Legislator Case Law & Legislation
300/2021 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on jurisdictional grounds, ruling administrative courts handle public land disputes.

Case Number 300/2021
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal against the First Instance Court's decision, which had rejected the plaintiffs' claim for administrative jurisdiction. The plaintiffs argued for civil court authority over lease agreements, but the court found the dispute concerned the allocation of public agricultural land, a matter reserved for administrative bodies. Consequently, the court held that the First Instance Court erred in exercising jurisdiction and correctly declared the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Articles 4 and 7 of Law 4061/2012; Administrative courts have exclusive jurisdiction over disputes regarding the allocation of public agricultural land, excluding civil courts from such matters.

Keywords

AI generated
administrative jurisdiction public agricultural land civil court competence inadmissible appeal public land allocation

Cited Legislation

AI generated
Article 4 of Law 4061/2012
Article 7 of Law 4061/2012
Article 559, paragraph 1, number 14 of the Code of Civil Procedure
Article 176 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure
Article 189, paragraph 1 of the Code of Civil Procedure
Article 191, paragraph 2 of the Code of Civil Procedure
Article 276, paragraph 1 of Law 3463/2006
Article 281, paragraph 2 of Law 3463/2006
Article 285 of Law 3852/2010

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 300 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 300/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Ευστάθιο Νίκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων - καλούντων: 1) Αγροτικού Συνεταιρισμού με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΚΟΥΜΑΤΣΙΑ ΝΕΑΣ ΣΕΛΕΥΚΕΙΑΣ", που εδρεύει στη Νέα Σελεύκεια Ηγουμενίτσας και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Μ. Λ. του Κ. και 3) Α. Σ. του Ι., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Σιντόρη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση: 1) Περιφερειάρχη Ηπείρου Α. Κ., κατοίκου …, ως Προέδρου του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ", που εδρεύει στα Ιωάννινα, 2) ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ", που εδρεύει στην Ηγουμενίτσα και εκπροσωπείται νόμιμα και 3) Α. Θ., κατοίκου ..., ως προσθέτως παρεμβάντος υπέρ του Περιφερειάρχη, εκ των οποίων ο 1ος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Γεωργία Τατάγια με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, το 2ο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρυσόστομο Χήτο - Κιάμο που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 12-10-2020 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται, ενώ ο 3ος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-6-2014 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ηγουμενίτσας και συνεκδικάστηκε με την από 14-12-2014 κύρια παρέμβαση του ήδη 2ου των αναιρεσιβλήτων, καθώς και με την προφορικώς ασκηθείσα στο ακροατήριο πρόσθετη παρέμβαση του ήδη 3ου αναιρεσιβλήτου.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 25/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 22/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 26-6-2016 αίτησή τους.

Εκδόθηκε η 205/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 2-4-2019 κλήση των αναιρεσειόντων - καλούντων.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Αικατερίνη Βλάχου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του 2ου των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 2-4-2019 κλήση των αναιρεσειόντων νόμιμα φέρεται προς συζήτηση η κρινόμενη από 26-6-2016 (αριθμ. εκθ. καταθ. 2/29-6-2016) αίτηση αναίρεσης της 22/11-3-2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας που δίκασε ως Εφετείο, μετά την έκδοση της 205/2019 απόφασης αυτού του Δικαστηρίου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της αναίρεσης κατά τη δικάσιμο της 21-9-2018 λόγω μη κλήτευσης του τρίτου των αναιρεσιβλήτων-προσθέτως παρεμβάντος στο Δικαστήριο της ουσίας υπέρ του πρώτου αναιρεσιβλήτου.

Από την 5708Α/8-10-2019 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Κέρκυρας Ε. Σ., που προσκομίζουν νόμιμα οι καλούντες-αναιρεσείοντες, οι οποίοι επισπεύδουν τη συζήτηση της υπόθεσης, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της από 2-4-2019 κλήσης τους, με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 20-3-2020, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον τρίτο των καθών-αναιρεσιβλήτων Α.

Θ.. Κατά τη δικάσιμο εκείνη η συζήτηση ματαιώθηκε λόγω αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων για προληπτικούς λόγους δημόσιας υγείας και προσδιορίστηκε αυτεπάγγελτα η σημερινή, με την από 14-7-2020 πράξη της Προέδρου του Τμήματος, κατ' άρθρο 74 παρ. 2 του ν. 4690/2020, ενώ η υπόθεση εγγράφηκε στο πινάκιο με πρωτοβουλία του Γραμματέα.

Κατά την παρούσα δικάσιμο ο παραπάνω αναιρεσίβλητος δεν εμφανίστηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε κατέθεσε έγγραφη δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ.2 και 573 παρ.1 του ΚΠολΔ. Κατά συνέπεια, αφού αυτός κλητεύθηκε για την προηγούμενη δικάσιμο της 20-3-2020 και για τη σημερινή, αυτεπαγγέλτως ορισθείσα δικάσιμο, η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο με επιμέλεια του Γραμματέα ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων (άρθρο 74 παρ. 2 του ν. 4690/2020), πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του (άρθρ. 576 παρ.2 του ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 1 του ΚΠολΔ στη δικαιοδοσία των τακτικών πολιτικών δικαστηρίων ανήκουν: α) οι διαφορές του ιδιωτικού δικαίου, εφόσον ο νόμος δεν τις έχει υπαγάγει σε άλλα δικαστήρια, β) οι υποθέσεις εκούσιας δικαιοδοσίας που ο νόμος έχει υπαγάγει σ' αυτά, γ) οι υποθέσεις δημοσίου δικαίου που ο νόμος έχει υπαγάγει σ' αυτά, ενώ κατά το άρθρο 2 του ίδιου Κώδικα, τα πολιτικά δικαστήρια απαγορεύεται να επεμβαίνουν σε διοικητικές διαφορές ή υποθέσεις που υπάγονται στα διοικητικά δικαστήρια ή αρχές, όπως επίσης απαγορεύεται τα διοικητικά δικαστήρια ή αρχές να επεμβαίνουν σε διαφορές ή υποθέσεις ιδιωτικού δικαίου και επιτρέπεται μόνο η εξέταση των ζητημάτων που ανακύπτουν παρεμπιπτόντως.

Με το άρθρο 94 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος ορίζεται ότι στο Συμβούλιο της Επικρατείας και τα τακτικά διοικητικά δικαστήρια υπάγονται οι διοικητικές διαφορές, όπως νόμος ορίζει, με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων του Ελεγκτικού Συνεδρίου και ότι στα πολιτικά δικαστήρια υπάγονται οι ιδιωτικές διαφορές, καθώς και υποθέσεις εκούσιας δικαιοδοσίας, όπως νόμος ορίζει.

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών με εκείνες του άρθρου 95 παρ. 1 του Συντάγματος, με τις οποίες προσδιορίζονται οι διαφορές που ανήκουν στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας, προκύπτει ότι διοικητικές διαφορές ουσίας είναι διαφορές που πηγάζουν από διοικητικές συμβάσεις ή από ενέργειες διοικητικών οργάνων, οι οποίες δεν συνιστούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις και εφόσον ο νόμος, στην περίπτωση αυτή, οργανώνει κατά τέτοιο τρόπο τη δικαστική προστασία του πολίτη, ώστε το αίτημά του ενώπιον του δικαστηρίου να είναι η καταψήφιση σε παροχή ή αναγνώριση δικαιώματος ή έννομης σχέσης που αναφέρονται στο δημόσιο δίκαιο.

Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις των άρθρων 3, 4 παρ. 2 εδ. α', όπως το εδ. α' της παρ. 2 (του άρθρου 4) ίσχυε πριν την αντικατάστασή του με το άρθρο 44 παρ. 1 του ν. 4384/2016, 7 παρ. 1 εδ. α', 3, 4 και 5 και 13 του ν. 4061/2012 "Διαχείριση και προστασία ακινήτων Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων- Ρύθμιση εμπραγμάτων δικαιωμάτων και λοιπές διατάξεις", "Ακίνητα, των οποίων η διαχείριση ανήκει στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, παραχωρούνται με απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ή του Περιφερειάρχη, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται το ακίνητο, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 4"(άρθρο 3). "Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, με απόφαση Περιφερειάρχη, μπορούν να παραχωρούνται ακίνητα των οποίων η διαχείριση ανήκει στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, μετά από γνώμη της Επιτροπής θεμάτων Γης και Επίλυσης Διαφορών του άρθρου 14, για τους κάτωθι σκοπούς:

α) Για την παραγωγή τροφίμων φυτικής ή ζωικής προέλευσης ή ζωοτροφών ή για βόσκηση, κατά χρήση, έναντι χαμηλού τιμήματος, για ακίνητα εμβαδού έως εκατό (100) στρεμμάτων, σε κατ' επάγγελμα αγρότες, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, όπως αυτά προσδιορίζονται στο άρθρο 2 του ν. 3874/2010 (Α` 151), σε συνεταιρισμούς και ομάδες παραγωγών, όπως αυτοί προσδιορίζονται στο άρθρο 1 του ν. 4015/2011 (Α` 210), καθώς και σε ανέργους, εγγεγραμμένους στον Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (Ο.Α.Ε.Δ.), μετά από ανακοίνωση του Οργανισμού Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.) στην ηλεκτρονική του σελίδα στο διαδίκτυο, στην οποία αναρτώνται τα προς παραχώρηση αγροτικά ακίνητα" (άρθρο 4 παρ. 2 εδ.

α'). "Ο ενδιαφερόμενος για την παραχώρηση της χρήσης αγροτικού ακινήτου, έως εκατό (100) στρεμμάτων, που διαχειρίζεται το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με σκοπό την παραγωγή τροφίμων, φυτικής ή ζωικής προέλευσης ή ζωοτροφών ή για βόσκηση, έναντι χαμηλού τιμήματος, σύμφωνα με την περίπτωση α' της παραγράφου 2 του άρθρου 4, πρέπει να εντάσσεται σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες:

α) Να είναι επαγγελματίας αγρότης ή νομικό πρόσωπο εγγεγραμμένο στο Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων (Μ.Α.Α.Ε.) ως κάτοχος αγροτικής εκμετάλλευσης, σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν. 3874/2010 ή συνεταιρισμός ή ομάδα παραγωγών, όπως αυτοί προσδιορίζονται στο 1 του ν. 4015/2011... Για την παραχώρηση της χρήσης του αγροτικού ακινήτου επιλέγεται ο αιτών που αθροίζει τη μεγαλύτερη βαθμολογία....

Ο ενδιαφερόμενος υποβάλλει την αίτηση του είτε μέσω του διαδικτύου είτε στην Επιτροπή θεμάτων Γης και Επίλυσης Διαφορών της οικείας Περιφέρειας. Τα στοιχεία του ενδιαφερόμενου εισάγονται σε σχετική εφαρμογή στο διαδίκτυο, η οποία εμφανίζει τη βαθμολογία που συγκεντρώνει βάσει των παραπάνω κριτηρίων.

Το τίμημα της παραχώρησης της χρήσης ορίζεται με απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων" (άρθρο 7 παρ. 1 α', 3, 4 και 5). "Οποιοσδήποτε έχει έννομο συμφέρον μπορεί να προσβάλει τις πράξεις του Περιφερειάρχη ενώπιον του Ελεγκτή Νομιμότητας, σύμφωνα με το άρθρο 227 παρ. 1, 2 και 3 του ν. 3852/2010" (άρθρο 13).

Με το άρθρο δε 32 του ως άνω ν. 4061/2012 προστέθηκε στις αρμοδιότητες των Περιφερειών που προβλέπονται στο άρθρο 186 του ν. 3852/2010 "Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης", σε σχέση με τον τομέα Γεωργία-Κτηνοτροφία-Αλιεία, αρμοδιότητα με αριθμό 33 για την παραχώρηση ακινήτων που διαχειρίζεται το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 227 παρ. 1, 2 και 3 του ν. 3852/2010, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του με το άρθρο 118 του ν. 4555/2018, "οποιοσδήποτε έχει έννομο συμφέρον μπορεί να προσβάλει τις αποφάσεις των συλλογικών ή μονομελών οργάνων των δήμων, των περιφερειών, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου αυτών και των συνδέσμων για λόγους νομιμότητας, μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε (15) ημερών από τη δημοσίευση της απόφασης ή την ανάρτηση της στο διαδίκτυο ή από την κοινοποίηση της ή αφότου έλαβε γνώση αυτής.

Προσφυγή επιτρέπεται και κατά παράλειψης οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας των οργάνων της προηγούμενης παραγράφου. Στην περίπτωση αυτή η προσφυγή ασκείται εντός δεκαημέρου από την άπρακτη παρέλευση της ειδικής προθεσμίας που, τυχόν, τάσσει ο νόμος για την έκδοση της οικείας πράξης, διαφορετικά μετά την παρέλευση τριμήνου από την υποβολή της σχετικής αίτησης του ενδιαφερομένου.

Ο Ελεγκτής Νομιμότητας αποφαίνεται επί της προσφυγής μέσα σε αποκλειστική προθεσμία δύο (2) μηνών από την υποβολή της. Αν παρέλθει η ανωτέρω προθεσμία χωρίς να εκδοθεί απόφαση θεωρείται ότι η προσφυγή έχει σιωπηρώς απορριφθεί. Η άσκηση της ειδικής διοικητικής προσφυγής αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση ενδίκων βοηθημάτων ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων".

Από τις ως άνω διατάξεις προκύπτει ότι με απόφαση του αρμόδιου Περιφερειάρχη μπορεί, υπό τις προβλεπόμενες στο ν. 4061/2012 προϋποθέσεις και διαδικασία, να παραχωρηθεί έναντι χαμηλού τιμήματος η χρήση δημόσιων αγροτικών ακινήτων στα προσδιοριζόμενα στον ίδιο νόμο φυσικά ή νομικά πρόσωπα. Κατά της σχετικής απόφασης του Περιφερειάρχη ή της παράλειψής του προς έκδοση της πράξης παραχώρησης μπορεί, όποιος έχει έννομο συμφέρον, να ασκήσει διοικητική προσφυγή ενώπιον του Ελεγκτή Νομιμότητας και κατά της απόφασης του τελευταίου τα προβλεπόμενα από το νόμιμο ένδικα βοηθήματα ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων.

Έτσι, η αμφισβήτηση εκ μέρους φυσικού ή νομικού προσώπου της νομιμότητας της άρνησης της διοίκησης και του Περιφερειάρχη να προβεί σε παραχώρηση της χρήσης αγροτικού ακινήτου στο ίδιο βάσει των πιο πάνω διατάξεων του ν . 4061/2012, δημιουργεί διοικητική διαφορά ουσίας, υπαγόμενη στην αρμοδιότητα των διοικητικών δικαστηρίων (ΟλΑΠ 20/2008, ΑΠ 1983/2009).

Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, με την από 21-6-2014 αγωγή τους κατά του πρώτου αναιρεσιβλήτου Περιφερειάρχη Ηπείρου, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ηγουμενίτσας, η οποία παραδεκτώς επισκοπείται, ισχυρίστηκαν ότι με αιτήσεις τους προς τη Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης της Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας ζήτησαν την εκμίσθωση των σ' αυτές περιγραφόμενων αγροτικών ακινήτων σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 4 του ν. 4061/2012.

Ότι, κατόπιν επιλογής τους ως μισθωτών, εκδόθηκαν οι …/2014 και …/2013 αποφάσεις του Αντιπεριφερειάρχη Θεσπρωτίας, με τις οποίες εκμισθώθηκαν σ' αυτούς τα προαναφερθέντα ακίνητα. Ότι κατά των τελευταίων αποφάσεων υποβλήθηκαν ενστάσεις από ενδιαφερόμενο πολίτη και το Δήμο Ηγουμενίτσας (δεύτερο αναιρεσίβλητο) ενώπιον της Διεύθυνσης Διοίκησης της Γενικής Διεύθυνσης Εσωτερικής λειτουργίας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου.

Εκ των ενστάσεων αυτών έγιναν δεκτές οι ενστάσεις του Δήμου Ηγουμενίτσας και με τις …/…/…-4-2014 και …/…-4-2014 αποφάσεις της Γενικής Γραμματέως της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας ακυρώθηκαν οι …/2014 και …/2013 αποφάσεις του Αντιπεριφερειάρχη Θεσπρωτίας, με την αιτιολογία ότι ο τελευταίος ενήργησε καθ' υπέρβαση των αρμοδιοτήτων του.

Ότι στη συνέχεια κάλεσαν τον εναγόμενο και ήδη πρώτο αναιρεσίβλητο Περιφερειάρχη Ηπείρου, τόσο προφορικά όσο και με την από 10-6-2014 εξώδικη δήλωσή τους, να προβεί στην υπογραφή των σχετικών "μισθωτικών αποφάσεων", ο οποίος όμως σιωπηρά αρνήθηκε. Με βάση αυτό το ιστορικό ζήτησαν να αναγνωριστεί ότι "οι επίδικες μισθωτικές συμβάσεις έχουν καταρτιστεί και ισχύουν" και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος Περιφερειάρχης Ηπείρου, σε δήλωση βουλήσεως προς "τυπική" κατάρτιση των συμβάσεων αυτών, σύμφωνα με τους όρους που περιλαμβάνονται στις υπ' αριθμ.

…/…-1-2014 και …/….-11-2013 αποφάσεις του Αντιπεριφερειάρχη Θεσπρωτίας. Η αγωγή αυτή, η οποία συνεκδικάστηκε με κυρία παρέμβαση του δεύτερου αναιρεσιβλήτου Δήμου Ηγουμενίτσας και πρόσθετη παρέμβαση του τρίτου αναιρεσιβλήτου Α. Θ., υπέρ του εναγομένου-πρώτου αναιρεσιβλήτου Περιφερειάρχη Ηπείρου, απορρίφθηκε με την 25/2015 απόφαση του Ειρηνοδικείου Ηγουμενίτσας ως απαράδεκτη για έλλειψη δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων.

Κατά της τελευταίας απόφασης οι ενάγοντες άσκησαν έφεση και εκδόθηκε η προσβαλλομένη, 22/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας, η οποία έκρινε ομοίως με το πρωτόδικο και απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση. Σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, η ένδικη διαφορά συνιστά διοικητική διαφορά ουσίας και όχι ιδιωτική-μισθωτική, όπως εσφαλμένα υπολαμβάνουν οι αναιρεσείοντες, γιατί ανέκυψε από την άρνηση του πρώτου αναιρεσιβλήτου, Περιφερειάρχη Ηπείρου, να εκδώσει απόφαση περί παραχώρησης στους αναιρεσείοντες της χρήσης δημόσιων αγροτικών ακινήτων της Περιφέρειάς του, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 4 και 7 του ν. 4061/2012.

Επομένως, για την επίλυσή της, δικαιοδοσία είχαν τα διοικητικά και όχι τα πολιτικά δικαστήρια. Κρίνοντας έτσι και το πιο πάνω ως Εφετείο δικάσαν Δικαστήριο, δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο και ο μοναδικός λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 14 (και όχι από τον αριθμό 1, όπως αναφέρεται στο αναιρετήριο) του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Κατόπιν αυτών πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσαν οι αναιρεσείοντες για την άσκησή της στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικαστούν αυτοί στα δικαστικά έξοδα των πρώτου και δεύτερου των αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο αίτημά τους (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), μειωμένα όμως κατ' άρθρα 276 παρ. 1 και 281 παρ. 2 του ν. 3463/2006, σε συνδυασμό με το άρθρο 285 του ν. 3852/2010, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-6-2016 (αριθμ. εκθ. καταθ. 2/2016) αίτηση αναίρεσης της 22/2016 απόφασης του ως Εφετείου δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσαν οι αναιρεσείοντες για την άσκησή της στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των δύο πρώτων αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε πεντακόσια (500) ευρώ για τον καθένα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Ιανουαρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Μαρτίου 2021.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ