτών (72,32 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

10) για την τοποθέτηση παραθύρων και εξωστοθύρων γερμανικού τύπου Κ 1.11 στο χώρο του ισογείου, απαιτείται δαπάνη ύψους οκτακοσίων τριάντα τεσσάρων ευρώ και εβδομήντα πέντε λεπτών (834,75 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

11) για την επισκευή εξωτερικών θυρών Κ -1.1, Κ-1.2, Κ-1.3 στο χώρο του ισογείου (3 τεμαχίων), απαιτείται δαπάνη ύψους τριακοσίων τριάντα τριών (333 = 3 τεμ. x 111,00) ευρώ πλέον ΦΠΑ 23%,

12) για την τοποθέτηση αναμικτήρα θερμού - ψυχρού ύδατος (2 τεμάχια) στο χώρο του ισογείου, απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν είκοσι έξι ευρώ και εξήντα έξι λεπτών (126,66 = 2 τεμ. Χ 63,33 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

13) για την τοποθέτηση δοχείου πλύσεως (λεκάνης) (1 τεμάχιο) στο χώρο του ισογείου, απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν δέκα ευρώ και πέντε λεπτών (110,05 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

14) για την αγορά και τοποθέτηση μονοπολικού διακόπτη (19 τεμάχια) απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν σαράντα ευρώ και ενενήντα οκτώ λεπτών (140,98 = 19 τεμ. x 7,42 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23% και συνολικά για τις δαπάνες αποκατάστασης των φθορών πέραν της συνήθους χρήσεως του μισθίου στο χώρο του ισογείου απαιτείται το ποσό των δυο χιλιάδων πεντακοσίων ογδόντα οκτώ ευρώ και δέκα οκτώ λεπτών (2.588,18) πλέον ΦΠΑ 23%.

Γ. 1) Για την επισκευή εξωτερικών θυρών Κ-1.2, Κ-1.3, Κ-1.4, Κ-1.8, Κ-1.9 στο χώρο του πρώτου ορόφου (5 τεμαχίων), απαιτείται δαπάνη ύψους πεντακοσίων πενήντα πέντε (555 = 5 τεμ. Χ 111,00) ευρώ πλέον ΦΠΑ 23%,

2) για την επισκευή συρόμενων θυρών Θ-1.13 - δίφυλλων από κόντρα - πλακέ στο χώρο του πρώτου ορόφου απαιτείται δαπάνη ύψους εξακοσίων είκοσι επτά ευρώ και εβδομήντα πέντε λεπτών (627,75 = 2,25 τ.μ. x 279 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

3) για την επισκευή ξύλινων θυρών πρεσσαριστών με κάσσα δρομική, πλάτους έως 13 cm Θ-1.4, Θ-1.6, Θ-1.14, Θ-1.16 και νέα πόρτα Θ-1.13, Θ-1.4 στο χώρο του πρώτου ορόφου απαιτείται δαπάνη ύψους δυο χιλιάδων εκατόν ογδόντα επτά ευρώ και ενενήντα λεπτών (2.187,90 = 11,70 τ.μ. Χ 187,00 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

4) για την αγορά και τοποθέτηση σιδηρών πόμολων στις εσωτερικές θύρες του πρώτου ορόφου (2 τεμαχίων) απαιτείται δαπάνη ύψους είκοσι (20 = 2 τεμ. x 10 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

5) για εργασίες καθαίρεσης μεμονωμένων στοιχείων κατασκευών από άοπλο σκυρόδεμα με εφαρμογή συνήθων μεθόδων καθαίρεσης, απαιτείται δαπάνη ποσού σαράντα έξι ευρώ και τριάντα τεσσάρων λεπτών (46,34 = 0,70 Κ.μ x 66,20 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

6) για την επισκευή συρόμενων, δίφυλλων θυρών από κόντρα - πλακέ Θ-1.24 στο χώρο του πρώτου ορόφου απαιτείται δαπάνη ύψους εξακοσίων είκοσι επτά ευρώ και εβδομήντα πέντε λεπτών (627,75 = 2,25 μ.μ x 279 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

7) για εργασίες αποξήλωσης εμφανών καλωδιώσεων απαιτείται δαπάνη ποσού εβδομήντα ενός ευρώ και σαράντα οκτώ λεπτών (71,48 ευρώ = 71,48 ευρώ x 1 ημερομίσθιο) πλέον ΦΠΑ 23%,

8) για την τοποθέτηση διαφανών υαλοπινάκων στο χώρο του πρώτου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους εβδομήντα τεσσάρων ευρώ και πενήντα οκτώ λεπτών (74,58= 3,30 τ.μ x 22,60 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

9) για την αγορά και τοποθέτηση αναμικτήρα θερμού - ψυχρού ύδατος (2 τεμάχια) στο χώρο του πρώτου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν είκοσι έξι ευρώ και εξήντα έξι λεπτών (126,66 = 2 τεμ. x 63,33 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

10) για την αγορά και τοποθέτηση δοχείου πλύσεως (λεκάνης) (δυο τεμάχια) στο χώρο του πρώτου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους διακοσίων είκοσι ευρώ και δέκα λεπτών (220,10 = 2 τεμ. x 110,05 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

11) για την αγορά και τοποθέτηση μιας πορσελάνινης διπλής πετσετοθήκης (1 τεμάχιο) απαιτείται δαπάνη ύψους είκοσι πέντε ευρώ και τριών λεπτών (25,03 = 1 τεμ. x 25,03 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

12) για την αγορά και τοποθέτηση μιας πορσελάνινης εταζέρας νιπτήρα (1 τεμάχιο) απαιτείται δαπάνη ύψους είκοσι τεσσάρων ευρώ και ογδόντα τριών λεπτών (24,83 = 1 τεμ. x 24,83 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

13) για την αγορά και τοποθέτηση ενός συμπαγούς πλαστικού καθίσματος λεκάνης ευρωπαϊκού τύπου (1 τεμάχιο) απαιτείται δαπάνη ύψους σαράντα έξι ευρώ (46,00 = 1 τεμ. x 46,00 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

14) για την αγορά και τοποθέτηση φωτιστικών σωμάτων (ντουί) στον πρώτο όροφο (27 τεμαχίων) απαιτείται δαπάνη ύψους διακοσίων ευρώ και τριάντα τεσσάρων λεπτών (200,34= 27 τεμ. x 7,42 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23% και συνολικά για τις δαπάνες αποκατάστασης των φθορών πέραν της συνήθους χρήσεως του μισθίου στο χώρο του πρώτου ορόφου απαιτείται το ποσό των τεσσάρων χιλιάδων οκτακοσίων πενήντα τριών ευρώ και εβδομήντα έξι λεπτών (4.853,76) πλέον ΦΠΑ 23%.

Δ. 1) Για εργασίες αποξήλωση πλαστικού δαπέδου και πλακοστρώσεων στον δεύτερο όροφο απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν εξήντα εννέα ευρώ και εβδομήντα πέντε λεπτών (169,75 = 48.50 x 3,50 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

2) για εργασίες επιστρώσεως δαπέδου με κεραμικά πλακίδια στον δεύτερο όροφο απαιτείται δαπάνη ύψους χιλίων εννιακοσίων επτά ευρώ και πενήντα ενός λεπτών (1.907,51 = 48.50 x 39,33 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

3) για εργασίες επισκευής εξωτερικών θυρών Κ-2.5, Κ-2.10, Κ- 2.14 στο χώρο του δεύτερου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους χιλίων εκατόν ενενήντα οκτώ ευρώ και ογδόντα λεπτών (1.198,80 = 10,80 τ.μ. x 111,00) ευρώ πλέον ΦΠΑ 23%,

4) για εργασίες επισκευής μονόφυλλης θύρας Θ-2.13 στον δεύτερο όροφο απαιτείται δαπάνη ύψους εβδομήντα ευρώ (70 = 1 τεμ. x 70 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

5) για εργασίες επισκευής στα παράθυρα και στις θύρες γερμανικού τύπου Κ -2.18 στον δεύτερο όροφο απαιτείται δαπάνη ύψους οκτακοσίων τριάντα τεσσάρων ευρώ και εβδομήντα πέντε λεπτών (834,75 = 2,25 τ.μ x 371 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

6) για εργασίες επένδυσης βαθμίδων με μάρμαρο πάχους (3/2 cm) βατήρων/ μετώπων απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν εβδομήντα ενός ευρώ και σαράντα πέντε λεπτών (171,45 = 2,70 μ.μ x 63,50 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

7) για εργασίες επιστρώσεως στο χώρο του δεύτερου ορόφου με πλάκες μαλακού μαρμάρου πάχους (2 cm), απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν εξήντα εννέα ευρώ και είκοσι λεπτών (169,20 = 1,80 τ.μ x 94,00 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

8) για ποδιές θύρας μπαλκονιού από μάρμαρο πάχους 4 εκ. στο χώρο του δεύτερου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους οκτακοσίων ογδόντα εννέα ευρώ και εξήντα λεπτών (889,60 = 16,00 τ.μ x 55,60 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

9) για την αγορά και τοποθέτηση ενός πόμολου για εσωτερική θύρα του δεύτερου ορόφου απαιτείται δαπάνη ύψους δέκα (10,00) ευρώ πλέον ΦΠΑ 23%,

10) για την επισκευή ενός κουρτινόξυλου στο χώρο του δεύτερου ορόφου απαιτείται δαπάνη ύψους πενήντα (50,00) ευρώ πλέον ΦΠΑ 23%,

11) για εργασίες αποξήλωσης διαχωριστικών ερμαρίων απαιτείται δαπάνη ύψους εβδομήντα ενός ευρώ και σαράντα οκτώ λεπτών (71,48 = 1 τεμ. x 71,48 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

12) για εργασίες αποξήλωσης εμφανών καλωδιώσεων απαιτείται δαπάνη ποσού εβδομήντα ενός ευρώ και σαράντα οκτώ λεπτών (71,48 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

13) για την αγορά και τοποθέτηση αναμικτήρα θερμού - ψυχρού ύδατος (1 τεμάχιο) στο χώρο του δευτέρου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους εξήντα τριών ευρώ και τριάντα τριών λεπτών (63,33 = 1 τεμ. x 63,33 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

14) για την αγορά και τοποθέτηση μιας πορσελάνινης διπλής πετσετοθήκης (1 τεμάχιο) απαιτείται δαπάνη ύψους είκοσι πέντε ευρώ και τριών λεπτών (25,03 = 1 τεμ. x 25,03 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

15) για την αγορά και τοποθέτηση ενός συμπαγούς πλαστικού καθίσματος λεκάνης ευρωπαϊκού τύπου (1 τεμάχιο) απαιτείται δαπάνη ύψους σαράντα έξι ευρώ (46,00 = 1 τεμ. x 46,00 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

16) για την τοποθέτηση διαφανών υαλοπινάκων στο χώρο του δεύτερου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους ογδόντα ενός ευρώ και τριάντα έξι λεπτών (81,36= 3,60 τ.μ x 22,60 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

17) για την αγορά και τοποθέτηση φωτιστικών σωμάτων (ντουί) στον δεύτερο όροφο (23 τεμαχίων) απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν εβδομήντα ευρώ και εξήντα έξι λεπτών (170,66= 23 τεμ. Χ 7,42 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23% και συνολικά για τις δαπάνες αποκατάστασης των φθορών πέραν της συνήθους χρήσεως του μισθίου στο χώρο του δεύτερου ορόφου απαιτείται το ποσό των έξι χιλιάδων ευρώ και σαράντα λεπτών (6.000,40) πλέον ΦΠΑ 23%

Ε. 1) Για την επισκευή θυρών Κ-3.7, Κ-3.8, Κ-3.13 στο χώρο του τρίτου ορόφου απαιτείται δαπάνη ύψους χιλίων εκατόν ενενήντα οκτώ ευρώ και ογδόντα λεπτών (1.198,80 = 10,80 τ.μ Χ 111,00 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

2) για εργασίες επισκευής στα παράθυρα και στις εξωστόθυρες γερμανικού τύπου Κ - 3.17, Κ-3.4 στον τρίτο όροφο απαιτείται δαπάνη ύψους δυο χιλιάδων εκατόν εβδομήντα ευρώ και τριάντα πέντε λεπτών (2.170,35 = 5,85 τ. μ Χ 371,00 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

3) για εργασίες επισκευής ξύλινων θυρών πρεσσαριστών με κάσσα δρομική, πλάτους έως 13 cm στο χώρο του τρίτου ορόφου απαιτείται δαπάνη ύψους εξακοσίων πενήντα οκτώ ευρώ και είκοσι τεσσάρων λεπτών (658,24 = 3,52 τ.μ Χ 187,00 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

4) για την τοποθέτηση διαφανών υαλοπινάκων στο χώρο του τρίτου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους πενήντα οκτώ ευρώ και εβδομήντα έξι λεπτών (58,76 = 2,60 τ.μ Χ 22,60 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

5) για την αγορά και τοποθέτηση ενός πόμολου για εσωτερική θύρα του τρίτου ορόφου απαιτείται δαπάνη ύψους δέκα (10,00) ευρώ πλέον ΦΠΑ 23%,

6) για εργασίες αποξήλωσης εμφανών καλωδιώσεων απαιτείται δαπάνη ποσού εβδομήντα ενός ευρώ και σαράντα οκτώ λεπτών (1 ημερομίσθιο Χ 71,48 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

7) για την αγορά και τοποθέτηση μιας λεκάνης ευρωπαϊκού τύπου (3 τεμάχια) απαιτείται δαπάνη ύψους τετρακοσίων εβδομήντα ευρώ και δέκα εννέα (470,19 = 3 τεμ. x 156,73 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

8) για την τοποθέτηση αναμικτήρα θερμού -ψυχρού ύδατος (3 τεμάχια) στο χώρο του τρίτου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν ογδόντα εννέα ευρώ και ενενήντα εννέα λεπτών (189,99 = 3 τεμ. x 63,33 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

9) για την αγορά και τοποθέτηση πορσελάνινης εταζέρας νιπτήρα (3 τεμάχια) απαιτείται δαπάνη ύψους εβδομήντα τεσσάρων ευρώ και σαράντα εννέα λεπτών (74,49 = 3 τεμ. x 24,83 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

10) για την αγορά και τοποθέτηση καθρέπτη νιπτήρα (5 τεμάχια) απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν είκοσι τριών ευρώ και σαράντα λεπτών (123,40 = 5 τεμ. x 24,68 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

11) για την αγορά και τοποθέτηση ενός συμπαγούς πλαστικού καθίσματος λεκάνης ευρωπαϊκού τύπου (2,00 τεμάχια) απαιτείται δαπάνη ύψους ενενήντα δυο ευρώ (92,00 = 2 τεμ. Χ 46,00 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

12) για την αγορά και τοποθέτηση φωτιστικών σωμάτων (ντουί) στον τρίτο όροφο (11 τεμαχίων) απαιτείται δαπάνη ύψους ογδόντα ενός ευρώ και εξήντα δυο λεπτών (81,62 = 11 τεμ. x 7,42 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23% και συνολικά για τις δαπάνες αποκατάστασης των φθορών πέραν της συνήθους χρήσεως του μισθίου στο χώρο του τρίτου ορόφου απαιτείται το ποσό των πέντε χιλιάδων τριακοσίων εξήντα οκτώ ευρώ και είκοσι πέντε λεπτών (5.368,25) πλέον ΦΠΑ 23%.

ΣΤ.1) για εργασίες αποξήλωσης εμφανών καλωδιώσεων απαιτείται δαπάνη ύψους εβδομήντα ενός ευρώ και σαράντα οκτώ λεπτών (1 ημερομίσθιο x 71,48 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

2) για εργασίες αποξήλωσης των κατεστραμμένων μεταλλικών κιγκλιδωμάτων (βάρους 500 Kgr) απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν πενήντα (150= 500 Kgr x 0,30 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

3) για την καθαίρεση της επένδυσης των τοίχων στον τέταρτο όροφο, από φύλλα λαμαρίνας ή αλουμινίου σε επιφάνεια 9,90 τ.μ απαιτείται δαπάνη ύψους τριάντα τριών ευρώ και εξήντα έξι λεπτών (33,66 = 9,90 τ.μ x 3,40 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

4) για την αγορά και τοποθέτηση φωτιστικών σωμάτων (ντουί) στον τέταρτο όροφο, (8 τεμαχίων) απαιτείται δαπάνη ύψους πενήντα εννέα ευρώ και τριάντα έξι λεπτών (59,36 = 8,00 τεμ. Χ 7,42 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

5) για την αγορά και τοποθέτηση σιδηρών πόμολων στις εσωτερικές θύρες του τετάρτου ορόφου (2 τεμαχίων) απαιτείται δαπάνη ύψους είκοσι (20,00 = 2,00 τεμ. Χ 10,00 ευρώ) ευρώ πλέον ΦΠΑ 23%,

6) για την τοποθέτηση διαφανών υαλοπινάκων στο χώρο του τέταρτου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους σαράντα εννέα ευρώ και εβδομήντα δυο λεπτών (49,72= 2,00 τ.μ Χ 10,00 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

7) για την επισκευή θυρών Κ-4.1, Κ- 4.2, Κ-4.3, ΚΑ.16, Κ-4.8, Κ-4.9 στο χώρο του τετάρτου ορόφου απαιτείται δαπάνη ύψους τετρακοσίων είκοσι ευρώ (420,00 = 6,00 τεμ. Χ 70,00 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

8) για την επισκευή στα παράθυρα και στις εξωστόθυρες γερμανικού τύπου Κ Α.6, ΚΑ.7, Κ-4, ΚΑ.12 στον τέταρτο όροφο απαιτείται δαπάνη ύψους πέντε χιλιάδων εξακοσίων είκοσι ευρώ και εξήντα πέντε λεπτών (5.620,65 = 15,15 τ.μ Χ 371,00 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

9) για ποδιές θύρας μπαλκονιού από μάρμαρο πάχους 4 εκ. στο χώρο του τετάρτου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους τριακοσίων τριάντα τριών ευρώ και εξήντα λεπτών (333,60 = 6,00 μ.μ Χ 55,60 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

10) για εργασίες επένδυσης βαθμίδων με μάρμαρο πάχους (3/2 cm) βατήρων μετώπων απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν ενός ευρώ και εξήντα λεπτών (101,60 = 1,60 μ.μ Χ 63,50 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23%,

11) για την τοποθέτηση αναμικτήρα θερμού - ψυχρού ύδατος (2,00 τεμάχια) στο χώρο του τετάρτου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους εκατόν είκοσι έξι ευρώ και εξήντα έξι λεπτών (126,66 = 2 τεμ. Χ 63,33 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

12) για την αγορά και τοποθέτηση μιας πορσελάνινης διπλής πετσετοθήκης (2 τεμάχια) απαιτείται δαπάνη ύψους πενήντα ευρώ και έξι λεπτών (50,06 = 2 τεμ. Χ 25,03 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

13) για την αγορά και τοποθέτηση πορσελάνινης εταζέρας νιπτήρα (3 τεμάχια) στο χώρο του τετάρτου ορόφου, απαιτείται δαπάνη ύψους εβδομήντα τεσσάρων ευρώ και σαράντα εννέα λεπτών (74,49 = 3 τεμ. Χ 24,83 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

14) για την αγορά και τοποθέτηση καθρέπτη νιπτήρα (4 τεμάχια) απαιτείται δαπάνη ύψους ενενήντα οκτώ ευρώ και εβδομήντα δύο λεπτών (98,72 = 4 τεμ. Χ 24,68 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

15) για την αγορά και τοποθέτηση ενός συμπαγούς πλαστικού καθίσματος λεκάνης ευρωπαϊκού τύπου (1 τεμάχιο) απαιτείται δαπάνη ύψους σαράντα έξι ευρώ (46,00 = 1 τεμ. Χ 46,00 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%,

16) για την αγορά και τοποθέτηση νιπτήρων (2,00 τεμάχια) απαιτείται δαπάνη ύψους τριακοσίων τριάντα επτά ευρώ και ογδόντα έξι λεπτών (337,86 = 2 τεμ. Χ 168,93 ευρώ) πλέον ΦΠΑ 23%, και συνολικά για τις δαπάνες αποκατάστασης των φθορών πέραν της συνήθους χρήσεως του μισθίου στο χώρο του τετάρτου ορόφου απαιτείται το ποσό των επτά χιλιάδων πεντακοσίων ενενήντα τριών ευρώ και ογδόντα έξι λεπτών (7.593,86) πλέον ΦΠΑ 23%.

Επομένως η δαπάνη αποκαταστάσεως των πέραν της συνήθους χρήσεως φθορών, που προκλήθηκαν στο μίσθιο από την αμελή χρήση των οργάνων του εναγομένου, ανέρχεται στο συνολικό ποσό των σαράντα οκτώ χιλιάδων εκατόν ογδόντα επτά ευρώ και εβδομήντα δυο λεπτών (48.187,72 = 21.783,27 + 2.588,18 + 4.853,76+ 6.000,40 +5.368,25 +7.593,86 ευρώ), πλέον ΦΠΑ 23% εξ' έντεκα χιλιάδων ογδόντα τριών ευρώ και δέκα επτά λεπτών (11.083,17 ευρώ) [...].

Οι παραπάνω φθορές υπερβαίνουν τη συνήθη χρήση και δεν οφείλονται σε τυχηρό γεγονός, ούτε αποδείχθηκε ότι το εκκαλούν δημόσιο είχε οχλήσει του εκμισθωτές νωρίτερα για τυχόν αποκατάσταση φθορών [...]. Από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα αποδεικνύεται πλήρως ότι για την αποκατάσταση των παραπάνω φθορών που υπερβαίνουν τη συνήθη χρήση ο χρόνος αποκατάστασης ανέρχεται πράγματι στους 5 μήνες (και όχι στους 12 όπως υποστηρίχθηκε με την αγωγή), καθώς σύμφωνα με το μάρτυρα των εκμισθωτών Δ.

Δ., τοπογράφο μηχανικό, μόνο σε περίπτωση συνήθους χρήσης η αποκατάσταση των φθορών σε ένα τέτοιο κτίριο θα ανερχόταν στους 2 μήνες. Να σημειωθεί ότι ούτε στη δικαστική πραγματογνωμοσύνη, αλλά ούτε και στις τεχνικές εκθέσεις προσδιορίζεται το χρονικό διάστημα που χρειάζεται για την τυχόν αποκατάσταση των φθορών πέραν της συνήθους χρήσης που βεβαιώθηκαν, αλλά και ότι τόσο για τη σύνταξη της τεχνικής έκθεσης του Μ.

Π. χρειάστηκαν 4 μήνες, ενώ οι πραγματογνώμονες που διορίστηκαν και επισκέφθηκαν το μίσθιο στις 20.01.2010 κατέθεσαν την πραγματογνωμοσύνη τους μετά από μια διετία και, επομένως, γίνεται σαφές ότι ένα διάστημα πέντε μηνών είναι πλήρως απαραίτητο για την αποκατάσταση των προαναφερόμενων φθορών που υπερβαίνουν τη συνήθη χρήση σε ακίνητο τέτοιας επιφάνειας και, συνεπώς, τα όσα αντίθετα υποστηρίζει το εκκαλούν δημόσιο με το σχετικό δεύτερο λόγο εφέσεως είναι αβάσιμα και πρέπει να απορριφθούν.

Επιπλέον και με βάση την τελευταία μηνιαία αποζημίωση χρήσης το εφεσίβλητο δημόσιο έπρεπε να καταβάλει στους εκκαλούντες ενάγοντες το ποσό των 16.455 ευρώ (3.291 Χ 5) [...] |».

[III] Το Εφετείο, με το να οδηγηθεί στην προαναφερθείσα κρίση του περί των πέραν της συνήθους χρήσεως φθορών που προκλήθηκαν στο μίσθιο από την αμελή χρήση των οργάνων του εναγομένου μισθωτή και ήδη αναιρεσείοντος κατά τη διάρκεια της μισθώσεως, δεν παραβίασε εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις που παρατίθενται στην αρχή της παρούσας, καθ’ όσον διέλαβε στην απόφασή του επαρκείς, σαφείς, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή όχι εφαρμογή τους, ενώ δεν ήταν αναγκαία η παράθεση και άλλων αιτιολογιών και, συνεπώς, δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού δέχεται:

(α) ότι το αναιρεσείον, δια των προστηθέντων οργάνων του, προκάλεσε, κατά τη διάρκεια της μισθώσεως, τις προσδιοριζόμενες, κατ' είδος και έκταση, φθορές και βλάβες στο μίσθιο ακίνητο,

β) ότι οι ως άνω φθορές και βλάβες υπήρχαν σ’ αυτό (μίσθιο) κατά τον χρόνο παραδόσεώς του στους εκμισθωτές (το έτος 2008, όταν και συνετάγη μεταξύ των διαδίκων το σχετικό πρωτόκολλο παραδόσεως και παραλαβής του μισθίου ακινήτου),

γ) ότι οι φθορές αυτές δεν οφείλονται στη συμφωνημένη χρήση του μισθίου ακινήτου, ούτε οφείλονται σε τυχηρό γεγονός, και

δ) ότι το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο ουδέποτε (κατά τη διάρκεια της μισθώσεως) είχε οχλήσει τους εκμισθωτές για οποιαδήποτε αποκατάσταση φθορών, συνδεομένων με τα συστατικά μέρη του ακινήτου.

Δεν συντρέχει δε η επικαλούμενη από το αναιρεσείον πλημμέλεια των ασαφών και ανεπαρκών αιτιολογιών στην προσβαλλομένη απόφαση, επειδή, όπως αυτό (αναιρεσείον) διατείνεται:

α) δεν αιτιολογείται επαρκώς «πώς συνδέεται αιτιωδώς η χρήση του μισθίου με την πλήρη αποφλοίωση της επιχρίσεως της τοιχοποιίας, την ολοσχερή καταστροφή του μηχανοστασίου, της δεξαμενής πετρελαίου μετά των παρακειμένων εξαρτημάτων του μηχανολογικού εξοπλισμού και όλων των ειδών υγιεινής, οι οποίες προκλήθηκαν, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά από τη συνεχή έκθεση του υπογείου χώρου στο νερό» και

β) «το δικάσαν δικαστήριο, αποδεχόμενο την έκθεση πραγματογνωμοσύνης, όφειλε για την πληρότητα της αιτιολογίας του να διαπιστώσει για καθ' έκαστο επικαλούμενο υλικό που χρήζει αντικαταστάσεως ότι το προτεινόμενο σε αντικατάσταση είναι ίδιας ποιότητας και αντίστοιχης αξίας με το αντικατασταθέν». Τούτο δε, διότι οι επικαλούμενες από το αναιρεσείον ως άνω ασάφειες και ανεπάρκειες, πέραν του ότι, υπό τις προεκτεθείσες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, δεν συνιστούν τέτοιες, είναι απαράδεκτες, εφόσον ανάγονται σε επιχειρήματα του αναιρεσείοντος προς επιστήριξη της προβληθείσας από αυτό εκδοχής, η οποία δεν έγινε δεκτή από το Εφετείο, το οποίο κατέληξε σε πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που το αναιρεσείον θεωρεί ορθό.

Σε κάθε περίπτωση οι ως άνω αιτιάσεις είναι απαράδεκτες, διότι με αυτές, υπό την επίφαση της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεώς τους στο άρθρο 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ), καθόσον ανάγονται στην εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, την αιτιολόγηση, τον συσχετισμό και την ανάλυση των αποδείξεων από το Εφετείο, καθώς και στην σαφήνεια, επάρκεια και πειστικότητα των επιχειρημάτων, με βάση τα οποία αυτό στήριξε το σαφές αποδεικτικό του πόρισμα, σχετικά με το πιο πάνω ουσιώδες ζήτημα.

Συνεπώς, ο συναφής, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, πρώτος λόγος της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο η πλημμέλεια της ελλείψεως νόμιμης βάσεως ως προς τις πέραν της συνήθους χρήσεως φθορές του μισθίου ακινήτου, είναι απορριπτέος, κατά τις προαναφερόμενες διακρίσεις.

Περαιτέρω, όμως, το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες σχετικά με το κονδύλιο ποσού 16.455 ευρώ, που επιδικάστηκε στους ήδη αναιρεσιβλήτους ως διαφυγόν κέρδος και αντιστοιχεί σε μισθώματα χρονικού διαστήματος πέντε (5) μηνών, το οποίο απαιτήθηκε για την αποκατάσταση των φθορών του μισθίου και της εντεύθεν αδυναμίας μέχρι την αποκατάσταση αυτών, εκμισθώσεως του μισθίου ακινήτου σε τρίτο καθ’ όσον δεν αιτιολογείται αν, κατά το προεκτεθέν χρονικό διάστημα, υπήρξε ζήτηση του ακινήτου και αντίστοιχες προσφορές για τη μίσθωσή του, ώστε να καθίσταται μετά πιθανότητας και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων βέβαιη η εκμίσθωσή του, ενόψει και του γεγονότος ότι το μίσθιο ακίνητο, λόγω του εμβαδού και της κατασκευής του, απευθύνεται σε συγκεκριμένη κατηγορία μισθωτών. Έτσι, όμως, καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος σχετικά με το ως άνω αγωγικό κονδύλιο και ο συναφής δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ, για εκ πλαγίου παραβίαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 297, 298, 330, 592, 594 και 599 του ΑΚ πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος.

[IV] Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει η ένδικη αίτηση αναιρέσεως να γίνει δεκτή εν μέρει, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, κατά το κεφάλαιο αυτής στο οποίο αναφέρεται ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως (αποθετική ζημία), να παραπεμφθεί δε αντιστοίχως η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση και το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστή άλλο, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως, προκειμένου να ερευνηθεί ως προς το προεκτεθέν κεφάλαιο, εκ νέου (άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους μεταξύ των διαδίκων λόγω της μερικής νίκης και ήττας αυτών, κατ’ άρθρο 22 παρ. 2 εδ. β' του Ν. 3693/1957 που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 ΕισΝΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 47/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος της, για περαιτέρω εκδίκασή της στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλο Δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως.

Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Ιανουαρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Μαρτίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ