302/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 302 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Ο λόγος από τον αριθ. 1 του αρθρ. 559 Κ.πολ.Δ, με τον οποίο, για πρώτη φορά ενώπιον του Αρείου πάγου, προβάλλεται αιτίαση του αναιρεσείοντος περί αντισυνταγματικότητας της διατάξεως του άρθρου 3 παρ. 6 του Π.Δ/τος 696/1974, όπως αντ. με το αρθρο 2 του Π.Δ/τος 519/1989, κατά το μέρος που επιτρέπει τον καθορισμό με Υπουργική απόφαση τιμών μονάδων επί τη βάσει του αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων, καθώς και άλλων μη προσδιοριζομένων παραγόντων ( για τον καθορισμό της αμοιβής του μηχανικού), διότι συνιστά ανεπίτρεπτη υπεξουσιοδότηση, με βάση δε την επεξουσιοδότηση αυτή εκδόθηκε η 81304/6033/6-12-89 απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημ. Έργων, πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι το κεφάλαιο αυτό δεν προσεβλήθη και δεν ήχθη προς κρίση και έρευνα ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου.

Αριθμός 302/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του καθού η κλήση - αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ελευθέριο Καστρήσιο.

Του καλούντος - αναιρεσιβλήτου: Ν. Π. Δ. Δ. με την επωνυμία "ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ" (ΤΕΕ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Πρόεδρο αυτού, ως υποκαταστάτου κατά το νόμο της διπλωματούχου αρχιτέκτονος μηχανικού .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Μακαρίτη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-6-1996 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 175/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3060/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 2-10-2001 αίτησή του. Η συζήτηση της υπόθεσης που προσδιορίστηκε για τις 5-10-2004 ματαιώθηκε. Επανέρχεται σήμερα για συζήτηση με την από 31-1-2008 κλήση του καλούντος. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Δουλγεράκης διάβασε την από 27-9-2004 έκθεση της Αρεοπαγίτου Νίκης Γιαννακάκη, που έχει ήδη αποχωρήσει από την Υπηρεσία, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του λόγου αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στη διάταξη του άρθρου 522 του ΚΠολΔ ορίζεται ότι με την άσκηση της έφεσης η υπόθεση μεταβιβάζεται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους πρόσθετους λόγους. Κατά την αληθή έννοια της εν λόγω διατάξεως ισχυρισμοί που αναφέρονται σε κεφάλαια τα οποία δεν προσβάλλονται με την έφεση, είναι απαράδεκτοι, γιατί είναι άσχετοι προς το αντικείμενο της δευτεροβάθμιας δίκης.

Συνεπώς είναι απαράδεκτοι και οι λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους προβάλλονται πλημμέλειες της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, σχετικές με τους ισχυρισμούς αυτούς. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την ένδικη αγωγή, λαμβανομένου υπόψη παρά του Αρείου Πάγου του δικογράφου της ως διαδικαστικού εγγράφου της δίκης(άρθ. 56I παρ. 2 ΚΠολΔ) με αυτήν το αναιρεσίβλητο, ως εκ του νόμου υποκατάστατο της αρχιτέκτονος μηχανικού και μέλους του ..., ζήτησε να υποχρεωθεί ο αναιρεσείων-εναγόμενος εντολέας της να του καταβάλει το συνολικό ποσό των δρχ. 8. 974. 269, εντόκως από της οχλήσεως του, ως οφειλομένη συμφωνηθείσα αμοιβή της για την εκπόνηση παρ' αυτής των σ'αυτή αναφερομένων μελετών για την ανέγερση ξενοδοχειακής μονάδας και την παράδοσή τους σ' αυτόν κατά τη συμφωνία τoυς.

Kατά της πρωτοδίκου αποφάσεως, δια της οποίας κρίθηκε νόμιμη και κατ' ουσίαν βάσιμη η αγωγή, ασκήθηκε εκ μέρους του αναιρεσείοντος έφεση, η οποία, όπως από την προσβαλλομένη απόφαση του Εφετείoυ προκύπτει, απορρίφ8ηκε κατ'ουσίαν, επικυρωθείσης έτσι της πρωτοδίκου αποφάσεως. Ειδικότερα, όπως από την απόφαση του Εφετείου προκύπτει, ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου ήχθη μόνο το κεφάλαιο της υπάρξεως της εκτάσεως της συμφωνίας του αναιρεσείoντος μετά της ανωτέρω εντολοδόχου μηχανικού, για τη σύνταξη των μελετών, χωρίς να θιγούν και να ερευνηθούν τα λοιπά κεφάλαια και ειδικότερα των επί μέρους εκτελεσθεισών εργασιών από την ανάδοχο μηχανικό, καθώς και το ύψος της αμοιβής και του τελικά επιδικασθέντος εκ της αιτίας αυτής ποσού στο υποκατάστατο αναιρεσίβλητο-ενάγον.

Περί των μη προσβληθέντων ως άνω και μη αχθέντων προς κρίση ενώπιον του Εφετείου κεφαλαίων της πρωτοδίκου αποφάσεως γίνεται ειδική αναφορά στην προσβαλλομένη απόφαση του. Επομένως ο μοναδικός λόγος της κρινομένης αναιρέσεως, από τον αριθ. 1 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, κατ' ορθήν εκτίμηση του δικογράφου της, με τον οποίο, για πρώτη φορά ενώπιον του Αρείου Πάγου, προβάλλεται αιτίαση του αναιρεσείοντος περί αντισυνταγματικότητας του νόμου και δη της διατάξεως του άρθρου 3 παρ. 6 του Π.

Δ/τος 696/1974, όπως αντ. με το άρθο 2 του Π. Δ/τος 519/1989, κατά το μέρος που επιτρέπει τον καθορισμό με Υπουργική απόφαση τιμών μονάδων επί τη βάσει του ακτικειμενικού πρoσδιoρισμoύ της αξίας των ακινήτων, καθώς και άλλων μη προσδιοριζομένων παραγόντων (για τον καθορισμό της αμοιβής του μηχανικoύ), διότι, κατά τους ισχυρισμούς του, συνιστά ανεπίτρεπτη υπεξουσιοδότηση, με βάση δε την υπεξουσιοδότηση αυτή εκδόθηκε η 8I304/6033/6-I2-89 απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημ.

Έργων, πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι το κεφάλαιο αυτό, κατά τα προεκτεθέντα, δεν πρoσεβλήθη και δεν ήχθη προς κρίση και έρευνα ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2 Οκτωβρίου 2001 αίτηση του ..., για αναίρεση της με αριθμό 3060/2001 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε επτακόσια (700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Ιανουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ