29/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 29 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 29/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ......, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιος Καρατζογιάννη.

Της αναιρεσίβλητης:Ψ ως ασκούσα την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων 1. Ψ1 και Ψ2, κατοίκου ......, που παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Πιέρρου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-11-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1242/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 1737/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 14-6-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 25-9-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ κατά το άρθρο 671 παρ. 1 εδ. τελευταίο ΚΠολΔ, το οποίο κατ' άρθρο 681 Β του ίδιου Κώδικα εφαρμόζεται και στις διαφορές που αφορούν διατροφή και επιμέλεια τέκνων, ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου λαμβάνονται υπόψη μόνο αν έγιναν ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου πριν από είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι κατά τη διαδικασία των διαφορών τούτων άρθρο 681 Β ΚΠολΔ, όπως η προκειμένη, δεν επιτρέπεται η λήψη υπόψη ως αποδεικτικών μέσων τέτοιων ενόρκων βεβαιώσεων που έγιναν χωρίς την πιο πάνω κλήτευση, τούτο δε εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας γιατί αναφέρεται στη νομιμότητα του αποδεικτικού μέσου.

Για να ιδρυθεί δε ο λόγος αναιρέσεως εκ του αριθ. 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι δεν έλαβε υπόψη του το Εφετείο μια ένορκη βεβαίωση με την αιτιολογία ότι δεν έχει δοθεί νόμιμα λόγω μη νόμιμης κλήτευσης του αντιδίκου, ενώ είχε γίνει η κλήτευσή του, απαιτείται, νόμιμη επίκληση, του αποδεικτικού αυτού μέσου με τις προτάσεις κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.

Για να είναι δε νόμιμη η επίκληση αυτή, πρέπει να γίνεται στις προτάσεις αυτές και επίκληση των αναγκαίων, για το νόμιμο αυτής ως ιδιαιτέρου αποδεικτικού μέσου κατά το άρθρο 270 ΚΠολΔ, στοιχείων και δη από τα στο τελευταίο οριζόμενα, ότι αυτή έγινε ύστερα από νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου και επίκληση της οικείας εκθέσεως επιδόσεως από την οποία αποδεικνύεται η νόμιμη κλήτευση του διαδίκου που ελέγχεται από το δικαστήριο το οποίο δεν αρκείται στη βεβαίωση περί τούτου του συμβολαιογράφου ενώπιον του οποίου έγινε η εξέταση του μάρτυρα, αφού ο τελευταίος δεν είναι αρμόδιος να ελέγξει τούτο.

Εν προκειμένω, με τον 1ο λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ, αποδίδεται η πλημμέλεια ότι το Εφετείο παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη την υπ' αριθ. ...... ένορκη βεβαίωση, με την αιτιολογία, ότι δεν έχει δοθεί νόμιμα κατά το άρθρο 671 παρ. 1 εδ. δ, δηλαδή χωρίς νόμιμη κλήτευση της αντιδίκου του αναιρεσίβλητου, ενώ είχε γίνει κλήτευσή της νομίμως. Όπως όμως προκύπτει από τις προτάσεις που κατέθεσε ο αναιρεσείων στο Εφετείο κατά τη συζήτηση κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν γίνεται επίκληση της κλήτευσης της αναιρεσιβλήτου για να παραστεί κατά τη λήψη της εν λόγω ένορκης βεβαίωσης, ούτε γίνεται επίκληση της οικείας έκθεσης επιδόσεως. Επομένως το Εφετείο, μη λαμβάνοντας υπόψη την προαναφερόμενη ένορκη βεβαίωση, δεν υπέπεσε στην προβαλλόμενη από τον αριθ. 11 γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια και ο αντίθετος ως άνω λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος.

ΕΠΕΙΔΗ σύμφωνα με τον αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν ιδρύεται σε παραβάσεις που αφορούν τα αποδεικτικά μέσα όπως τέτοια είναι κατά το άρθρο 270 ΚΠολΔ και οι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον συμβολαιογράφου ή Ειρηνοδίκου (Ολ. ΑΠ 963/85). Επομένως ο 2ος λόγος αναιρέσεως εκ του αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά τον οποίο το Εφετείο παρά το νόμο κήρυξε ως απαράδεκτη την υπ' αριθ. ...... ένορκη βεβαίωση κατά την αιτιολογία που εκτίθεται στον 1° λόγο, την οποία και δεν έλαβε υπόψη, είναι απαράδεκτος.

ΕΠΕΙΔΗ κατά τον αριθ. 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (επομένως στηρίζουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, όχι όμως και τα αποδεικτικά μέσα, όπως είναι κατά το άρθρο 270 ΚΠολΔ και οι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον Ειρηνοδίκη ή Συμβολαιογράφου. Επομένως ο 3ος λόγος αναιρέσεως εκ του αρ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι δηλαδή το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του την υπ' αρ. ...... ένορκη βεβαίωση της Συμ/φου Αθηνών Τασίας Μιχαλοπούλου και ως εκ τούτου δεν έλαβε υπόψη ουσιώδη πράγματα που προτάθηκαν και είχαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, είναι απαράδεκτος.

ΕΠΕΙΔΗ για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με το οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας η πλημμέλεια ότι η απόφαση του στερείται νομίμου βάσεως (άρθρο 559 αρθ. 19 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται με σαφήνεια στο αναιρετήριο σε τι συνίσταται η αποδιδομένη πλημμέλεια και δεν αρκούν γενικές εκφράσεις για έλλειψη ή ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών, αλλά πρέπει να προσδιορίζεται το ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και στο οποίο αυτές αναφέρονται με παράθεση των κρίσιμων παραδοχών του δικαστηρίου της ουσίας, καθώς και τα επί πλέον περιστατικά που έπρεπε να αναφέρονται ή οι αντιφατικές αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης (Ολ. ΑΠ 32/1996).

Εν προκειμένω ο αναιρεσείων με τον 4° λόγο αναιρέσεως εκ του αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση την αιτίαση ότι έχει αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες, χωρίς όμως να αναφέρονται στο αναιρετήριο ποίες είναι οι ανεπαρκείς και οι αντιφατικές αιτιολογίες και τα ζητήματα που αφορούν αυτές και που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Επομένως ο λόγος αυτός είναι αόριστος. Κατ' ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13-7-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθ. 1737/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που ορίζονται σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Νοεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ