296/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 296 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 296/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων-καλούντων: 1) Χ1, 2) Χ2, 3) Χ3, 4) Χ4, για τον εαυτό τους ατομικά και ως ασκούντες την γονική μέριμνα επί των ανηλίκων τέκνων τους α) Α, β) Β, γ) Γ, 5) Χ5, 6) Χ6, 7) Χ7, για τον εαυτό τους ατομικά και ως ασκούντες την γονική μέριμνα του ανήλικου τέκνου τους Δ, 7α) Ε, 7β) ΣΤ, 7γ) Ζ, 8) Χ8, 9) Χ9, 10) Χ10, 11) Χ11, κατοίκων ......, που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Κατσικόβορδο, ο οποίος δήλωσε ότι οι υπό στοιχείο 7α (Ε), 7β (ΣΤ) και 7γ (Ζ) αναιρεσείοντες, ανήλικοι και υπό την γονική μέριμνα των γονέων τους κατά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, ενηλικιώθηκαν και παρίστανται ο καθένας ατομικά για τον εαυτό του. Οι αναιρεσείοντες κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων-καθ' ων η κλήση: 1) Ψ1, ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 2) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "Αγροτική Ασφαλιστική Α.Ε.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στην ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ντανάκα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 26-6-1998 και 21-1-1999 αγωγές των ήδη αναιρεσειόντων και του 1ου των ως άνω αναιρεσιβλήτων, αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αιγίου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 101/1999 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 345/2003 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 8 Σεπτεμβρίου 2003 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 1285/2004 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Την υπόθεση επανέφεραν προς συζήτηση οι αναιρεσείοντες με την από 18 Σεπτεμβρίου 2006 κλήση τους επί της οποίας εκδόθηκε η 399/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Την υπόθεση επαναφέρουν προς συζήτηση οι αναιρεσείοντες με την από 10/7/2007 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων αφού έλαβε το λόγο δήλωσε ότι οι υπό στοιχεία 3, 4, 6, 7, 7α, 7β, 7γ και 10 αναιρεσείοντες, παραιτούνται από το δικόγραφο της από 8/9/2003 κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της 345/2003 οριστικής απόφασης του Εφετείου Πατρών.

H Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, ανέγνωσε την από 15/9/2004 έκθεση της αποχωρήσασας από την Υπηρεσία, Αρεοπαγίτου Ελένης Μαραμαθά, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθ. 294, 295 παρ. 1, 297, 299 και 573 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων μπορεί, με δικόγραφο ή με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά του Δικαστηρίου, να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αναίρεσης, χωρίς συναίνεση του αναιρεσιβλήτου, πριν αυτός προχωρήσει στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, η παραίτηση δε αυτή έχει ως αποτέλεσμα ότι η αναίρεση θεωρείται ως μη ασκηθείσα και η δίκη κηρύσσεται καταργημένη.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι εκ των αναιρεσειόντων τρίτος και τετάρτη Χ3 και Χ4, αμφότεροι ως ασκούντες τη γονική μέριμνα επί των ανηλίκων τέκνων τους Α, Β και Γ, η δε τετάρτη και ατομικά, η έκτη και έβδομος, Χ6 και Χ7, αμφότεροι ως ασκούντες τη γονική μέριμνα επί του ανηλίκου τέκνου τους Δ, ο δε έβδομος και ατομικά, οι ενηλικιωθέντες ήδη και συνεχίζοντες τη δίκη οι ίδιοι, τέκνα των δύο προηγουμένων (έκτης και εβδόμου), Ε, ΣΤ και Ζ (7α, 7β, 7γ), και δέκατος Χ10, παραιτήθηκαν νομότυπα από το δικόγραφο της κρινόμενης αναίρεσης, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, κατά την παρούσα δικάσιμο, έχοντας την προς τούτο πληρεξουσιότητα, δοθείσα σαυτόν διά του υπ' αριθμ. ......

ειδικού πληρεξουσίου του συμβολαιογράφου Τιράνων Αλβανίας Ndricim Cani. Επομένως, ως προς τους διαδίκους αυτούς, θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και η σχετική δίκη πρέπει να κηρυχθεί καταργημένη.

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση από την προσκομιζόμενη ...... έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αιγίου ...... προκύπτει ότι στον απολειπόμενο πρώτο αναιρεσίβλητο Ψ1 έχει επιδοθεί νομίμως και εμπροθέσμως αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης με τις κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για τις 5-11-2004 και κλήση προς συζήτηση κατ' αυτή, κατά την οποία η συζήτηση της αναίρεσης κηρύχθηκε απαράδεκτη με την 1285/2004 απόφαση του δικαστηρίου τούτου, όπως από αυτή προκύπτει.

Επίσης, από την προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. ...... έκθεση επιδόσεως της αυτής ως άνω δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αιγίου ......, προκύπτει ότι αντίγραφο της από 18-7-2007 κλήσης των αναιρεσειόντων με την οποία επαναφέρεται προς συζήτηση η αίτηση αναίρεσης, με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την δικάσιμο της 25-1-2008, κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υποθέσεως, για την ανωτέρω στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη, μη απαιτουμένης ως εκ τούτου νέας κλήσεως (άρθρα 226 αριθμ. 4 σε συνδ.

με 573 παρ. 1 ΚΠολΔ), επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια των αναιρεσειόντων στον προαναφερόμενο πρώτο αναιρεσίβλητο. Επομένως, εφ' όσον αυτός δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση τα υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν κι αυτός παρών, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ..

Με την κρινομένη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθμό 345/2003 απόφαση του Εφετείου Πατρών, με την οποία έγινε δεκτή η έφεση της νυν δευτέρας των αναιρεσιβλήτων ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Αγροτική Ασφαλιστική ΑΕΕΓΑ" και απορρίφθηκε ως προς αυτή η αγωγή των νυν αναιρεσειόντων, μετά την εξαφάνιση της 101/1999 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αιγίου, με την οποία οι αναιρεσείοντες ζήτησαν να υποχρεωθεί αυτή, εις ολόκληρον με τον άλλον εναγόμενο, να τους καταβάλει την αιτουμένη αποζημίωση, για το περιγραφόμενο αυτοκινητικό ατύχημα, ως έχουσα ασφαλίσει το ζημιογόνο αυτοκίνητο.

Οι αναιρεσείοντες, με τον μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης, προσάπτουν στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια από το εδάφιο 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Ειδικότερα προβάλλουν ότι εσφαλμένα δέχθηκε ότι "παραλήφθηκε να κατατεθεί η βεβαίωση ασφαλίσεως από τον υπαίτιο οδηγό αμέσως μετά το ατύχημα στο τμήμα Τροχαίας Αιγίου, ενώ ο υπαίτιος οδηγός Ψ1 επέδειξε βεβαίωση ασφαλίσεως της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας κατά την προανάκριση, όπως τούτο προκύπτει από την αυτοψία του τμήματος τροχαίας Αιγίου και ότι προσεκόμισε και επικαλέσθηκε τη βεβαίωση ασφαλίσεως με τις προτάσεις του ενώπιον, του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αιγίου.

Συνεπώς, καταρτίσθηκε σύμβαση σωρευτικής αναδοχής χρέους από την εναγομένη ασφαλιστική εταιρία και ορθά δέχθηκε το Πρωτοβάθμιο δικαστήριο ότι η αξίωσή του στηρίζεται και στην κατάρτιση σύμβασης σωρευτικής αναδοχής χρέους". Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί, ως στηριζόμενος επί εσφαλμένης προϋπόθεσης και, ως εκ τούτου, αβάσιμος, αφού, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση του Εφετείου Πατρών, η αγωγή απορρίφθηκε ως προς την αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία, κατόπιν αποδοχής της προβληθείσας απ' αυτήν ένστασης παραγραφής του άρθ. 10 παρ. 2 Ν. 489/1976, εν όψει του ότι η κατά της ήδη αναιρεσιβλήτου ασφαλιστικής εταιρείας αγωγή, ασκήθηκε μετά την πάροδο διετίας από του, κατά την 26-8-1994, προκληθέντος ενδίκου ατυχήματος, η δε αγωγή δεν περιείχε και βάση, θεμελιούμενη στη σωρευτική αναδοχή χρέους, υπό της εναγομένης και ήδη αναιρεσιβλήτου ασφαλιστικής εταιρείας, αφού, όπως προκύπτει και από την επισκόπηση του δικογράφου αυτής, οι ενάγοντες ουδόλως επικαλούνται, με την αγωγή τους αυτή, ότι ο υπαίτιος οδηγός, μετά το ένδικο τροχαίο ατύχημα, κατέθεσε, στο αρμόδιο κατά τόπο τμήμα Τροχαίας, βεβαίωση ασφαλίσεως, εκδοθείσα από την εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία. 'Ετσι, λόγω μη επίκλησης, με την αγωγή, κατάθεσης, της ως άνω βεβαίωσης ασφάλισης, δεν καταρτίσθηκε, με την άσκηση της αγωγής, σύμβαση σωρευτικής αναδοχής χρέους από την εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία και η κατά της τελευταίας απαίτηση των ζημιωθέντων - εναγόντων, όπως προκύπτει από το δικόγραφό της, στηρίζεται μόνο στην ασφαλιστική σύμβαση.

Κατ' ακολουθία, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της παρισταμένης αναιρεσιβλήτου ασφαλιστικής εταιρείας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει καταργημένη τη δίκη ως προς τους εκ των αναιρεσειόντων 1) τρίτο και τετάρτη Χ3 και Χ4, αμφότερους ως ασκούντες τη γονική μέριμνα επί των ανηλίκων τέκνων τους Α, Β και Γ, τη δε τετάρτη και ατομικά, 2) έκτη κι έβδομο Χ6 και Χ7, αμφοτέρους ως ασκούντες τη γονική μέριμνα επί του ανηλίκου τέκνου τους Δ, τον δε έβδομο και ατομικά, 3) τα τέκνα των δύο προηγουμένων Ε, ΣΤ και Ζ και 4) δέκατο Ψ10.

Απορρίπτει ως προς τους άλλους αναιρεσείοντες την από 8-9-2003 αίτηση των Χ1, κ.λ.π. για αναίρεση της 345/2003 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τους λοιπούς, πλην των ανωτέρω ως προς τους οποίους καταργείται η δίκη, αναιρεσείοντες, στα δικαστικά έξοδα της παραστάσης δευτέρας των αναιρεσιβλήτων, ασφαλιστικής εταιρείας, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ