Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for failing to raise specific legal issues.

Απόφαση 29 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 29/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Λ. του Λ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Ιωσηφέλλη και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "Η ΕΘΝΙΚΗ Α.Ε.Γ.Α." η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της, Θεόδωρο Ξιφαρά, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-1-2007 αγωγή τους ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:2814/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5821/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19-3-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Λαμπρόπουλος ανέγνωσε την από 19-1-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 και 340 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθενός απ' αυτά, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που με επίκληση προσκομίσθηκαν νόμιμα από τους διαδίκους.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως από τον αριθ. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη την έκθεση αυτοψίας της τροχαίας που επιλήφθηκε του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος την οποία ο αναιρεσείων επικαλέστηκε και προσκόμισε ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση, όμως, προκύπτει ότι το Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα αφού έλαβε υπόψη "... όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι (μεταξύ των οποίων οι προανακριτικές καταθέσεις που ελήφθησαν κατά το σχηματισμό της ποινικής δικογραφίας- η οποία σχηματίσθηκε λόγω του θανάτου, συνεπεία του ατυχήματος της κατωτέρω αναφερομένης πεζής- η έκθεση αυτοψίας το σχεδιάγραμμα της τροχαίας και οι φωτογραφίες η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητείται) αποδείχθηκαν ...".

Από τη ρητή αυτή διαβεβαίωση του Εφετείου, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι τούτο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε με τις υπόλοιπες αποδείξεις για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος και την έκθεση αυτοψίας που καταρτίσθηκε στο πλαίσιο σχηματισμού ποινικής δικογραφίας.

Επομένως, ο ως άνω δεύτερος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ και ειδικότερα ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του την ανωτέρω έκθεση αυτοψίας της τροχαίας, είναι αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται " αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν ιδρύεται στις ειδικές διαδικασίες, γιατί στις διαδικασίες αυτές λαμβάνονται υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου και όλα, εκτός από τις περιπτώσεις που ορίζουν ρητά στο νόμο (352 παρ. 1 ΚΠολΔ- δικαστική ομολογία) κρίνονται από το δικαστήριο της ουσίας ελεύθερα (ΑΠ 207/1999).

Εξ άλλου, δεν δημιουργείται ο λόγος αυτός αναιρέσεως όταν το δικαστήριο συνεκτιμώντας ελεύθερα τα αποδεικτικά μέσα στα οποία περιλαμβάνεται και η εξώδικη ομολογία (352 παρ. 2 ΚΠολΔ), αποδίδει μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα σε ένα από αυτά (ΑΠ 1145/1999). Επομένως, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία εκδόθηκε, όπως από αυτή προκύπτει, επί εφέσεως κατ' αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου, κατά την ειδική διαδικασία διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, καθώς και από τη σύμβαση της ασφάλισης του (αρθρ. 681Α ΚΠολΔ), την πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ, ότι παραβίασε την δύναμη των αποδεικτικών μέσων και ειδικότερα γιατί το Εφετείο α) έκανε ειδική αναφορά στην από 10-7-2006 προανακριτική κατάθεση του μάρτυρος Αντωνίου Λάμπρου και κατά συνέπεια έδωσε μεγαλύτερη βαρύτητα στο αποδεικτικό αυτό μέσο και β) παραγνώρισε την αποδεικτική δύναμη την εξώδικη ομολογία του ζημιογόνου αυτοκινήτου Π.

Μ., είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος που η αιτίαση αφορά στην έκθεση αυτοψίας και συνίσταται στο ότι το Εφετείο παραγνώρισε την αποδεικτική δύναμη που δίδει ο νόμος σ' αυτό ως δημοσίου εγγράφου, είναι επίσης απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω της αντιφατικότητάς του προς τον από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" κατά την έννοια της διατάξεως αυτής θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους, θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν ουσιαστικό ή δικονομικό δικαίωμα που ασκείται με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση (ΑΠ(ολ) 3/1997).

Πράγματα επίσης αποτελούν και οι λόγοι έφεσης καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι έφεσης οι αφορούντες αυτοτελείς ισχυρισμούς. Δεν αποτελούν όμως πράγματα οι ισχυρισμοί οι συνιστώντες άρνηση αυτών, οι οποίοι και αποκρούονται με την παραδοχή ως βασίμων των θεμελιωτικών της αγωγής πραγματικών γεγονότων τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται ως λόγος εφέσεως (ΑΠ 1862/2008) καθώς και οι αποδείξεις.

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε τον πρώτο λόγο εφέσεώς του με τον οποίο ισχυριζόταν ότι η οδηγός του υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, που ήταν ασφαλισμένο για τις προς τρίτους ζημίες στην αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία, στην προανακριτική της κατάθεση αναφέρει "...

ξεκίνησα κανονικά, διέσχισα το ρεύμα κυκλοφορίας της οδού ... που οδηγεί προς Αθήνα και συνέχισα κανονικά την πορεία μου για να πάω ευθεία και να κινηθώ ανάποδα στην οδό ...". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος διότι ο προβλεπόμενος ισχυρισμός αναφέρεται στην εκτίμηση των αποδείξεων και κατά συνέπεια δεν αποτελεί "πράγμα".Κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως όταν από τις αιτιολογίες της απόφασης δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν τον κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόστηκε και έτσι καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν ιδρύεται όταν οι ελλείψεις αναφέρονται στην αιτιολόγηση απλά του αποδεικτικού πορίσματος εφόσον τούτο διατυπώνεται με σαφήνεια.

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ και ειδικότερα ότι περιέχει ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες εις ότι αφορά την αξιολόγηση μαρτυρικής κατάθεσης, οι οποίες όμως δεν αναφέρονται στις ουσιαστικές παραδοχές της αποφάσεως το αποδεικτικό πόρισμα της οποίας διατυπώνεται σαφή, αλλά στην ανάλυση και αιτιολόγηση των αποδείξεων από το δικαστήριο που δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (αριθ. 176, 183 ΚΠολΔ), σύμφωνα με το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-3-2009 αίτηση του Ε. Λ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 5821/2008 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Νοεμβρίου 2011.Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2012.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ