302/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 302 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 302/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "Σημαία - Εκδόσεις Στ. Παπαδόπουλου Μ. Ε.Π.Ε.", που εδρεύει στην Καλαμάτα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Χρυσομάλλη, ο οποίος δήλωσε ότι η επωνυμία της πιο πάνω εταιρείας τροποποιήθηκε σε "ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Μ. Ε.Π.Ε." .

Της αναιρεσίβλητης : εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΜΑ+D Μοντέρνα Τέχνη και Σχεδιασμός-Διαφημιστική Ε.Π.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Γιαννακόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-6-2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 626/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 1327/2004 του Εφετείου Αθηνών, επί της οποίας ασκήθηκε η από 12-5-2004 ανακοπή ερημοδικίας και εκδόθηκε η 1128/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28 Μαρτίου 2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κανελλόπουλος ανέγνωσε την από 20 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 501 ΚΠολΔ, ανακοπή κατά απόφασης που έχει εκδοθεί ερήμην επιτρέπεται και αν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας. Ως ανώτερη βία, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η συνδρομή της οποίας θεμελιώνει λόγο ανακοπής ερημοδικίας και κατά αποφάσεων του εφετείου που εκδίδονται ερήμην, νοείται κάθε τυχαίο γεγονός παρακωλυτικό της εμφάνισης του διαδίκου στο δικαστήριο και της συμμετοχής του στην εκδίκαση της υπόθεσης, το οποίο ήταν εξαιρετικό και απρόβλεπτο και δεν μπορούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση να αποτραπεί από αυτόν με μέτρα άκρας επιμέλειας και συνέσεως. Η μη έγκαιρη άφιξη στο αρμόδιο γραφείο του δικαστηρίου του πληρεξούσιου δικηγόρου τού διαδίκου την τελευταία ημέρα της προθεσμίας, μέσα στην οποία αυτός έπρεπε να καταθέσει προτάσεις, προκειμένου να αποτραπεί ερημοδικία του, η οποία (μη έγκαιρη άφιξη) οφείλεται σε προηγούμενη, κατά την ίδια ημέρα, άλλη απασχόληση του δικηγόρου σε άλλον τόπο, μακριά από το δικαστήριο, και στις δυσχερείς κυκλοφοριακές συνθήκες που αυτός συνάντησε κατά τη μετάβασή του στον άλλο τόπο, και εξαιτίας της οποίας ο διάδικος, λόγω του ότι ο δικηγόρος αυτός είχε μαζί του το φάκελο της υπόθεσης, δεν μπόρεσε εμπροθέσμως να καταθέσει προτάσεις, με συνέπεια να δικαστεί ερήμην, δεν αποτελεί απρόβλεπτο και εξαιρετικό γεγονός, που δεν μπορούσε να αποτραπεί ούτε με εξαιρετική επιμέλεια του συνετού διαδίκου. Τούτο δε διότι η αποδοχή από το διάδικο της εκπροσώπησής του από δικηγόρο, που επρόκειτο να ασχοληθεί, λίγες ώρες πριν την εκπνοή της προθεσμίας για την κατάθεση των προτάσεων, με άλλη εξώδικη υπόθεσή του, μεταβαίνοντας σε μέρος διαφορετικό από εκείνο του δικαστηρίου, ενέχει τον κίνδυνο, ενόψει και της απαιτούμενης μετακίνησής του, της καθυστερημένης αφίξεώς του στο δικαστήριο, πράγμα το οποίο όφειλε αυτός (ο διάδικος), ως μέσος συνετός άνθρωπος, να προβλέψει, η δε διακοπή της κυκλοφορίας, λόγω κακοκαιρίας, δεν αποτελεί γεγονός εντελώς εξαιρετικής φύσης, αλλά φαινόμενο συχνά επαναλαμβανόμενο. Στην προκείμενη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα. Με την 626/2003 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε ερήμην της αναιρεσείουσας, ως εναγομένης, έγινε δεκτή η από 1-6-2001 αγωγής της αναιρεσίβλητης και υποχρεώθηκε η πρώτη να καταβάλει στη δεύτερη το ποσό των 83.475 ευρώ. Κατά της απόφασης αυτής, η αναιρεσείουσα, ως ερήμην δικασθείσα εναγομένη, άσκησε την από 30-5-2003 έφεση, η εκδίκαση τής οποίας ορίστηκε για τη δικάσιμο της 12-2-2004. Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, εμφανίστηκε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσείουσας, ως εκκαλούσας, ο οποίος, μη έχοντας καταθέσει προτάσεις, ζήτησε την αναβολή της συζήτησης της υπόθεσης, αλλά το αίτημά του απορρίφθηκε και εκείνος αποχώρησε. Κατόπιν τούτου, η αναιρεσείουσα δικάστηκε ερήμην και το Εφετείο, με την 1327/2004 απόφασή του, σύμφωνα με το άρθρο 524 ΚΠολΔ, απέρριψε την έφεσή της ως ανυποστήρικτη. Κατά της εν λόγω απόφασης, η αναιρεσείουσα άσκησε την από 12-5-2004 ανακοπή ερημοδικίας, με την οποία, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή κατ΄άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ εκτίμηση του περιεχομένου της, προς θεμελίωση λόγου ανώτερης βίας για την ακύρωση της ανακοπτόμενης απόφασης, προέβαλε ότι ως εκκαλούσα δικάστηκε ερήμην κατά την πιο πάνω δικάσιμο της 12-2-2004, διότι το πρωϊ της τελευταίας ημέρας της κατά το άρθρο 237 παρ.1 ΚΠολΔ προθεσμίας των είκοσι ημερών, μέσα στην οποία έπρεπε να καταθέσει στο Εφετείο τις προτάσεις της, δηλαδή στις 22-1-2004, ο πληρεξούσιος δικηγόρος της, έχοντας μαζί του και τον πλήρη φάκελο της υπόθεσής της, ήτοι και τις προτάσεις, αναχώρησε με το αυτοκίνητό του με κατεύθυνση προς την Ελευσίνα, προκειμένου να συναντήσει εκεί τον εκδότη του βιβλίου του, με σκοπό και πρόγραμμα, αμέσως μετά τη συνάντησή του αυτή, να μεταβεί στο Εφετείο Αθηνών για να καταθέσει τις προτάσεις της. 'Όμως, κατά την πορεία του προς Ελευσίνα, λόγω της έκτακτης και αιφνίδιας διακοπής της κυκλοφορίας σε όλο το πλάτος του ρεύματος εξόδου της Εθνικής οδού, οφειλόμενης στο ότι, από την κακοκαιρία, υπερχείλισε παρακείμενος ποταμός-ρέμα, και πλημμύρισε με τα νερά του το κατάστρωμα της οδού, παρέμεινε αυτός (ο δικηγόρος), μαζί με εκατοντάδες άλλα αυτοκίνητα, παγιδευμένος επί εξάωρο περίπου μέσα στο αυτοκίνητό του, με αποτέλεσμα να μη μπορέσει να επιστρέψει εγκαίρως στο Εφετείο και να καταθέσει εμπροθέσμως τις προτάσεις της, με περαιτέρω αποτέλεσμα, σε συνδυασμό και με το ότι απορρίφθηκε το αίτημα για αναβολή της συζήτησης, να δικαστεί ερήμην, λόγω μη κατάθεσης προτάσεων και να απορριφθεί η έφεσή της. 'Όμως, το πιο πάνω γεγονός δεν συγκροτεί περίπτωση ανώτερης βίας, κατά την προαναφερόμενη έννοια, διότι δεν είναι απρόβλεπτο και αναπότρεπτο, με μέτρα άκρας επιμέλειας και σύνεσης, συνεπαγόμενο αντικειμενικώς αδυναμία της αναιρεσείουσας να τηρήσει την προθεσμία για την εμπρόθεσμη κατάθεση των προτάσεων, αφού μπορούσε ο δικηγόρος της, κατά την τελευταία ημέρα της προθεσμίας, πρώτα να μεταβεί στο Εφετείο και να καταθέσει τις προτάσεις και μετά να αναχωρήσει προς Ελευσίνα, για την πιο πάνω άλλη του εργασία, 'Ετσι, το επικαλούμενο πιο πάνω γεγονός δεν θεμελιώνει νόμιμο λόγο ανακοπής κατά της ερήμην αποφάσεως. Επομένως το Εφετείο, το οποίο έτσι έκρινε με όμοια αιτιολογία, που επαρκώς στηρίζει το διατακτικό της απόφασής του και απέρριψε ως μη νόμιμη την ανακοπή, ως εκ περισσού συμπεριλαμβάνοντας και επάλληλη σκέψη, ότι ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσείουσας μπορούσε να καταθέσει προτάσεις όχι την τελευταία ημέρα της προθεσμίας, η οποία όμως μόνη δεν στηρίζει το διατακτικό της απόφασης, δεν παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις περί ανώτερης βίας και ο περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος της αναίρεσης, κατά το τμήμα του από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος, κατά το τμήμα του από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου, είναι απαράδεκτος, διότι δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν το δικαστήριο της ουσίας έχει απορρίψει την αίτηση παροχής έννομης προστασίας ως μη νόμιμη. Κατ΄ ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα τηςαναιρεσίβλητης (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28 Μαρτίου 2005 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "Σημαία - Εκδόσεις Στ.Παπαδόπουλου Μ. ΕΠΕ" ήδη "Εκδόσεις Σταύρου Παπαδόπουλου Μ.ΕΠΕ", για αναίρεση της 1128/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Φεβρουάριου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ