Legislator Case Law & Legislation
297/2010 AI generated

Supreme Court allows appeal against appeal court for considering unproven facts in child support calculation.

Case Number 297/2010
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court allowed the appellant's appeal against the appeal court's decision regarding child support. The appellant argued the lower court improperly considered an unlisted apartment for income calculation and ignored a second appeal ground. The court found these errors violated procedural rules and remanded the case for retrial.

Legislator headnote

AI generated

Article 559, No. 8 of the Code of Civil Procedure; Article 559, No. 9 of the Code of Civil Procedure: An appeal is admissible when the court of first instance considers facts not proposed by the plaintiff or fails to consider proposed facts that have a decisive influence on the outcome of the case.

Keywords

AI generated
child support calculation unproven facts appeal admissibility income determination procedural error remand for retrial Code of Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 559, No. 8 of the Code of Civil Procedure
Article 559, No. 9 of the Code of Civil Procedure
Article 580, No. 3 of the Code of Civil Procedure
Article 176 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 297 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 297/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14ης Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Διαμαντή Μπιλιάνη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ συζ. Χ, κατοίκου ..., ατομικά και σαν ασκούσα την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων της Ζ1 και Ζ2, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Πολυχρονόπουλο, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις αγωγές α) την από 23 Ιανουαρίου 2006 της ήδη αναιρεσιβλήτου, και β) την από 6 Φεβρουαρίου 2006 του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 13/2007 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1338/2007 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15 Απριλίου 2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης, ανέγνωσε την από 19 Νοεμβρίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, για λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας παρανόμως πραγμάτων που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, ιδρύεται και όταν λήφθηκαν υπόψη, ως θεμελιωτικά της αγωγής, πραγματικά γεγονότα που δεν περιέχονται σ' αυτή, ούτε στις προτάσεις του ενάγοντος, της κατά τον πρώτο βαθμό συζητήσεως, καθ' όσον έτσι επέρχεται μεταβολή της βάσης της αγωγής. Ο ίδιος λόγος ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα", υπό την ανωτέρω έννοια, είναι και οι λόγοι έφεσης, οι οποίοι δεν αποτελούν αιτήσεις κατά την έννοια του αριθ. 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Εν προκειμένω, με τον 1ο λόγο της αίτησης αναίρεσης υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, προσάπτεται στο Εφετείο, αφενός μεν, ότι έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν από την ενάγουσα-αναιρεσίβλητη με την αγωγή της και τα οποία είχαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δη 1) προκειμένου να προσδιορίσει τα εισοδήματα του εναγομένου-αναιρεσείοντος και εντεύθεν το ποσό της επιδικασθείσας στα τέκνα του διατροφής, συμπεριέλαβε στα περιουσιακά του στοιχεία και το μη αναφερόμενο στην αγωγή διαμέρισμα (κατά ποσοστό 50% αδιαιρέτως), εμβαδού 92 τμ, από το οποίο θα μπορούσε να εισπράξει μίσθωμα, για το μερίδιό του, τουλάχιστον 100 ευρώ μηνιαίως, και 2) δέχθηκε ότι η ανάλογη διατροφή για τα δύο τέκνα τους, που περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για την ανατροφή συντήρηση και εκπαίδευσή τους, ανέρχεται μηνιαίως στο ποσό των 1.150 ευρώ (600 Ευρώ για τον Ζ1 και 550 Ευρώ για τον Ζ2), ενώ η ενάγουσα αναβίβαζε το ποσό αυτό με την αγωγή της στα 900 ευρώ, αφετέρου δε, ότι παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δη δεν έλαβε υπόψη του και δεν εξέτασε τον 2ο λόγο έφεσης, σχετικώς με τη λήψη υπόψη από το πρωτοδικείο, για τον προσδιορισμό του εισοδήματος του εναγομένου, του άνω διαμερίσματος, το οποίο η ενάγουσα δεν συμπεριέλαβε στην αγωγή της.

Όπως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (αγωγής, εφέσεως του αναιρεσείοντος και αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως), το Εφετείο πράγματι υπέπεσε στις ανωτέρω, εκ του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ απορρέουσες, πλημμέλειες και άρα ο ερευνώμενος αναιρετικός λόγος είναι βάσιμος. Κατόπιν τούτου, παρέλκει η έρευνα των δευτέρου, τρίτου, τετάρτου (εν μέρει) και έκτου λόγων του αναιρετηρίου, αφού με τους τρεις πρώτους από αυτούς η εφετειακή απόφαση πλήττεται ως προς τα ίδια ως άνω κεφάλαια, ενώ με τον τελευταίο (έκτο) πλήττεται ως προς το κεφάλαιο των επιδικασθέντων δικαστικών εξόδων, το οποίο, κατά νομική αναγκαιότητα, συνάπτεται με τα ειρημένα κεφάλαια.

Οι εκ του άρθρου 559 αρ. 19 και 1 ΚΠολΔ απορρέοντες, αντιστοίχως, τέταρτος (κατά το υπόλοιπο μέρος του), και πέμπτος λόγοι του αναιρετηρίου είναι απαράδεκτοι, διότι, υπό την επίφαση της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεώς τους, πλήττουν τη μη δεκτική αναιρετικού ελέγχου εκτίμηση από το Εφετείο των πραγματικών γεγονότων, αναφορικώς με τον προσδιορισμό των αποκομιζόμενων από τους διαδίκους εισοδημάτων και εντεύθεν του ποσού της διατροφής των ανήλικων τέκνων τους, αλλά και (αναφορικώς) με τον καθορισμό του τρόπου και του χρόνου επικοινωνίας του αναιρεσείοντος με τα ανήλικα τέκνα του.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει η προσβαλλόμενη απόφαση να αναιρεθεί κατά τα αναφερόμενα πιο πάνω κεφάλαιά της, να παραπεμφθεί αντιστοίχως η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη ως ηττηθείσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 1338/07 απόφαση του Εφετείου Πατρών κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος.

Παραπέμπει αντιστοίχως την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος οριζόμενα σε δύο χιλιάδες (2000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 23 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ