298/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 298 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 298/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Χαράλαμπο Καλαματιανό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Μ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Κανδαράκη και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Αερίου (ΔΕΣΦΑ) που αντικατέστησε σε όλα της τα δικαιώματα την Δημόσια Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ)Α.Ε. που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σοφία Μιχελάκη-Αλεξιάδη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-6-2000 προσφυγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:190/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 185/2010 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-3-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χαράλαμπος Καλαματιανός, ανέγνωσε την από 19-3-2012 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Μιλτιάδη Σπυρόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 24/2011 αίτηση αναίρεσης, η οποία επαναφέρεται με κλήση μετά τη ματαίωση της συζήτησης αυτής κατά τη δικάσιμο της 17-5-2013, προσβάλλεται η 185/2010 απόφαση του Εφετείου Θράκης, η οποία αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, όπως αυτή προκύπτει από την επιτρεπτή, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Ο αναιρεσείων με την υπ' αρ. εκθ. κατ. 204/2000 προσφυγή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας ιστορούσε, ότι με τις διαλαμβανόμενες στο δικόγραφο αυτής αποφάσεις του Υπουργού Ανάπτυξης, που δημοσιεύθηκαν νομίμως, κηρύχθηκε για λόγους δημόσιας ωφέλειας και με δαπάνη της καθ' ής- ήδη αναιρεσίβλητης, Δ.Ε.Σ.Φ.Α.

Α.Ε., η σύσταση πραγματικής δουλείας διέλευσης αγωγού φυσικού αερίου και η συναφής μη ανοικοδόμησης, ανοχής και παράλειψης, σε έκταση εμβαδού 435.936 τ.μ. στην περιοχή του Νομού Καβάλας, στην οποία περιλαμβάνεται και εδαφική λωρίδα, που αποτελεί τμήμα του υπ'αρ. 1097 ακινήτου ιδιοκτησίας του, συνολικού εμβαδού 4.935 τ.μ.

Ότι η εν λόγω ιδιοκτησία του, που εμφαίνεται υπό τον αριθμό ... στους οικείους κτηματολογικούς πίνακες και διαγράμματα της καθής, βρίσκεται στην εποικισθείσα περιοχή του αγροκτήματος Κορυφής της ομώνυμης Κοινότητας Νομού Καβάλας, φέρει τον χαρακτήρα αγροτεμαχίου, βρίσκεται όμως εντός της ζώνης οικιστικού ελέγχου Χαλκερού Καβάλας περιοχή Δδ και σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του διατάγματος καθορισμού Ζ.Ο.Ε στην περιοχή επιτρέπονται όλες οι χρήσεις πλην βιομηχανικών μέσης και υψηλής όχλησης με κατώτατο όριο κατάτμησης και αρτιότητας τα τέσσερα στρέμματα.

Ότι το άνω ακίνητο του έχει σχήμα παραλληλόγραμμο με μήκος πλευρών 140X35,25 μέτρων, ότι ο αγωγός διέρχεται στο μέσον του ακινήτου, λόγω δε της κατά το άρθρο 19 του ν. 2081/1992 απαγορεύσεως της οικοδομήσεως σε ζώνη πλάτους 20 μέτρων δεξιά και αριστερά του άξονα του αγωγού κατέστη αυτό μη οικοδομήσιμο και απώλεσε την δυνατότητα εκμεταλλεύσεως με οικοδόμηση.

Ότι με την υπ' αριθμ. 07/14-4-1998 απόφαση του Νομάρχη Καβάλας καθορίσθηκε η αξία αγοραία αξία του ακινήτου στο ποσό των 2.000 δρχ. ανά τ.μ., που υπολείπεται της πραγματικής. Με το ιστορικό αυτό ζήτησε, κατ1 εκτίμηση του δικογράφου της προσφυγής, να καθορισθεί: α) η αγοραία αξία των τμημάτων, για τα οποία καταβάλλεται η κατ'αποκοπή αποζημίωση, στο ποσό των 8.000 δρχ.

ανά τ.μ. και β) ιδιαίτερη αποζημίωση για την από την απαγόρευση δομήσεως στις ζώνες των 20 μέτρων εκατέρωθεν του αγωγού και την εντεύθεν αδυναμία ανοικοδομήσεώς του, επικαλούμενος πλήρη αποδυνάμωση του δικαιώματος χρήσεως με ανοικοδόμηση, δυνατότητα που είχε πριν από την επιβολή του περιορισμού, στο ποσό των 8.000 δρχ.

ανά τ.μ. Επί της προσφυγής αυτής εκδόθηκε από το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο η 190/2003 απόφαση, η οποία δέχθηκε αυτήν εν μέρει και κατ'ουσίαν, κατά το πρώτο αίτημα της και, κατά τροποποίηση της άνω αποφάσεως του Νομάρχη, καθόρισε την αγοραία αξία του ακινήτου του προσφεύγοντος, με βάση την οποία υπολογίζεται η κατ'αποκοπή αποζημίωση των δεσμευόμενων από τη διέλευση του αγωγού ζωνών, στο ποσό των 14,67 ευρώ ανά τ.μ., ενώ απέρριψε το δεύτερο αίτημα της, ως απαράδεκτο, λόγω αοριστίας.

Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησαν οι διάδικοι τις άνω αντίθετες εφέσεις, με αιτιάσεις για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και ζήτησαν την εξαφάνιση της και περαιτέρω ο μεν προσφεύγων την παραδοχή της προσφυγής στο σύνολο της, η δε καθής την απόρριψη αυτής στο σύνολο της.

Επ'αυτών εκδόθηκε αρχικά η 791/2007 απόφαση του Εφετείου Θράκης, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η έφεση του αναιρεσείοντος, εξαφανίσθηκε η εκκαλουμένη κατά τη διάταξή της, με την οποία είχε απορρίψει την προσφυγή ως προς το κεφάλαιο της πρόσθετης αποζημίωσης και διατάχθηκε η διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, μετά την ολοκλήρωση της οποίας ο αναιρεσείων επανέφερε την υπόθεση με κλήση προς συζήτηση.

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή, δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, ως αποδειχθέντα, τα ακόλουθα: Με τις υπ' αριθμ. Δ3/Οικ6291/7-4-1997 (αρχική) και Δ3/19552/8-10-1997, Δ3/20424/22-10-1997, Δ3/2282/16-2-1998 και Δ3/3168/23-2-1998 (τροποποιητικές) αποφάσεις του Υπουργού Ανάπτυξης, που δημοσιεύθηκαν νόμιμα (ΦΕΚ 320/Β/21-4-1997, ΦΕΚ 927/Β/21-10-1997^ ΦΕΚ 976/Β/5-11 -1997, ΦΕΚ 203/Β/5-3-1998 και ΦΕΚ 223/Β/9-3-1998) ορίστηκε η εγκατάσταση και διαδρομή του αγωγού μεταφοράς και διοχέτευσης φυσικού αερίου στο Νομό Καβάλας, από τη θέση Βούρλα της Κοινότητας Νικήσιανης έως τη θέση Βιομηχανικής Ζώνης ΒΦΛ της Κοινότητας Χαλκερού, σε έκταση συνολικού εμβαδού 435.936 τ.μ.

Η διαδρομή και εγκατάσταση του αγωγού στην έκταση αυτή απεικονίζεται στα με κλίμακα 1:1000 συνημμένα στις ανωτέρω Υ.Α. κτηματολογικά διαγράμματα του Αγρονόμου Τοπογράφου Μηχανικού Λ. Κ., που συντάχθηκαν στις 30-1-1997 και θεωρήθηκαν νόμιμα από τον αρμόδιο Διευθυντή του Υπουργείου Ανάπτυξης. Το περιεχόμενο της δουλείας στην παραπάνω έκταση συνίσταται:

α) Στο δικαίωμα τοποθέτησης και αντικατάστασης υπογείου αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου, οποιασδήποτε διαμέτρου και τύπου καθώς και καλωδίων και συναφών εξαρτημάτων για την λειτουργία και τον έλεγχο του αγωγού, β) Στο δικαίωμα εισόδου και εξόδου προσώπων, υλικών και μηχανημάτων και της δημιουργίας προσωρινών εγκαταστάσεων προς εξυπηρέτηση των συνεργείων και αποκλειστικής τους χρήσης από την ΔΕΠΑ Α.Ε.

και τα συνεργεία των εργολάβων της κατά την διάρκεια εγκατάστασης του αγωγού, γ) Στο δικαίωμα εισόδου του προσωπικού της δημόσιας επιχείρησης αερίου ΔΕΠΑ Α.Ε. ή των προσώπων που ορίζονται απ' αυτή και των απαραίτητων συνεργείων για την τοποθέτηση κάθε είδους εργαλείων που απαιτούνται για την εκτέλεση του έργου του αγωγού, την επισκευή και συντήρηση του, καθώς και στο δικαίωμα της τοποθέτησης στοιχείων επιφανειακής σήμανσης και στοιχείων τεχνικού ελέγχου στον άξονα του αγωγού.

δ)Απαγορεύεται στη δουλεύουσα έκταση οποιουδήποτε κτίσματος ή η κατασκευή κάθε είδους υπογείων εγκαταστάσεων, η τοποθέτηση παράλληλα ή κάθετα κάθε είδους σωληνώσεων, οι οποίες απαιτούν εκσκαφή πάνω από 0,50 μ., η ανόρυξη φρεάτων, η δημιουργία νέων αγροτικών ιδιωτικών οδών, η φύτευση δένδρων των οποίων το ριζικό σύστημα εισχωρεί σε βάθος μεγαλύτερο των 0,60 μ., καθώς και η αλλοίωση της μορφολογίας της επιφανείας του εδάφους με οποιοδήποτε τρόπο.

Στην έκταση αυτή περιλαμβάνεται και το ακίνητο του προσφεύγοντος με αριθμό τεμαχίου 1097 και αριθμό κτηματολογικού πίνακα .... Πρόκειται για αγροτεμάχιο, ακαλλιέργητο στο μεγαλύτερο τμήμα του, με κλήματα αμπέλου στο βόρειο τμήμα του και οπωροφόρα δένδρα στο βορειοδυτικό τμήμα του, εκτάσεως 4.935 τ.μ., που βρίσκεται στην περιοχή του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλκερού του Δήμου Καβάλας εκτός σχεδίου και εκτός ζώνης οικισμού, εντός της ζώνης οικιστικού ελέγχου 2δ της Ζ.Ο.Ε.

Χαλκερού Καβάλας (ΦΕΚ 437/16-6-1989 τ. Δ), βόρεια από τη Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων (Β.Φ.Λ.) της Ν.Καρβάλης και σε απόσταση 8χλμ ανατολικά από την Καβάλα, 400μ. βόρεια από την Εθνική Οδό Καβάλας-Ξάνθης και 35μ. ανατολικά από την Επαρχιακή Οδό, που ενώνει το Χαλκερό με την Εθνική Οδό Καβάλας-Ξάνθης. Έχει σχήμα ορθογωνίου με μήκος 140 μ.

και πλάτος 35,25 μ., στη βόρεια πλευρά του πρόσοψη σε μήκος 35,25μ. σε αγροτικό χωματόδρομο πλάτους 5μ., ανατολικά συνορεύει σε μήκος 140μ. με αγρόκτημα χωρίς κτίρια, νότια σε μήκος 35,25μ. με αγρόκτημα χωρίς κτίρια και δυτικά με αγρόκτημα που έχει κτίριο με φανοποιείο. Στην περιοχή, που βρίσκεται το εν λόγω ακίνητο, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του διατάγματος καθορισμού Ζ.Ο.Ε., επιτρέπονται όλες οι χρήσεις, πλην βιομηχανιών εγκαταστάσεων μέσης και υψηλής όχλησης, το κατώτατο όριο κατάτμησης και αρτιότητας των γηπέδων ορίζεται σε τέσσερα (4) στρέμματα, υπάρχουν εγκατεστημένες βιομηχανικές και βιοτεχνικές μονάδες, όπως η Βιομηχανία Μαρμάρων Καβάλας, η Βιομηχανία πλαστικών Καβάλας, διάφορες εγκαταστάσεις αντιπροσωπείας αυτοκινήτων, συνεργεία επισκευής αυτοκινήτων (βαφεία, φανοποιεία κ.α.) και γενικά παρουσιάζεται έντονη ανοικοδόμηση για στέγαση επαγγελματικών εγκαταστάσεων.

Η περιοχή δεν προσφέρεται για κατοικία μόνιμη ή εξοχική, διότι βρίσκεται πλησίον της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων και των εγκαταστάσεων της KAVALA OIL και το περιβάλλον είναι ιδιαίτερα βεβαρημένο και για τους ίδιους λόγους δεν παρουσιάζονται γενικά χρήσεις γεωργοκτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, γραφείων, καταστημάτων κλπ.

Το επίδικο πριν από τη διέλευση του αγωγού φυσικού αερίου ήταν άρτιο και οικοδομήσιμο και παραμένει άρτιο και οικοδομήσιμο και μετά την εγκατάσταση του αγωγού. Με την υπ' αριθμ. πρωτ. 07/968/14-4-1998 απόφαση του ο Νομάρχης Καβάλας καθόρισε την αγοραία αξία του ακινήτου αυτού σε 2.000 δρχ το τ.μ. (5,87 ευρώ/τ.μ.), βάσει της από 16-2-1998 εκθέσεως προεκτίμησης της Επιτροπής του άρθρου 15 του ν.δ. 797/1971.

Την αξία του εν λόγω ακινήτου ο μάρτυρας του προσφεύγοντος προσδιόρισε σε 10.000 δρχ το τ.μ., επικαλούμενος ως συγκριτικά στοιχεία μεταβίβαση του υπ'αριθμ. 346 τεμαχίου, ομόρου του επιδίκου, εκτάσεως 3.700 τ.μ., προς 30.000.000 δραχμές το έτος 1999, ήτοι προς 8.000 δραχμές το τ.μ. (ή 23,48 ευρώ το τ.μ.), διευκρινίζοντας, όμως, ότι αυτό βρίσκεται επάνω στο δρόμο και μεταβίβαση του υπ' αριθμ 358 τεμαχίου, που απέχει 150 μ.

από το επίδικο, προς 8.500.000 δραχμές το στρέμμα, ήτοι προς 8.500 δραχμές το τ.μ. (ή 24,94 ευρώ το τ.μ.). Περαιτέρω ο προσφεύγων προσκομίζει ως συγκριτικά στοιχεία: α) το υπ'αριθμ. .../31-5-2002 πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Καβάλας Ιφιγένειας Χατζηδανδή, με το οποίο το ΚΤΕΛ Ν. Καβάλας αγόρασε από τους Α. και Α. Σ.

δύο συνεχόμενα τεμάχια (υπ' αριθμ. 355 και 877) συνολικής εκτάσεως 9.620 τ.μ. (6.921 τ.μ.) και 2.699 τ.μ.) με συνολικό τίμημα 274.395 ευρώ, δηλαδή προς 28,5 ευρώ το τ.μ., β) το υπ' αριθμ.../23-10-1997 πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Καβάλας Αικατερίνης Καραμπογιά, με το οποίο η καθής αγόρασε το υπ' αριθμ. 878 αγροτεμάχιο, εκτάσεως 5.887 τ.μ., προς 20.596.975 δραχμές, δηλαδή προς 3.500 δραχμές (ή 8,80 ευρώ) το στρέμμα, παρότι αυτό βρίσκεται σε περιοχή κοντά στο βουνό και συνεπώς σε μειονεκτική θέση σε σχέση με το επίδικο, γ) αντίγραφο της υπ' αριθμ. 211/2001 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης, με την οποία καθορίστηκαν οι οριστικές τιμές μονάδας αποζημιώσεως των ακινήτων που απαλλοτριώθηκαν για τη διάνοιξη της νέας εθνικής οδού στην περιοχή Νέας Καρβάλης, από την οποία προκύπτει ότι ακίνητα στην περιοχή Ν.

Καρβάλης αποζημιώνονται προς 6.000 δραχμές και 4.000 δραχμές το τ.μ. (ή 17,61 ευρώ και 11,74 ευρώ το τ.μ.) με κρίσιμο χρόνο την 9-3-1999 και δ) αντίγραφα εκτίμησης ακινήτων των αγρονόμων τοπογράφων μηχανικών Ι. Γ. και Γ. Α., που συντάχθηκαν για όμορα με το επίδικο ακίνητα και προσδιορίζουν την αξία αυτών προς 10.000 έως 12.000 δραχμές το τ.μ. (ή 29,35 έως 35,22 ευρώ το τ.μ.).

Η καθής η προσφυγή προσκομίζει: 1) την υπ' αριθμ. 1107357/5686/ ΔΟΟΤΥ /ΠΟΛ 1120 (ΦΕΚ 2082/26-11-1999) σύμφωνα με την οποία η αντικειμενική αξία γης στο Χαλκερό καθορίστηκε σε 120 δραχμές το τ.μ. (ή 0,35 ευρώ το τ.μ.) και 2) ως συγκριτικό στοιχείο στην ίδια περιοχή την υπ' αριθμ. δήλωση ΦΜΑ/12/αριθμ δηλ. 875/23-7-1997, από την οποία προκύπτει ότι μεταβιβάστηκε στην ίδια ζώνη το υπ'αριθμ. 308 τεμάχιο, εκτάσεως 5.753 τ.μ., προς 420 δραχμές το τ.μ. (ή 1,23 ευρώ το τ.μ.)., το οποίο όμως βρίσκεται σε απόσταση 600 μέτρων από την Εθνική Οδό, είναι όμως και τα δυο στην ίδια ζώνη και έχουν πρόσοψη σε αγροτικό δρόμο.

Ενόψει των ανωτέρω το παρόν Δικαστήριο κρίνει ότι η αγοραία αξία των τμημάτων του άνω ακινήτου του προσφεύγοντος για τα οποία καταβάλλεται η κατ'αποκοπή αποζημίωση, ίση με το 25% της προσδιορισθείσης αξίας, ανέρχεται σε 14,67 ευρώ το τ.μ. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη έκρινε ομοίως και καθόρισε ως αγοραία αξία των ζωνών επί των οποίων συστήθηκε δουλεία σε 14,67 ευρώ το τ.μ., δεν έσφαλε, τα δε αντίθετα υποστηριζόμενα από τον εκκαλούντες προσφεύγοντα (με τον πρώτο λόγο της εφέσεώς του) και καθής η προσφυγή, είναι κατ'ουσίαν αβάσιμα και απορριπτέα.

Συνεπώς, οι εφέσεις του προσφεύγοντος, κατά το μέρος που πλήττεται η εκκαλουμένη αναφορικά με το πρώτο αίτημα της προσφυγής, και της καθής η προσφυγή στο σύνολο της, πρέπει να απορριφθούν, ως κατ'ουσίαν αβάσιμες. Περαιτέρω, αναφορικά με το δεύτερο αίτημα της προσφυγής, περί καθορισμού ιδιαίτερης αποζημιώσεως δεν αποδείχθηκε ότι, λόγω της διελεύσεως του αγωγού και της ^απαγορεύσεως δομήσεως επί της ζώνης των 20 μέτρων εκατέρωθεν του άξονα αυτού, το δικαίωμα χρήσεως του ακινήτου του προσφεύγοντος με ανοικοδόμηση αποδυναμώθηκε σε βαθμό, που να καθίσταται η ιδιοκτησία του αδρανής και αχρησιμοποίητη.

Όπως προελέχθη το εν λόγω ακίνητο και μετά την επιβολή της δουλείας διελεύσεως του αγωγού αερίου εξακολουθεί να είναι άρτιο και οικοδομήσιμο. Ειδικότερα: α) για κτίρια χρήσης εμπορικών αποθηκών, χονδρικού και λιανικού εμπορίου και γραφείων ή καταστημάτων, υπάρχει χώρος επιφανείας γηπέδου 31,5 τ.μ. (τμήμα με στοιχεία ΕΖΝΜ στο συνημμένο απόσπασμα τοπογραφικού διαγράμματος με α/α 12 της τεχνικής εκθέσεως), όπου μπορεί να ανεγερθεί κτίσμα, το οποίο θα εξαντλεί τη συνολική επιφάνεια δομήσεως των 63 τ.μ.

σε 2 ορόφους, αφού στο μέρος αυτό του ακινήτου του προσφεύγοντος εξασφαλίζεται η απόσταση των 15 μέτρων του κτίσματος από τα πλάγια όρια του ακινήτου και δεν παραβιάζονται τα όρια της ζώνης απαγορεύσεως δομήσεως των 10 μέτρων εκατέρωθεν του αγωγού, β) για κτίριο χρήσης κατοικίας, με κατά παρέκκλιση όρους δόμησης, μπορεί να ανεγερθεί κτίσμα συνολικής επιφάνειας 100 τ.μ. (τμήμα με στοιχεία Κ1Κ5Κ6Κ2 στο συνημμένο απόσπασμα τοπογραφικού διαγράμματος με α/α 14 της τεχνικής εκθέσεως) και γ) για κτίριο χρήσης βιοτεχνίας και βιομηχανίας χαμηλής όχλησης, υπάρχει χώρος επιφανείας γηπέδου 167,75 τ.μ. (τμήμα με στοιχεία ΞΟΤΣΞ στο συνημμένο απόσπασμα τοπογραφικού διαγράμματος με α/α 15 της τεχνικής εκθέσεως), όπου μπορεί να ανεγερθεί κτίσμα, το οποίο θα εξαντλεί τη συνολική επιφάνεια δομήσεως των 503,25 τ.μ.

σε 3 ορόφους αφού στο μέρος αυτό του ακινήτου του προσφεύγοντος εξασφαλίζεται η απόσταση των 10 μέτρων του κτίσματος από τα πλάγια όρια του ακινήτου και δεν παραβιάζονται τα όρια της ζώνης απαγορεύσεως δομήσεως των 10 μέτρων εκατέρωθεν του αγωγού. Επίσης, μπορεί να εγκριθεί η κατά παρέκκλιση κατασκευή κτιρίου γεωργοκτηνοτροφικής χρήσης σε απόσταση από τα πλάγια όρια του ακινήτου όσο και το ύψος του κτιρίου και όχι λιγότερο από τα 5 μ., μετά δε την τυχόν χορήγηση της άνω παρέκκλισης θα μπορεί σε χώρο επιφανείας γηπέδου 509,25 τ.μ. (τμήμα με στοιχεία ΥΦΤ1 Σ1Υ και ΧΥΩΩ1Χ στο συνημμένο απόσπασμα τοπογραφικού διαγράμματος με α/α 14 της τεχνικής εκθέσεως) να ανεγερθεί κτίσμα 1.018,5 τ.μ.

σε 2 ορόφους. Σύμφωνα με τα ανωτέρω δεν παραβλάπτεται η συνήθης εκμετάλλευση του ακινήτου του προσφεύγοντος με ανοικοδόμηση, αφού μπορούν να ανεγερθούν κτίσματα στις άνω προσδιοριζόμενες θέσεις τμημάτων του ακινήτου, όπου εξασφαλίζεται η κατά νόμο ελάχιστη απόσταση του κτίσματος από τις πλάγιες πλευρές του ακινήτου και δεν καταλαμβάνεται η δεκάμετρη λωρίδα εκατέρωθεν του αγωγού, στην οποία απαγορεύεται η δόμηση.

Συνεπώς, δεν υφίσταται περίπτωση αποζημιώσεως λόγω βλάβης της συνήθους εκμεταλλεύσεως του ακινήτου του προσφεύγοντος και το εξεταζόμενο δεύτερο αίτημα της προσφυγής πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμο κατ'ουσίαν".Και με τις παραδοχές αυτές απέρριψε κατ' ουσίαν τις εφέσεις, καθώς και το αίτημα της προσφυγής περί καθορισμού πρόσθετης αποζημίωσης Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας, που απαγγέλθηκε ή την άρνηση της.

Στην περίπτωση, που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση (Ολ.Α.Π. 9/2013).

Εξ άλλου, κατά το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση χωρεί αν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ανεπάρκεια αιτιολογιών, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, υπάρχει όταν δεν προκύπτουν από την απόφαση σαφώς και επαρκώς τα περιστατικά που είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή όταν η απόφαση έχει ελλείψεις, όσον αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των κρίσιμων περιστατικών που έγιναν δεκτά.

Αντιφατικότητα δε αιτιολογιών υπάρχει όταν εξ αιτίας της δεν προκύπτει ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε το Νόμο. Η αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια πρέπει να έχει σχέση με ουσιώδεις ισχυρισμούς και κεφάλαια παροχής έννομης προστασίας και επιθετικά ή αμυντικά μέσα και όχι με την επιχειρηματολογία των διαδίκων ή του δικαστηρίου, ούτε την εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή διατυπώνεται σαφώς (Ολ.ΑΠ 24/1992, Ολ.ΑΠ 1/1999, Α.Π. 9/2013).

Επειδή, στέρηση της ιδιοκτησίας κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 17 παρ. 2 του Συντάγματος, αποτελεί όχι μόνο η αφαίρεση της κυριότητας του πράγματος, αλλά και ο ουσιώδης περιορισμός των εξουσιών χρήσεως και καρπώσεως που ενυπάρχουν σ1 αυτήν, αφού χωρίς αυτές η ιδιοκτησία καθίσταται αδρανής και το πράγμα στερείται της οικονομικής του αξίας.

Οι προστατεύουσες, όμως, την ιδιοκτησία ως άνω διατάξεις του άρθρου 17 του Συντάγματος δεν εμποδίζουν το νομοθέτη να θεσπίζει, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, και για λόγους εξυπηρετήσεως του γενικότερου δημοσίου συμφέροντος, ενόψει του κοινωνικού χαρακτήρα της ιδιοκτησίας, περιορισμούς ως προς το περιεχόμενο και την έκταση του δικαιώματος κυριότητας, υπό την προϋπόθεση όμως, ότι με αυτούς τους περιορισμούς η ιδιοκτησία δεν εξαφανίζεται ή δεν καθίσταται αδρανής εν σχέσει με τον προορισμό της (Ολ.ΑΠ. 37/88, Ολ.

ΣΤΕ 1503/82, Α.Π. 118/2000). Επομένως νόμιμοι περιορισμοί της κυριότητας, που από λόγους εξυπηρετήσεως του γενικότερου κοινωνικού συμφέροντος περιορίζουν το δικαίωμα χρήσεως και καρπώσεως του πράγματος, χωρίς να το αποδυναμώνουν σε βαθμό που να καθιστά την ιδιοκτησία αδρανή και αχρησιμοποίητη, δεν αντιβαίνουν στο Σύνταγμα και δεν αποτελούν την ανεπίτρεπτη από αυτό στέρηση της ιδιοκτησίας, έστω και αν επιφέρουν μείωση της οικονομικής αξίας της ιδιοκτησίας (Α.Π. 118/2000).

Περαιτέρω, με τις διατάξεις του άρθρου 4 του ν. 1929/1991, όπως αυτές συμπληρώθηκαν και τροποποιήθηκαν αρχικά με το άρθρο 19 του ν. 2081/1992 και στη συνέχεια με το άρθρο 14 παρ. 6 του ν. 2289/1995, ορίζονται τα εξής : "Παρ.1. α) Με απόφαση ή αποφάσεις του Υπουργού Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ορίζεται η εγκατάσταση και διαδρομή του αγωγού φυσικού αερίου και των διακλαδώσεων του, καθώς και των συστατικών και των παραρτημάτων τους.

β) Ιδιοκτήτες ή νομείς και κάτοχοι από οποιαδήποτε έννομη αιτία αγροτικών ή αστικών ακινήτων υποχρεούνται να επιτρέπουν τη διάνοιξη και κατασκευή υπόγειων σηράγγων στο αναγκαίο βάθος, για την εγκατάσταση αγωγού φυσικού αερίου από τη Δ.Ε.Π.Α. Α.Ε, καθετί που είναι αναγκαίο για την κατασκευή, χρήση ή επισκευή του έργου αυτού, το οποίο αναγνωρίζεται ως έργο προφανούς κοινής ωφέλειας, καθώς και την επιστασία για τη συντήρηση του.

Στα παραπάνω ακίνητα απαγορεύεται σε ζώνη πλάτους τεσσάρων (4) μέτρων αριστερά και τεσσάρων (4) μέτρων δεξιά από τον άξονα του αγωγού, σε ζώνη 0,50 μ. δεξιά και 0,50 μ. αριστερά, από τον άξονα του καλωδίου της καθοδικής προστασίας του αγωγού ως και σε επιφάνεια 60 τ.μ. στο σημείο απόληξης του καλωδίου, η οποία απαιτείται για την εγκατάσταση των ανόδων, όπως αυτή θα εμφαίνεται στα επί μέρους κτηματολογικά διαγράμματα, η κάθε είδους υπόγεια εγκατάσταση, η τοποθέτηση παράλληλα ή κάθετα κάθε είδους σωληνώσεων, οι οποίες απαιτούν εκσκαφή πάνω από 0,50 μ., η ανόρυξη φρεάτων ή τάφρων, η δημιουργία νέων αγροτικών οδών, η φύτευση δένδρων, των οποίων το ριζικό σύστημα εισχωρεί σε βάθος μεγαλύτερο των 0,60 μ., καθώς και η αλλοίωση της μορφολογίας της επιφάνειας του εδάφους με οποιονδήποτε τρόπο.

Σε αυτήν την περίπτωση, με απόφαση του οικείου νομάρχη, καθορίζεται η αγοραία αξία των προαναφερθεισών οικείων ζωνών και καταβάλλεται στον ιδιοκτήτη το είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) αυτής. Αν υφίσταται επικαρπία επ' αυτών, το ήμισυ του προηγούμενου ποσοστού δικαιούται ο ψιλός κύριος και το άλλο ήμισυ δικαιούται ο επικαρπωτής, στους οποίους θα καταβάλλεται μετά τη δικαστική αναγνώριση των ως δικαιούχων, γ) Ωσαύτως το αυτό ποσοστό της αγοραίας αξίας του προηγούμενου εδαφίου β' καταβάλλεται στον ιδιοκτήτη, όταν κρίνεται αναγκαία η, με την ίδια ή και με άλλη απόφαση του Υπουργού Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας, προσωρινή κατάληψη και χρησιμοποίηση για την εγκατάσταση του αγωγού και άλλης εδαφικής ζώνης, που ευρίσκεται σε επαφή με τη μία ή και τις δύο ζώνες των τεσσάρων (4) μέτρων του προηγούμενου εδαφίου β' και της οποίας το ενιαίο ή κατά τμήματα συνολικό πλάτος δεν μπορεί να υπερβαίνει τα δεκαοκτώ (18) μέτρα.

Η απόφαση ή οι αποφάσεις του νομάρχη για τον καθορισμό της αξίας των ζωνών του παρόντος και του προηγούμενου εδαφίου β' εκδίδονται εντός ενός (1) έτους από την έκδοση της σχετικής πράξης του Υπουργού Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας περί εγκαταστάσεως του αγωγού. Το παραπάνω καταβλητέο στους δικαιούχους ποσοστό της αξίας του ακινήτου δεν υπόκειται σε φόρο, κρατήσεις ή τέλος, δ) Στα ακίνητα του εδαφίου β' της παρούσας παραγράφου, είτε αυτά ευρίσκονται εντός είτε εκτός εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως, απαγορεύεται κάθε είδους δόμηση 1) σε ζώνη πλάτους είκοσι (20) μέτρων αριστερά και είκοσι (20) μέτρων δεξιά από τον άξονα του αγωγού και 2) σε ζώνη πλάτους 0,50 μ.

αριστερά και 0,50 μ. δεξιά από τον άξονα του καλωδίου καθοδικής προστασίας του αγωγού, ως και επιφανείας μέχρι των 60 τ.μ. που προορίζεται για την τοποθέτηση της ανόδου στο σημείο απόληξης του καλωδίου καθοδικής προστασίας. Ο Υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας μπορεί με απόφαση του να μειώνει το πλάτος συγκεκριμένης ζώνης κατά περιοχή ανάλογα με το σχεδιασμό, του έργου, ε) Αν παραβλάπτεται η συνήθης εκμετάλλευση του ακινήτου ή προκαλούνται ζημιές στα τυχόν επικείμενα κτίσματα, δένδρα, φυτά και καρπούς και κάθε φύσης εγκαταστάσεις επ' αυτού, όπως και για τις απαγορεύσεις και δεσμεύσεις των ακινήτων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 εδ.

β' και γ' του άρθρου αυτού, καταβάλλεται στον ιδιοκτήτη ή στον έχοντα επ' αυτού εμπράγματο δικαίωμα, κατά το μέτρο της βλάβης, που υφίσταται έκαστος, χρηματική αποζημίωση, συνισταμένη στην πλήρη αποκατάσταση οποιασδήποτε ζημίας ή φθοράς. Η χρηματική αποζημίωση ορίζεται με απόφαση του οικείου νομάρχη το βραδύτερο εντός έτους από την έκδοση της πράξης του Υπουργού Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας περί εγκαταστάσεως του αγωγού.

Τόσο το καταβλητέο ποσοστό αξίας του ακινήτου όσο και η χρηματική αποζημίωση βαρύνουν τη Δ.Ε.Π.Α.Α.Ε., στ) Κατά της απόφασης του οικείου νομάρχη, περί καθορισμού της αξίας του ακινήτου, καθώς και της απόφασης του ίδιου περί καταβολής χρηματικής αποζημίωσης, χωρεί προσφυγή υπό του ενδιαφερομένου κατά της ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΑΕΡΙΟΥ (Δ.Ε.Π.Α.) Α.Ε, ενώπιον του αρμόδιου κατά τόπο Μονομελούς Πρωτοδικείου, που δικάζει κατά τη διαδικασία των εργατικών διαφορών (άρθρο 663 επ.

Κωδ. Πολ. Δικ.) εντός προθεσμίας εξήντα (60) ημερών από τη θυροκόλληση της απόφασης του νομάρχη δια δικαστικού επιμελητού παρουσία ενός μάρτυρος στο κατάστημα του οικείου δήμου ή κοινότητος, συντασσόμενης εκθέσεως περί αυτού. Η απόφαση του νομάρχη πρέπει να δημοσιεύεται σε μια τοπική εφημερίδα της πρωτεύουσας του οικείου νομού σε δύο κατά συνέχεια φύλλα αυτής, δέκα (10) τουλάχιστον ημέρες προ της παραπάνω θυροκολλήσεως.

Η προσφυγή πρέπει να επιδίδεται προς την Δ.Ε.Π.Α. Α.Ε. προ δεκαπέντε (15) ημερών τουλάχιστον από την ορισθείσα δικάσιμο. Οι τυχόν ήδη ασκηθείσες προσφυγές ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου στερούνται οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος και θεωρούνται ως μη γενόμενες.

Η αποζημίωση που καθορίζεται από τον αρμόδιο νομάρχη παρακατατίθεται στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων επ' ονόματι των εικαζόμενων δικαιούχων. Για την αναγνώριση των δικαιούχων εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 24, 25, 26 και 27 του ν.δ/τος 797/1971". Σκοπός του νομοθέτη με τις ανωτέρω διατάξεις ήταν η καθιέρωση και για τα ακίνητα, από τα οποία διέρχεται ο αγωγός αερίου, περιορισμών της κυριότητας, αναλόγων με εκείνους που καθιερώνουν οι διατάξεις των άρθρων 1003 έως 1031 Α.Κ., αλλά και η διάταξη του άρθρου 13 του α.ν. 1672/1951 (που κυρώθηκε με το ν. 2113/1952), σύμφωνα με την οποία ιδιοκτήτες ή κάτοχοι αγροτικών ή αστικών ακινήτων υποχρεούνται να επιτρέπουν τη διάβαση γραμμών ή καλωδίων της ΔΕΗ, εναερίως ή υπογείως, τη διέλευση υπογείων σηράγγων, την κατασκευή οχετών, υδατοφραγμάτων, την τοποθέτηση στηλών, υποστηριγμάτων ή υποστατών, την κατασκευή άλλων τεχνικών έργων, τη δενδροτομία και εν γένει ό,τι είναι αναγκαίο για την κατασκευή, χρήση ή επισκευή τέτοιων έργων και την αναγκαία επιστασία για τη συντήρηση τους, με καταβολή αποζημίωσης, σε περίπτωση που βλάπτεται η ιδιοκτησία τους, καθώς και οι διατάξεις των άρθρων 40 του ν. 4375/1929 και 13 παρ. 1 του ν. 4547/1930, που υποχρεώνουν τους ιδιοκτήτες αγροτικών ακινήτων να επιτρέπουν τη διέλευση τηλεφωνικών καλωδίων κ.λ.π., η διάταξη που απαγορεύει την κατασκευή έργου πάνω στη ζώνη ασφαλείας, κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής (άρθρο 2 ν.ΑΡΟ/1884), η διάταξη (άρθρο 13 ν. 3188/1955), που απαγορεύει την ανοικοδόμηση σε ορισμένη ακτίνα από τη βάση των ιστών ραδιοφωνικού σταθμού και πλήθος άλλες διατάξεις δημοσίου δικαίου.

Η εκδιδομένη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 εδαφ. α' του ν. 2289/1995 απόφαση του Υπουργού Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας, με την οποία ορίζεται η εγκατάσταση και η διαδρομή του αγωγού φυσικού αερίου και των διακλαδώσεων του, δεν αποτελεί κήρυξη αναγκαστικής απαλλοτριώσεως, για τη σύσταση δουλείας υπέρ της ΔΕΠΑ Α.Ε.

και σε βάρος των ακινήτων από τα οποία διέρχεται ο αγωγός. Για τους ανωτέρω περιορισμούς των ακινήτων προβλέπεται από τις ανωτέρω διατάξεις αποζημίωση, οριζόμενη διοικητικά από τον οικείο Νομάρχη με δυνατότητα προσφυγής στα Δικαστήρια από τους ιδιοκτήτες που δεν κρίνουν ικανοποιητική την αποζημίωση που όρισε ο Νομάρχης.

Η προβλεπόμενη αποζημίωση είναι 1) η κατ' αποκοπή σε ποσοστό 25% της αξίας των ως άνω ζωνών πλάτους 4 μέτρων εκατέρωθεν του άξονα του αγωγού, καθώς και της ζώνης πλάτους 0,50 μ. εκατέρωθεν του άξονα του καλωδίου καθοδικής προστασίας του αγωγού και του τμήματος εμβαδού 60 τ.μ. στο σημείο απόληξης του καλωδίου, ήτοι στα εδαφικά τμήματα που προβλέπονται από το ανωτέρω εδάφ.

β' της 1ης παραγράφου και 2) με συγκεκριμένο για κάθε περίπτωση υπολογισμό χρηματική αποζημίωση ίση με τη ζημία από τη βλάβη ή τη φθορά που υφίσταται ο ιδιοκτήτης ή άλλος εμπράγματος δικαιούχος του ακινήτου, σε περίπτωση που παραβλάπτεται η συνήθης εκμετάλλευση του ακινήτου ή προκαλούνται ζημίες στα επικείμενα κτίσματα, φυτά και καρπούς και κάθε είδους εγκαταστάσεις, καθώς και με τη ζημία που υφίσταται ο δικαιούχος για τις δεσμεύσεις και απαγορεύσεις που προβλέπονται στα αυτά ως άνω εδαφικά τμήματα του πιο πάνω β' εδαφίου της 1ης παραγράφου, στην έκταση προφανώς που η σχετική ζημία δεν καλύπτεται από την κατ' αποκοπή ως άνω αποζημίωση.

Αντιθέτως, τέτοια αποζημίωση, κατ'αποκοπή και χρηματική, δεν προβλέπεται από τις άνω διατάξεις για τη ζώνη των 20 μέτρων εκατέρωθεν του άξονα του αγωγού, στην οποία επιβάλλεται απαγόρευση δομήσεως με το εδάφιο δ' του άρθρου 4 παρ. 1 του ν. 1929/1991, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση του με το άρθρο 14 παρ. 6 του ν. 2289/1995, αφού στο εδάφιο ε' αυτού, με το οποίο προβλέπεται η περαιτέρω αποζημίωση γίνεται αναφορά στις απαγορεύσεις και δεσμεύσεις των εδαφίων β' και γ' μόνο (ΑΠ 118/2000 ΕλλΔνη 2000.979).

Εξαιτίας του ότι όμως με τη διάταξη αυτή επιβάλλεται περιορισμός της κυριότητας, η οποία προστατεύεται με το άρθρο 17 παρ. 2 του Συντάγματος, η καταβολή ή όχι αποζημιώσεως για την περίπτωση αυτή εξαρτάται σε κάθε περίπτωση από το αν με τον εν λόγω περιορισμό αποδυναμώνεται το δικαίωμα χρήσεως και καρπώσεως σε τέτοιο βαθμό, που να καθιστά την ιδιοκτησία αδρανή.

Οι ανωτέρω περιορισμοί της κυριότητας, που επιβάλλονται από τις διατάξεις του άρθρου 4 του ν. 1929/1991 υπό τους προδιαληφθέντες όρους και προϋποθέσεις, δεν αντίκεινται στις διατάξεις των άρθρων 4, 5, 17, 18, 20, 25 του Συντάγματος ούτε στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. και στο άρθρο 6 της Ε.Σ.Δ.Α., η οποία κυρώθηκε αρχικά με το ν 2329/1953 και στη συνέχεια με το ν.δ. 53/1974 και έχει αυξημένη τυπική ισχύ (άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος), ενόψει του κοινωνικού προορισμού της ιδιοκτησίας, το περιεχόμενο της οποίας δεν αχρηστεύεται με την τήρηση των οριζομένων στο εν λόγω άρθρο 4, και του γενικού συμφέροντος, το οποίο εξυπηρετείται με την εγκατάσταση του ως άνω αγωγού φυσικού αερίου.

Το Εφετείο, με το να οδηγηθεί στην προαναφερθείσα κρίση δεν παραβίασε, ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου τις ανωτέρω διατάξεις ουσιαστικού δικαίου του Α.Κ., τις οποίες ερμήνευσε και εφάρμοσε ορθώς, ούτε τις διατάξεις που επικαλείται ο αναιρεσείων του ν.δ. 797/1971, των οποίων εσφαλμένως ισχυρίζεται ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής, ενώ διέλαβε στην απόφαση του πλήρεις, σαφείς, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά αιτιολογίες, ως προς τα ζητήματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των ως άνω διατάξεων και συνεπώς δεν στερείται νόμιμης βάσης.

Ειδικότερα, δέχθηκε για το επίδικο ακίνητο, ότι πρόκειται για αγροτεμάχιο, ακαλλιέργητο στο μεγαλύτερο τμήμα του, με τμήμα αμπέλου και εκτός ζώνης οικισμού, παραμένει άρτιο και οικοδομήσιμο και μετά την εγκατάσταση του αγωγού και δεν παραβλάπτεται η συνήθης εκμετάλλευση αυτού, αφού μπορούν να ανεγερθούν σ' αυτό κτίσματα και δεν αποδυναμώνεται το δικαίωμα χρήσεως αυτού από τον αναιρεσείοντα με ανοικοδόμηση, σε βαθμό που να καθιστό την ιδιοκτησία του αδρανή και αχρησιμοποίητη.

Με σαφείς δε και επαρκείς αιτιολογίες, το Δικαστήριο της ουσίας εξέτασε όλες τις δυνατότητες ανοικοδόμησης του ακινήτου και όλες τις εναλλακτικές λύσεις ανοικοδόμησης, για όλες τις νόμιμες και προβλεπόμενες από τις πολεοδομικές διατάξεις χρήσεις, που εφαρμόζονται στη συγκεκριμένη ιδιοκτησία. Επίσης, διέλαβε πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που στηρίζουν την κρίση του περί του ύψους της αποζημίωσης, κατά τις διατάξεις του εφαρμοζόμενου νόμου 1929/1991, προσδιορίζοντας την αγοραία αξία του με επίκληση πρόσφορων συγκριτικών στοιχείων.

Επομένως, το Εφετείο δεν υπέπεσε στις προβλεπόμενες από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ., οι οποίες αποδίδονται με τους τρεις πρώτους λόγους αναίρεσης, οι οποίοι πρέπει να απορριφθούν, ως αβάσιμοι. Όμως, καθ' όσο μέρος με τους δεύτερο και τρίτο λόγους αναίρεσης, υπό το πρόσχημα της πλημμέλειας του άρθρου 559 αρ. 19, πλήττεται η ακυρωτικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας περί το πραγματικό μέρος, όπως π.χ.

με την αιτίαση ότι κατέληξε σε αντίθετο συμπέρασμα από αυτό της γνωμοδότησης του πραγματογνώμονα Π. Κ., η οποία εκτιμάται ελευθέρως, οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι, προεχόντως, ως απαράδεκτοι. Επειδή από τα άρθρα 335 και 338 έως 341 του Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του ως προς τη βασιμότητα ή μη των από τους διαδίκους προβαλλόμενων πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς βέβαια να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα (Α.Π. 1181/2010).

Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αριθμ. 11 του Κ.Πολ.Δ. υπό την αποκλειστική όμως προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης κατά την έννοια του άρθρου 335 του Κ.Πολ.Δ. αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (Ολ.

Α.Π. 42/2002). Στην προκειμένη περίπτωση, από τη βεβαίωση που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα έγγραφα, τα οποία νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα που προσκόμισε ο αναιρεσείων και ειδικότερα (α) το .../31-5-2002 συμβόλαιο της συμ/φου Καβάλας Ιφιγένειας Χατζηδανδή (β)της από 31-3-2003 και 15-7-2000 εκθέσεις εκτιμήσεως αξίας ακινήτων των μηχ/κών Ι.Γ.

και Γ.Α., και (γ)το από Σεπτεμβρίου 2003 τοπογραφικό διάγραμμα του τεχνικού γραφείου μελετών Δ. Γ., στα οποία αναφέρεται η αποδιδόμενη πλημμέλεια, με ειδική αναφορά και αξιολόγηση των με στοιχ.(α) και (β) εγγράφων.

Συνεπώς, ο τέταρτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα και προσάπτεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ., είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος.

Τέλος, με τον πέμπτο λόγο αναίρεσης, πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., επειδή το Εφετείο έκρινε ότι, μετά την απόρριψη των εφέσεων και της προσφυγής κατά το δεύτερο αίτημα της, πρέπει να συμψηφιστούν τα δικαστικά έξοδα του δευτέρου βαθμού. Ειδικότερα διατείνεται ο αναιρεσείων, ότι, εφόσον πρόκειται περί πραγματικής δουλείας, η οποία συνεπάγεται την αποστέρηση ιδιοκτησίας και αποτελεί (κατ' αυτόν) αναγκαστική απαλλοτρίωση, έπρεπε το Εφετείο να δικάσει κατά τη διαδικασία των απαλλοτριώσεων και να καθορίσει τη δικαστική δαπάνη επί του αντικειμένου της δίκης, ήτοι επί του ποσού που καθόρισε το Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 100, 107, 109, 110 και 111 του Κώδικα περί Δικηγόρων. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος, διότι το Εφετείο ορθώς εφάρμοσε την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, κατά τις επιταγές του ν. 1929/1991, όπου δεν ισχύουν οι διατάξεις του Κ.Α.Α.Α., και συμψήφισε τα δικαστικά έξοδα, λόγω της μερικής νίκης και ήττας των διαδίκων Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 2.700 ευρώ (άρθρο 183 Κ.Πολ.Δ.)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την υπ' αρ. εκθ. κατάθεσης 10/2012 αίτηση για αναίρεση της 185/2010 απόφασης του Εφετείου Θράκης.-

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιανουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ